Tagarchief: bloei

Lindebloesem

image

Ineens ruik ik het: de zware, zoetige lucht van de lindebloesem. Ik kijk naar de boom voor mij. Inderdaad er zitten knoppen en bloemetjes in. De lindeboom staat in bloei. Eindelijk.

De kleine bloemetjes hangen aan de takken, verstopt tussen de bladeren en verspreiden zo’n zomergeur. De linde is een boom die erg laat in het seizoen in bloei staat. Al staat hij bij mijn weten ergens in juni in bloei.

De bloemen zijn kleurloos in een iets lichtere tint dan de bladeren. Ze verspreiden de zware geur. Een geur van weemoed. Als je de bloemen plukt en er thee van trekt, smaakt de thee net zo zwaarmoedig. Maar het is heerlijk. Zeker als het wat kouder wordt.

Er zijn mensen die zeggen dat het drinken van de lindebloesemthee je weerstand bevordert en voorkomt dat je verkouden wordt. Vorig jaar dronk ik voor het eerst thee getrokken van gedroogde lindebloesem. Heel verkouden werd ik niet, maar of het aan de thee lag?

image

De linde is een prachtige boom. Zeker in deze tijd van het jaar krijgen de toppen een zilverachtige gloed over zich heen. Het geeft de boom iets voornaams. Geen wonder dat de Germanen deze boom aanbaden. Ze hebben ook een profane uitstraling. De bloesem versterkt dat alleen maar.

Mini-kastanjes

image

De kastanjebomen zijn uitgebloeid. De bloemen zijn uitgedroogd en veranderen in kale stronkjes. De kleurrijke blaadjes liggen onder de bomen.

image

Op de uitgebloeide kaarsen vormen zich groene bolletjes. In hun binnenste groeien straks de kastanjes. Ze moeten nog flink groeien, maar de bolletjes verklappen genoeg.

image

Het is nog speuren om de kleine vruchten al goed te zien. De bolletjes verstoppen zich mooi tussen de grote bladeren. Het ziet er mooi uit, het vervolg van de kastanjebloesem.
image

Kastanjes in bloei

image

Als je goed om je heenkijkt, zie je de natuur elke dag een beetje groener worden. Het rondje door het park is elke ochtend weer een nieuwe ontdekkingstocht.

image

De bladeren van de paardenkastanje groeien alsof het een lieve lust is. Nu verschijnen ook de eerste bloemen in de kaarsen. De bomen staan bijna in bloei.

image

Zaten ze een paar weken geleden nog helemaal in de knop verstopt, nu pronken ze openlijk met hun kleurrijke blad. Ik zie ze in verschillende kleuren waarvan de paarsige kleur het meest opvallend en stiekem ook het mooiste is.

image

De grote bladeren hangen om de bloemen heen. Ze zakken een beetje naar beneden. De regen van de afgelopen dagen heeft ze niet genoeg vocht gegeven om overeind te komen.

image

De laatste bomen komen nu goed in het blad. De rode beuken in het midden van het park, kleuren nu helemaal rood. Het ziet er heel mooi en indrukwekkend uit. Net als de laan waar de lindes een mooi groen gewelf over het fietspad spannen.

image

Het is dan zo spijtig dat veel bomen in Almere het veld moeten ruimen. Zoals het laantje met de dubbele rij lindebomen langs de Amsterdamweg. Er komt een rijtje magere sprieten voor terug. Terwijl ze nu tot zo’n imposant formaat zijn gegroeid.

image

Doodzonde.

Ontluikende bloesem

image

Ik fiets onder de bomen in de richting van station Almere Muziekwijk. Het laantje dat het fietspad vormt, stemt mij in het voorjaar altijd vrolijk. De sierkers die rijendik naast het fietspad staat, bloeit heel prachtig in maart en april.

De roze en witte bloemetjes geven het fietspad iets sprookjesachtig. Zeker in de ochtend en avond als het lage licht van de schemering op de bloemen schijnt. Dan verandert de wereld heel even in een feestje.

image

Aan het einde van de rij bomen zie ik opeens dat het warme weer van de laatste dagen de eerste bloemen al laat uitkomen. Ik probeer al te fantaseren hoe het er straks uitziet. Dat ik onder de bomen fiets onder een gewelf van bloemen.

Een paar jaar geleden kwam iemand op Facebook met een foto van bloeiende kersenbomen in Zuid-Duitsland. ‘Zoiets moeten we eens doen in Almere’, schreef ze erbij. Ik heb daar onder gereageerd: dit is er al in Muziekwijk.

image

De bloesem in Almere Muziekwijk wordt door veel mensen speciaal bezocht omdat het echt heel mooi is. En het is zeker de moeite van het bekijken waard. Zeker in de schemering van de ochtend of de avond.

image

Arles, bloesem en licht

image

Als Paul Theroux op reis is rond de Middellandse Zee in De Zuilen van Hercules wil hij overdag in Arles aankomen. Hij belandt rond dezelfde tijd van het jaar als dat Vincent van Gogh daar aankwam op 20 februari 1888. Hij werd getroffen door het licht. Vincent schreef zijn broer Theo dat het leek of hij in Japan aankwam. Paul Theroux heeft er een verklaring voor:

Dat kwam door het licht, die kristalheldere kleuren. En bovenal kwam het door die bloeiende bomen. En het toeval wilde dat die februarimaand koud was geweest, met sneeuw. Van Gogh had tot zijn opwinding tsakken gezien die overdekt waren met sneeuwvlokken en witte bloesems – en dat in een laag, op Holland lijkend landschap van vlakke velden en rijen bomen langs de Rhone. (94/95)

Het is niet alleen het licht, de bloesem heeft ook iets magisch. Zo wegdromend bij de amandelbomen op het stationnetje van Arles, heeft Paul Theroux de voorbijrazende TGV helemaal niet in de gaten:

De trein gierde als een neerstortende straaljager, met een snelheid van ongeveer tweehonderveertig kilometer per uur, en met zo’n enorme luchtverplaatsing dat de bloemblaadjes van de amandelbomen werden weggeblazen. (99)

De rest van de dag heeft Paul Theroux het voorbijsuizen van de TGV nog in zijn hoofd, alsof zijn hersenen uit zijn oren werden gezogen. Later refereert hij nog naar dit moment als hij door de oude ommuurde stad op Rhodos loopt. Hij luistert naar de verhalen van de x-benige Spillman en denkt aan zijn Arles, Van Gogh en de amandelbloesem:

Ik herinnerde het Arles van Van Gogh omdat ik bijna overreden was door een TGV op het station van Arles terwijl ik verrukt naar de amandelbloesem stond te staren. (461)

Het is de kracht van Paul Theroux. Je voelt je als lezer precies hetzelfde. Je loopt met Spillman mee en zweeft in gedachten mee naar de plekken waar je honderden bladzijden eerder was. Het is de ultieme reiservaring…

Bespreking van Paul Theroux: De Zuilen van Hercules, Een reis rond de Middellandse Zee. Vertaling van The Pillars of Hercules, A grand Tour of the Mediterranean. Vertaald door Tinke Davids. Amsterdam: Uitgeverij Atlas, 1996. 512 pagina’s.

Tulp

image

Naast het trappetje naar de voordeur bloeit een rode tulp. Wij hebben de bol nooit gepland. In hun poging het huis te verkopen, schijnen de vorige bewoners wat bloembollen in de grond te hebben gepland. Naast de tulp schiet er iets verderop jaarlijks een narcis uit de grond. Bij de regenpijp groeit altijd een spriet op waar nooit een bloem bij te zien is.

image

De tulp is er elk jaar weer. Alleen. Hij wuift zachtjes op de wind die langs het aanbouwtje voor blaast. De bladeren lonken zo fluweelzacht. Ik heb de neiging er met mijn vingers over te strelen als ik zo vanuit mijn plekje bij het raam naar kijk.

image

Het mooiste is dat hij ‘s morgens dicht zit en na de eerste warmte van de zonnestralen langzaam opent. Dan zie je de stamper zitten en zelfs de meeldraden. Bij het vallen van de avond, zijn de bloembladeren van boven weer keurig toe. Zodat de boze vijand er niet meer in kan kijken.

image

En zo zie ik iedere dag een klein natuurfilmpje vanuit mijn plekje bij het raam. Het lijkt dan net of het helemaal geen winter is geweest.

image