Tagarchief: bladblazers

Bladblazers

image

De wind waait welig om het huis. De regen heeft de bladeren nat genoeg geregend om vastgeplakt tegen de grond niet in beweging te komen.

Op het hofje achter het huis heeft een bundel bladeren zich verzameld tot een dikke laag vastgeplakt organisch afval. Geen beweging meer in te krijgen.

image

In andere jaren ronkten de bladblazers op werkdagen overal. Dit jaar heb ik ze nog niet mogen betrappen. Ook in het park blijft alles liggen. De paden zijn bezaaid met de gevallen bladeren en op het gras liggen de bladeren tevreden.

Zou dan toch een einde gekomen zijn aan de meest onzinnige bezigheid die er bestaat: bladblazen. Nu speelt de wind voor bladblazer. Gelukkig is alles nat genoeg om zich daar niks van aan te trekken.

Bladblazer (2)

Netjes opgeruimd door de storm

Je mag dan wel proberen de bladeren weg te blazen met een bladblazer, de beste blazer is de wind natuurlijk. De storm van gisteren heeft de bomen ontdaan van de laatste bladeren. Maar de wind liet het niet onder de bomen liggen.

Het pad achter het huis lag bezaaid met bladeren. Overal en nergens lagen ze. De storm heeft de boel weer netjes aan kant gewaaid. Zo is het pad weer helemaal vrij van bladeren. Alleen tegen de schutting ligt het netjes op een hoop. Waarom zou je het zelf opruimen als de natuur het zelf doet?

Bladblazer

image

Het gezoem klinkt al als ik het park inloop. Het is het geluid van de bladblazer. Door de pijp heen blaast de lucht vooruit en stuwt alle bladeren die er liggen naar voren. Er is nog niks te zien, maar ik zie het al voor me. Het geluid zegt genoeg.

Ik zie ze als ik het hoekje kom. De mannen dragen de motor op de rug. De brandstoftank bovenop toont de hoeveelheid brandstof die er nog in zit. De motor zoemt en blaast lucht door de pijp die de mannen vasthouden.

Het fietspad is al vrij van bladeren. Het zandpad dat ik altijd bewandel is helemaal ontdaan van de herfstbladeren. De grond is weer zichtbaar en de gladde stukken steen verderop zijn allemaal weer te zien.

De ruimers waaien het blad allemaal mooi op. Het blaast over het veld. De gele, rode en bruine grondbedekking maakt weer plaats voor het groene gras. De herfst wordt uit de bladeren geblazen.

De bomen trekken zich weinig aan van de opruimwoede. Terwijl ik over het zandpad loop, regent het bladeren. Ze dwarrelen met een sliepuit naar de schoonmakers. Het lijkt of ze willen zeggen: blaas maar een eind weg, maar wij blijven toch wel vallen hoor.