Tagarchief: blad

Kathedraal het doel – Omzwervingen (2)

image

Daar nader ik de kathedraal, de groene kathedraal van bomen. Ik probeer me altijd voor te stellen hoe de pelgrim kijkt als hij het doel van zijn pelgrimage nadert: de kathedraal. Hier zit een man op het bankje bij de akker. Hij kijkt op zijn mobiel.

image

Achter hem staan ongelooflijk mooie bladeren van de spitse populieren. Ze turen geelgroen omhoog. Al komen de bladeren nog aarzelend uit de kale takken, hier is iets moois aan het ontstaan. De kathedraal krijgt muren en een heus gewelf.

image

Er lopen 2 honden rond het bankje. Een man en 2 vrouwen zijn erop gaan zitten. Achter het bankje staan 2 andere fietsen. Ik zie hoe 2 jongens door de kathedraal lopen. Het is er druk genoeg.

image

In de spiegelkathedraal in het bos ernaast, is het rustiger. Hier zie je ook zo snel niet de afdruk van de kathedraal. Je moet het weten, anders is het gewoon een open veld midden in het bos, zoals ik eerder zag in het Waterlandse bos op mijn fietsrit hierheen.

image

Dan pak ik het lange pad dat dwars door het bos gaat. Ik fiets langs de stapels houtstammen die langs het pad liggen. De vele soorten bos, bij sommige bomen zijn de bladeren al ver ontsproten uit de takken. Bij andere bomen is de winterse kaalheid nog te zien. Daarmee ontstaat een contrastrijk bos.

image

Als ik dan weer terugrijd, langs de imposante bomenrijen die aan weerszijden van de Vogelweg geplant staan, geniet ik van de zilverkleuren van het jonge blad. Het is heel indrukwekkend zoals de jonge bladeren uit deze grote bomen ontspruiten.

image

Overal dient het voorjaar zich aan. Zo blijft het niet beperkt tot een fietsrit. Het is vooral een feest van de lente. Genietend van de geuren, de frisse wind en de ontspruitende bladeren. Zo kom ik weer thuis met de blos van het voorjaar op mijn wangen.

image

Kastanjebladeren

image

In het voorjaar volgde ik zo fanatiek de groei van de kastanjebomen aan de rand van het Den Uylpark. Hoe de bladeren zich vormden tot de eigen vormen, gecombineerd met de prachtige kaarsentoortsen. Nu is het allemaal verdwenen. De bladeren kleuren snel van het groen naar geel om uiteindelijk bruin en verlept naar beneden te dwarrelen.

image

Zag ik hier een week geleden nog zo mooi de zon door de bladeren schijnen, nu zijn de takken bijna bladerloos. Het zicht op het pad is verbeterd, maar het pad zelf is niet meer te vinden in de dikke laag bladeren die op de grond ligt.

image

Nu maak ik mijn eigen pad door de bladeren. Je kunt ze zo heerlijk ver voor je uit schoppen. Het lijkt dan of ze even opnieuw voor je vallen. Het geritsel geeft het iets vrolijks. Dat is de leuke kant van de herfst, als het droog genoeg is om de bladeren weer te laten dwarrelen.

image

Als de regen toeslaat is het een stuk minder luchtig. Dan wint de geur van humus en verrotting. Ook dat heeft wat, maar zo lekker in het zonnetje vind ik het een stuk leuker. Een geniet ik van de herfst.

image

Ginkgo in knop

image

Altijd weer een mooi moment. Sinds ik zelf een Ginkgo heb, geniet ik elk jaar van de knoppen aan dit boompje. De kleine groene puntjes op de takken lieten zich al een tijdje zien. De koolmeesjes snoepten er al stiekem uit. Maar nu is het eindelijk zover dat de blaadjes zich laten zien.

image

Het DNA is al helemaal bepaald. Zelfs de kleinste blaadjes laten die vertrouwde vorm van de Ginkgo zien. Het blad dat in tweeën splijt en toch één is, zoals Goethe in zijn gedicht over de boom schrijft. De groene kleur is nog niet zo diepgroen als het blad straks is. Nu geniet ik vooral van de zachte, bijna mollige vormen van dit prachtige blad.

image

Dan denk ik terug aan de Hortus bij de VU waar ik altijd zo genoot van de grote Ginkgo die daar groeit. Met iets verderop die bladeren van die andere held: de Tulpenboom. Ik mis het om daar even rond te scharrelen in de pauze. Het groen van het voorjaar opsnuivend. Of de kleurenpracht van de herfst inademend.

image

Nu biedt mijn tuin het zicht op de Ginkgo. Het boompje waarvan ik de hoop koesterde dat hij het zou redden, begint zich meer en meer als een heuse boom te gedragen. De vorm van de stam maakt een olijke buiging en schiet dan kaarsrecht omhoog.

wpid-20150427_183635.jpg

Waar die vreemde kronkel vandaan komt, weet ik niet. Waarschijnlijk heeft hij bij het tuincentrum waar we hem gekocht hebben teveel in de verdrukking gestaan. Het is niet meer aan hem af te zien. Elk jaar schieten er weer een paar nieuwe centimeters de hemel in.

wpid-20150427_183647.jpg

Van schutblad naar blad

image

Ineens gaat het hard met het voorjaar. Zeker als je erop let en een vergelijking maakt. De kastanjebomen waar ik een paar weken geleden over schreef, staan nu volop in blad. Ik loop ‘s morgens helemaal verscholen onder het loof.

image

De bladeren zie je groeien. Elke ochtend weer een stukje groter. Net als de bloemen die in het midden groeien tot heuse kaarsen. De bladeren hangen nog een beetje naar beneden, maar ze verheffen zich zeker overeind.

image

Toch zie ik nog de schutbladen van de knoppen. Ze hangen nutteloos aan de takken. De bescherming die ze gaven, is niet meer nodig. Soms liggen ze al op de grond. Losgetrokken door de groeispurt van de boom. Hun werk zit erop.

image

Wat verderop staan andere bomen net in knop. De rode beuken in het midden van het park en de lindes langs het fietspad laten de beginnende knoppen zien. Bij deze bomen duurt het nog even voor ze zover zijn als de paardenkastanjes verderop.

image

Dat is zo mooi aan het voorjaar. Alle bomen volgen elkaar langzaam maar zeker op totdat straks in de zomer alles vol in blad staat. De wereld verandert zo trefzeker in de mooiste kleuren groen.

image

Knoppen Ginkgo

detail-knop-blad-ginkgo-biloba
De Ginkgo Biloba loopt uit. Overal steken kleine groene bolletjes uit het hout van de boom. In de knoppen zitten piepkleine blaadjes. Indrukwekkend om te zien hoe de specifieke vorm van de bladeren zich al laat zien. Het zit tot in de kleinste haarvaten van de boom. Het gespleten blad dat toch een geheel vormt.

beginnende-bladeren-ginkgo-biloba

Het zit in het DNA van de boom, overal dat typische blaadje. Ik probeer voor mij te zien hoe het blad al in het zaadje zit. Het kenmerk van deze bijzondere boom. Zo wortelt het DNA van de kleinste kiem helemaal tot in de top van de boom. Overal dat blaadje dat op twee afzonderlijke blaadjes lijkt en elke cel van deze boom bevat deze informatie.

knoppen-ginkgo-biloba

Om de paar centimeter heeft zich knop genesteld. Het groen tekent al overduidelijk af tegen de grijsbruine bast. Een hoopvolle tijding na zo’n winter met uitlopers tot in het voorjaar. Ik tuur weer tevreden naar de boom, mijn boom, de Ginkgo. De boom die meer rust geeft dan 100 vakanties bij elkaar.