Tagarchief: apeldoorn

Het rulle zandpad – #fietsvakantie

img_20160812_144953.jpgOp mijn kaart staan de wegen keurig aangegeven, alleen staat er niet bij wat voor een soort weg het is. Je ontdekt tijdens het fietsen dat er veel verschillende soorten wegen zijn. Naast asfalt (rood of zwart), betonplaten, tegels of klinkertjes, zijn er ook onverharde wegen.

Ook op het terrein van onverharde wegen zijn veel varianten. Er is er eentje waarbij de bovenlaag mooi aangedrukt is met steenpuingruis. Heel veel smalle fietspaden zijn op die manier verhard. Het is voor fietsers ideaal. Bovendien zijn fietsen niet zo zwaar dat het wegdek snel wordt aangetast.

Bij het fietsen door de Veluwe krijgen we soms ook te maken met heuse zandpaden. Bijna altijd liggen de smalle fietspaden waar je elkaar net kunt passeren, naast zandpaden. Maar soms is er alleen maar een zandpad of moet je het met een grindpad doen. Je hebt dan weinig grip. Zeker als je zwaarbeladen bent.

Er zijn een paar plekken waar wij fietsen en waar alleen een zandpad ligt. Het zijn vaak wel prachtige stukken om te fietsen. Als wij de rit naar Apeldoorn willen maken, het bord van Landgoed Het Loo passeren, dan treft ons een zandpad.

Het is een rit van bijna 10 kilometer door rul zand. Op de hei aangekomen, mogen we niet van het pad afwijken, zeggen dreigende bordjes. Het is een gebied dat van Defensie is geweest. Hier liggen nog veel explosieven in de bodem die eerst opgeruimd moeten worden.

Het pad kronkelt over de heuvels. En dat maakt het extra lastig. Als we even later weer in het bos fietsen, zie ik eindeloze hoeveelheden bosbessen aan weerszijden in het bos. Dat is mij nog niet gebeurd de laatste weken waarin ik zo graag zou willen plukken.

Doris vindt het fietsen door het rulle zand heel zwaar. Er klinkt dan ook een kreet van verlichting als we op het fietspad fietsen evenwijdig aan de drukke weg naar Apeldoorn.

Daar fietsend besef ik dat ik hier in de buurt moet hebben gepicknickt met Inge bij onze eerste ontmoeting. In de auto omdat het veel te hard regende. We zijn de picknick nooit meer vergeten, het precieze plekje waar de auto geparkeerd stond wel. Maar ik denk dat het hier ergens was, langs de weg naar Apeldoorn, in de richting van Het Loo.

Fietsvakantie

In augustus maakten Doris en ik een mooie fietstocht door Nederland met als bestemming: Twente. Elke week op vrijdag schrijf ik een stukje over deze bijzondere fietsrit.

Paleis Het Loo

20140814_142310Ik geloof niet zo in jubilea. Het is maar een getalletje dat op een nul of een vijf eindigt en zegt niks over wat je hebt bereikt. Met ademen en de boel over je heen laten komen, gebeurt het ook. Ik wil er liever niet te lang bij stilstaan, het vertelt meer over de vergankelijkheid van dingen dan ik zou willen. Ik sta liever stil bij het hier en nu dan terug te blikken.

20140814_142109Toch betrap ik mij erop dat ik vaak nadenk over de tien jaar die ik dit jaar met Inge getrouwd ben. Zodoende wilde ik graag naar Paleis Het Loo, de plek waar ik het eerste afspraakje met haar had op 9 september 2001. Drie jaar later trouwden we op de dag waarop we elkaar voor het eerst ontmoetten.

20140814_151341Gisteren bezochten we Het Loo. Nooit kunnen vermoeden dat ik daar dertien jaar later weer zou rondlopen met haar en ons kind. Doris keek haar ogen uit, ze genoot van de karpers die naar haar toe zwommen. Ik dacht daar onder de colonnade aan. We zaten daar dertien jaar terug ook en nu genoten we van ons ijsje.

20140814_134104Ik herinnerde me weinig meer van het interieur. Wel van de loofgang en de schitterende tuin. Zo lopend over het knarsende grind, genoot ik van het kletterende water en de rust. Het was in de tuin misschien net zo druk als binnen, maar de ruimte filterde de mensen. Het viel mij niet eens op.

20140814_150756En daar genietend van de rust besefte ik dat ik nu veel meer rust in mij heb dan dertien jaar eerder. Ik nam de tijd om te genieten en te luisteren naar de stilte en mijzelf. Precies de dingen die ik dertien jaar terug zocht en nu gevonden heb. En zij zijn er dankzij haar.

20140814_153227

Bijzonder treinkaartje

image

Vannacht kroop het laatste treinkaartje uit het automaat van de NS. Ik heb heel wat treinkaartjes gehad. Vaak weggegooid, soms bewaard. Meestal waardeloos van reizen die ik al helemaal vergeten ben.

Er is één treinkaartje waar ik heel zuinig op ben. Het zit in een fotoalbum. Het is het treinkaartje waarmee ik op 9 september 2001 naar Apeldoorn reisde. Het was een zondagochtend. Ik zou voor het eerst Inge ontmoeten.

We hadden in het midden afgesproken. Zij kwam uit Almelo en ik uit Leiden. We gingen daarna naar Paleis Het Loo. Ik had in een zware tas brood, drinken en een fruitsalade mee voor de picknick.

Het regende verschrikkelijk hard toen we het bos inreden voor de picknick. Daarom gingen we maar in de auto picknicken. Zo zaten we daar in de gietende regen ergens in de bossen bij Apeldoorn. Daarna bracht ze me weer terug naar het station waar ik de trein naar huis weer pakte.

Thuisgekomen lag er een ongelezen mailtje in de inbox. Of ze me niet snel weer zou kunnen zien.

Nationale Stoomtreindag (4)

stoomtrein-in-aantochtDe locomotief was niet de enige die stond te wateren. Bij de damestoiletten stond een lange rij vrouwen. De herentoiletten hadden niet zoveel belangstelling. Ik kon er meteen naar binnen. Waarom zijn de toiletten voor heren en dames eigenlijk gescheiden? Waarom kan er niet gewoon één toilet voor iedereen zijn.

Ik weet ook wel dat de herentoiletten veel smeriger zijn dan de damestoiletten, maar misschien helpt het de heren wel om wat schoner te worden. Ik stond alweer buiten en mijn dames stonden nog altijd te wachten in de lange rij. Onderwijl bekeek ik de stand buiten waar wat spullen werden verkocht. Er was niet zoveel van de Veluwse Stoom Maatschappij zelf. Ik zag alleen een mok. Verder lag het vol met kinderspeeltjes, zoals een heuse stoomfluit. Dit voorwerp vond gretig aftrek onder de bezoekers.

publiek-wacht-op-de-volgende-stoomtreinWe konden eigenlijk best naar het perron gaan. Straks zou de trein al binnenkomen en stonden wij hier nog. Dan konden we niet terecht in de trein en moesten we nog een uur wachten. Het voorgeschreven tijdstip passeerde maar de trein bleef weg. Het duurde best lang voordat de trein binnenkwam.

Of het aan de rijtuigen lag of dat het gewoon een populair stukje spoor was tussen beekbergen en Loenen, ik kon het niet verklaren. Maar het was buitengewoon druk in deze oude blokkendoosrijtuigen. Deze rijtuigen reden oorspronkelijk achter één van de eerste elektrische treinstellen van de NS. Wij kwamen terecht op de harde, houten banken van de derde klasse. Het zat hard onder de kont.

stoomlocomotief-50307-van-vsmOm ons heen kwamen veel gezinnen met kleine kinderen te zitten. Aan de andere kant van het gangpad gingen een opa en oma zitten, met tegenover zich drie kleinkinderen. De kinderen wiebelden zenuwachtig op de banken. ‘Wanneer gaat hij?’ vroegen ze ongeduldig. Het zou nog wel even duren. De grote stoomlocomotief uit Oostenrijk, werd aan de andere kant van onze trein gereden. Het was dezelfde locomotief als de stoomlocomotief die ons naar Apeldoorn had gereden een uurtje eerder.

Toch vertrokken we eerder dan ik verwachtte. Daar zette de trein zich in beweging. Het lijkt altijd dat een stoomtrein zich anders in beweging zet dan een moderne trein. Minder schokkerig, gelijkmatiger. Maar misschien idealiseer ik de oude beweging en is het andersom.

treinspotterHet traject was populair bij treinspotters. Langs de route in de weilanden bij Lieren stonden de fotografen opgesteld. Op trappetjes of op een stapel bielzen. Ze wisten het mooiste plekje te vinden om de passerende trein op de foto te zetten. Of de foto’s zo mooi zouden worden, lag in heel andere handen: de vingers van de fotograaf. Aan de enorme toeters die aan de toestellen waren bevestigd en waarachter de fotografen zich verscholen, zou het niet liggen.

Dit is het vierde deel van een serie over de Nationale Stoomtreindag.

Naar deel 5

Lees deel 1

Nationale Stoomtreindag (3)

balanceren-op-spoorDe aankomst in Apeldoorn leverde nieuwe bezoekers op. Ook trok een groep mensen onze wagon binnen. Ze drongen zich door de openstaande deur naar het balkonnetje. Ze wilden meemaken hoe de locomotief zich vastklonk aan de wagon. Het ging met een behoorlijke dreun.

Een vader ging op de bank aan de andere kant van het gangpad zitten. Elke voorbijganger die wilde gaan zitten, kreeg de opmerking dat de plekken bezet waren. Zijn zoon en dochter zouden er moeten zitten, maar de twee kinderen renden door de hele wagon zonder op het bezette plekje te zitten.  Vader staarde onophoudelijk naar zijn mobieltje en keek soms ongeïnteresseerd op om te kijken of hij er al was.
image

Ik drong naar voren om toch een filmpje van de hortende en stotende locomotief te kunnen maken. Het zag er heel indrukwekkend uit zoals de pluim met stoom zich vervoegde met de rijrichting. Soms drong een vonk uit de vuurmond naar buiten. Hoe de viezigheid van weleer is veranderd in vergane schoonheid.

Daar reden we het station Beekbergen weer binnen. De trein naar Loenen stond op het andere spoor opgesteld. Maar we stonden nog niet stil of de andere trein met de groene wagons zette zich in beweging. Naar goed voorbeeld van de NS. Een trein die aansluit, hoort weg te rijden op het moment dat de trein met de reizigers die die aansluittrein moeten hebben, het perron binnenkomt.

terrein-vsm-beekbergen Daarom mochten we nog even op het station Beekbergen blijven wachten. We grepen de gelegenheid aan het toilet te bezoeken. De lange rij beloofde veel goeds. Ik was ondertussen via de andere kant naar het ingangsgebouw gelopen. Onderweg zag ik hoe de stoomtrein zich in positie plaatste.

De kleine stoomlocomotief zonder tender, kreeg water en reed al bellend verder. Het was genoeg vertier voor de toeschouwer, al moest ik voortdurend opletten of niet iemand door mijn beeld stiefelde of voor de voeten zou lopen. stoomlocomotieven-vsm-passeren-elkaar

Lees deel 4

Lees eerst het eerste deel

Nationale Stoomtreindag (2)

doris-op-de-stoomtreinDe stoomtrein had allang moeten vertrekken, maar hij bleef nog even staan. Bijna een halfuur na het voorgeschreven tijdstip, zette de stoom in de locomotief zich om in beweging. Het zag er heel mooi uit. Ik voelde mij het jongetje dat helemaal blij wordt van het geluid van de stoomlocomotief. Het gillen van de stoomfluit, maakte dat gevoel compleet.

We moesten maar wachten op de trein die uit Apeldoorn zou komen over niet al te lange termijn. We neusden nog even over het terrein, maar al snel liep de trein op het andere spoor binnen. De grote locomotief die de andere trein het station had binnengebracht, keerde om zich voor de trein naar Apeldoorn te spannen.

We stonden klaar om gelijk in te stappen bij de wagon die direct achter de locomotief was. Maar eerst moesten alle reizigers uit de trein komen. Dat duurde nog even. Opa’s, oma’s, kleine kinderen, zwangere moeders en niet te vergeten veel opgeklapte kinderwagens moesten via de trapjes op het perron zien te komen.

imageIk vreesde dat ons plekje bij het raam al verdwenen zou zijn. We hesen ons omhoog de trein in. We liepen het gangetje in. Veel hout en flinke kussens op de banken. Er was alle ruimte van de wereld. Daar konden wij zitten, bij het raam.

De trein reed de andere kant op. De locomotief zat aan de andere kant. Ons gedeelte was veranderd van voor in achter. Het gaf een goed zicht op de stoomlocomotief vooraan in de bochten. De stoom verdween in de wolkenhemel. De kou van buiten trok een windje door de wagon. De deuren voor en achter stonden open.

imageIk liep even naar een balkonnetje en stond buiten. De railbedding trok in hoge snelheid onder mij langs. De trein remde af bij de snelweg. Hier moest de trein een weg over, maar de moderne spoorbomen ontbraken. Eerst moest de trein stoppen om het verkeer tot stilstand te krijgen met een vlag en daarna de weg over te steken.

Het ging allemaal niet met de hoogste snelheid, maar we reden Apeldoorn binnen voor we er erg in hadden. De locomotief reed terug naar de andere kant van de trein, de wagon waar wij zaten veranderde weer in de voorste.

imageDit is het tweede deel van een zesdelige serie over Nationale Stoomtreindag…

Naar deel 3

Lees eerst het eerste deel