Tagarchief: actualiteit

Poepgoed

image
Olifantenpoep

Poep in alle varianten. Dat is het onderwerp van de tentoonstelling Poepgoed. Het is een reizende tentoonstelling voor kinderen die vorige week op de Kemphaan in Almere te zien was. Op de laatste dag zijn we er natuurlijk heen geweest.

image
Welkom bij Poepgoed!

De tentoonstelling geeft een snelle inkijk in de vele gedaantes waarin poep zich openbaart. Daarnaast krijg je een kijkje in de poepcultuur. Hoe heeft de mens door de eeuwen heen gepoept.

Verschillende drollen
We hebben gisteren op de Kemphaan genoten van de verschillende drollen die er zijn. Het verschil tussen de vertering van een planteneter als een zebra of olifant en een omnivoor (vleeseter) als de leeuw.

We kregen alle gelegenheid de drollen van de verschillende dieren te bestuderen. In de hal konden bezoekers zelfs even de drollen zien die de dieren in de Almeerse natuur produceren. Zo stonden we oog in oog met de keutels van uil, bever en hert.

poep-uit-almeerse-natuur
Poep uit Almere

Verschillende geuren
Ook kon je de verschillende geuren ruiken van de drollen. Wat is het verschil in geur tussen mensenpoep en een koeienvlaai. Het verschil was even indringend als smerig. De reconstructie in de geurmachine kwam erg overeen met de ‘echte’ geur.

op-de-poepdoos
Op de poepdoos in het kakhuis

Daarnaast stond er een heel arcenaal aan toiletruimten. Je kon het kakhuis zien, een blik werpen in een Romeinse toiletruimte of een heus damesurinoir bekijken. Het laatste zag er zo echt uit dat er een bordje bij stond dat het niet de bedoeling was hier een boodschap achter te laten.

Terugval
In de Middeleeuwen was het een terugval naar de smerigheid. Alles werd maar op straat gegooid. Mensen moesten zich een weg banen door de drek en smerigheid. In Amsterdam werd tot ver in de 18e eeuw de gracht als open riool gebruikt.

image
Wat hapt die spreeuw uit de koeienvlaai?

De schone toiletten van de Romeinen waren blijkbaar helemaal vergeten. De ruimtes werden als onzedelijk ervaren. Gezellig met z’n allen een drol draaien was er niet meer bij. De smerigheid op straat doet denken aan de hondenpoep die in onze tijd de straat vervuilt. De poepschep en het poepzakje moeten uitkomst bieden.

Leerzaam uitje
Zo gingen we naar huis met een leerzaam uitje op zak. Op de terugweg liepen we ook nog even de koeienstal binnen van de stadsboerderij. Schattige kalfjes waren daar te zien. Net als de reusachtige koeien. En de indringende geur van de koeienvlaai hing hier in lichte variant.

Paardenvlees

image

Er schijnt paardenvlees verwerkt te zitten in de diepvries-lasagne en de hamburgers van BurgerKing. Ik raak er niet zo van slag van. Paardenvlees hoeft helemaal niet vies te zijn. Bovendien is het veel magerder dan rundvlees. Ik denk dat ik best vaak paardenvlees gegeten heb, net als veel andere mensen. Alleen ben ik er bij het eten niet van op de hoogte geweest. Eigenlijk weet ik het nog altijd niet.

Koert zat bij mij op de Mavo. Hij was een pestkop. Ik lag regelmatig met hem in de clinche. Hij plaagde graag en op een dag waren de paardenmeisjes uit de klas aan de beurt. Een paar dagen eerder vertelde hij aan een paardenmeisje dat hij paardenvlees heerlijk vond. ‘Vooral op brood is het heel lekker’, plaagde hij. Het meisje sprak haar afgrijzen uit. ‘Ik zal morgen een boterham meenemen.’

De volgende dag tegen lunchtijd pakte hij zijn broodtrommel. Hij legde hem openlijk op zijn tafeltje. Daarna opende hij de trommel duidelijk in het zicht van de paardenmeisjes. Een boterham met rosbief mocht het voor hem opknappen. Hij klapte de opgevouwen boterham open en begon dan wild te hinniken als een paard.

De paardenmeisjes barsten in tranen uit. Hij grijsnde breed, klapte de boterham dicht en nam demonstratief een hap. ‘Hmmmm, heerlijk’, zei hij. De rosbief werd duidelijk in het zicht vermaald. De paardenmeisjes schreeuwden nog harder en waren ontroostbaar.

Zaaigoed

image
Het zaaigoed van de Lidl

Het zaaigoed ligt in de schappen bij de Lidl. Daarom rij ik na het wegbrengen van Doris naar de theaterschool, gelijk door naar de supermarkt. In eerste instantie vind ik de zaden helemaal niet. Maar als ik dan in de rij bij de kassa sta, zie ik ze opeens staan in een groot kartonnen schap schuin tegenover de kassa.

Dan schiet de lust in de ogen. Het ene plaatje op het zakje oogt nog lustiger dan het andere. Wat een heerlijkheden. De lekkerste groenten in het mooiste licht staan afgebeeld. Dikke kroppen sla, grote wortels, rode bietjes, volle tomaten en heuse komkommers. Ik geniet van de kleuren en de smakelijke uitstraling. Dat zijn de groenten die ik straks in mijn moestuin wil.

image
Zoals de moestuin er vandaag bijstaat.

Er ligt nog wel een dikke laag sneeuw op de perkjes, maar dat is straks weg. Volgens het zakje met de Stamslaboon Saxa, of Phaseolus vulgaris mag hij niet voor 10 mei worden ingezaaid. ‘Omdat er dan nog kans op nachtvorst bestaat en stamslabonen zeer gevoelig voor kou zijn.’ Ook de Spaanse, Franse en Engelse vertaling noemt deze datum. Het zakje bevat zaad voor ongeveer 60 planten. Voorlopig kunnen we dus even vooruit.

De 24 andere zakjes met zaad zorgen voor de afwisseling van groenten en kruiden. Zo vraag ik mij af wat er uit het zakje ‘Augurk’ zal komen. Ik was in de veronderstelling dat het komkommers waren, afgaand op de vertaling van Hybrids: Cucumber en Concombre.

image
Moestuin bedekt door de verse sneeuw.

Ik ben heel benieuwd wat het zaad oplevert. Maar voor je kunt oogsten moet je eerst zaaien. En dan breekt een tijd aan van hard werken: bewateren, schoffelen, praten tegen de planten. Genoeg om de komende tijd over te bloggen.

Wanneer vergaat de V&D?

image
V&D in de sale?

Wanneer vergaat de V&D? Ik vraag het mij af als ik de zaak bezoek. Er zijn van die winkels en bedrijven waarbij je afvraagt hoe ze het toch redden. Zo vond ik boekwinkel De Ark na de verhuizing in het nieuwe stadshart wel heel rustig. Of het nieuwe hamburgerrestaurant in de stad waarbij wij dikwijls de enige bezoekers waren.

Het is dan niet de vraag of die zaak het zal redden, maar wanneer het ophoudt. Beide zaken zijn er vrij snel na mijn constatering mee opgehouden.

Zo loop ik op zoek naar een cadeau dat onvindbaar is, het warenhuis V&D binnen. De hele winkel is uitgestorven. Geen klanten. Niemand die speurt in de rijen kleding, een koopje zoekt tussen alle tassen en koffers, of lekker rondneust bij de boeken.

Het is leger dan leeg. Een saai muziekje deunt als ik de roltrap neem een etage hoger. De speelgoedafdeling is nog kleiner geworden. De schappen staan nog een eindje verder uit elkaar. Dat betekent weinig goeds.

Ik vraag mij niet meer af of de winkel nog overlevenskans heeft. De vraag is wanneer de stekker eruit gaat. De glorie is al vergaan. Het wachten is wanneer de reserves op zijn.

Boekenopruiming – de allerlaatste fase

image
Bakken met boeken in de opruiming

Schreef ik vorige week dat de derde en laatste fase van de boekenopruiming bij Selexyz Scheltema was aangebroken, vandaag zag ik dat er nog een vierde fase is. Waarschijnlijk is dit de laatste fase: alle boeken voor 2,50 euro.

Ik kwam terug van de markt en liet mijn fiets met de zalmkop, aardappels en bospeen staan om even te snuffelen in de laatste bakken met boeken. Natuurlijk lag er nog een boek die ik vorige week ook kocht. Dat moest dan maar. Ik was allang blij dat het snelwegboek al wel weg was.

image

Zo snuffelde ik verder en wist nog 4 interessante titels eruit te ‘scoren. Boeken die ik normaal niet zo snel zou meenemen, maar nu wel heel verleidelijk waren. Ook omdat ze nog betrekkelijk recent zijn. Zo kocht ik de Noord-Amerika Special van het literaire tijdschrift Lava. Volgens de zwarte openingspagina’s de laatste. ‘Lava is definitief gestold’, staat er.

image

Dat ik die stolling 3 jaar later nog mag meemaken in de boekenopruiming, schept mijn verbazing. Het nummer van ruim 350 pagina’s bevat prachtige korte verhalen uit Noord-Amerika, vertaald door studenten van de vertalersvakschool. En dat allemaal in de laatste week van de opruiming.

Dooi

image

Zo snel als de wereld wit werd, wordt de wereld weer groen en kaal. De grond komt weer in zicht, net als de plassen water. Het park verandert in een grote modderpoel. De paadjes zijn weer zichtbaar en bestaan niet meer uit het spoor voetstappen in de sneeuw.

image

Op het ijs in de grachten drijft een laagje water. De hemel spiegelt op het natte ijs. Op sommige plekken ligt nog een dun laagje sneeuw dat zich nog niet gewonnen wil geven. Een slee staat op het ijs. De zitting is kapot en een deel van de ijzers is in elkaar gezakt.

image

De zon schijnt haastig door het wolkendek heen. Soms is een glimp van de lichtbol op te vangen. Maar dan is hij weer snel achter het pak wolken verdwenen. Een echtpaar voert de grote zwanen in het park. Een zwerm meeuwen is niet van het lekkere maaltje weg te houden. Ze schreeuwen in duikvlucht neer op de hompen brood die het echtpaar in de lucht gooit.

image

Het sprookje is voorbij. Ik weet weer hoe regen voelt en modder dat tegen je broekspijpen opspat. De winter maakt plaats voor een voorjaar waarvan de knop nog zoek is. De nachtvorst loert nog. Net als de regen die genoegzaam valt alsof er niks anders geweest is.

image