Categoriearchief: zonsondergang

Zonsondergang

image
De camera loopt

Gestimuleerd door de #WOT ‘romantiek’ dacht ik gisteravond iets romantisch uit: samen kijken naar de zonsondergang. Ik zocht op internet wanneer de zon zou ondergaan. Een immense tabel bracht me in verwarring. Bijna vertrokken we een uur te vroeg.

Ik keek op 9 april en toen ging de zon om 20.28 uur onder. Gisteravond was dat bijna een uur later, om 21.18 uur. Wat later en een wegomleiding verder reden we in de richting van het IJmeer. We parkeerden de auto op de plaats waar overdag een frietkot staat, vlakbij het drijvende hotel en zagen de zon vol boven de wolkenrand uittornen.

image
Inge kijkt naar de zonsondergang

Ik installeerde de fotocamera op een statief en liet hem draaien op de videostand. Er stond nog een minuut of 18 ruimte op de schijf. Waarna ik het toestel evenwijdig met de horizon zette. Het rulle zand zette het statief niet helemaal waterpas. Na wat passen en meten was ook dat in orde.

Inge maakte foto’s met haar camera en ik klikte soms een enkel plaatje met mijn mobieltje. Wat een prachtig gezicht hoe de zon achter de wolkenband verdween en de rand met wolken een eigen tint meegaf. Alles om de wolkenrand heen kleurde in de tinten van de ondergaande zon. Een schitterend gezicht.

image
Muggen in beeld

De vele muggen die daarna opdoemden gooiden wel wat roet in het eten. Ze gaven het water duizenden puntjes als de pixels van een oude krantenfoto. Zo puntig maakte de zwerm muggen het beeld van het kabbelend water. Iets dat bij de echte zee niet zal gebeuren. Het binnenmeertje zorgt nog eens extra voor de nodige levensruimte van deze gevleugde streepjes.

Zo verdween de zon en verscheen de romantiek. Misschien ben ik toch een romantischer jongeling dan ik mijzelf toedicht.

Vliegtuigen vliegen door mijn zonsondergang

Vliegtuigen vliegen door de zonsondergang

Ze trekken lijnen door de zonsondergang. Hierdoor verdwijnt het echte beeld, het pure beeld. Vlak boven mij suist een vliegtuig als ik uit het raam hang voor de foto. De kauwtjes uit mijn dakgoot beginnen ook al te flirten en vliegen ook eventjes door mijn beeld. Ik vraag mij af hoe lang ik nog uit het raam kan hangen zonder in de haren gevlogen te worden door mijn 2 gevleugde vrienden. De kauw is al druk bezig met het voorbereiden van de liefde voor volgend jaar.

Maar dat luidt de laatste zonsondergang op deze plaats in. De hoeveelheid zonsondergangen en hemelgezichten breken te veel de andere artikelen van deze blog. Daarom komen ze op de nieuwe blog: http://wolkenhemel.blogspot.com/ Ook zoek ik andere bloggers voor de nieuwe wolkenblog. Fotografeer je regelmatig de lucht, een zonsondergang of wolkenhemel. Schroom niet om je foto in te sturen en er een aantrekkelijke blog te schrijven. Dus als je ergens woont met mooie vergezichten: deel ze met ons allemaal via http://wolkenhemel.blogspot.com/.

De laatste zonsondergang

Zonsondergang zoals vanavond zichtbaar vanaf het Stadshart Almere

Het experiment van de zonsondergang die ik elke avond fotografeer, is heel geslaagd. Zo geslaagd dat ik vanaf morgen een wolkenblog start. Op http://wolkenhemel.blogspot.com/ kun je terecht voor de zonsopkomsten, zonsondergangen, wolkenhemel, regenwolken, regen, hagel, sneeuw en gouden regen. Kortom, alle natuurverschijnselen zullen daar samenkomen.

Zo blijft op http://hendrik-jandewit.blogspot.com/ een beetje meer ruimte voor beschouwingen, boeken, lezen, leven en andere dingen die op mijn pad komen.

Belofte maakt schuld

Zonsondergang boven Almere

Een mooie middag, al trok er rond 3 uur een bui over Almere en daarom een prachtige zonsondergang. De belofte dat het morgen ook zo’n dag wordt.


De weerdame mag dan wel toezeggen dat het mooi wordt, net op de achtergrond allerlei afbeeldingen van zonnetjes. Ze moest toch ook een plaatje laten zien van een aambeeld, dat prachtig opzwol boven in een wolkenpatroon.

Hier schijnt de zon mooi onder de wolk zodat het wit een beetje glazuurachtig wordt. Misschien heb je daar ook wel een mooie vergelijking voor.

Lichtvoetig petje, donkere ogen en vederlichte glimlach

Lichtvoetig petje, donkere ogen en vederlichte glimlach
Een lichtvoetig petje, donkere ogen maar een vederlichte glimlach op de smoel. Zo laat zich het weer niet samenvatten, maar de zonsondergang van vanavond lijkt zich zo wel te willen tonen aan de toeschouwer. Het woeste weer van de dag komt er niet in terug. De regen en de wolken die bulderend tegen elkaar tekeer gingen.

Doris vreesde het weer niet en ging steeds naar buiten als een flinke bui in aantocht was. Dan kwam ze ergens midden in de hoosbui naar binnen. Drijfnat tot op de teen. Al droeg ze een regenjas en laarsjes, ze was toch nat. De broek was doorweekt en ik kreeg haar laarzen niet uit. Ze trokken vacuum door het vocht en de warmte van de voeten.
De wolken die later komen, kunnen het lichtvoetige beeld niet weghalen
Dan speelt de zonsondergang een paar uur later mooi weer. Het is alsof het een knipoog is naar de nacht. Als wij slapen zal alles beter zijn. Gaat u maar rustig slapen, morgen is alles goed. Zelfs de wolken die wat later komen en de hemel wat zwaarmoediger kleuren, kunnen dat beeld niet meer weghalen.