Categoriearchief: zomertijd

Tijd voor de tijd – #50books antwoorden vraag 13

image

Een lastige vraag vorige week, gerelateerd aan het verschuiven van de klok naar de zomertijd. Hoe staat het met het spel met de tijd in de literatuur? Wordt daarin ook naar hartelust een uurtje vooruit of terug gedraaid. En wat betekent het voor de lezer?

Ik was bang dat de vraag te vaag zou zijn, maar ik ben ontzettend blij met de antwoorden. In de reacties geeft ieder een heel eigen invulling. Sommige boekenbloggers gaan zelfs boeken herlezen waar ze goede herinneringen aan koesteren.

Hyperion van Dan Simmons

Voor Niek is het spel met de tijd bij uitstek te vinden in de Science Fiction. De tijdreizen zijn helemaal geschikt in dit genre. Het lijkt hier te horen. Bovendien kan in deze verhalen de tijd op zijn kop worden gezet.

Ze haalt Dan Simmons roman Hyperion aan. De planeet Hyperion laat je hoofd zoemen, stelt ze. Dat zoemen wordt ook veroorzaakt door de tijdtombes waarbij je terug en vooruit in de tijd kunt gaan.

Dat Niek het in haar reactie geen literatuur noemt, doet geen afbreuk aan het gegeven. Het is een prachtverhaal en klinkt vele malen heftiger dan het 1 keer ronddraaien van de grote wijzer op de klok bij de zomertijd.

The Time Traveler’s Wife van Audrey Niffenegger

Boekenblogger Ali moet aan een aantal boeken denken, maar in het bijzonder aan The Time Traveler’s Wife van Audrey Niffenegger. Een tijdreizende liefdesgeschiedenis. Eem intrigerend boek dat soms lastig te volgen is.

Suske en Wiske

Peter herinnert zich de stripboeken van Suske en Wiske bij zijn oom. Daar vindt in het deel De tuf-tuf-club de professor Barabas een teletijdmachine uit. Het geeft de boekenreeks een heel nieuwe impuls. Meteen reizen de Antwerpenaren naar het verleden en vertellen zo de geschiedenis van België, Nederland en nog veel meer andere landen.

Het spel met de tijd doet zeker ook denken aan een indrukwekkende romanreeks als De tandeloze tijd van A.F.Th. van der Heijden. Hier ontworstelt de hoofdpersoon zich aan de tijd door te leven in de breedte. Daarmee laat Van der Heijden dat hij op verschillende manieren invulling geeft aan de tijd in zijn werk.

Omgekeerde tijd

Martha kiest voor The curious case of Benjamin Button van F. Scott Fitzgerald. Ze heeft het boek niet gelezen, maar de film waarin de hoofdpersoon een omgekeerd leven leidt, heeft indruk op haar gemaakt. Ze heeft hem zelfs meerdere keren gezien. Uiteindelijk sterft Benjamin Button als baby.

Ook Martha moet aan boeken met tijdreizen denken. Zij haalt De tijdmachine van Wells aan. Hierin haalt de hoofdpersoon zijn overleden geliefde terug, maar telkens als hij haar redt, verliest hij haar opnieuw. De tijdmachine vraagt het leven van zijn geliefde. Daarmee is het een onmogelijke keuze.

De trein der traagheid van Johan Daisne

Voor Jannie is de boekenvraag van deze week reden om een boek uit haar boekenkast te herlezen: De trein der traagheid van Johan Daisne. Een magische realistisch boek dat 50 jaar geleden grote indruk op haar maakte door het spel met de tijd. Ik vind het onwijs gaaf om te lezen dat door een boekenvraag mensen een specifiek boek oppakken en gaan (her)lezen.

Het boek viel Jannie een beetje tegen, schrijft ze. Ze vindt het nu oubollig taalgebruik en de roman komt een beetje traag over. Dat kan gebeuren met boeken die je vroeger bewonderde en later weer herleest. Maar hetzelfde boek heeft je beïnvloed waardoor je nu ook een andere leeshouding hebt gekregen. Daarom ben ik onder de indruk van het verhaal van Jannie en bijna geneigd een boek van Johan Daisne te gaan lezen.

Lees morgen de nieuwe boekenvraag

#50books

De leesvraag #50books is een initiatief van Peter in 2013. Martha nam het in 2014 over en in2015 ging Peter zelf weer verder. Vanaf de eerste vraag doe ik regelmatig mee. Naar overzicht van alle vragen

Tijd in een roman – #50books vraag 13

image

Vandaag is de klok een uur vooruit gezet. Jezus is een uur eerder opgestaan, schreef mijn vriend Jacob Jan Voerman op Facebook. De vergelijking is snel gemaakt met Herman Finkers die wist te vertellen dat Jezus op Eerste Paasdag op tijd opstaat, dankzij een wekker van Blauweijkel.

Bij tijd moet ik ook denken aan de vraag van Inge welk boek ze nu moest lezen. Ik stelde haar voor om het werk van A.F.Th. van der Heijden eens te proberen. Maar wat laat je iemand lezen die nog nooit iets van hem gelezen heeft. Ik wil haar niet gelijk in het diepe gooien met De Movo tapes of Het schervengericht. Boeken waar ik zelf nog niet eens aan durf te beginnen.

Het leven uit een dag

Daarom wees ik haar op het uiterst toegankelijke boekje Het leven uit een dag van hem. Ik heb het heel lang geleden gelezen en weet dat het een heel leuke uitwerking is van een leven dat zich in 1 dag voltrekt. Enerzijds herinner ik mij de bizarre uitwerking van de gedachte om een heel mensenleven in 1 dag te voltooien en anderzijds hoe een leven zo compact mogelijk kan worden samengevat.

Ze leest het en vertelt erover met dezelfde verwondering die ik destijds had bij het lezen van dit boek. Al moet ik zeggen dat erg veel van de inhoud is weggezakt. Ik dacht dat het over een eendagsvlieg ging, maar het gaat echt over mensen. Een boek dat je zo’n 20 jaar geleden hebt gelezen, zakt snel weg.

Tijd voor tijd

Het denken over deze roman van A.F.Th. van der Heijden brengt mij bij de boekenvraag van vandaag. Het tijdverloop in een roman is vaak een bijzonder eigenaardig aspect. We denken er bij het lezen niet zo vaak bij na, maar het speelt soms een cruciale rol.

In welke roman wordt volgens jou het spel met de tijd mooi gespeeld?

Ik ben heel nieuwsgierig naar jullie verhalen en tips.

Blog mee over #50books

Schrijf een blog over de vraag van vandaag en laat hieronder in de reactie een linkje naar je site staan. Heb je zelf een idee voor een vraag? Ze zijn van harte welkom. Mail gerust een vraag of stel hem in via het contactformulier.

#50books

De leesvraag #50books is een initiatief van Peter in 2013. Martha nam het in 2014 over en in 2015 ging Peter zelf weer verder. Vanaf de eerste vraag doe ik regelmatig mee. Naar overzicht van alle vragen.

Tijd – #WoT

imageTijd is meer een beleving dan een exacte wetenschap. Elke seconde duurt in theorie even lang, maar de beleving van die seconde verschilt elke keer. Ik weet nog hoe ik als kind lang kon turen naar de klok en zag hoe traag hij liep.

Vooral in de tijd dat ik vakantiewerk deed en achter de lopende band het meest geestdodende werk aan mij voorbij zag komen. Dan keek ik vermoeid op de klok en zag dat er nog maar tien minuten verstreken waren. Het werd een sport zo min mogelijk op de klok te kijken en een juiste inschatting van tijd te maken.

Nu onderga ik de tijd niet meer zo. Meestal schat ik het wel goed in als het saai is. Het contrast dat de tijd vliegt en de andere keer de klok stroperig traag voorbij trekt, lijkt steeds minder groot te zijn. Ook als het genieten is, kan ik de tijd in hetzelfde tempo voorbij laten gaan als bij een vervelend moment.

Wel merk ik dat ik sneller van slag raak als er iets gebeurt met de tijd. Zoals bij de wisseling van wintertijd naar zomertijd en andersom. Dan ben ik een paar weken van slag. De tijd die ik in mijn hoofd heb, klopt niet met de tijd die de klok laat zien. Maar alles went, na een paar weken zit ik weer in het nieuwe ritme en weet feilloos hoe laat het is.

Zomertijd – daar is hij weer!

image

De trouwe volger van deze blog weet dat ik iets met – of beter: tegen – de zomertijd heb. Het uurtje dat de klok vooruit gezet wordt, stuit jaarlijks op een portie weerstand van mijn lijf. Dat uurtje eerder uit bed haalt mijn ritme door elkaar.

En elk jaar komt dat uurtje eerder weer op me af. Vorig jaar was ik er zo goed op voorbereid dat ik mij een week te vroeg al in de zomertijd waande. Het duurde nog een week voordat het zover was.

Zelfs deze voorbereiding was onvoldoende om niet dezelfde symptomen te hebben van vermoeidheid en verwarring. Ineens moet ik op de klok leven in plaats van luisteren mijn lichaam. Iets waar ik onwennig tegenover ben.

Alle tips ten spijt. Het helpt allemaal bitter weinig. Het lijf laat niet met zich sollen en heeft moeite met het schuiven van de klok.

Het kan bij mij ook te maken hebben met een bijbaantje als nachtportier dat ik in mijn studententijd had. Ik vond het heerlijk om ‘s nachts te werken. Vooral in het begin, ging het als een speer. Maar het werd steeds moeilijker om het lichaam voor de gek te houden. Ik kreeg het niet meer voor elkaar en merkte dat de overgangen van ritme aan het einde en aan het begin van een dienst zwaarder werden.

Daarom stopte ik met het nachtportieren. Tijdens een van mijn laatste diensten leerde ik Inge kennen via internet. Dan begon ik mijn dienst met een mailtje aan haar en eindigde ik eveneens mijn dienst met een mailtje. Dan kon ze bij het wakker worden mijn berichtje lezen, terwijl ik net in bed lag.

Gelukkig lig ik nu ‘s nachts lekker naast haar en mag haar ‘s morgens vertellen waarover ik gedroomd heb. Al is het vannacht een uurtje korter.

Lees de andere blogs over de zomertijd

Zomertijd

image

Ik baal. Een hele drukke zaterdag en dan wordt ook de klok verzet. Die zomertijd. Zo’n onnodige maatregel. Iedereen klaagt er steen en been over, maar elk voorjaar dient hij zich weer aan. Een eindeloos gebakkelei. Niemand die opstaat een einde aan deze zinloze maatregel te maken.

‘s Avonds had ik de klokken al een uur vooruit gezet. Dan wennen we alvast aan het idee. Eigenlijk moet je een hele week voorbereidingen treffen. Elke ochtend ietsje eerder uit bed. Elke avond iets eerder naar bed. Het schijnt te helpen. Maar de verandering blijft tegennatuurlijk. Omdat je de biologische klok voor gek probeert te houden. Dat kun je eventjes doen, maar eens houdt het op.

Ik baal. De klok zegt dat het half 9 is, maar het voelt een uur eerder. Ik reken mij suf. Ik laat mij niet voor de gek houden, maar moet mijzelf in het ootje nemen. De zomertijd is een feit. Ik zal mij eraan moeten conformeren. Mij schikken naar het lot.

We gaan uiteindelijk naar beneden. Toch een beetje uitslapen. De klok zegt 10 uur, maar het gevoel zegt iets anders. Als ik de honden uitlaat, verbaas ik mij over de rust. Iedereen heeft de wintertijd nog in het ritme, concludeer ik. De ijskoude wind heeft sjaaltjes ijs gemaakt om de rietstengels in het water. Een meerkoetje zwemt troosteloos in het midden van de gracht. Wat een gedoe die zomertijd. Het is dat pasen dit jaar anders valt, maar ze zijn zelfs in staat om midden in een paasweekend de zomertijd in te voeren.

We gaan ontbijten. Best laat om half 11 ontbijten, maar eigenlijk is het ook nog half 10. Ik kijk eens op de tijden van de dvd-recorders. Alletwee nog oude tijd. ‘Maar er is toch altijd eentje die op de zomertijd springt’, zeg ik. ‘Ja, het zou wel moeten’, antwoordt Inge. Ze kijkt op haar mobiel. ‘Deze springt ook altijd automatisch op de zomertijd, maar er staat nog wintertijd.

Ze zoekt op internet. ‘Het is ook nog geen zomertijd. Het is volgende week pas.’ Ik schrik. ‘Maar ik heb het gisteren ook aan mijn ouders verteld. Straks waren die een uur te vroeg in de kerk.’ De stelligheid waarmee ik het beweerde. Ik leefde helemaal in gedachten naar de zomertijd. Bijna schikte ik mij naar de nieuwe tijd.

Er komt een berichtje binnen. ‘Je vader en ik waren een uur te vroeg in de kerk. Het is pas volgende week.’ Ik schaam me diep en schrijf het ook. ‘Het is niet erg’, antwoordt ze vrijwel meteen in een nieuw sms’je. ‘We hebben een lange dag en je vader heeft in stilte kunnen oefenen.’

Tijd verzetten

zomertijd
De klok een uurtje vooruit

Een collectief voor de gek houden is het verzetten van de tijd vannacht. Een uurtje minder slaap kun je wel bedenken, maar het lichaam vertelt iets anders. Daarom maak ik mij vanavond alvast wijs dat het een uur later is. Ik heb de klok alvast een uurtje later gezet.

Doris ging om half 9 naar bed, waardoor ze eigenlijk een uurtje opbleef. Het mooie verhaal van Winnie de Poeh gooide roet in het eten. Teigetje was met Roe in de boom geklommen omdat Teigetjes het beste van alle dieren kunnen klimmen. Als ze halverwege de boom zitten en hij bijna valt, durft hij niet meer omhoog en niet meer naar beneden. Roe vindt het prachtig. Vooral het moment dat Teigetje net deed of hij ging vallen.

Te spannend om weg te leggen, zodat Doris alsnog later ging slapen dan de bedoeling was. Daarom beginnen we morgen maar alvast met elkaar voor de gek houden. Dan doen we alles een uurtje eerder.