Categoriearchief: zomer

Lente in de herfst

Het is herfst maar toen ik aan het eind van de middag met Doris in het park liep, voelde het als voorjaar. Wat is het verschil tussen herfst en voorjaar. Het ene is voor de zomer, het andere na. Nu bladeren de bomen leeg, dan zijn ze leeg en worden ze vol.
De temperatuur voelde nog lekker warm, een jongen en een meisje knuffelden op het heuveltje van het Manifestatieveld. Verderop stonden twee boomstronken alsof het oude mannetjes waren die achterover leunden.
De kleuren zijn zoveel mooier dan het voorjaar. Het geel, rood en bruin triomfeert. Heel even voelde ik me als in het voorjaar, terwijl ik wist dat het nu juist bijna voorbij is. Misschien dat je dan meer geniet, dan met het idee dat het nog allemaal mooier wordt.

Geen internet

Gewoon de tent opgezet en naar de wolken gekeken. Hoe mooi een zonsondergang kan zijn als je voor je tentje zit. Hoe mooi Twente kan zijn in een weekje Delden.
Nu ben ik weer terug en merk dat geen internet ook z’n voordelen heeft. De tijd verstrijkt zo achter de computer. Je laat je helemaal meenemen van de ene site naar de andere. En na een tijdje weet je eigenlijk niet meer waar je naar zocht.
Nee, dan vakantie. Ineens zijn er mooie wolkenluchten, een zwembad en een kasteel. Ineens zijn er andere campinggasten en ineens is het weer voorbij.

Strandweer

Het weerbericht wilde roet in het eten gooien, maar het weerbericht loog. Gelukkig lieten wij ons niet van de wijs brengen en fietsten vanmiddag naar het strandje aan het Weerwater. We gingen bij het Lido zitten.
Wat een heerlijk strandje. Het water voelde wat fris aan. Als je eenmaal door was, was het lekker. Terwijl het zand tussen mijn tenen kroop en de zon op mijn buik scheen, voelde ik mij even gelukkig. Wat mooi dat we zo dicht bij huis, zo lekker kunnen zwemmen. Het geluk duurde eventjes want Doris rende alweer naar het water toe.

Een klap van de molen

Het leek bijna een vakantiedag. Ik was vandaag een dagje vrij, omdat Inge haar cursus had. Mijn zus kwam langs, we zwommen samen met Doris in het zwembad en fietsten vanmiddag een lekker rondje Almere.
Bij de windmolens, iets achter de dijk, hielden we even stil. Wat zijn die dingen hoog. We probeerden de lengte van de enorme wieken in te schatten. Ik herinnerde mij dat ze wel 29 meter lang konden zijn, met een hele doorsnede van bijna 60 meter.
Zo onder zo’n molen voelde ik mij nog kleiner dan ik ben. Mijn zus kreeg zelfs de molen niet in de complete lengte op de foto.
Het suizen en de brommende ondertoon erbij, klonken best verontrustend. Niet iets om een klap mee te krijgen.

Picknicken

Het verhaal van Jip en Janneke, en een yup die z’n moeder vanmorgen trakteerde op een ontbijt in de buitenlucht. Ik rende langs het gezelschap en bedacht hoe leuk het zou zijn om vanmiddag te gaan picknicken.
Ik was net terug van het hardlopen en vatte de koe bij de hoorns. Gelijk de fietskar opgezet terwijl Inge het eten inpakte. Sientje had wat moeite met de open kar en sprong eruit toen we over de Amsterdamweg reden. Daarom maar de voorkant dichtgemaakt, zodat de twee door een gaasje moesten kijken.
Lekker rondje gefietst en in het Weteringpark een beschut plekje gezocht waar de broodjes tevoorschijn kwamen. Heerlijk gegeten en van de buitenlucht genoten. Doris rende achter de bellen die Inge blies. Sientje lag lief tussen ons in. Ik vergat alles en leefde heel even alleen in het nu.