Categoriearchief: zomer

Zandverstuiving – #fietsvakantie

Dan ben je de laatste beukenbossen door van de Veluwe. We zien het bordje naar Harderwijk en ik vraag welke weg we zullen nemen. Als we hier afslaan zullen we langs de zandverstuiving fietsen. Het is ietsje om, maar ook heel erg mooi, beloof ik.

Wat een beleving als je uit de bossen de zandverstuiving in fietst. Van de schaduwrijke bomen rij je ineens in de overdadige ruimte. De zachtglooiende heuvels geven het landschap iets geheimzinnigs.

De Sahara in het klein. Voetsporen in de vorm van kuiltjes en ribbeltjes van de wind in het zand. Het fietspad is overwaaid door het zand. We moeten uitkijken in de afdaling en bij het stijgen dreigen we vast te lopen.

Op een zandheuveltje zit een stelletje. Het is een ouder echtpaar. Ze zitten er knus alsof ze net verliefd zijn. En kijken de verte in tegen de rand met naaldbomen. Wij slingeren achter elkaar door het bijzondere landschap. Ik krijg er geen genoeg van.

Als we verderop de kans krijgen om de uitkijktoren te beklimmen, dan doen we dat. Dit is veel te mooi om te laten schieten. Al is toch weer anders als je bovenaan staat. Het gevoel van zojuist toen we er doorheen fietsten, is er niet meer.

Dan te bedenken dat een groot deel van de Veluwe ruim 100 jaar geleden zo’n verstuiving was. In het Nationaal Park verderop is bijvoorbeeld bij Kootwijk ook een deel van de verstuiving nog te zien. Al oogt het zand hier zoveel lichter dan daar. Misschien is het de droogte of het felle licht van de zomer. Het oogt anders, indrukwekkender.

Fietsvakantie 2016

In augustus 2016 maakten Doris en ik een mooie fietstocht door Nederland met als bestemming: Twente. Elke week op vrijdag schrijf ik een stukje over deze bijzondere fietsrit.

Geen leeslijst – #50books

Ik lees momenteel niet echt gericht met een leeslijst. Wel lees ik boeken die ik al langere tijd wil lezen. Zo staat Marcel Proust nog op mijn verlanglijstje het te lezen. Alleen als ik er zelf klaar voor ben, want een vorige leessessie van dit boek is mislukt.

Nog meer laat ik mij leiden door de boeken die ik lees en nieuw te lezen in mij oproepen. Zo maakt Ralf Mohrens nieuwe roman De hemel is zwart vandaag mij nieuwsgierig naar de boeken van Tip Marugg en Frank Martinus Arion. Van de laatste heb ik tijdens mijn studietijd alleen een dichtbundel gelezen.

Enthousiast geworden door een boek over de Balearen, ligt bijvoorbeeld Ik Jan Cremer 2 op de stapel. Net als De ridder is gestorven van Cees Nooteboom.

Allebei boeken waarin het eiland Ibiza een grote rol speelt. Verder stort ik mij op de vertrouwde reisboeken en liggen er boeken genoeg om te lezen. Een bezoek aan Texel wakkert mijn liefde voor Jan Wolkers weer aan. Dan ben ik geneigd om een roman van hem weer te gaan lezen.

Ik heb niet meer zoveel boeken te bespreken, dus ik heb alle vrijheid. Dan neem ik boeken mee uit de bibliotheek of ik struin door mijn eigen boekenkasten op zoek naar een boek waar ik op dat moment wel zin in heb.

#50books

De leesvraag #50books is een initiatief van Peter in 2013. Martha nam het in 2014 over en in 2015 ging Peter zelf weer verder. In 2016 nam ik de honneurs waar. Dit jaar neemt Martha het weer over. Vanaf de eerste vraag doe ik regelmatig mee. Naar overzicht van alle vragen.

Hooien – #fietsvakantie

Het inpakken gaat steeds sneller. Al is de hele camping uitgestorven. Alle senioren zijn die ochtend met veel bijbehorend kabaal vertrokken. Op hun elektrische fietsen gingen ze weg. Ik heb slechts 1 oudere gezien op een gewone fiets. Het is fiets-4-daagse in Denekamp. Hartstikke leuk, volgens de campingeigenaar, die nog even een praatje komt maken. Wij stappen op de trappers en rijden op eigen kracht.

De tocht gaat een stuk langs de grens en we zullen ook nog even naar Nordhorn gaan. De boeren zijn ook vroeg opgestaan. Het is een drukte van belang. De maaiers en tractors vol met hooi rijden af en aan. We pakken eindelijk een rustig weg in de richting van Nordhorn.


In Nordhorn verdwalen we genadeloos. We hebben wel heerlijke broodjes gehaald, maar de bewegwijzering voor fietsers houdt precies bij de grens op. Zo duurt het even voor we weer terug zijn in Nederland.

Het lijkt wel of iedereen opgetrommeld is om mee te helpen met het hooien. Overal is bedrijvigheid op deze mooie zomerdag. Veel boerinnen en boerendochters rijden op de grote tractors voorbij. Het meest extreem is het bij Geesteren waar ik een jongen en meisje, nauwelijks ouder dan Doris zie. De jongen kan amper bij de pedalen van het voertuig. Levensgevaarlijk. We rijden snel voorbij en hopen dat er geen ongelukken gebeuren.

Fietsvakantie

In augustus maakten Doris en ik een mooie fietstocht door Nederland met als bestemming: Twente. Elke week op vrijdag schrijf ik een stukje over deze bijzondere fietsrit.

Vakantieboeken – #50books vraag 28

De zomervakantie is al aangebroken in sommige delen van Nederland. Het is rustiger op de weg want veel mensen gaan lekker een paar weken weg. Zo biedt de vakantie tijd om tot rust te komen en je een beetje te bezinnen. Het levert na de vakantie wel weer een stortvloed aan echtscheidingen op of mensen hakken eindelijk andere knopen door om dingen in hun leven aan te pakken.

Zou iedereen geïnspireerd raken door de boeken die ze lezen? Veel mensen beperken het lezen van echt goede boeken tot de vakantie. Ze lopen dan te zeulen met vuistdikke boeken die al een heel jaar – of langer – liggen te wachten gelezen te worden. Terwijl dat juist vaak tot frustratie leidt. Het boek is veel te dik voor die 2 weken waarbij ook nog veel plaatsen worden aangedaan. Het is beter om een paar dunnere boeken mee te nemen, dat leest veel lekkerder en frustreert een stuk minder.

Ik ga op reis en ik neem mee. Toen ik alleen op reis ging naar Italië, nam ik een enorme stapel boeken mee. Zeker ook een paar dikke pillen zoals Anna Karenina van Tolstoi en De gebroeders Karamazov van Dostojevski.

De eerste las ik uit, bij de tweede bleef ik ergens steken. Overigens heb ik alle andere boeken die ik bij mij had uitgelezen. Het was een heerlijke vakantie waarbij ik aan de hand van Goethes dikke Italiaanse reis een beetje mijn Duitse held achterna ging.

Dat brengt mij bij de boekenvraag voor vandaag:
Wat is jouw vakantielijstje?

Welke boeken ga je zeker deze vakantie lezen en welke laat je (weer) liggen? Ik ben heel benieuwd naar de tips om de zomer al lezend door te komen.

Blog mee over #50boeken

Schrijf een blog over de vraag van vandaag en laat hieronder in de reactie een linkje naar je site staan. Heb je zelf een idee voor een vraag? Ze zijn van harte welkom. Mail gerust een vraag of stel hem in via het contactformulier.

#50books

De leesvraag #50books is een initiatief van Peter in 2013. Martha nam het in 2014 over en in 2015 ging Peter zelf weer verder. Vanaf de eerste vraag doe ik regelmatig mee. Naar overzicht van alle vragen.

Bosbessen plukken (2) – het bos in een potje

image

We zetten de fietsen tegen een boom en lopen verder het bos in. Daar zijn ze. Nog niet massaal en nog wel heel erg klein, maar ze zijn er. We plukken en vinden dieper in het bos grotere planten met meer besjes eraan. Wat is dit genieten.

Al snel hoor ik de geluiden uit het verleden: de besjes die op de lege bodem van de bakjes vallen. Het geplof, soms meerdere roffels achter elkaar en het gekraak verderop. Dit is bosbessen plukken. Ik hoor de wind ruizen door de bomen. Soms komt een fietser voorbij of loopt een wandelaar over het pad. Maar verder zijn we hier alleen met de vogels en het geluid van de wind.

Dan hoor ik hoe verderop het ruisen van de wind omslaat in het vallen van de regen. Het klinkt wat zwaarder en heftiger. De bakjes zijn helemaal nog niet vol, terwijl er al meer bosbessen aan de struiken lijken het zitten. De regen komt nu bij ons en we schuilen onder de bladeren van de eikenboom.

image

Het onweer blijft weg, maar we worden behoorlijk nat. We besluiten het op te geven en de auto weer op te gaan zoeken. Over een paar weken gaan we het echt proberen. Dit was genoeg om het gevoel van vroeger op te wekken en het halve emmertje dat we meenemen is hopelijk voldoende voor 1 of 2 potjes.

Als we thuiskomen is het helemaal droog. Al zie ik wel door de achteruitkijkspiegel dat we de buien achterlaten in Baarn en Soest. De spullen pakken we weer uit. De fietsen gaan van de drager en de drager sleep ik weer het schuurtje in.

Het kleine zakje met bosbessen ziet er nog kleiner uit dan het zakje dat we meenamen uit het bos. 247 gram, zegt de weegschaal. Inge laat de bessen in het pannetje vallen, suiker erbij, koken en dan giet ze de jam in het potje. Het blijft bij 1 potje en heel klein beetje extra dat we meteen op een boterham smeren en opeten.

image

Wat heerlijk: je proeft het bos. Het wild, wat smaakt dit geweldig. De smaak van weleer rolt over mijn tong. De smaak van een middag plukken in het bos en dan die heerlijke jam. Dit potje moet een vervolg krijgen. Over een paar weken gaan we weer de bosbessen opzoeken. De smaak van bos en zomer.
Dit is het bos in een potje.

Nazomer

image

We rijden op de snelweg dwars door de Utrechtse Heuvelrug. Nevel langs de bosranden, verderop een laagje mist over het weiland. De bomen diepgroen, bijna bruin. De avondzon die al bijna onder is. En ineens zie ik het: de nazomer is begonnen.

Het is altijd zo’n moment ergens in augustus. Het ene jaar valt het wat eerder dan het andere jaar. Je beseft dat de mooiste zomer erop zit. Het landschap laat de eerste signalen van een komende herfst zien. Het weer begint heel langzaam om te slaan. De nachten wat kouder en de dagen wat korter.

image

Als dan in de nacht is het nog warm en broeierig. Heb ik het toch verkeerd gehad? De kleuren beginnen langzaam intenser te worden. Het zonlicht minder fel. Er ontstaat ruimte voor dieper groen en de ogen hoeven niet meer dichtgeknepen te worden.

Sommige mensen vinden het depressief gemopper. Het naderen van de herfst stemt ze treurig. Voor mij is het de bevestiging dat de zon inderdaad weer verder van ons afstaat dan eerst. We doen weer een stapje terug en krijgen weer andere dingen om van te genieten.

image