Categoriearchief: wolkenblog

Dag en nacht, de hemel verklaard

Wolken, wolken, wolken. De wolkenhemel. Ik heb al jarenlang mijn wolkenblog wolkenhemel. Begonnen vanuit de fascinatie voor de prachtige hemel die er elke dat weer anders uitziet. En daar dan een gedicht bij. Ik haalde er de radio mee, mocht mooi poseren voor de Groene Kathedraal als Nietsdoener voor het tijdschrift Genoeg. Heerlijk.

Mensen vroegen mij dan of ik ook wat van wolken wist. Nee, ik weet er niks van. Helemaal niks. Nee. Net als dat ik er geen figuren, mensen of dieren in herken. Ik kijk naar de wolken zoals ze zijn en zoals ze zich gedragen.

Wolk in de vorm van een reuzendruppel; een uitgezakte wolkenflard

Turen naar een bui

Sinds we in Almere Oosterwold wonen – nu 2 jaar geleden – is mijn relatie met de lucht wel een beetje veranderd. Ik tuur de hemel af niet alleen naar wolken, maar vooral naar een bui. In dit droge voorjaar keek ik verlangend naar het hemelvocht omhoog. Zonder resultaat. Ook nu nog kan ik moedeloos omhoog kijken. Onderwijl sleep ik de ene gieter met water na de andere aan om de planten niet helemaal te laten uitdrogen.

Eigenlijk was de reden heel simpel dat ik niet veel van wolken wist. De wolkenkunde is verschrikkelijk ingewikkeld, met verschillende wolkenlagen en daarbij allerlei variaties. Als ik er weleens een boekje over opende, snapte ik er helemaal niks van. Maar de nieuwsgierigheid wint het steeds meer. Ook omdat ik die wolken al zo verschrikkelijk lang observeer. Wat zijn dat allemaal voor een wolken die je ziet.

De waarneembare hemel

Het boek Dag en nacht, de hemel verklaard door Helga van Leur en Govert Schilling is een uitkomst. In het boek bespreken ze de waarneembare hemel. Alles wat erin staat is ook in Nederland te zien. Maar vooral: alles is op een heel overzichtelijke manier uitgelegd.

En zoals de titel zegt draait het niet alleen om wat zich afspeelt onder de atmosfeer overdag, maar ook om wat je ziet in de nacht. En dat laatste komt wel wat verder; daar gaat het om de sterren, planeten en onze eigen maan. Allemaal dingen die je met het blote oog kunt zien.

De schemering waarin dag en nacht, maar ook nacht en dag in elkaar overgaan.

Dag en nacht kruisen elkaar

Het laatste onderdeel, de nacht, neemt sterrenkundige Govert Schilling voor rekening. Het eerste deel valt onder de hoede van weervrouw Helga van Leur. Soms doorkruisen de dag en de nacht elkaar. Zo kan de hemel helemaal verlicht zijn rond de langste dag in het jaar. Het zijn lichtende nachtwolken. Ze komen uit de ijskristallen die het zonlicht op grote hoogte weerkaatsen.

Ook is de kring om de maan die regen voorspelt, zo’n verschijnsel waar het weer ook een rol in speelt. De kring rond de maan heet een corona of halo. De eerste lijkt inderdaad op een kroontje en heeft gelukkig helemaal niks te maken met de wereldwijde pandemie die heerst.

Poolster

Govert Schilling weet op een heel toegankelijk manier de grootsheid van de sterrenkunde kenbaar te maken. Wat een prachtige uitleg geeft hij hoe je de poolster kunt vinden. Het is helemaal niet zo moeilijk als je het maar weet. Ook het enthousiasme waarmee hij de beperkte kennis van geïnteresseerden vergroot:

Je kunt wel zeggen ik ken maar 2 sterrenbeelden, maar weet dat je dan bijna 10 procent van de sterrenbeelden die je met het blote oog kunt zien, herkent.

Elk sterrenbeeld dat je erbij herkent en leert, is mooi meegenomen.

Helga van Leur legt eenzelfde enthousiasme bloot in haar verhalen over het weer. Dat gaat alle kanten op, maar de optische kant is wel het mooiste. Dat is ook te danken aan het indrukwekkende arsenaal aan foto’s dat ze heeft verzameld in dit boek. Want het leert naast de verklaring van alle verschijnselen het belangrijkste voor mij: wat is de wolkenhemel toch schitterend.

Prachtige foto op de cover van het boek

Prachtige foto’s

In alle variaties, zoals de wolkenstralen die Helga van Leur helder uitlegt en weer met prachtige foto’s erbij om het uit te leggen. Wat schitterend. Genieten geblazen. En het leukste is dat dit boek zo mooi is dat je het steeds weer pakt om erin te bladeren en kleine stukjes te lezen. De allerbeste manier om iets meer van de hemel te weten te komen!

Gegevens boek

Helga van Leur & Govert Schilling: Dag & nacht, De hemel verklaard. Amsterdam: Fontaine Uitgevers, 2020. ISBN: 978 90 5956 542 5. Prijs: € 27.

De afbeeldingen van de wolkenhemel zijn uit mijn eigen verzameling. Ze zijn gemaakt in de eerste helft van 2020.

Intrigerende keuzes – #WoT

imageJe krijgt weleens van die vragen waarbij je een intrigerende keuze moet maken. Bijvoorbeeld: stel je moet naar een onbewoond eiland en mag 10 boeken meenemen. Welke boeken neem je dan mee? Van die keuzes die je bijna onmogelijk kunt maken. Waarom zou ik het boek dat ik vandaag meeneem, morgen willen lezen?

Ik laat dit soort vragen het liefst onbeantwoord. Buiten het feit dat afgevoerd worden naar een onbewoond eiland gewoon verbanning is. En het meenemen van een paar boeken een vorm van zelfcensuur is. Je beknot je eigen vrijheid met zo’n radicale keuze.

Bij een bijzonder gesprek vorige week, kreeg ik de vraag waarmee ik zou stoppen als het moest: mijn persoonlijke blog of mijn gedichtenblog.

Een duivels dilemma. Het kiezen tussen mijn veelbezochte blog of een blog die mij erg aan het hart is. Ik beloofde er een blog over te schrijven en dat doe ik nu.

Het antwoord weet ik nog steeds niet. De gedichtenblog is mij dierbaar, net als mijn persoonlijke blog. Zeker ik kreeg al weleens eerder de vraag waarmee ik zou stoppen als het moest.

Ik neig eerder naar het afwisselen van beide blogs dan het helemaal stoppen met één van de twee. Al vind ik de nieuw ingeslagen weg op wolkenhemel.blogspot.nl minstens zo intrigerend. Voor degene die het niet gemerkt heeft, sinds maart schrijf ik om de dag een haiku.

Deze andere dichtvorm beïnvloedt sterk hoe ik naar de wereld kijk en lijkt bijna op mediteren. Daarom kan een vernieuwing nooit kwaad, maar een radicale keuze vind ik een stap te ver.

2013 in blogs (2) – Gedichten

image

Mijn gedichten ontwikkelen nog altijd, het is een voortdurende beweging. Het jaar 2013 begon met het winnen van mijn gedicht Heuvelrug op posterformaat. De prijs was weliswaar van december 2012, maar de poster viel in januari op de deurmat. Net als de prijs wat later voor mijn gedicht Bloons. Die prijs moet ik nog steeds ophalen.

In de media

De gedichtenblog wolkenhemel kreeg veel aandacht in de media. Het tijdschrift Genoeg kwam een mooie foto en Radio Idzerda kwam over de vloer met een bijzondere reportage over de wolkenspotter en wolkendichter.

Dichtprojecten

Het psalmenproject rondde ik af. De rest van het jaar liep ik rond met het idee van een nieuw project: een moderne variant van Dantes Goddelijke Komedie. De schetsen liggen er voor de eerste canti, maar ik ben er nog niet klaar voor. Een nieuwe project rond mijn gedichtenblogs begin ik binnenkort. De eerste opzet is al klaar.

Lees verder

Dit is de tweede van tien blogs over 2013

2013 in blogs (1) – Jaar van de ontmoeting

image

Het jaar van de ontmoeting is 2013 voor mij geweest. Eerst leerde ik mijzelf beter kennen. Daarna ontmoette ik enkele tweeps. De ontmoetingen met Steven en Jacob Jan waren erg bijzonder.

Theater en tweetup

Bij de theatervoorstelling van Jacob Jan en de tweetup rond blogpraat ontmoette ik later heel veel andere mensen. Inspirerende gesprekken die we online ook voortzetten, onder andere met Charlotte, Carel, Guido, Elja, Raymond, Caro, Ruud en Marcel.

Mijzelf leren kennen

Een jaar waarin ik mijzelf vooral leerde kennen. Ik ontdekte mijn grenzen, mijn mooie kanten en mijn bijzonderheden. Het was de ontdekking waarin veel leerde over mijzelf. Ik ontdekte mijn kracht en mijn zwakte.

Werk

Er is nog veel werk aan de winkel, maar ik ben op de goede weg. Het is ook het jaar waarin ik mijn baan verloor. Na drie jaarcontracten vond mijn werkgever het genoeg. Ik zoek nu nieuwe wegen. Een baan waarin ik goed tot mijn recht kom.

Lees verder

Dit is de eerste blog van tien blogs over 2013

Spiegel en #mijnmoment

gedicht-spiegelEen prachtige uitnodiging van Henk-Jan Wildermaat (@punkmedia) om mee te doen aan #mijnmoment. Stiekem is het ook mijn moment aan het eind van dit jaar. Een bewogen jaar zoals ik in mijn stukje schrijf. Om 11 uur verscheen het vandaag online.

Nieuw blogvoornemen

Ik vertel in de blog onder andere over een blogvoornemen: mensen vragen iets te vertellen over een gedicht van mij dat ze geraakt heeft. Graag wil ik het uitbreiden met twee filmpjes. In het eerste geef ik een korte improvisatie over het gedicht. In het tweede gedicht draag ik het voor.

Gedicht Spiegel

Zojuist heb ik de koe bij de horens gevat en dit bij het gedicht Spiegel gedaan. Het staat sinds begin deze maand op mijn gedichtenblog wolkenhemel.blogspot.nl.

Ik schreef het gedicht voor Belgin, ze houdt het op de foto ook vast. In het groene lijstje en op het gele papier staat het gedicht.

Arvo Pärt

Bij het schrijven van het gedicht had ik de hele tijd het prachtige muziekstuk Spiegel im Spiegel van Arvo Pärt in gedachten. Het is het mooiste in de uitvoering met viool en piano.

Improvisatie bij Spiegel

De improvisatie die ik maakte bij het gedicht Spiegel gaat door op het eenvoudige motief van Arvo Pärt. Het melancholische van Arvo Pärt is bijna niet te evenaren. Daar is het te mooi voor. Maar misschien zegt de improvisatie iets over het gedicht.

Ik voer het uit op mijn pedaalharmonium. Excuses voor het slechte licht. Het geeft de improvisatie ook iets geheimzinnigs.

Voordracht

Naast de improvisatie draag ik het gedicht ook voor op youtube.

Opmerkingen? Reageer!

Ik ben benieuwd wat je van deze opzet vindt. Ik wil het graag uitbreiden en zal lezers, fans en vijanden uitnodigen iets over een gedicht van mij te zeggen. Hoe dat gebeurt, weet ik nog niet. Ook ideeën hierover zijn van harte welkom.

Wolkenvlek

image
Wat zie jij in de wolkenvlek?

Google vierde gisteren de 129e verjaardag van ‘inktvlekdeskundige’ Hermann Rorschach met een eigen doodle. Elke keer bij een zoekopdracht verscheen een andere inktvlek. Iedereen die in vroeger tijden een psychologietest kreeg, kon ook de inktvlek verwachten.

Over die inktvlek gingen de wildste verhalen de ronde. Dat je bepaalde dingen wel of niet moest zeggen om een seksueel actieve geest te hebben. Ik vond het maar een doodeng ding toen ik bij een beroepskeuzetest naar zo’n vlek moest staren en er vanalles in moest zien. Ik zei maar wat. ‘Elk antwoord dat je geeft, is goed’, maakte mij vooral onzekerder. Want zij concludeerden wel iets uit elk antwoord dat ik gaf.

De Doodle zette mij natuurlijk wel aan het denken over inktvlekken. Hermann Rorschach schijnt zich zijn leven lang te hebben ingezet om zijn idee wetenschappelijk te onderbouwen. Uiteindelijk is de inktvlek vooral bekend geworden onder patiënten die iets moesten zien in een donkere vlek waaruit je alles en niks kon halen.

Dat Rorschach in zijn jonge jaren de bijnaam ‘inktvlek’ maakt het verhaal alleen maar mooier. Ik dacht over Hermann Rorschach als kind. Zou hij misschien gek zijn geweest op het kijken naar de wolken? De wolken komen voor veel mensen ook overdrijven als grote inktvlekken waar ze van alles in zien. Ze zien er dan een man met een baard in, een hond of een fietswiel.

Ik kijk vaak mee met andere mensen die dit doen. Het is een heerlijk tijdverdrijf om met anderen samen te doen. En met zo naar de hemel kijken is niks mis. Maar als ik alleen ben doe ik dat helemaal niet. Ik kijk naar de wolken zoals ze zich aan mij voorbijtrekken. Zonder referentie naar de werkelijkheid. Het grote luchtkastelen die voorbij drijven waar ik niks in zie. Ze zijn te groots en imponerend om er iets in te zien. Ze zijn zichzelf.