Categoriearchief: winterdienstregeling

Wit en zwart ijs

Ze schuiven naar binnen op het station Weesp. ‘Morgen is het afgelopen’, zegt de dochter. De jongen die schuin tegenover haar is gaan zitten, zucht. ‘Nou morgen kun je nog wel schaatsen. Het begint dan met dooien’, antwoordt haar vader die naast haar broer een plekje heeft gevonden.

Ze turen naar buiten. De trein vertrekt. Vader, zoon en dochter gaan natuurlijk naar hetzelfde evenement als ik. ‘Het is wel jammer dat de NS nog tot dinsdag zo blijft rijden’, zegt vader. De dochter kijkt hem aan. ‘Er rijden minder treinen he?’ ‘Ja’, reageert vader. ‘Laat uitgerekend mijn trein de trein zijn waar ik altijd in zit. Ik doe er een stuk langer over’

‘Als het dooit moet je wel uitkijken voor wakken, merkt de zoon op. Vader en dochter knikken. ‘Hoe zit dat eigenlijk met wakken?’ vraagt de zoon. ‘Moet je nou wel of niet over een lichtere plek schaatsen.’

‘Dat heeft te maken met sneeuwijs. Daar zie je een wak aan de kleur. Hoe lichter het wak, hoe dunner het ijs.’ ‘Hoe komt dat eigenlijk?’ ‘Dat heeft te maken met de lichtinval’, zegt vader. ‘IJs heeft een andere breking van het licht dan water.’ Hij zegt het zelfverzekerd.

Ze knikken. De stellige beweringen van vader klinken steeds onzekerder. ‘Ik weet ook niet hoe het precies in elkaar zit. Google maar even.’ Vrijwel gelijktijdig pakken zoon en dochter de android en de blackberry. De kleine schermpjes lichten op. ‘Ik heb het’, roept de dochter. Ze begint een verhaal op te dissen over ijswakken.

‘Dat doet er toch niet toe. Wat voor een soort wakken er zijn’, reageert vader stuurs. ‘We hebben maar tot Amsterdam Zuid. De zoon bladert op zijn blackberry. ‘Sneeuwijs kan levensgevaarlijk zijn’, draagt hij voor. ‘Het sneeuw smelt op het ijs en vriest later weer op. Dat ijs is levensgevaarlijk.’ ‘Precies’, zegt vader. ‘Dat bedoel ik.’

De trein rijdt het station binnen. Amsterdam Zuid staat op de informatieschermen. De temperatuur buiten: -2.

Extreme dienstregeling

image
Bevroren wissels

Het verwondert mij dat NS blijkbaar onbeperkt een andere dienstregeling mag inzetten als het een week vriest. De weersomstandigheden zijn namelijk niet sterk gewijzigd sinds vorige week vrijdag. Er is geen extra sneeuw gevallen en het vriest niet extreem. Toch rijden de treinen meer dan een week niet volgens normale dienstregeling. Niet het weer, maar de dienstregeling is extreem.

In mijn geval betekent het een langere reis en vooral een ongemakkelijkere reis, met vaak een extra overstap. Voor een keer niet erg, maar een week in overvolle treinen is niet prettig.

De wissels krijgen de schuld. Onterecht want een wissel is vooral een flexibiliteit in het spoorwegnet. Spoorwegnetten die met dit soort ‘extreem’ winterweer goed rijden, hebben veel meer wissels. Met een extra wissel creëer je een extra mogelijkheid van spoor te wisselen. Hiermee ontlast je andere wissels.

Het probleem van de trein is veel groter dan een paar wissels. Ik mis samenwerking en betrokkenheid. En ik mis kennis en de bereidheid van andere spoorwegen te leren. De processen zijn voor de NS en prorail belangrijker dan de reiziger. Voor de NS is punctualiteit belangrijker dan de klant. Daar wordt ze door de politiek op afgerekend, terwijl de reiziger juist centraal zou moeten staan.

Als de politiek zich daarop concentreerde en niet op wissels, dan kan het probleem verholpen worden. Maar dat is de moeilijke weg en daar zijn politici over het algemeen bang voor.

Spoorwegen, winter en een oneindig herhalen

Ik krijg het gevoel dat media zich oneindig herhalen als het over de winter en de spoorwegen gaat. Elk jaar gaat het fout met de Nationale spoorwegen. Het sneeuwt, het vriest, het dooit. Winterweer is voldoende om de dienstregel door elkaar te schudden. Elk jaar beloven de Nederlandse Spoorwegen beterschap en elk jaar gaat het fout.

Op het matje
De politiek roept de bestuurders op het matje. Soms citeren ze zelfs het werk van bloggers. Zoals destijds mijn opmerking over de weersvoorspelling van de NS. Die is beter dan het KNMI kopte mijn blog en vertelde een paar uur later – heel toevallig – ook het persbericht van de SP.

Verkeerde bestuurders
Het is jammer dat de kamerleden de verkeerde bestuurders roepen. Ze kunnen beter een machinist en een conducteur laten vertellen wat er nu fout gaat. Deze mensen hebben meer verstand hoe ze een trein besturen dan de bestuurders. Lees verder Spoorwegen, winter en een oneindig herhalen

Sprinter Lighttrain in koude dagen

De SLT wordt door NS-personeel liefkozend “slet” genoemd

Een zeldzaamheid in deze koude dagen: de nieuwe sprintertreinstellen van de Nederlandse Spoorwegen. Bij aankomst op Almere Centrum vanavond trof ik deze Sprinter Lighttrain – kortweg SLT genoemd – aan. Ik vroeg mij af hoeveel van deze treinstellen ondertussen op het Nederlandse spoorwegnet rijden. Het was het eerste treinstel sinds een week of 3 die ik weer zag.

Zenuwachtig sloten de deuren om de haverklap al piepend, een onhebbelijkheid die de gerenoveerde sprintertreinstellen ook hebben. Blijkbaar om reizigers tocht te besparen, maar het lijkt of de binnenwind juist extra aanwakkert door de deuren. Het moest de reizigers aan informatie op de borden ontberen en ik vroeg mij ook af of het treinstel wel weg zou rijden. Ik had het geduld niet om op dat moment te wachten.

De klachten over de treinstellen zijn overigens niet nieuw.
In oktober las ik in De Pers dat de treinstellen toen al voor veel problemen zorgden. De nieuwe software in de hypermoderne treinstellen zou veel fouten bevatten. Ook zou het personeel aan de treinstellen moeten wennen. Het personeel gaf in oktober deze bijzondere treinstellen van het Duitse Siemens en Canadese Bombardier al liefkozend de naam slet. Op zich niet zo heel verwonderlijk als de afkorting al SLT luidt.

Het winterweer zorgde voor een massale uittocht van deze treinstellen in de richting van de werkplaatsen. Personeel van Siemens en Bombardier vlogen allerijl over naar Nederland met de kerstdagen. Een persbericht van NS dat op de website van NS niet te vinden is. Overigens is het bij de persberichten sowieso erg rustig over het winterweer, terwijl er dagelijks nieuws en persberichten van de NS de afgelopen maand verschenen. In elk geval moet half forenzend Nederland mede dankzij de ‘sletten’ genoegen nemen met een staanplaats deze week.

Ik ben benieuwd welke naamvarianten inmiddels over het spoorwegnet rijden. Als ze rijden, tenminste.

Geen trein en geen informatie

Naast treinen ontbreekt het ook aan informatie de laatste dagen bij NS

Geen treinen, koude voeten en geen informatie.Sommige dichters huilen van jonge sla in september, ik van de NS in de winter. Vanmorgen was het mijn beurt. Informatie inwinnen via de website heeft weinig zin, daarom maar gegaan. Ik zag bij binnenkomst al een vol perron. Nooit een goed teken. Een overwegstoring bij Naarden-Bussum en een wisselstoring bij Schiphol, zorgden voor de uitval van flink wat treinen. Eigenlijk waren alle rechtstreeks treinen naar Amsterdam Zuid uitgevallen. En niet alleen de treinen reden niet, ook de informatievoorziening stond ergens stil in een weiland. NS-personeel weet inderdaad niet veel meer dan de reizigers op het perron. Terwijl ze wel in indrukwekkende uniformen en gele hesjes lopen. Kortom: chaos op het spoor.

Eindelijk reed er een stoptrein.De trein was overvol en de conducteur verzocht reizigers naar Schiphol uit te stappen. Ik wantrouwde de situatie, maar besloot dan maar het verzoek in te willigen. Ik ging nog even naar de conducteur en vroeg hem of de volgende echt reed. Hij antwoordde dat deze over 10 minuten zou komen.

Ik had beter moeten weten.
Stom. Tip 1: luister niet naar NS-personeel. Zij weten namelijk even weinig als jij. Je staat met z’n allen op een koud perron en alle uniformen en hesjes weten het ook niet. Ze halen de schouders op en de reizigers die het zat beginnen te worden, uitten hun frustraties op medewerkers. Heel slecht, maar het gebeurt. De trein naar Schiphol reed helemaal niet, de conducteur van de vorige trein had dit nooit mogen adviseren. En de intercity daarna naar Amsterdam was niet van plan in Weesp te stoppen. ‘Daar kunnen we niet aan beginnen’, zei de conducteur nors. Waarna de deuren dichtgingen. Ik dacht dat de winterdienstregeling was ingevoerd met extra stops om dit soort problemen te ondervangen. Het antwoord ontbrak en de trein reed weg.

Uiteindelijk meer dan een uur later op de bestemming met veel stoppen, overstappen en stilstaan. Het bewijst dat de NS echt een serieus probleem heeft met de informatievoorziening. In tijden van crisis veranderen stations in oorlogsgebieden waarbij reizigers maar iets doen. Zonder regie en met de wetten van de straat beuken mensen zich een trein in. Als veewagens van aaneengeklitte reizigers rijden die spaarzame treinen de deur uit.

NS voorspelt slecht weer beter dan KNMI

Waar het KNMI voorzichtig mee is, dat kan NS wel: het weer over meer dan een week voorspellen. De woordvoerder van NS meldt op haar website dat volgende week de dienstregeling van de NS is aangepast vanwege het extreme winterweer en de kerstvakantie.

Of zoals de NS dat zelf zegt:

NS rijdt met een aangepaste dienstregeling om ‘filevorming’ op het spoor te voorkomen. Door deze aanpassingen kunnen er in deze winterse omstandigheden treinen blijven rijden. Wel betekent dit dat treinreizigers rekening moeten houden met een langere reistijd en drukkere treinen.

Ook hier weer de communicatie dat reizigers vooral op de website moeten kijken voor vertrek. Dit keer zal de site niet zo snel ‘too busy’ worden omdat er toch minder reizigers zijn vanwege de vakantie.

Overigens meldt de woordvoerder zoals het hoort dat er vandaag geen strubbelingen op het spoor waren. Enkele reacties op twitter lieten mij een ander beeld zien, zoals een defecte trein bij Rotterdam die voor een filevorming op het spoor zorgde.

Het extreme weer volgende week, is gelijk een gelegenheid om de nieuwe sprinter in winterse omstandigheden te testen. Dat scheelt weer wat defecte treinen bij stations. Overigens schuift NS keurig de schuldvraag rond de stukke treinen in de richting van de fabrikanten.