Categoriearchief: winter

Verplanten – Tiny House Farm

De planten in de achtertuin, tussen het hek, stonden niet helemaal goed. We hadden de duindoorns te dicht op de Ginkgo’s geplant. Het zou mekaar gaan verstikken. Ook de Japanse Esdoorn, de Acer, stond er te dichtgepropt op de andere bomen.

De Japanse esdoorn, de acer mocht naar een plekje bij ons slaapkamerraam. Vlak achter de bolletjes, de hortensia’s. Ze komen nog van ons oude huis, zijn al een keer verplant en beginnen eindelijk door te breken. De acer moet hier wel goed bij passen. Ook omdat het hier wat minder zonnig is dan bij de Ginkgo’s.

Duindoorns

De 3 duindoorns zijn ook wat meer in de richting van het huis geplaatst. Ze kunnen op de nieuwe plek ook een beetje de achtertuin uit de wind houden. Het uitgraven van de grootste duindoorn viel vies tegen. Ze zitten nu 2 jaar in de grond en wortelen diep. Onze ophoging is van zand vermengd met de zeeklei. De duindoorns gedijen goed op het zand. Dat heb ik wel gemerkt. Hun fijnmazige wortels grijpen diep de grond in. Niet eruit te krijgen.

De vorig jaar gekochte walnotenboom is naar achteren verplant. Naar een plekje buiten het hek. De vlinderstruik is dit jaar enorm gegroeid en de walnotenboom stond er niet goed. Daarom hebben we ook de hulst een stukje verplaatst. Deze is bij de duindoorns geplant.

Dubbele struik verplanten

Een heel karwei. Zeker ook het verplaatsten van de dubbele struik van de krent en hazelaar die iets meer in de richting van het schuurtje is gekomen. Ook deze planten waren al diepgeworteld. Dat kost best veel kracht en vernuft. De handige riek, hield het helaas niet.

Het valt me op dat veel gereedschap snel sneuvelt. Een schep van 15 euro of een hooivork van dezelfde prijs, redt het niet als je kracht wilt zetten. Dus maar eens op marktplaats speuren naar bruikbaar ouder gereedschap dat onverslijtbaar is.

Heb je zelf een mooie riek, spade of hark in de aanbieding? Laat het weten. Ik weet zeker dat ik belangstelling heb.

Overlevingsdrang en fruitbomen – Tiny House Farm

De stormen en harde wind weten wel raad met de tuin. Ik zie het vooral in de windgevoelige planten. De grote artisjok aan de zijkant van het huis, met de enorme reuzenbladeren. Hier heeft de wind flink vat op gehad. Flink wat van de bladeren zijn losgebroken. Ik hoop dat er nog wat overblijft voor de zomergroei en bloei. Net als de eeuwige moes die door zijn hoefje is gegaan. We zullen de boel weer moeten opbinden.

Overlevingsdrang in onze winderige tuin.

Vroeg voorjaar

In de tuin begint steeds meer het voorjaar te komen. Erg vroeg, dat wel. Zo bloeit de amandel al. Vorig jaar was dat zeker 3 weken later. De roze bloesem steekt mooi af tegen het huisje. Alleen zijn er nog weinig insecten om de bloemen te bestuiven. We zullen in de weer moeten met een kwastje om het zelf te doen.

amandel in bloei
De amandel is al in bloei. De kleur past goed bij ons huisje.

Ook de Japanse sierkers die we in het najaar hebben geplant, staat op uitkomen. De knoppen zijn al heel ver. Dat duurt geen weken meer. Ik heb op Twitter en Instagram al de eerste sierkersen zien bloeien. Prachtig die bloesem, maar zeker ook een maand te vroeg.

Verontrustend?

Ergens best verontrustend. Ik lees het ook terug in nieuwsberichten en de reacties en posts op social media. Verontrustend, maar het is ook de kracht van de natuur. Die robuuste houding wanneer de temperatuur het toelaat om dan meteen alles te geven.

Profiteren van het voordeel dat de warmte geeft. Het is een overlevingsdrang. Daarmee is niet alleen verontrustend maar ook geruststellend. De natuur gebruikt de voordelen en zet ze om in daden om langer te profiteren van deze voordelen.

Fruitbomen in de winter
Fruitbomen

Op zoek naar inspiratie fiets ik meteen even langs een volkstuinencomplex dat ik nog niet ken. Het ligt naast vereniging Water-Land. Het is de kleinere Nutstuinvereniging De Windhoek. De tuintjes zijn kleiner en er staan niet echt grote gebouwen op zoals bij Water-Land.

Fruitbomen afkijken

Ik ben echt op zoek naar fruitbomen om te zien hoe dicht ze hier op elkaar staan en vooral hoe ze in de winter zijn. Het helpt ook dat ik een paar weken terug de prachtige schilderijen van de appelbomen en perenbomen in de seizoenen zag van Charley Toorop.

Helaas miste ik de schilderijen van de winter. Zij was meer geïnteresseerd in de fruitbomen als ze in bloei staan of vruchten dragen. Maar fruitbomen zien er in de winter echt prachtig uit. De takken wijzen zo mooi omhoog. Schijnt niet echt de bedoeling te zijn als je veel vruchtopbrengst wilt hebben. Al bestrijden sommige aanhangers van permacultuur en voedselbossen dit en zeggen dat je juist niet moet snoeien. De waarheid zal ongetwijfeld ergens in het midden zitten.

Fruitbomen nutstuinvereniging De Windhoek Almere Haven
Fruitbomen in Nutstuinvereniging De Windhoek Almere Haven

Ik geniet vooral van de kale takken. Wat een schoonheid zo in de winter. Niet afgeleid door al het groen, zie je de structuur van de bomen ontzettend goed. Ik vind het prachtig en overtuigend om te zien. Ook verbaas ik me hoeveel fruitbomen er op relatief weinig grond kunnen staan.

Seizoenen terugkijken

Het overtuigt mij ervan dat ze echt niet meters uit elkaar hoeven te staan. Ik zal proberen geregeld rond de seizoenen terug te komen om te kijken hoe de fruitbomen zich ontwikkelen. Kan sowieso nooit kwaad om bij diehard-tuinierders de kunst van het tuinieren af te kijken.

Hoe mooi zijn fruitbomen in de winter?
Fruitbomen in de winter

En dan ga ik ook aan het dromen hoe onze tuin er over zoveel jaar uit zal zien. Ik denk dat het bijna niet voor te stellen is. Sommige fruitbomen die ik zie staan zijn zeker een jaar of 20 tot 30 en misschien wel 40. Maar over een jaar of 10 zullen ze al veel groter zijn dan nu.

Alles op zijn tijd. Eerst dit seizoen zien te volgen.

Tuin in winterstand – Tiny House Farm

De tuin in de winter is natuurlijk best saai. Ik leef zelf meer op als de natuur weer opleeft. De ruststand waarin de natuur zich nu bevindt, zit me dan een beetje dwars. Het is de algehele tijd van het jaar van korte dagen, kou en veel nat. Heel veel nat. Alles staat op winterstand.

Al valt het dit jaar heel erg mee met de tuin. De temperaturen zijn redelijk hoog zodat best veel planten niet afsterven en groen blijven. Wat dacht je van het komkommerkruid of allerlei planten die je juist ziet opkomen. De temperatuur is voldoende voor sommige planten om te ontkiemen.

Winterstand om te wortelen

Ook de wortels van de bomen krijgen goed de kans goed te wortelen. Dat kan betekenen dat het komend jaar een mooi jaar wordt voor de groei van veel bomen die we vorig jaar rond deze tijd hebben geplant. Het geeft veel hoop voor een groeirijk jaar. Ook daar kan ik niet op wachten.

artisjok
Artisjok in de winter

De kale vlakte om ons heen wordt meer en meer bebouwd. Een mooie groene haag kan juist de privacy en de vrijheid geven als de huizen dichter bij ons staan. Gelukkig hebben we nog wat planten van Heg en Landschap kunnen krijgen. De sleedoorn deed het heel slecht afgelopen jaar.

Nieuwe struikjes

Daarom hebben we nu 6 nieuwe struikjes van de sleedoorn geplant. Ze zijn veel kleiner dan vorig jaar. Maar in tegenstelling tot vorig jaar heb ik ze wel een uurtje in het water gezet met de wortels. Ook heb ik nog een paar zomereiken geplant. De kardinaalmuts die we vorig jaar al ruilden voor lijsterbessen, heeft Inge opgehaald en gingen zaterdag eveneens de grond in.

Al lopend door de tuin geniet ik wel meer en meer van de winter. Het land in ruststand. Ook het onkruid! Dat geeft alles meteen een heel ander aanzien. Neem de gedroogde distelstruiken. Er wijzen magere stelen de licht in, waaraan de gedroogde distels hangen. Een treurig en hoopvol gezicht ineen.

Het ‘echte’ voorjaar

Zo krijg ik meer en meer het verlangen naar het ‘echte’ voorjaar. De temperatuur mag dan nu wel hoog zijn, de amandel knopt overal en kan elk moment uitbarsten, maar het is natuurlijk nog niet zo groen als in het late voorjaar en de zomer. Dat gaat ook nog wel even duren.

amandelboom in knop

Ik hoop vooral dat het allemaal wat meer dicht groeit. Alle huizen die om ons heen gebouwd worden, vergroten de privacy niet. Daar kunnen alleen bomen en heel veel groen ons bij helpen.

Donker – Tiny House Farm

Er is één ding waar ik weinig rekening mee heb gehouden bij de verhuizing naar Oosterwold: dat je overal een eind van af zit. Je ziet het ‘s morgens al aan de grote hoeveelheid auto’s die hier wegrijdt. Net als dat sommige bewoners met meerdere mensen in het huishouden al een extra auto hebben aangeschaft.

Als ik op mijn werk vertel dat ik op de fiets elke dag naar mijn werk kom, krijg ik verbaasde blikken. Hoe houd je dat vol? En dan ook nog eens op een gewone trapfiets, dus niet elektrisch! En de reacties komen van jongere collega’s die nog eens veel sportiever zijn dan de stijve hark die ik ben.

12 kilometer van Almere

Je zit hier 12 kilometer van het centrum van Almere. De supermarkt die het dichtstbij is, zit op een kilometer of 8 van ons huis. Dat betekent fietsen, als je gewoon met 1 auto wilt blijven rijden. En ik fiets altijd naar mijn werk.

Dat doe ik sinds dat we hier wonen. De paar maanden dat ik bij Univé werkte, fietste ik elke ochtend naar het station in het centrum. Om na 12 kilometer fietsen, de trein naar Zwolle te pakken. Zo was ik bijna 2 uur onderweg van deur tot deur.

Door donker fietsen

Op zich niet zo heel erg. De enige tijd van het jaar dat ik het er heel zwaar mee heb, is in de winter. Als de dagen korter worden en je veel in het donker moet fietsen. Het kost veel energie merk ik. Het donker waarin je fietst, vraagt veel concentratie. En dan is het best pittig om elke dag naar en van je werk te fietsen.

Op die avonden als ik vermoeid van het werk naar huis fiets, vraag ik mij af waarom we hier zijn gaan wonen. Maar tegelijkertijd vind ik niet dat ik eraan moet toegeven door een auto of – erger – een elektrische fiets te kopen. Daarom probeer ik het vol te houden en is het in de winter wat zwaarder.

Tips – en dan niet een elektrische fiets of auto kopen – zijn van harte welkom…

Modderweg – Tiny House Farm

Modder, overal modder. Oosterwold begint in deze tijd van het jaar flink aan te modderen. Vooral de puinweg van en naar ons huis is een drama.

Modder gooien

Veel auto’s en zwaar transport keren op onze oprit. Lekker makkelijk. Ook graafmachines en bouwverkeer van Baas, Wetlantec en Knipscheer doen alsof het hier een crossbaan is waar iedereen met tractoren en zwaar materieel rijdt. Het is nu een dik modderspoor dat er ligt en waar ons Fordje nauwelijks doorheen komt.

De winter nadert met snelle stappen. Dat betekent niet alleen nachtvorst, maar ook veel donker. De lange fietsrit naar huis fiets ik door het donker. De motregen als trouwe metgezel. Een briljant geslepen diamant aan schittering achterlatend op het brillenglas.

Gebroken fietsketting

Maar de modder is wel het vervelendste van alles. Mijn Koga met open ketting en tandwielen lijdt er ernstig onder. Hij kraakt en piept bij het fietsen. Afgelopen maandag schee hij er onderweg mee uit. Gebroken ketting. Dat betekende half steppend en lopend de laatste 4 kilometer naar het werk lopen.

Snel een kettingpons gehaald bij Halfords om een schakeltje weg te smokkelen. Maar ik heb nog te weinig kaas gegeten van kettingen aanleggen. Wel een dichte ketting, maar hij liep verkeerd. De pons brak bij mijn poging de ketting weer los te krijgen. Gelukkig was de Halfords nog open en hielp de vriendelijke fietsenmaker mij. Zo ben ik toch thuisgekomen.

Bovenlaag

Ze komen binnenkort de bovenlaag van de weg weer rechttrekken. Geen kuilen meer en een betere afwatering. We zitten nog wel in conclaaf met WIO wie dat gaat betalen. In het voorjaar is de weg netjes tot onze oprit afgeschraapt. Nu wordt er een beetje ingewikkeld over gedaan. Hopelijk kunnen we straks weer makkelijk weg over de weg.

Ik kan niet wachten tot de definitieve weg er komt. Dan kunnen we ook onze oprit afmaken. Waarbij we het verkeer duidelijk zullen moeten maken dat het niet de bedoeling is om met je zware vrachtwagen op onze oprit te keren. De blokkade die ik laatst gemaakt had, was al door een weggebruiker weggehaald. Dus dat wordt nog een uitdaging.

Ventilator – Tiny House Farm

Het was me al eens opgevallen afgelopen winter. Bij het beklimmen van het trapje van de boekenkast, voelde de temperatuur bovenin de nok van ons huis beduidend warmer aan. Het scheelde zeker een paar graden.

Op een zondag stond de pelletkachel aan. En ik nam de proef op de som. Inderdaad. Mocht de temperatuur beneden in de kamer rond de 17 graden zijn; bovenin de nok was het zeker 21 graden.

Warme lucht stijgt

Warme lucht stijgt en daarmee kost het extra veel tijd om een behaaglijke temperatuur te krijgen. Het zou best schelen als je de warme lucht van boven naar beneden duwt.

Dat kan met een ventilator. We gingen er meteen naar op zoek. Bij het zoeken merkten dat een ventilator vooral een seizoensproduct is voor de zomer. Ook bij de winkels waar we een ventilator eens wilden bekijken waren ze niet. We lieten het maar even voor wat het was.

Tot Inge een week terug een aantrekkelijke aanbieding voorbij zag komen bij een online lampenwinkel. Zodoende arriveert een grote doos waarin het voorwerp zit. Veel piepschuim en een grote bol waaraan de bladen horen te hangen. Het is een doe-het-zelf-pakket.

Wentelwiek monteren

In het weekend gaan we lekker los met de montage. Ik haal de wolkenlamp van de Ikea weg en daarna is het monteren van de wentelwiek onder het plafond.

Inge begint met het vastschroeven van de 5 bladen. Elk blad zit met 3 schroefjes vast. Een heel gehannes met de schroevendraaier door het smalle gaatje. Gelukkig biedt plakgum uitkomst. Je zet het vast op de schroevendraaier en draait het schroefje zo vast.

Ondersteboven aan plafond

Ik hang ondersteboven aan het plafond. Wat een hoogte is het toch. Hij hangt 3 meter boven de vloer. De handleiding in het Engels is vrij duidelijk, maar je merkt dat het toch allemaal wat uitzoekwerk vraagt. Juiste snoertjes aansluiten en ook het hele blok voor de afstandbediening.

En dan hangt na een kleine anderhalf uur. De laatste aansluitingen en hij kan draaien. Wat een beweging zit erin. Hij hangt best stabiel en maakt weinig herrie. Hij draait in 3 standen. Bovendien kun je hem op zomerstand (met de klok mee) en winterstand (tegen de klok in) zetten.

Nodige verkoeling

In de zomer kan hij natuurlijk ook voor de nodige verkoeling zoeken. We hebben vorig jaar gemerkt dat het best warm in huis kan worden. De ventilator kan dan voor verkoeling zorgen. Of in elk geval voor een briesje. De zonwerende gordijnen die we binnenkort gaan ophangen, zullen de warmte voornamelijk moeten houden.

En dan zullen we mogelijk in de winter nog minder verstoken dan afgelopen jaar. De besparing op brandstof schijnt best groot te zijn. We zullen het zien.

Nu hoeft de ventilator nog niet aan voor de verkoeling. Het openzetten van de achterdeur en het raam voor is genoeg voor een heerlijk verkoelend briesje in huis.