Categoriearchief: weesp

Uitgelezen Weesp

image

Ik heb er al veel over gelezen maar ben er nog nooit geweest: de Weesper boekenmarkt. Onder de naam Uitgelezen Weesp hebben de grote kerken van Weesp de deuren geopend en liggen er stapels boeken in de verkoop.

Het is mij gelukt. Toevallig vond ik de aankondiging in een tijdschrift over beurzen en verzamelen. Ik noteerde de aankondiging direct in mijn agenda. Hier moest en zou ik naartoe gaan. Niets zou mij tegenhouden.

De kou vandaag weerhoudt mij niet te gaan. Wel ga ik met de trein in plaats van de voorgenomen fiets. Ik neem Doris mee. Ze vindt het altijd wel leuk om te neuzen in de boeken en het levert genoeg aanspraak.

image

We zijn vroeg genoeg op het station om nog even geld te pinnen. Alleen doe ik dat niet. In plaats daarvan zien we vier intercity’s voorbij razen. En voelen we de koude wind onze wangen strelen.

De katholieke kerk als eerste. Omdat deze het dichtste bij het station staat. We betreden het gebouw dat er slecht aan toe is. Het hele godshuis staat boordevol met boeken. Langs alle paden liggen de boeken uitgestald. Over de imposante banken vormen de dozen met boeken een heuse kraam.

Prachtige titels komen voorbij. De honger maakt gulzig. Ik sta binnen de korste keren met een grote stapel in mijn handen. Ik heb onderweg geen pinautomaat gevonden en er moet hier contant betaald worden. Daarom vraag ik na een halfuurtje scharrelen of ik op de terugweg mag afrekenen voor de enorme stapel.

image

We lopen naar de andere kerk. Op zoek naar een bank passeren we het stadhuis. Er is een trouwerij aan de gang. Het echtpaar staat boven op het balkon van het schattige stadhuis. Het lijkt op het Paleis op de Dam, maar dan in superklein formaat.

Een grote groep mensen staat klaar om te glimlachen voor de fotograaf. We pinnen snel bij de ABN Amro. Doris vraagt waarom er een leeg blikje staat en raapt een brillenmontuur van de grond.

Daarna lopen we terug naar de Grote kerk voor het tweede deel van de boekenmarkt. Ook deze kerk – een flink stuk groter dan de katholieke Laurentius – staat helemaal vol met boeken. Ook hier liggen prachtige exemplaren. De honger is nog niet genoeg gestild. Ik vind weer veel van mijn gading.

image

Een paar prachtige uitgaven met de dichtwerken van J.J.L. ten Kate. Ook een serie gedichten van hem over de Faust van Goethe. Van de laatste vind ik een oude vertaling van de Italiaanse reis. Ook ligt er muziek. De voorspelen voor Gezangen van Brandts Buys ligt er. Ik loop verder. Voor ik er erg in heb draag ik weer een enorme stapel in mijn handen.

Doris vermaakt zich prima in de hoek met kinderboeken. Ze zit op een bankje rond een pilaar en bladert in een stripboek. Onderwijl struin ik de rijen boeken af. Wat een prachtige boekenmarkt is dit zeg. Doris maakt mij wakker uit de dagdroom. ‘Ik heb dorst papa’, zegt ze.

We gaan in een andere hoek zitten en drinken wat met een stukje taart erbij. Het is echt een uitje. Ik blader onderwijl in de voorgenomen aankopen. Als ik weer terug in de droom ben, tikt een man op mijn schouders. ‘Meneer, u kunt die stapel boeken wel even ergens neerleggen hoor.’ Ik zeg dat het niet hoeft. ‘Ik begin zelf op een boek te lijken’, grap ik. ‘Met een geknakte rug en ezelsoren.’

image

Als de rekening wordt opgemaakt, komt de man er weer bij. Wat een indrukwekkende aanwinsten en wat een mooie prijs. Ik geniet dubbel. Zeker ook omdat er een doos boekenweekgeschenken staat. Ik vind er het boekje dat ik deze week in mijn eigen boekenkast niet meer kon vinden. Het boekenweekessay van Jan Mulder en Remco Campert. Verder kan ik de verleiding niet weerstaan de boekjes mee te nemen die ik nog niet heb. Best aardig wat.

We lopen terug met de 2 zware tassen vol met boeken. Dan moeten we nog naar de katholieke kerk voor de verrekening van de andere boekenberg. Het is bijna niet te doen om naar het station te lopen. De ogen waren groter dan de draagkracht.

Ik sjouw met de 3 plastic tasjes en kom steeds uit balans door het oneven aantal tasjes. Als we het station bereiken, haal ik opgelucht adem. Ik denk nog even niet hoe het straks moet met 2 personen op een fiets en een kilo of 15 aan boeken.

image

2 keer per jaar
Ik heb me laten vertellen dat het boekenevenement Uitgelezen Weesp 2 keer per jaar is in de Grote kerk en katholieke Laurentiuskerk. In het voorjaar valt het in het laatste weekend van de boekenweek. In het najaar valt het in het laatste weekend van augustus tijdens het Sluis en Bruggenfeest

De wees van Da Costa

In mijn boekenkast verbleef een eenzaam exemplaar van Da Costa’s Kompleete dichtwerken. Het exemplaar – achtste druk, een volksuitgave – kocht ik 3 jaar terug op een julidag in het antiquariaat van Jan Knigge in Hengelo. Ik kwam er later achter dat het deel uitmaakte van een 3-delige uitgave. Zodoende verbleef het boekje van Bilderdijks leerling als wees in mijn boekenkast.

Een vervelend fenomeen, een boek dat deel uitmaakt van meerdere banden. Los, zonder zijn andere deeltjes in de buurt. Ik tref het vaak aan bij kringloopwinkels. De boeken van Dickens hebben er bijvoorbeeld een handje van om als I of II alleen door het leven te gaan. Vaak tref je de II of I die erbij hoort een boekenplank verder. Of ergens aan de andere kant van het gangpad. Ik breng de wezen die ik aantref altijd bij elkaar. Gewoon omdat ik het niet kan aanzien dat boeken die bij elkaar horen alleen door het leven moeten gaan.

Dat het met Da Costa gebeurd is, kon ik mijzelf niet vergeven. Het boek heeft recht op de rest. Anders kan het beter van de aardbodem verdwijnen. De wezen van Da Costa – deel 2 en 3 – trof ik beide aan in de kringloopwinkel van Weesp. Ik kon het niet over mijn hart verkrijgen de delen alleen te laten, terwijl er thuis bij mij het eerste lag.

Zodoende zijn de wezen verenigd en liggen ze innig tevreden met de kaften tegen elkaar. De rug van de eerste Da Costa is iets lichter dan de ruggen van de andere 2. Maar het zijn allemaal achtste drukken. Uitgegeven door dominee Hasebroek. Een zorgzamer vader kun je niet wensen.

 

Oefenritje Weesp

We fietsen een oefenritje naar Weesp heen en weer. Over een weekje of 2 willen we op fietsvakantie samen. Daarom trainen we vandaag nog eens extra hard. We rijden van Almere naar Weesp. Volgens Google maps bedraagt de afstand ongeveer 15 kilometer. ‘Dat  is 30 kilometer’, rekent Doris snel uit. Inderdaad 15 erbij 15, levert 30 kilometer op.

Het is het eerste ritje op het oude land in het verkeer. De enkele fietsrit in de bossen bij Delden uitgezonderd. Hier raast het verkeer met 80 kilometer langs je. Het is een goede leerschool voor de fietsvakantie van straks. We moeten goed samenwerken en met een slechthorend kind gaat dat niet altijd even makkelijk.

Dreigend hangen de donkere wolken boven de weg die wij moeten gaan. Ik vrees dat de bui zich spoedig aandient, maar we fietsen dapper verder. We zien wel als de druppels op ons vallen. De regenjassen hebben we eerder al aangetrokken. Het was toch een beetje koud met alleen een shirtje op de fiets.

Zo rijden we over de Hollandsebrug in de richting van Weesp. We dalen en stijgen over snelwegen en waterwegen. Tot we in de weilanden terechtkomen. Tijd voor de lunch. We knabbelen onze meegenomen broodjes kaas en worst op. Rusten nog even uit onder het genot van een pepermuntbal en stappen weer op.

De tegenwind valt Doris even tegen. Maar zij ziet het eerste de haan op het boerenerf. Net als ik zie dat de sleutelhanger van haar fietssleutel verdwenen is. ‘Hij is ook veel te groot’, zegt ze. ‘We kijken op de terugweg wel of we hem vinden’, beloof ik. ‘Wie weet vinden we hem nog.’ ‘Anders is het gewoon pech gehad.’ Doris kan makkelijker afstand nemen van de dingen dan haar vader.

Dan rijden we Weesp in. De brug staat open. Even wachten voor de open brug. En dan duiken we in het straatje bij de kerk. Ze rijdt keurig in het drukke verkeer van de zaterdag. We stoppen even bij de kerk, nemen een kijkje. Zij drinkt een glaasje aanmaaklimonade, ik struin door de boekendozen in het koor van de kerk.

Dan nog even naar de kringloopwinkel van Weesp. Dat is het einddoel van de fietsrit. Ik neus lekker tussen de boeken en trek zelfs een paar interessante exemplaren uit de kasten. Het is tijd voor een plas en een ijsje. We nemen het ervan in de ijssalon in de winkelstraat: 2 bollen. Op het stoepje voor de synagoge zitten we aan het Italiaanse schepijs.

image

Tijd om naar huis te gaan, vinden we allebei. Voor het stadhuis slaat ze verkeerd af, maar de fout is snel hersteld. We fietsen weer langs de kerk en zien Midas Dekkers het gietijzeren hek van zijn tuin openen. Hij houdt een pakje onder zijn arm dat nog het meeste wegheeft van een schilderijtje. Het hek valt dicht met een klap. De huiskamerbioloog stapt in zijn statig huis, op weg naar de studeerkamer.

We rijden voort. In de polder drukt het briesje wind in de rug. ‘We moeten kijken of we de sleutelhanger vinden’, zegt Doris attent. Niks. ‘Ik weet niet of we hem vinden’, waarschuw ik om teleurstelling te voorkomen. ‘Misschien heeft de wind hem weggewaaid. Of heeft iemand anders hem opgeraapt en meegenomen.’

Voorbij de picknickplek. De bocht om. Ik zie iets liggen op de weg. Het is een stukje touw. Het bruggetje over en daar zie ik het. Een kleine plaquette gehuld in iets glimmend. ‘Ja, daar ligt hij’, gil ik het uit. We rapen het op en het verdwijnt in mijn jaszak. Veilig is de sleutelhanger. We juichen en slaan een ‘hi five’.

image

De snelweg over, het Naardermeer. We komen in de buurt van Almere. Het veulentje ruikt haar stal en begint steeds harder te trappen. We fietsen terug door het Kromslootpark. Dan kunnen we nog even pauze houden op het bankje waar we ons eerste proefritje ook pauzeerden.

We drinken de laatste slokken roosvicee en nemen een paar klokken water toe. Het zonnetje breekt weer door. Ik vertel haar enthousiast hoe trots ik ben. ‘Ik ben nog niet thuis hoor’, antwoordt ze droogjes.

We stappen weer op de fiets. De laatste etappe. Nog een klein eindje. Ze haalt zonder moeite de rij senioren in die op de scootmobiel een ritje door het park maakt. Bijna thuis. Het weerwater. Een hardloper stopt ineens. Ze ontwijkt hem met routine. Nog een paar trappen. Een schoolvriendje roept vanachter de huizen. Ze trapt dapper door. De hekjes door. De poort slaat open met trots. Thuis met 30 kilometer fietsen in de kuiten.

image
De verloren sleutelhanger weer teruggevonden

De bruggen bij Weesp

Omdat ik er al een hele week zin in had vandaag een fietstocht gemaakt. Ik heb een 3 kringloopwinkels op de fiets aangedaan. Op de Hollandse brug fietste ik een defect treinstel voorbij. Ik reed via Muiden naar Amsterdam Zeeburg, Diemen en Weesp.

Vooral bij Diemen en Weesp zag ik de bekende route vanuit het perspectief van de fietser. Erg leuk om te zien. Vooral ook omdat de route zo vertrouwd is, maar op de fiets er totaal anders uitziet.

Daarnaast heb ik geprobeerd om een videoverslag van de reis te maken. Er ligt veel materiaal dat ik moet bewerken en ik ben er ook niet zo tevreden over. Om toch een indruk te geven van het materiaal, hier een voorproefje: de bruggen bij Weesp.

5 tips hoe je een storing van NS kunt doorstaan

Gistermiddag reed geen enkele trein van en naar Amsterdam Zuid
Door een storing bij Weesp reed gistermiddag geen enkele trein van en naar Amsterdam Zuid

Gisteren was het weer zover: er reed geen enkele trein tussen Amsterdam en Almere vanwege een sein- en wisselstoring bij Weesp. In de ochtend ging al het fout. Toen ik aan het eind van de middag naar huis moest, was het nog steeds niet opgelost. Wat moet je doen als zoiets gebeurt? Hier volgen 5 handzame tips om een storing van NS te doorstaan.

1. Raadpleeg nooit vooraf de NS-site

Vooraf de website raadplegen zoals NS adviseert, is het domste dat je kunt doen. De informatie die op de website staat, klopt namelijk niet. Of de website is uit de lucht omdat iedereen het advies opvolgt. Zo meende de website gisteren dat de trein van Amsterdam Zuid naar Almere gewoon om .34 reed. Niet dus. Niks reed.

Ga gewoon naar het station en laat je verrassen. Alle voorbereidingen die je treft, leveren alleen maar onnodige spanning vooraf op.

2. Blijf rustig

Besef dat niemand iets aan deze storing kan doen. De NS niet. Prorail niet. En ook de koningin kan er weinig aan doen. Jij helemaal niet. Lijdzaam toezien en afwachten is dan de beste houding. Wees op niemand boos en vraag aan niemand informatie. Niemand weet het namelijk.

3. Stel je op het ergste in
Denk aan het ergste. Zie die grote gymzaal voor je met al die legerbedden erin. Denk hoe gezellig het kan zijn. Al die mensen die normaal tegenover je zitten in de trein en slapen, liggen nu naast je. Een groot schoolkamp. Eindelijk de kans een nachtzoentje te vragen…

4. Verhardt u niet, maar laat u leiden
Niemand weet het en daarom doet iedereen maar wat. Zegt de omroeper dat je moet omrijden, rijd netjes om. Zegt de omroeper dat je moet blijven staan. Blijf staan.

5. Zoek de mazen in het net
Zoek wel de mazen in het net. Wanneer een trein klaarstaat en niemand zegt iets, dan kan dat heel goed jouw trein zijn. Stap in – vraag niet eerst, want dan rijdt de trein zonder jou weg -, vraag een medepassagier of het jouw trein is en je hebt hem.

Als eindelijk de eerste bus op het stationsplein binnenrijdt na uren wachten in de brandende zon of stromende regen, wacht netjes op je beurt en stap geduldig in. Je gaat vooruit en dat is al heel veel winst. Het valt mee, je hoeft niet op het legerbedje in de gymzaal te slapen.

Ik was gisteren al een aardig eind op weg met deze 5 handzame tips. Het hielp mij dusdanig dat ik een kwartier eerder weg ging van mijn werk en een halfuur later thuis kwam dan normaal.

Kortom, de vertraging viel mij meer dan mee. Al was het niet een reis die je dagelijks wilt meemaken. Kortom, vanmiddag ben ik helemaal voorbereid. Al was de beste voorbereiding thuisblijven!

Tips voor NS bij uitvallen trein

De trein naar Schiphol is opgeheven, werd medegedeeld toen ik net uit wilde stappen bij Weesp. Een leuke mededeling, zeker ook omdat reizigers uit Almere het zonder directe verbinding naar Schiphol moeten stellen. We kregen het advies mee te reizen naar Amsterdam en daar over te stappen op de trein naar Schiphol, die vertrekt van spoor 13b.

Ik bestudeerde het spoorboekje op weg naar Amsterdam. Op het tijdstip dat wij aan zouden komen in Amsterdam vertrok van spoor 10a de intercity naar Den Haag. Deze rijdt via Schiphol. Als de trein nu net iets eerder aan zou komen en de trein naar Amsterdam zou net iets minder haast hebben, dan…

We kwamen aan in Amsterdam op spoor 10b. Dat betekende dat voor onze trein, de trein naar Amsterdam stond. Hier was een kans. Helaas, de deuren waren al gesloten. We zwaaiden met een handje wanhopige reizigers die de vertraging al zagen oplopen met een kwartier. Helemaal voorin de trein, stond echter nog de deur van de conducteur open. Ze had – heel verstandig – contact met de treindienstleiding. We mochten mee. Iets minder verstandig was dat ze alleen haar deur openliet waardoor alle overstappers een dikke 100 meter naar voren moesten hollen om in te kunnen stappen.

Eenmaal in de trein, riep de conducteur om dat we extra zouden stoppen in Hoofddorp en Nieuw-Vennep, plaatsen die de uitgevallen stoptrein eveneens aandoet. Kortom, een perfecte alternatieve reis.

Alleen vraag ik mij af hoeveel reizigers dit nu hebben geweten. In de eerdere trein is dit alternatief niet aangeboden. Dat betekent dat er reizigers zijn die nog op spoor 13b op de trein wachten. Gewoon omdat het in de eerdere trein niet is omgeroepen.

De supply chain voor reizigers bij vertraging of uitval van treinen kan dus flink verbeteren. In dit geval zou het betekenen dat reizigers voordat ze in Weesp uitstappen het advies krijgen mee te reizen naar Amsterdam. Dit moeten de reizigers die op Weesp staan, ook te horen krijgen. Vervolgens wordt onderweg naar Amsterdam verteld dat ze daar kunnen overstappen op de trein die vooraan het perron staat. Daarbij horen reizigers naar Hoofddorp en Nieuw-Vennep dat ze ook meemogen, want de trein stopt op hun stations eveneens. Zo zijn reizigers niet in het ongewisse en merken ze als vanzelf wat de alternatieven zijn. Kortom, een goede supply chain bij vertraging vraagt om meedenken van personeel en een ijzersterke communicatie. Zoals ik al eens eerder schreef is dit het beste op te lossen met nooddraaiboeken, zodat een alternatief reisplan vrijwel direct nadat een probleem zich voordoet, in werking kan treden.

Lees mijn tips voor NS op www.delaatstemeter.nl »