Categoriearchief: weerbericht

Dag en nacht, de hemel verklaard

Wolken, wolken, wolken. De wolkenhemel. Ik heb al jarenlang mijn wolkenblog wolkenhemel. Begonnen vanuit de fascinatie voor de prachtige hemel die er elke dat weer anders uitziet. En daar dan een gedicht bij. Ik haalde er de radio mee, mocht mooi poseren voor de Groene Kathedraal als Nietsdoener voor het tijdschrift Genoeg. Heerlijk.

Mensen vroegen mij dan of ik ook wat van wolken wist. Nee, ik weet er niks van. Helemaal niks. Nee. Net als dat ik er geen figuren, mensen of dieren in herken. Ik kijk naar de wolken zoals ze zijn en zoals ze zich gedragen.

Wolk in de vorm van een reuzendruppel; een uitgezakte wolkenflard

Turen naar een bui

Sinds we in Almere Oosterwold wonen – nu 2 jaar geleden – is mijn relatie met de lucht wel een beetje veranderd. Ik tuur de hemel af niet alleen naar wolken, maar vooral naar een bui. In dit droge voorjaar keek ik verlangend naar het hemelvocht omhoog. Zonder resultaat. Ook nu nog kan ik moedeloos omhoog kijken. Onderwijl sleep ik de ene gieter met water na de andere aan om de planten niet helemaal te laten uitdrogen.

Eigenlijk was de reden heel simpel dat ik niet veel van wolken wist. De wolkenkunde is verschrikkelijk ingewikkeld, met verschillende wolkenlagen en daarbij allerlei variaties. Als ik er weleens een boekje over opende, snapte ik er helemaal niks van. Maar de nieuwsgierigheid wint het steeds meer. Ook omdat ik die wolken al zo verschrikkelijk lang observeer. Wat zijn dat allemaal voor een wolken die je ziet.

De waarneembare hemel

Het boek Dag en nacht, de hemel verklaard door Helga van Leur en Govert Schilling is een uitkomst. In het boek bespreken ze de waarneembare hemel. Alles wat erin staat is ook in Nederland te zien. Maar vooral: alles is op een heel overzichtelijke manier uitgelegd.

En zoals de titel zegt draait het niet alleen om wat zich afspeelt onder de atmosfeer overdag, maar ook om wat je ziet in de nacht. En dat laatste komt wel wat verder; daar gaat het om de sterren, planeten en onze eigen maan. Allemaal dingen die je met het blote oog kunt zien.

De schemering waarin dag en nacht, maar ook nacht en dag in elkaar overgaan.

Dag en nacht kruisen elkaar

Het laatste onderdeel, de nacht, neemt sterrenkundige Govert Schilling voor rekening. Het eerste deel valt onder de hoede van weervrouw Helga van Leur. Soms doorkruisen de dag en de nacht elkaar. Zo kan de hemel helemaal verlicht zijn rond de langste dag in het jaar. Het zijn lichtende nachtwolken. Ze komen uit de ijskristallen die het zonlicht op grote hoogte weerkaatsen.

Ook is de kring om de maan die regen voorspelt, zo’n verschijnsel waar het weer ook een rol in speelt. De kring rond de maan heet een corona of halo. De eerste lijkt inderdaad op een kroontje en heeft gelukkig helemaal niks te maken met de wereldwijde pandemie die heerst.

Poolster

Govert Schilling weet op een heel toegankelijk manier de grootsheid van de sterrenkunde kenbaar te maken. Wat een prachtige uitleg geeft hij hoe je de poolster kunt vinden. Het is helemaal niet zo moeilijk als je het maar weet. Ook het enthousiasme waarmee hij de beperkte kennis van geïnteresseerden vergroot:

Je kunt wel zeggen ik ken maar 2 sterrenbeelden, maar weet dat je dan bijna 10 procent van de sterrenbeelden die je met het blote oog kunt zien, herkent.

Elk sterrenbeeld dat je erbij herkent en leert, is mooi meegenomen.

Helga van Leur legt eenzelfde enthousiasme bloot in haar verhalen over het weer. Dat gaat alle kanten op, maar de optische kant is wel het mooiste. Dat is ook te danken aan het indrukwekkende arsenaal aan foto’s dat ze heeft verzameld in dit boek. Want het leert naast de verklaring van alle verschijnselen het belangrijkste voor mij: wat is de wolkenhemel toch schitterend.

Prachtige foto op de cover van het boek

Prachtige foto’s

In alle variaties, zoals de wolkenstralen die Helga van Leur helder uitlegt en weer met prachtige foto’s erbij om het uit te leggen. Wat schitterend. Genieten geblazen. En het leukste is dat dit boek zo mooi is dat je het steeds weer pakt om erin te bladeren en kleine stukjes te lezen. De allerbeste manier om iets meer van de hemel te weten te komen!

Gegevens boek

Helga van Leur & Govert Schilling: Dag & nacht, De hemel verklaard. Amsterdam: Fontaine Uitgevers, 2020. ISBN: 978 90 5956 542 5. Prijs: € 27.

De afbeeldingen van de wolkenhemel zijn uit mijn eigen verzameling. Ze zijn gemaakt in de eerste helft van 2020.

2 fietsvijanden bezworen

Bij het fietsen in Nederland zijn er 2 grote vijanden: wind en regen. Deze vakantie is vooral opgegaan aan opruimen, maar eigenlijk heb ik mijn hele vakantie voorgenomen deze zaterdag naar Utrecht te gaan. Op de fiets, als compensatie omdat ik geen fietsvakantie heb gehad.

Het idee een echt orgeldagje. Eerst om 13 uur het concert in de Nicolaikerk van Toon Hagen en daarna naar de Domkerk voor een concert van Geerten Liefting. Het leukste zou het zijn om op de fiets te gaan.

Daarom volg ik al de hele week wat de voorspellingen zijn. Niet zo gunstig. Die hele fietsrit dreigt zo in het water te vallen. Niet gelijk in paniek raken, is mijn ervaring. Het valt soms zo erg mee dat er uiteindelijk niks valt.

Hoe dichter de dag nadert, hoe meer het ernaar uitziet dat er veel regen zal vallen. Met donderdag in het achterhoofd, kan dit niet goed gaan. Daarom besluit ik de avond voor vertrek maar niet op de fiets te gaan. Bovendien zal het ook nog flink koud worden.

Maar als ik dan ’s ochtends met de honden loop, bedenk ik mij dat het doodzonde is om niet op de fiets te gaan. Wat een heerlijk weer is het. Nu moet ik wel opschieten. Ik moet uiterlijk 10 uur vertrekken. Snel boterhammen smeren, waterflessen mee en gaan met die banaan.

Zo rij ik om 10 uur weg. Donkere wolken boven Almere Poort waar ook een heel klein spatje uit valt. Ik zie een paar druppels op mijn shirtje. Dat is alles. De wolken zijn vandaag vooral mooi om naar te kijken. Net als de vele wolkenformaties die ik onderweg tegenkom. Teveel om allemaal op de foto te zetten.

Overal veel zon, heel soms een wolk voor de zon. Maar het is meer een spel tussen de zon en het dikke wolkendek. Ik geniet van de route die ik neem, over de Bussumerheide. Sommige paden heb ik niet eerder gereden. Zoals het bruggetje over de A27 in de richting van Maartensdijk en zo via Groenekan naar Utrecht.

Lees het vervolg: Slechts 1 vijand hoeven bezweren…

Wat was het weer toen ik geboren werd?

Zonsondergang boven Almere op 24 augustus 2010

Wat was het weer eigenlijk toen ik geboren werd? Zo hoorden wij op de verjaardag van mijn broer steevast mijn oma vertellen over het koude weer dat toen over Nederland trok. Het was zo koud en er lag zoveel sneeuw dat de treinen nauwelijks reden, vertelde ze erbij. Zelfs een taxi naar het ziekenhuis was niet te regelen. Zo glad was het.

Een mooi verhaal, maar vaak treedt na verloop van jaren de verdichting op. Een centimeter sneeuw verandert in een meter en mager nachtvorstje transformeert in een Siberische kou. Voor de feitelijke informatie hoef je niet meer bij je ouders of grootouders te zijn, want je kunt terecht op de prachtige website weatherspark.com. Typ de geboorteplaats, provincie en land in en je kunt jaren terug. Voor Nederland tot 1 januari 1973.

Twitter

Ik werd afgelopen week op deze werkelijk prachtige website geattendeerd via twitter. Het is een Walhalla voor de weerliefhebber en de weerhistoricus. Ook voor de feitenchecker een geweldige website. Want was het inderdaad zo koud bij die Elfstedentocht?

Zeer gedetailleerd weeroverzicht

Je krijgt dan zeer gedetailleerde informatie te zien, over de temperatuur, bewolking en neerslag elk uur van de dag. Zo zie ik dat bij mijn eerste afspraakje met @dingena72 inderdaad meer regen viel dan zonneschijn (14° en 3 van de 4 regendruppels). Toen mijn broer geboren werd vroor het inderdaad en viel er ook sneeuw, alleen leken de extremiteiten eerder enkele weken eerder te spreken rond de jaarwisseling van 1979.

Wat mijn eigen geboorte betreft, viel het op de dag zelf mee (21°C, bewolkt maar droog). In de weken voordat ik op de aarde kwam, was het heel heet, een heuse hittegolf met temperaturen tot 32° op 7 en 8 augustus. Ook hier klopte het verhaal dat mijn oma vertelde heel aardig, al zat het hoogtepunt van de hitte in de weken voor mijn geboorte.

Slippartijen in Marseille

Peter Timofeeff liet zijn weerbericht vandaag verglijden in zijn accent. Hoe kouder het is, hoe sterker het accent los komt. Zo had hij het vandaag bij zijn weerbericht over slippartijen in Marseille. Het klonk als een heus gedicht.

Wie is daar aan komen rijden
in de straten van Marseille
Het is de bijrijder
van Marseille

He lo hop, he lo vo
draag de weg verder
op het witte geluk
dat onder het sleetje glijdt

Zolang de slippartijen
van het lichte Marseille
over de zachte dijen glijen
en de sneeuwpoppen kleien

Korte dagen

Als de dag een groen papiertje was
en de regen voor viool speelde
dan neuriede de wind van herfst
en ademde de avond een koele bries

Maar de dag blijft hangen in een groef
gedachten en voorwendsels die de avond
vergeten en een grote leegte proberen
achter te laten in dit kille vers

Nu de dagen zeggen dat het licht op raakt
en de warmte zichzelf een das trakteert
vergeten de allerarmsten dat het eens
voorjaar was en genoeg brood

Strandweer

Het weerbericht wilde roet in het eten gooien, maar het weerbericht loog. Gelukkig lieten wij ons niet van de wijs brengen en fietsten vanmiddag naar het strandje aan het Weerwater. We gingen bij het Lido zitten.
Wat een heerlijk strandje. Het water voelde wat fris aan. Als je eenmaal door was, was het lekker. Terwijl het zand tussen mijn tenen kroop en de zon op mijn buik scheen, voelde ik mij even gelukkig. Wat mooi dat we zo dicht bij huis, zo lekker kunnen zwemmen. Het geluk duurde eventjes want Doris rende alweer naar het water toe.