Categoriearchief: vriezen

Winterwonderland – Tiny house farm

Ook Oosterwold is veranderd in een heus winterwonderland. Alles is bedekt onder een mooi dun laagje sneeuw. Heerlijk om de winter zo te beleven. Om ons heen overal wit. Het akkerland van de boer is een wit weiland. Er vliegen zelfs kitesurfers over, dan heet het snowkiten in Oosterwold.

Het roze huisje in winterwonderland
Ons roze huisje in winterwonderland

Voor ons is het heel spannend of alles het houdt. Of er niet plotseling lekkages ontstaan. Of alle leidingen het houden en of ons huis wel vorstbestendig is. Of er niet ineens gaten en kieren komen die we niet eerder hebben gezien. En is het wel warm te houden met die strenge vorst? We wonen hier nu wel 2,5 jaar, maar een flinke vorstperiode hebben we de afgelopen 2 winters niet gehad. Deze 3e winter dus met strenge vorst en ons huisje houdt het vooralsnog heel goed.

Verwarmen

Het verwarmen met een pelletkachel bevalt ook heel goed. Ook dat is best wennen, zo’n lange koude periode hebben we nog niet eerder gehad hier. De harde koude vrieswind afgelopen zondag was wel een beproeving.

bos Oosterwold in de sneeuw
Het bos van Oosterwold in de sneeuw

Het waaide precies tegen onze raamkant, waardoor het bijna niet te verwarmen leek. De hele dag heeft de kachel aangestaan, maar niet op de hoogste stand. Op maandag hebben we iets anders gestookt. De kachel hoefde minder lang te branden en gelukkig was de wind ook iets gaan liggen.

Meer pellets

Er gaan nu wel flink wat meer pellets doorheen dan eerst. Maar we weten het goed warm te houden. Het thuiswerken brengt ons sowieso op hogere kosten. Naast de verwarming en de extra elektriciteit hebben we natuurlijk ook hogere kosten voor de koffie en dat soort dingen.

roze huisje in sneeuw
De verwarming moet wel een graadje hoger in ons huisje

De kou is natuurlijk ook een beetje wennen met het bijhouden van de weg. Een aantal enthousiaste buren heeft maandag de weg zoveel mogelijk sneeuwvrij gemaakt. Maar je moet voorzichtig lopen en rijden. Dat moet je natuurlijk in heel de stad doen, maar bij ons moet het extra.

Doorstappen

Wel is het weer heerlijk doorstappen buiten. Als het koud is, lopen mensen minder lang en vaak met de hond. En dat zie je meteen terug bij ons in de buurt. Het scheelt vooral hinderlijke loslopers. Al moet je beducht zijn. Er zijn een paar plekjes met veel loslopende honden en die zijn niet altijd even aardig voor je.

De bosrand in de sneeuw. Een feest voor het oog.

Gisteren een heerlijke wandeling in de bosrand gemaakt. Wat is het beukenbos nu mooi. De vorst maakt alle modderpaden weer beter begaanbaar. Al weet ik ook dat zodra de dooi volgende week doorzet, het ook weer aanmodderen wordt in Oosterwold. Maar eerst nog een paar nachten met strenge vorst tot -15. Zou alles het houden?

Oosterwold winterwonderland
Welkom in winterwonderland Oosterwold

PS: deze week zijn we ook opgenomen in het Dorpsplein Oosterwold. Wil je meer over Oosterwold en alle bedrijvigheid weten, neem er dan gerust een kijkje.

IJsbreker

image

Een dun vliesje ijs ligt op het water van de gracht. De nachtvorst is blijkbaar in dit hoekje doorgedrongen. Het is amper te zien, zo dun is het laagje bevroren water. Mogelijk heeft wind over het water gegierd en dit verharde water achtergelaten.

Een eend dobbert langs de rand waar het vliesje water is geworden. Vanuit de lucht valt een soortgenoot het domein binnen. Hij landt midden in de gracht. Het vlies breekt, het water blijft verder rustig. Het laagje vertoont meer en meer scheuren. Om de eend ligt er nog steeds wat ijs.

De mannetjeseend hijst zijn borst tot slagschiphoogte en breekt zo door het dunne laagje ijs heen. De ijsbreker vaart in een traag tempo naar zijn soortgenoot. Het ijs stuwt zich voor hem uit tot een dikker laagje. De eend heeft zichtbaar moeite vooruit te komen. Zijn zwemslag ziet er wat onhandiger en onbeholpener uit dan ik gewend ben.

De soortgenoot aan de waterkant snatert en duikt alweer het water in op zoek naar iets eetbaars. De ijsbreker stuwt zich traag voort in de richting van de waterkant. Het gaat niet hard. Tot hij in een stukje vaarwater komt.

Hier is het ijs verdwenen. Het gaat de andere kant uit, maar de ijsbreker vindt het welletjes en zwemt luid snaterend van zijn soortgenoot weg.

Symfonie van smeltwater

image
Sneeuw op vlonder in Beatrixpark smelt

Heerlijk hoe het smeltende water van de vlonder in de plas viel. Het klonk als muziek in de oren. De dunne waterstralen geven een hoge klank af. De combinatie van de waterstralen laten een heuse symfonie aan klanken horen.

Ik loop met de honden. Ze vinden het best interessant om de verte in te kijken. Voor het smeltwater hebben ze geen oog, meer voor de blaffende honden aan de andere kant van de plas.

De hoeveelheid sneeuw die er een week ligt, smelt vlug. De smalle gootjes in de planken voeren het water efficient af. Waarom het zo duidelijk te horen is, komt omdat als het regent de regen deze dunne waterstraaltjes royaal overstemt. De stilte in het park doet de rest.

image
Dooi in Almeerse Beatrixpark

Zo geniet ik van de dooi en fantaseer hoe het straks in de zomer hier uitziet. Hoe de bruinverbrande mannen en vrouwen hier op de vlonder pootjebaden. Vergetend dat het hier winter was en het smeltwater wegstroomde met hoge tonen.

Ontdooien

image
Een glad spoor hoort bij het ontdooien

De hele wereld ontdooit. Een koude en kille wereld verandert in een heuse natte bende. De paden transformeren in een modderig karrenspoor. De velden lijken weer drassige moerassen en op het ijs in de gracht, ligt een dun waterlaagje. Buiten verandert van harde substantie in een natheid. En dat gaat niet van de ene dag op de andere, daarom glibber ik voort. Een stap lijkt meer op een glijpartij dan een heuse voetstap.

image

Een paar dagen terug prees een facebook-vriend het strooibeleid van de gemeente Tilburg. Nu kon zijn dochter schaatsen in de straat. In Almere is het park verandert in een schaatsbaan. Wel met heel schokkerige vormen van voetstappen, hondenpootjes en fietsbanden. Sommige stukjes krijgt de voet geen enkele grip op de ondergrond. In de tijd van de vorst stapte je gewoon door de ribbels sneeuw heen. Maar nu zijn ze verandert in heuse ijsbergen met puntige uiteinden.

image
IJspad in Beatrixpark

Een vrouw probeert met haar fiets door de ijsmassa te komen. Achter haar fiets hangt een fietskarretje. De kinderen in het karretje schudden alle kanten op. Een kind achterop de bagagedrager jengelt. ‘Omdat mama denkt dat het verderop beter is’, roept moeder geirriteerd.

image

Wij lopen verder. Ik kies de zijkant van het pad. Daar is het ijs beter begaanbaar dan op het verharde pad. Een dun laagje ijs ligt op het pad en maakt het tot een heuse glijbaan. De honden vinden het geweldig en glibberen op hun pootjes vooruit. Een glijer is niet erg, maar juist leuk. Ze hebben genoeg poten om de schade op te vangen.

image

Dan komen we bij een grote plas aan. Voor de vorst kwam, lag het hele park vol met grote plassen. De plassen waren bevoren en later bedekt door het ijs. Zo viel het allemaal wat minder op. Maar het was er wel. Het ijs op de plas begint te smelten. De sneeuw is al verdwenen. De koude plas heeft het smeltwater weer opgevroren, waardoor het ijs een grijze tint heeft gekregen.

image

Er stroomt een heus beekje van smeltwater uit de grote plas. Over het pad heen heeft zich een watervalletje gevormd. Het water stroomt naar het lager gelegen gedeelte aan de andere kant van het pad. De honden genieten. Ze happen het ijs op. Saartje graaft in het ijs op zoek naar het frisse water. Zo levert zelfs een ontdooiende wereld plezier op voor een jeugdige teckel.

Dooi

image

Zo snel als de wereld wit werd, wordt de wereld weer groen en kaal. De grond komt weer in zicht, net als de plassen water. Het park verandert in een grote modderpoel. De paadjes zijn weer zichtbaar en bestaan niet meer uit het spoor voetstappen in de sneeuw.

image

Op het ijs in de grachten drijft een laagje water. De hemel spiegelt op het natte ijs. Op sommige plekken ligt nog een dun laagje sneeuw dat zich nog niet gewonnen wil geven. Een slee staat op het ijs. De zitting is kapot en een deel van de ijzers is in elkaar gezakt.

image

De zon schijnt haastig door het wolkendek heen. Soms is een glimp van de lichtbol op te vangen. Maar dan is hij weer snel achter het pak wolken verdwenen. Een echtpaar voert de grote zwanen in het park. Een zwerm meeuwen is niet van het lekkere maaltje weg te houden. Ze schreeuwen in duikvlucht neer op de hompen brood die het echtpaar in de lucht gooit.

image

Het sprookje is voorbij. Ik weet weer hoe regen voelt en modder dat tegen je broekspijpen opspat. De winter maakt plaats voor een voorjaar waarvan de knop nog zoek is. De nachtvorst loert nog. Net als de regen die genoegzaam valt alsof er niks anders geweest is.

image

Vorstschade of vandalisme

image
Vorstschade of vandalisme?

Het lijkt wel of deze bomen in het park moedwillig zijn gesloopt door vandalen, maar ik vermoed dat de vorst de vandaal in dit geval is. De bast heeft overal losgelaten en er zijn zelfs kale plekken waarbij het hout goed zichtbaar is. De bast ligt in schilfers onder de boom.

image

Het lijkt of iemand er met een botte bijl naar beneden heeft staan hakken. Of met een scherp mes de bast heeft losgeschraapt. De vorst is natuurlijk van zichzelf bot genoeg om op een boom te hakken. Zeker als de koude winterwind langs de vrijstaande bomen giert. De sneeuwstorm van zondag deed de rest.

image

Een droevig gezicht, maar voor een mooi winterlandschap moet je blijkbaar wat over hebben. Ik zie veel bomen die het zwaar hebben. Grote vochtplekken verschijnen in de bast. Mogelijk dat de bomen in het park op deze plek zijn stukgevroren.

image

Zeker 2 bomen bij het Den Uyl monument in het gelijknamige park zijn er slecht aan toe. Hopelijk komen ze de vorst weer te boven. Maar dat weten we pas later.