Categoriearchief: vogelbescherming

Vogels tellen

We gaan lekker voor het raam zitten met uitzicht op de achtertuin. Het is Nationale Tuinvogeltelling dit weekend. Daarom maken we hier een lekker plekje om naar buiten te kijken. We zitten hier nooit. Dit is het naaihoekje van Inge. Nu tellen we de vogels die in de tuin zitten. Eerst is er niks. We wiebelen wat nerveus op de stoel. Stel dat er geen enkele vogel komt opdagen. Dan zit je hier mooi voor schut een halfuur lang.

Aan de andere kant is het best wel gezellig. We kletsen samen, terwijl we naar de wiegende Ginkgo kijken. De sprieten van de hortensia’s deinen mee op de wind. De droge bollen van vorig jaar slingeren als een bungeejumer aan zijn elastiek. Net als achterin de tuin de takken van de vlinderstruiken en het vijgenboompje meebewegen.

Zo zitten we daar voor het raam en keuvelen terwijl de vogels aan komen vliegen. Ja, daar zit een koolmeesje. En kijk nog eens: er komt er eentje bij. En is dat niet een pimpelmees?

Dan maakt merel een duikvlucht en landt fraai midden in de tuin. Kijk eens aan. Zo tellen we ook nog eens een tortelduif in de ginkgo. Hé, er komt er eentje bij. Ze kruipen tegen elkaar aan op een tak. De ene kriebelt met zijn snavel in de hals van de andere. De ander heeft zijn oogjes dicht van genot. Wat is dit schattig.

Misschien moeten we nog wat bijvoeren. Alle vogels schieten weg als er wat zaadjes worden gestrooid. De merel is zo weer terug. Hij gaat op de tuinstoel staan en kijkt met een schuin oog in onze richting. En daar zien we mevrouw merel landen op de schutting. Ze duikt even in de vijgenboom, rust op een takje, draait zich om en vliegt weer weg. Maar ze is geland. Dat telt mee.

Als we dan ook nog eens 2 pimpelmeesjes zien, zijn we helemaal blij. Zo tellen we in een halfuur best een leuk vogelbestand:

  • 2 koolmezen
  • 2 pimpelmezen
  • 2 merels
  • 2 tortelduiven

In totaal 8 vogels in een halfuur. Best een mooie oogst. Ik vind het wel jammer dat we niet de spreeuwen hebben gezien die ik eerder hoorde toen ik de was aan het vouwen was. We zagen ze wel in een grote zwerm hoog boven het pleintje achter vliegen. Of de kauwtjes die ik overal hoor, maar niet in onze tuin zie.

We worden wel enthousiast. Volgend jaar gaan we zeker weer meetellen bij de Nationale Tuinvogeltelling. Het is leuk om te doen en je leert weer eens op een andere manier naar je tuin te kijken.

Vogelvoedersysteem

image

De vogelhuisjes in onze achtertuin en voortuin zorgen voor een ongelijke verdeling van het voedsel. Ondanks het afdakje weten zelfs de dikke duiven een graantje mee te pikken. Regelmatig verjaagt een gemene ekster de kleinere vogels om alles voor zichzelf op te eisen.

Van de zomer zag ik hem al hangen bij iemand op de camping: een heuse silo met gaten als verdiepingen. Op verschillende hoogtes kunnen de kleinere vogels terecht voor graan. Een prachtig idee: de voederflat. Een graansilo waarbij mus en mees zijn deel kan pikken uit de buis. Geen muis die erbij kan. Geen grote vogel die hier iets mee kan.

image

Zo trof Inge gisteren het ‘vogelvoedersysteem’ bij de eurowinkel voor het spotprijsje van 2,50 euro. Ik zag hem hangen en vroeg hardop af of we voor ook niet zoiets moesten hebben. Dat is er vandaag gekomen. Het systeem achter telt 3 gaten en de silo voor heeft er 2. Iets minder heftig. Maar dat komt ook omdat het afdakje wat minder kan hebben.

Het resultaat is prachtig. Voer voor groot en klein. De merel kan zich tegoed doen aan de overrijpe vijgen. De ekster en kauw mogen zich vermaken op het pleintje achter met de hazelnoten.

image
In de achtertuin

Aalscholver verovert stad

Aalscholver aan de waterkant in Almere

De aalscholver ook wel zwartjan of sigaar met vleugels genoemd, verovert meer en meer de wateren in Almere. Was het een paar jaar terug nog een hoge uitzondering er eentje langs de waterkant te treffen. Het begint dit jaar schering en inslag te worden. De ene na de andere aalscholver zie ik zitten.

Vlogen ze vroeger nog op als je voorbij fietste, nu blijven ze gewoon zitten. Ze schromen zelfs niet om hun vleugels te spreiden om een aalscholver van de andere sexe te behagen. Of tenminste een poging hiertoe te doen. Ik heb het al diverse keren gezien. En het ziet er iedere keer weer heel indrukwekkend uit.

Vist de aalscholver de wateren leeg?

Lees verder Aalscholver verovert stad

Bijvoeren van de vogels bij vorst

Niet alleen een voederbak hoog, maar ook een plateau wat dichter bij de grond voor de vogels.

Merel, koolmees en spreeuw, ze hebben de laatste dagen allemaal genoten van het voer in onze tuin. De vorst zorgt ervoor dat de vogels veel energie en daarmee voedsel nodig hebben. Volgens de vogelbescherming verliezen de kleinere vogels gedurende koude nachten wel 10 procent van hun lichaamsgewicht. Daarom kan het geen kwaad ze bij te voeren. Wel moet je rekening houden ze niet teveel eten te geven, maar de laatste dagen gebeurt dat niet zo snel. Het voedsel dat wij aanbieden in de achtertuin wordt gegeten door alle vogels uit de buurt: koolmees, pimpelmees, huismus, merel, kauw, ekster en spreeuw.

Koolmees in de vlinderstruik

Bij de eerste nachten vorst, zag ik ‘s morgens als de zwarte merel zitten.

Hij is een vaste gast geworden gedurende deze winter. Hij is vrij tam en zit dan met een opgeblazen verenkleed op de rugleuning van de tuinstoelen. Keurig wacht hij het moment af dat hij kan toehappen. Als het dan zover is, duikt hij op zijn prooi – de voederbak met vogelzaad – en neemt het ervan. De merel is heer en meester in de tuin. Geen mus of spreeuw mag aan zijn eten komen.

Merel is heer en meester in de achtertuin

We maken ons misschien wel druk over de dieren in de Oostvaardersplassen, maar dicht bij huis in je eigen tuin, wordt ook een strijd op leven en dood gevochten. Koolmezen en pimpelmezen hebben het zwaar in de winter. Vooral jonge vogels moeten het ontgelden. Let wel op met het bijvoeren, gooi niet veel te veel voer in de tuin. Dat lokt ook ratten en muizen en daar hebben we een stuk minder behoefte aan.

Nestkastjes uitruimen en verhuizen

De nestkastjes op de nieuwe plekken. Beschut of bedreigd?

Augustus of september is de perfecte tijd om nestkastjes uit te ruimen, vertelt de website van de vogelbescherming. Ik kwam toevallig terecht op de website beleefdelente.nl waarin een koppeltje koolmezen in de tuin van het hoofdkantoor van de vogelbescherming per nestkastje wordt gevolgd. Het eerste broedsel mislukt jammerlijk, maar een nestkast verderop – eigenlijk bedoeld voor mussen – zorgt voor het uitvliegen van een jong.

Voorzichtig kijken in de koolmezennestkast wat ik er zou aantreffen

Herkenbare verhalen. Ik dacht terug aan het koppeltje koolmezen bij ons in de tuin, afgelopen voorjaar. Bij het zien van de beelden herkende ik het gedrag. De onrust bij het maken van het nest. We hoorden het ‘s morgens vroeg al. Nu zag ik de beelden erbij. Heel interessant. Ook ontdekte ik dat ons koolmeesnestje overduidelijk een tweede leg was in dit voorjaar. Ze hebben eerst ergens anders gezeten. Heel goed mogelijk is de kast van de buurman de plek geweest van het eerste broedsel. Ze zoeken altijd in de buurt een plekje voor het tweede legsel.

Bij het schoonmaken van de koolmezenkast trof ik dit aan

Het bracht met gelijk op een ander ding: het nestkastje uitruimen. Willen we komend voorjaar kans maken op een nieuw broedend koppeltje, dan moet de nestkast worden schoongemaakt. Ik had weleens eerder gelezen dat dit uitruimen best nog confronterend kan zijn. Zo kan het nest heel vies zijn en boordevol parasieten.

Het nestje uit de kast gehaald. Heel de opbouw zie je terug

Ik maakte eerst voorzichtig een foto, bang voor wat ik er aan kon treffen en stuitte direct al op het lichaam van een dood kuiken. Nadat ik het nest voorzichtig met een schep uit de kast had gewipt, konden we het dier beter bekijken. Ik zag ook de prachtige nestopbouw: eerst takjes, dan mos en tenslotte haren. In het nest dat ik eruit heb gewipt zie je deze opbouw terug. Wel spijtig van het jong dat dood in de kast ligt. Het lichaam is al helemaal hard geworden, lijkt wel uitgedroogd. Misschien dat de hoge temperatuur op het laatst parten heeft gespeeld.

Nestkast waar eens mussen in zaten

Toen alles schoon was, heb ik 2 nestkasten verplaatst: de mussenkast – een officiële van de vogelbescherming – en de torenflat waar eens een koppel mussen in probeerde te broeden. Deze betere plek moet als het een beetje meezit weer nieuwe koppels aantrekken. Vooral mussen houden ervan om dicht bij elkaar te zitten. Als je daar een koppeltje van binnen hebt, wordt het een vrolijke boel. Omdat de mussenkast erg vochtig was, hebben we het dak voorzien van een stukje zeil zodat het iets droger blijft.

Van een hoogte bekeken

Alles is schoon. Ze kunnen allemaal hun slag slaan.

Een nieuw dak op de mussentoren

Vogeltelling

De mus scoort na jaren weer de hoogste plek op de jaarlijkse vogeltelling, meldt de website van RTL Nieuws. Het is het resultaat van de tellingen die afgelopen weekend door vogelliefhebbers zijn gedaan. De mus is de grote winnaar van de telling. Bij mij in de buurt onmiddellijk gevolgd door de spreeuw.

Hond in bed
Het mooiste verhaal over de vogeltelling is misschien wel van Martin Bril. Kort voor zijn overlijden, in de boekenweek, verscheen een bundeling van zijn mooiste dierencolumns onder de titel Mijn leven als hond. Op ontroerende wijze schrijft hij hoe zijn hond bij hem in bed kroop toen hij lag bij te komen van een chemokuur.

Kauwenpoten
Vandaag wist ik eerlijk gezegd niet dat het de jaarlijkse vogeltelling was. Anders had ik wellicht eventjes ter nagedachtenis van Martin Bril tussen negen en tien vanmorgen de vogels in mijn tuin geteld. Nu heb ik alleen Inge gewezen op het roodborstje in de boom achter onze schutting. Het was al middag. En ik zag de poten van de kauwtjes in de verse sneeuw toen ik vanmorgen de gordijnen opendeed. De merel die heel snel rondjes draaide op de leuning van de tuinbank, zag ik toen ik langs het raam liep om een kopje koffie te halen. Het dier vormde met zijn pootjes kleine rondjes in de sneeuw, maar het hout van het bankje bleef bedekt.

Vetbolletje
Maar geturfd heb ik niet. En ook geen vetbolletje opgehangen om de vogels te lokken. Laat staan dat ik gisteren een halve middag in de keuken in de weer was die bolletjes te fabriceren. En de verleiding om met de verrekijker naar de buurvrouw te kijken zou ik helemaal niet hebben gehad. Nee, dan zie ik liever een roodborstje.

Bovendien heb ik geen verrekijker.