Categoriearchief: tuin

Buitengewoon – Tiny House Farm

En dan is er het langverwachte boek: BUITENgewoon. Een heel bijzonder boek over allerlei projecten. Het is een heel Flevolands boek geworden waarin een andere manier van leven centraal staat. En wij staan erin!

Het boek BUITENgewoon met onze Zenkabouter

Vorig jaar interviewde een oude schoolvriendin van Inge ons. Het was een warme dag in juli. Ze bracht een lunch mee en maakte heel veel foto’s van ons huisje. En natuurlijk de Ginkgo in de tuin.

Zenkabouter

Ik attendeerde haar op de prachtige vertaling die mijn docent Peter van Zonneveld van Goethes gedicht ‘Ginkgo biloba’ maakte. Het kreeg een mooie plek in het boekje dat op 21 maart verscheen. Net als de foto’s van ons huisje en de Ginkgo. En niet te vergeten: de roze Zenkabouter.

Het artikel over onze andere levenswijze met Zenkabouter

Het interview gaat over ons huisje en de keuze met minder spullen om ons heen. Het blijft zeker de kern waar we steeds naar terugkeren. Geen grootse vakanties met verre reizen, geen dikke auto voor de deur of andere spullen. De verleiding is altijd aanwezig; het is de kunst van de beheersing. En tot nog toe lukt het nog steeds.

Haiku voordragen

Er zou anderhalve week terug een geweldige lancering zijn in Joure. Ik zou er ook een paar haiku voordragen. Het ging helaas niet door vanwege de corona. Daarom zaten we zonder boek. Nu is het met de post gekomen. Niet zo leuk als een boekpresentatie, maar wel genieten. Want het is een fantastisch boek geworden. Over het nastreven van dromen, gewoon buitengewoon.

Nu bekijk ik de foto’s en besef dat het allemaal weer mooier is geworden. Nog niet zo groen als in juli. Daar moeten we nog even op wachten. Hopelijk valt er tussen nu en juli genoeg regen voor, want het is weer aardig droog met al die koude wind over het land.

Geschilderde koven en deurpost

Maar er is ook veel bijgekomen. Meer bomen, de struiken groeien, een afdakje voor de fietsen, vogelhuisjes, meer gelegd pad rond het huis. En niet te vergeten: we hebben de laatste weken de koven bij de ramen en achterdeuren geschilderd. En ook de eerste deurpost van de deur naar de kamer heeft een kleurtje gekregen.

Geverfde deurpost en nieuwe kleur voor de koven

Een project dat al heel lang moest gebeuren en we nu hebben opgepakt. Lekker opvallende kleuren, want dat is iets wat ik geleerd heb. Kies een opvallende kleur zodat je ook met donkere dagen genoeg vrolijkheid hebt. En er zijn nog heel veel plannen.

En zoals alles gaat, gaat dat langzaam. Maar snel genoeg om het op te merken.

Bestel het buitengewoon boek

Wil je ook dit bijzondere boek bestellen. Er zijn in totaal 99 exemplaren en ik heb mij laten vertellen dat er nog een paar (echt een paar!!) zijn: op = op!

Bestel het voor € 25 bij hetbijzondereboek.nl

Ons exemplaar van BUITENgewoon

Rabarber – Tiny House Farm

Wanneer zou het voorjaar echt beginnen? Misschien als het sneeuwklokje en de krokus opkomen, maar ik voel het komen als de rabarber opkomt. Vorig jaar deed de rabarber het niet zo geweldig. Ik denk dat het komt omdat de grond nog niet helemaal goed was.

rabarber
De eerste tekenen van rabarber

Teveel stikstof

Teveel stikstof en nog te weinig andere voedingsstoffen in de grond. Dat was ook de reden dat de spruitjes niet wilden. Ze groeiden te hard. Nu dragen de opgeschoten spruitjes zaadjes. Maar als de grond wat evenwichtiger is, zullen deze ook beter groeien.

rabarber tussen stro
Rabarberblad tussen stro

Nu komen de eerste stronken op. De laatstgeplante rabarber kon ik niet meer vinden, maar gelukkig kwam er ook eentje op die het vorig jaar niet zo lekker deed. Op andere plekken wil het nog niet zo. Ik hoop er het beste van. Het vraagt misschien ook wat geduld. Zo hebben we wat compost erbij gelegd en veel stro.

Eerste tekenen

Ik hoop dat het helpt, maar de eerste tekenen zijn veelbelovend. De plant die ik kwijt was, vond ik weer, maar nu groeit er een dikke stronk zuring midden op de plek waar de rabarber zou moeten opkomen. Ik hoop er het beste van, maar ja. Het is in onze tuin vooral een groeien naar evenwicht.

Rabarberstronken
Ja, rabarberstronken!

Op een paar plekken komt het in wat grotere hoeveelheden op. Lijkt al meteen een betere opening te zijn dan vorig jaar. Het zal in de toekomst een mooi evenwicht moeten vormen met de fruitbomen en andere planten in ons kleine voedselbosje rond het huis. Er zal nog flink wat werk verzet moeten worden voor het zover is.

Rabarber van bovenaf gezien
De eerste tekenen rabarber.

Maar het voorjaar is er als de rabarber opkomt.

Tekenen van voorjaar – Tiny House Farm

Het voorjaar valt vroeg. De eerste tekenen dienen zich aan. En aan wie de eer: de seringstruik bevat beginnende blaadjes en tekenen van bloesem!

Naast de bessenstruik is de sering, de enige struik uit de oude tuin die we hebben meegenomen. Het was een rampzalige dag waarop we het deden, vlak na de grote warmte van 2018. Precies op een dag dat het hard stormde en het er veel regen viel.

eerste tekenen: beginnend blad in sering
Eerste tekenen: beginnende bladeren in de sering

Vorig jaar bleven de bladeren klein. Net als dat de bloemen niet de uitbundigheid lieten zien zoals we dat aan de Alkmaargracht gewend waren. De struik had het erg zwaar. Zeker ook omdat de zomer vorig jaar ook erg warm en droog was. Zo kreeg de struik twee zware zomers te verduren.

Eerste blaadjes

Daarom is het nu extra prachtig om te zien dat de eerste blaadjes en zelfs bloemen zich beginnen te vormen. Het is allemaal heel vroeg dit jaar.

Blaadjes en bloemknoppen in sering
Vroege blaadjes en bloemknoppen in de sering

De knoppen van de in het najaar geplante Japanse sierkers beginnen zich ook heel mooi te vormen. Dat belooft een bijzondere eerste bloei te worden. De liefhebbers van deze bloesem kijken jaarlijks erg naar uit naar de bloei van deze bomen. Als ze zo bij elkaar staan is dat een prachtig gezicht.

Japanse sierkers

In Almere Muziekwijk bij het station en in Almere Buiten in de Regenboogbuurt groeien heel veel van deze bomen bij elkaar. Op de laatste plek staan 850 Japanse sierkersen, Vorig jaar is daar onder de bomen het eerste Kersenbloesemfeest gehouden.

Bloemknoppen in Japanse sierkers
Bloemknoppen in de Japanse sierkers

Een feest zoals in Japan vaak is onder de vele kersenbloembomen. Ze gaan dan massaal eten en drinken onder de bomen, maar zich ook bezig houden met allerlei kunstvormen als schilderen en dichten. Net als dat veel mensen dan prachtige kimono’s en jurken dragen met veel kersenbloemen in de stof.

Spektakel

In onze tuin staat er eentje. Ik ben heel benieuwd wat dat bij ons voor een spektakel dat gaat opleveren volgende maand. De amandel is bijna uitgebloeid. De abrikoos volgt nog een beetje aarzelend. Vorig jaar hebben we de laatste met een paar kleine bloemen eraan gepland. Nu is het al heel wat uitbundiger.

Kleine bloemknoppen in Japanse kers
De eerste bloemknoppen in de Japanse kers

Ik schreef over de knoppen van de Japanse sierkers al een voorzichtige haiku:

de kleine knoppen
verraden kersenbloemen
nog een paar weken

Zo dienen de eerste tekenen van het voorjaar zich aan. Wel een beetje vroeg. Dat wel, maar meer dan welkom. Ik verlang dit jaar heel erg naar een beetje groen in de kale leegte die Oosterwold (nog) is.

Kwastje – Tiny House Farm

De amandel staat prachtig in bloei en de knoppen van de aangrenzende abrikoos beginnen ook uit te komen. Het zijn nog een paar bloemen, heel aarzelend. Zo roze als de amandel is hij nog niet.

Hommel of schilderskwastje?

De insecten zijn er nog niet. Al heb ik vorige week hommel geholpen, ze vliegen gelukkig niet meer rond. Daarom bevruchten we de amandel maar met hulp van een schilderskwastje. We gaan met kwast langs de meeldraden in de hoop dat er wat stuifmeel achter blijft hangen. Daarna gaat hetzelfde kwastje langs de stamper in een andere bloem.

abrikoos in bloei
Abrikoos in bloei

Wie weet, lukt het. We hebben het nog niet eerder gedaan. Vorig jaar waren er 3 amandelen zonder hulp van een kwastje. Mogelijk helpt het kwastje wel mee om sowieso amandelen te krijgen en wie weet ook nog wat meer.

Bloesem amandel
Bloesem in de amandelboom

Dat is ook best zorgwekkend wanneer de teruggang van insecten en vooral van hommels en bijen doorzet. Het zijn essentiële dieren voor bij de bevruchting van heel veel planten. Het doet ook wel pijn als je ze ziet lijden, zoals ik vorige week die aardhommel zag tobben.

Het lied der dwaze bijen

Het is nu weer wat kouder waardoor ze gelukkig weer een veilig heenkomen hebben gezocht. Bij het zo vroeg uitvliegen denk ik meteen aan Het lied der dwaze bijen van de dichter Martinus Nijhoff. De bijen vliegen uit op zoek naar een hoger ideaal gaan ze een wisse dood tegemoet.

Het is onduidelijk of de bijen in het gedicht zelf sneeuwen of dat het werkelijk sneeuwt. Ik interpreteer het altijd als het laatste, dat de bijen te vroeg zijn uitgevlogen en in hun begeerte sterven.

Het gedicht drukt precies uit wat je voelt bij het zien van zo’n te vroeg uitgevlogen hommel. Bijen en hommels roepen veel respect op. Ze zorgen voor een groot deel van ons voedsel en daarnaast helpen ze mee om de wereld wat mooier te maken. Bovendien is hun honing heerlijk.

Overlevingsdrang en fruitbomen – Tiny House Farm

De stormen en harde wind weten wel raad met de tuin. Ik zie het vooral in de windgevoelige planten. De grote artisjok aan de zijkant van het huis, met de enorme reuzenbladeren. Hier heeft de wind flink vat op gehad. Flink wat van de bladeren zijn losgebroken. Ik hoop dat er nog wat overblijft voor de zomergroei en bloei. Net als de eeuwige moes die door zijn hoefje is gegaan. We zullen de boel weer moeten opbinden.

Overlevingsdrang in onze winderige tuin.

Vroeg voorjaar

In de tuin begint steeds meer het voorjaar te komen. Erg vroeg, dat wel. Zo bloeit de amandel al. Vorig jaar was dat zeker 3 weken later. De roze bloesem steekt mooi af tegen het huisje. Alleen zijn er nog weinig insecten om de bloemen te bestuiven. We zullen in de weer moeten met een kwastje om het zelf te doen.

amandel in bloei
De amandel is al in bloei. De kleur past goed bij ons huisje.

Ook de Japanse sierkers die we in het najaar hebben geplant, staat op uitkomen. De knoppen zijn al heel ver. Dat duurt geen weken meer. Ik heb op Twitter en Instagram al de eerste sierkersen zien bloeien. Prachtig die bloesem, maar zeker ook een maand te vroeg.

Verontrustend?

Ergens best verontrustend. Ik lees het ook terug in nieuwsberichten en de reacties en posts op social media. Verontrustend, maar het is ook de kracht van de natuur. Die robuuste houding wanneer de temperatuur het toelaat om dan meteen alles te geven.

Profiteren van het voordeel dat de warmte geeft. Het is een overlevingsdrang. Daarmee is niet alleen verontrustend maar ook geruststellend. De natuur gebruikt de voordelen en zet ze om in daden om langer te profiteren van deze voordelen.

Fruitbomen in de winter
Fruitbomen

Op zoek naar inspiratie fiets ik meteen even langs een volkstuinencomplex dat ik nog niet ken. Het ligt naast vereniging Water-Land. Het is de kleinere Nutstuinvereniging De Windhoek. De tuintjes zijn kleiner en er staan niet echt grote gebouwen op zoals bij Water-Land.

Fruitbomen afkijken

Ik ben echt op zoek naar fruitbomen om te zien hoe dicht ze hier op elkaar staan en vooral hoe ze in de winter zijn. Het helpt ook dat ik een paar weken terug de prachtige schilderijen van de appelbomen en perenbomen in de seizoenen zag van Charley Toorop.

Helaas miste ik de schilderijen van de winter. Zij was meer geïnteresseerd in de fruitbomen als ze in bloei staan of vruchten dragen. Maar fruitbomen zien er in de winter echt prachtig uit. De takken wijzen zo mooi omhoog. Schijnt niet echt de bedoeling te zijn als je veel vruchtopbrengst wilt hebben. Al bestrijden sommige aanhangers van permacultuur en voedselbossen dit en zeggen dat je juist niet moet snoeien. De waarheid zal ongetwijfeld ergens in het midden zitten.

Fruitbomen nutstuinvereniging De Windhoek Almere Haven
Fruitbomen in Nutstuinvereniging De Windhoek Almere Haven

Ik geniet vooral van de kale takken. Wat een schoonheid zo in de winter. Niet afgeleid door al het groen, zie je de structuur van de bomen ontzettend goed. Ik vind het prachtig en overtuigend om te zien. Ook verbaas ik me hoeveel fruitbomen er op relatief weinig grond kunnen staan.

Seizoenen terugkijken

Het overtuigt mij ervan dat ze echt niet meters uit elkaar hoeven te staan. Ik zal proberen geregeld rond de seizoenen terug te komen om te kijken hoe de fruitbomen zich ontwikkelen. Kan sowieso nooit kwaad om bij diehard-tuinierders de kunst van het tuinieren af te kijken.

Hoe mooi zijn fruitbomen in de winter?
Fruitbomen in de winter

En dan ga ik ook aan het dromen hoe onze tuin er over zoveel jaar uit zal zien. Ik denk dat het bijna niet voor te stellen is. Sommige fruitbomen die ik zie staan zijn zeker een jaar of 20 tot 30 en misschien wel 40. Maar over een jaar of 10 zullen ze al veel groter zijn dan nu.

Alles op zijn tijd. Eerst dit seizoen zien te volgen.

Tuin in winterstand – Tiny House Farm

De tuin in de winter is natuurlijk best saai. Ik leef zelf meer op als de natuur weer opleeft. De ruststand waarin de natuur zich nu bevindt, zit me dan een beetje dwars. Het is de algehele tijd van het jaar van korte dagen, kou en veel nat. Heel veel nat. Alles staat op winterstand.

Al valt het dit jaar heel erg mee met de tuin. De temperaturen zijn redelijk hoog zodat best veel planten niet afsterven en groen blijven. Wat dacht je van het komkommerkruid of allerlei planten die je juist ziet opkomen. De temperatuur is voldoende voor sommige planten om te ontkiemen.

Winterstand om te wortelen

Ook de wortels van de bomen krijgen goed de kans goed te wortelen. Dat kan betekenen dat het komend jaar een mooi jaar wordt voor de groei van veel bomen die we vorig jaar rond deze tijd hebben geplant. Het geeft veel hoop voor een groeirijk jaar. Ook daar kan ik niet op wachten.

artisjok
Artisjok in de winter

De kale vlakte om ons heen wordt meer en meer bebouwd. Een mooie groene haag kan juist de privacy en de vrijheid geven als de huizen dichter bij ons staan. Gelukkig hebben we nog wat planten van Heg en Landschap kunnen krijgen. De sleedoorn deed het heel slecht afgelopen jaar.

Nieuwe struikjes

Daarom hebben we nu 6 nieuwe struikjes van de sleedoorn geplant. Ze zijn veel kleiner dan vorig jaar. Maar in tegenstelling tot vorig jaar heb ik ze wel een uurtje in het water gezet met de wortels. Ook heb ik nog een paar zomereiken geplant. De kardinaalmuts die we vorig jaar al ruilden voor lijsterbessen, heeft Inge opgehaald en gingen zaterdag eveneens de grond in.

Al lopend door de tuin geniet ik wel meer en meer van de winter. Het land in ruststand. Ook het onkruid! Dat geeft alles meteen een heel ander aanzien. Neem de gedroogde distelstruiken. Er wijzen magere stelen de licht in, waaraan de gedroogde distels hangen. Een treurig en hoopvol gezicht ineen.

Het ‘echte’ voorjaar

Zo krijg ik meer en meer het verlangen naar het ‘echte’ voorjaar. De temperatuur mag dan nu wel hoog zijn, de amandel knopt overal en kan elk moment uitbarsten, maar het is natuurlijk nog niet zo groen als in het late voorjaar en de zomer. Dat gaat ook nog wel even duren.

amandelboom in knop

Ik hoop vooral dat het allemaal wat meer dicht groeit. Alle huizen die om ons heen gebouwd worden, vergroten de privacy niet. Daar kunnen alleen bomen en heel veel groen ons bij helpen.