Categoriearchief: trein

Gehaald bij het missen

‘Dat gebeurt bij deze trein altijd’, had ze kwaad gezegd. Ze droeg een gebreide muts en zocht een medeslachtoffer. In mij vond ze die niet, ik trok mij direct terug in de stinkende wachtruimte.

De man die in de vorige trein tegenover mij had gezeten, was iets gewilliger. Zijn knieen stonden licht gekromd, de benen steunden een beetje stuntelig op een paar wandelschoenen. Aan weerszijden van zijn kale knikker stonden verwaarloosde bossen haar. Zijn uitstraling deed me iets aan Maarten ‘t Hart denken. Hij bladerde toen hij nog tegenover mij zat in een tijdschrift waarbij hij wat langer stopte bij een kop over pixels die je voor de gek zouden houden. Geen schrijver, maar misschien wel een fotograaf.

Nu stond hij bij de dame en knikte als ze een paar woorden gesproken had. Ik bedacht ineens dat het natuurlijk heel mooi zou zijn als twee eenzamen elkaar zo troffen. Daar kan geen datingsite op internet tegenop. We misten de trein, maar haalden elkaar.

Alles is van Bassie

Een vrouw beweert dat ze zwanger is van Bassie. Niet alles is van Bassie, maar iedereen is van Bassie. Ik zat eens in de trein tegenover een jongeman die erg vol van zichzelf en de drugs was. ‘Ik heb vanmiddag ontdekt dat ik een zoon ben van Rijk de Gooijer’, zei hij als openingszin tegen mij.
‘Wat een schok’, antwoordde ik cynisch, maar hij zag het als steun. ‘Dat is zeker een schok. Ik ben er de hele dag onderste boven van.’ Of Rijk de Gooijer hier de oorzaak van was, betwijfelde ik. Ik zag er meer drugs de oorzaak van.
We vergaten de acteur waarna hij mij vroeg wat ik wilde worden. ‘Dichter’, zei ik, ‘maar dat is niet eerlijk, want ik ben het al.’ ‘Schrijf het op mijn briefje’, gaf hij als antwoord. Hij stopte het briefje in een leeg luciferdoosje en draaide het rond. ‘Nu zul je het worden. Onthoud goed wat je erop gezet hebt.’ Hij had ook een briefje in het doosje geschoven. Ik zag niet wat hij had geschreven, maar ik wist zeker dat er Rijk de Gooijer op stond.

Oma halen

Doris en ik hebben vandaag oma met de trein opgehaald uit Almelo. Nu weet ze precies hoe de treinen lopen. Wij weten ook weer hoe het zit met de Nederlandse treinenloop.
Soms had ik het gevoel samen met Catootje op pad te zijn, zo sprekend lijkt Doris op de stripfiguur met bril en staartjes in het haar. De eigenzinnigheid straalt niet alleen van de foto’s af.

Anna Enquist

Ze haast in ongelijke pas
en miert over het perron
duidelijk van haar richting

De spijkerbroek maakt
haar benen tot spaken
die cirkelen op de tegels

De grijze haren wapperen
de jukbeenderen voorbij
de mond hapt hoeken haar

Hé, Anna Enquist, denk ik
en vergelijk haar snelle loop
met de haast van een junk

Het fluitje gaat, zij daalt
de diepte in en de trein
rijdt de kant op waar zij kwam

Het bordje Diemen Zuid
verdwijnt net zo snel
als een gedicht van haar beklijft