Categoriearchief: supply chain

Oude content stelen

Het mooie van internet is dat het uit een prachtige hoeveelheid content bestaat. Iets dat je eenmaal gepubliceerd hebt, blijft op die manier altijd toegankelijk voor een groot publiek. Een druk op de knop en je kunt zo een artikel uit 2001 lezen. Voor mij is die archieffunctie van enorme waarde. Mijn eigen blog vormt zo niet alleen een blik in het heden, maar grijpt ook in het verleden.

Veel websites zijn zich niet bewust van deze grote waarde. Zo sneuvelden al de blogs die ik in 2009 schreef voor mijn oud-werkgever Supply Chain Magazine. Onlangs zag ik dat contentspecialist en eveneens oud-werkgever Romae haar blog Popolo.nl heeft vernieuwd. Ook daar werden al mijn oude blogs over twitter, internet en content kaltgestellt.

Bij de beslissing van de Volkskrant om zich te ontdoen van de blogs, barstte een discussie onder de bloggers los over het copyright. Mag je als hoster wel zomaar alle content verwijderen als je ermee ophoudt? Oké, je krijgt als blogger de mogelijkheid al die content ergens gratis onder te brengen. Maar stel jij niet gratis je content beschikbaar? En mag daar niet wat tegenover staan?

Een interessante gedachte in de grote discussie die momenteel gevoerd wordt over uitgevers, boekwinkels en copyright. Een dichter als Ilja Leonard Pfeiffer leeft van het copyright. Hij vindt dat dit niet zomaar gratis beschikbaar moet zijn voor iedereen. Websitebezoekers houden er helemaal niet van als ze bij een virtueel toegangspoortje ineens de vraag krijgen om geld te betalen. Ze weten niet eens of ze die content wel willen.

Dat vraagt om een ander soort kopijrecht. Niet zozeer gebaseerd op het idee dat content geld waard is, maar dat de bezitter rechten heeft. Een recht is bijvoorbeeld dat de schrijver eigenaar is van de tekst en dat iemand die tekst niet zomaar mag weggooien. Dat zou bij mij veel frustratie voorkomen. Je mag namelijk niet zomaar iets van iemand anders verwijderen.

Het roept bij mij het idee op om alleen iets te publiceren als ik zeker weet dat het daar ook blijft bestaan. Want het is gruwelijk om je blogs niet meer online beschikbaar te hebben. De content mag wel gratis zijn geschreven, daarmee is het nog niet waardeloos.

Cito en de forecast

Natuurlijk wel eigenaardig, is er eindelijk de Cito-toets en dan gaat de website plat. Volgens het Cito was de website overbelast, of zoals ze het zelf noemen ‘technische problemen’. Hoe is het mogelijk dat een website overbelast raakt? Je kunt als instelling precies weten hoeveel kinderen op dat bepaalde tijdstip moeten inloggen? Een betere forecast kun je niet wensen, de hoeveelheid vraag is exact bekend.

Extra wrang is dat het kinderen treft die moeite hebben met het maken van de papieren test en daarom de toets op de computer mogen maken. Zijn ze extra vroeg naar bed gegaan om de toets goed te kunnen maken en dan blijken de moeite en spanning voor niks.

Vrijdag is de herkansing. Ik ben benieuwd of de Cito nu wel goed voorbereid is en de technische problemen bij de hakken heeft, zodat vrijdag al die kinderen alsnog de toets kunnen doen op de computer.

Natuurlijk gaat Apple te ver

Uitgevers zijn afhankelijk geworden van Apple’s iPad

Het bericht vrijdag van NRC dat Apple echt zijn boekjes te buiten gaat door geld te vragen voor tijdschriftabonnementen op de iPad, irriteerde mij. Tuurlijk gaat Apple te ver, maar het is ook een beetje koekje van eigen deeg. Door je afhankelijk te maken van 1 leverancier, bied je Apple alle mogelijkheden en ruimte om geld te vragen. Er is immers geen concurrent om op over te stappen.

Lees mijn blog Gaat Apple te ver? op delaatstemeter.nl »

Plannen en de oogst

De supply chain professional van dit jaar, Erik Brouwer van Perfetti Van Melle doet een interessante uitspraak in het interview van het laatste nummer van Supply Chain Magazine. Hij zegt daarin dat de Brazilianen hem fascineren. Ze zijn daar helemaal niet gewend om te plannen: ‘gezien het klimaat kun je er oogsten wanneer je wilt’. Dat geldt in een tropisch klimaat voor de meeste groenten en fruit. Zou daar die bekende gelatenheid vandaan komen zoals in veel tropische landen heerst. Het idee waarom zouden we vandaag hard gaan werken, als het morgen ook kan.

Ook Junghuhn wijdt de gelaten houding aan het ontbreken van de seizoenen. Als altijd alles hetzelfde is en situatie nooit verandert, dan krijg je vanzelf wel zo’n levenshouding, redeneert hij.

Hier zit natuurlijk wel iets in. De afwisseling in zomer en winter zorgt ervoor dat je producten alleen op een bepaald moment van het jaar voorhanden is. Je zult dan snel beslissingen moeten nemen en ook het product snel moeten verwerken omdat het verderfelijk is. Snel handelen en het afstemmen van de verschillende leveranciers hebben misschien wel dat gevoel van planning en het regelen van de zaakjes bijgebracht.

Toch vreemd dat we meer en meer in een samenleving leven waarin alle producten continue voorhanden zijn en producten uitermate goed bewaard kunnen worden. Terwijl plannen en regelen nog altijd de overhand voeren.

Of zouden we zonder die planning en het regelen van al die zaakjes, nooit alle producten voor handen kunnen hebben?

Adapter-leed: kan dat nu niet anders?

Gisteren begaf mijn adapter voor mijn laptop het. Voor mij genoeg reden om in de pen te kruipen voor de blog van Walther Ploos van Amstel: www.delaatstemeter.nl. Al lagen bij mij in huis meerdere soorten adapters – voor de mobieltjes, geluidsboxen van de computer, printer, scanner, externe harde schijf, videocamera en fototoestel – geen enkele paste in de laptop. Ook een universele adapter die ik jaren geleden eens had aangeschaft, werkte niet mee. Mijn Asus EEE moest het zonder stroom doen.

Lees mijn blog verder op delaatstemeter.nl »

De nieuwe adapter met maarliefst 9 verschillende stekkers

Verwarring in de nep Fyra

‘Is dit de Fyra?’ vroeg vanmorgen een dame mij in de intercity op weg naar Rotterdam en Brussel. Ik stelde haar gerust. ‘Nee, het is de gewone intercity. Hij lijkt erop en NS noemt het HiSpeed. NS noemt alles HiSpeed, maar het is gewoon een boemel.’

Omgebouwde treinstellen

De verwarring wordt inderdaad veroorzaakt door de treinstellen die in zijn omgebouwd voor de internationale treinen naar Brussel. Ze rijden over het gewone spoor met een normale snelheid. Omdat de Fyra-treinstellen, de V250, nog altijd niet klaar zijn, rijden de treinstellen voor de internationale treinen ook op de hogesnelheidslijn.

Normale trein

Een vreemde gewaarwording, een normale trein op een hogesnelheidslijn. Ook omdat deze treinstellen niet harder mogen rijden dan 160 kilometer per uur. Daarom rijdt de Fyra op het traject van Schiphol naar Rotterdam met een snelheid van 160 kilometer per uur.

Wachten

Het wachten is op de nieuwe treinstellen. Ik heb mij eens laten vertellen dat deze nog altijd in productie zijn bij de Italiaanse leverancier, het Italiaanse AnsaldoBreda. Ze staan al jaren op de wachtlijst, maar de leveringen verlopen niet volgens de afspraken. Die dingen hadden allang geleverd moeten zijn.

Huren

Als de Fyra echt rijdt, dan zullen de huidige Fyra-rijtuigen worden ingezet voor de reguliere trein naar Brussel. Tot die tijd huurt NS Belgische rijtuigen voor deze treindienst. Vooraan de normale treinen rijden overigens Belgische locomotieven. De roodwitte locomotieven voor de Fyra huurt de NS.

3 treinstellen in Nederland

Er is mij verteld dat momenteel 3 Fyra-treinstellen van dit walgelijke type trein in Nederland zijn. Het moeten er 19 worden. Kortom, wanneer de trein gaat rijden is onbekend. In elk geval wordt het moment steeds uitgesteld door leverancier en de NS.

Niet populair

Daarnaast is de Fyra helemaal niet populair onder reizigers en abonnementhouders. Ik ondervond het vanmorgen nog eens aan den lijve. De reguliere trein naar Rotterdam zat bomvol. En niet iedereen stapte uit in Den Haag. Sterker nog, het meerendeel bleef zitten. Die 7,50 euro toeslag op een enkele reis is voor veel reizigers 7,50 euro teveel. Daarmee lijkt het project Fyra mislukt.

Doorkachelen

De trein over het normale spoor, kachelt ook aardig door. Hij stopt niet in Leiden Centraal (het 5e station van Nederland qua drukte), maar wel weer in Den Haag. Vooral dat laatste is een groot verschil met de Fyra, die ontwijkt zelfs de Hofstad.

Links

Lees het artikel van Walther Ploos van Amstel over de flop Fyra »