Categoriearchief: straat

Houtsnippers en bestrate oprit – Tiny House Farm

Het heerlijke voorjaarsweer afgelopen weekend lokte ons naar buiten. Het vraagt ook meteen om aanpakken. De tuin heeft in de winter in rusttoestand gezeten. Het mooie weer stimuleert om aan de slag te gaan.

Houtsnippers op het tuinpad
Houtsnippers

Houtsnippers vergeten

We waren helemaal vergeten om houtsnippers te regelen. Al onze buren zijn druk in de weer met snippers. Op elke oprit ligt wel een berg. Gelukkig mochten we de overgebleven snippers gebruiken van buren. Doris en ik zijn de hele dag in de weer geweest.

verse houtsnippers voor het pad langs de stukke artisjok
Het pad voert ook langs de stukgevroren artisjok

De paadjes in de tuin konden wel weer wat houtsnippers gebruiken. De laatste keer was ruim 2 jaar geleden geweest. We hebben over de oude snippers een lekker nieuw bed aan houtvezels neergelegd. Zo kun je weer goed lopen naar de plek van bestemming.

Paadjes met houtsnippers
Tuinpaadjes van houtsnippers

30 kruiwagens houtsnippers

Het waren vele kruiwagens die we een meter of 150 moesten versjouwen. Zo hobbelden we een keer of 30 heen en weer. Het klapstuk van de operatie was de kuubzak vol snippers. Omdat ik dacht dat het wel handig was om alles in 1 keer mee te slepen, had ik de kuubzak te gebruiken die in het najaar met een storm was komen aanwaaien.

Met hulp van een pallet waaronder 2 hondjes om weg te rijden, kreeg ik uiteindelijk ook dit zware geval bij ons huis. Deze houtsnippers liggen nog op een tijdelijke hoop, zodat we ze straks bij het tuinieren kunnen gebruiken.

Berg houtsnippers voor bij het tuinieren
De berg met houtsnippers om te gebruiken bij het tuinieren

Vakantiewerk

Ik ben deze week ook een weekje vrij. En wat een ontzettend geluk heb ik het met het weer. Dat is dubbel en dwars een cadeautje na een drukke periode op het werk. Het lekkere weer lokt mij ook naar buiten. Daarom ben ik maar meteen begonnen met een andere klus die nog wacht: het bestraten van de oprit. Echt vakantiewerk dus.

Het nattere winterweer en de dooi die inzette, maakten de oprit nog drassiger. En daar houdt Inge niet van. Ze vroeg het al een tijdje en ik had er eigenlijk niet zoveel trek in. Bestraten is zwaar werk. De stenen staan al een tijdje naast het huis. Zo lang al dat sommige buren vroegen of we er wel plannen mee hadden. Zij namelijk wel 😉

Stukje vers bestrate oprit.

Oprit is ruige kost

Uiteindelijk ben ik zondag na de laatste houtsnippers begonnen. Wel een enge klus omdat het bestraten van een oprit iets anders is dan het bestraten van een terras. De afkeuring van Azalp voor de bestrating onder het schuurtje, kwam ook regelmatig bij het kloppen van de grote, zware tegels bij mij voor de ogen.

Teckelpootjes

Gelukkig was de controle nu wat soepeler. Al vind ik dat we de tegels nog goed moeten laten zakken. Eerst maar eens wachten op een regenbui. Al hielden de tegels zich heel redelijk toen Inge de auto er gisteren in zijn achteruit op reed.

Tegels halen – Tiny House Farm

Dan neem ik mij voor om het in het weekend rustig aan te gaan doen, maar dan zie ik op Marktplaats opeens dat iemand tegels in de aanbieding heeft. Ik haal gebruikte stoeptegels op die gratis worden aangeboden. En de laatste lading van maart is helemaal op.

Ik ben al langere tijd op zoek naar grindtegels, om ze bij het terras achter te leggen. Het is namelijk nog iets te klein om lekker op te zitten. We willen nog een rij of 2 aan tegels erbij leggen.

Aanhanger regelen

Als je ze dan op Marktplaats aangeboden ziet staan, begint het te kriebelen. Nadeel is altijd dat ik een aanhanger moet regelen. Maar eerst voor elkaar zien te krijgen dat ik ze kan halen. Ik meld me meteen aan en kan ze komen halen. Op zaterdagmorgen. Anders gaan ze met de dump mee.

Dat is nog eens een zware dreiging. Nu snel een aanhanger zien te regelen. Inge gooit het in de groep en gelukkig krijgen we razendsnel reactie. We mogen een karretje van een lieve buur lenen.

Tegels halen

Zodoende zaterdagmorgen niet naar de markt, maar naar de buur voor het ophalen van de kar. En dan naar Waterwijk waar ik de tegels kan halen. Een jong stel heeft hun huis verbouwd en nu moeten een paar tegels die uit de tuin tevoorschijn kwamen weg. Vader helpt mee met sjouwen.

Ik kan tot vlak achter bij de tuin de kar en auto neerzetten. En dan sjouwen. 3 grote stapels grindtegels. Vader zegt dat hij gestopt is bij 45 tegels. Ik wil er niet teveel tegelijk meenemen. Schat dat ik er ongeveer 24 per keer kan meenemen. Ze zijn weer zwaar. Goed verdelen in de kar. De lading mag niet schuiven.

Onder andere tegels

De tegels komen onder de andere tegels vandaan. Hij laat ze zien. Die andere tegels mag ik ook meenemen. Een klein stapeltje willen ze houden. Anders gaan ze naar de stort. Prima, die wil ik ook wel, zeg ik. Tegels zijn tegels en wij kunnen ze wel gebruiken. De auto willen we straks ook op een betegeld stukje tuin neerzetten. Met ertussen gras. In de nabijheid van het schuurtje en nieuwe afdakje zijn ook flink wat tegels nodig. Het is er allemaal niet in 1 keer, maar handig als je een deel van de tegels al hebt.

Zo rij ik 4 keer heen en weer en haal in totaal 58 grindtegels op en 79 andere tegels. Voorlopig genoeg. Ze waren vrijwel op. Onder de schuur en het fietsafdakje zijn veel oude tegels verdwenen. Nu, ben ik dolgelukkig met het nieuwe voorraadje.

En als ik zo kijk met de regen. Natte tegels. Ik zie dat er op die andere tegels een bijzonder motiefje zit. Benieuwd hoe dat gaat staan in onze tuin. Snel gaan tegelen dus, maar ik moet nog nadenken hoe ik het doe. Het was eigenlijk de bedoeling dat de grindtegels achter zouden komen, omgekeerd. Maar nu krijgen die andere tegels waarschijnlijk een plekje. Hoe, dat vogel ik nog uit.

Vuursteenweg? – Tiny House Farm

Wat wordt de naam van onze straat van de Tiny House Farm? We mogen dat zelf beslissen. De vondst van het vuursteentje zorgt ervoor dat we de straatnaamcommissie mogelijk de naam Vuursteenweg zullen voorstellen. Door de nieuwe ontwikkeling is de enquête onder de toekomstige bewoners iets aangepast.

Ik kan mij niet voorstellen dat ze bezwaar zullen maken, zeker ook omdat de weg naast ons de naam Zeebodemkolonistenweg krijgt. Dat is goedgekeurd en ik hoop er het beste van voor onze straat. De naam verbergt iets van de lange geschiedenis van bewoning in dit gebied.

Volgens een onderzoeker van de Vrije Universiteit in Amsterdam zijn er sporen van 200.000 jaar geleden. Mogelijk is ons vuursteentje van een Neanderthaler afkomstig, want die hebben in deze vallei van de Eem waarschijnlijk geleefd.

Best bijzonder om daarboven te komen wonen. Het geeft het plekje een extra dimensie. Vooralsnog is de schade beperkt. In de nieuwe plannen is het gemeenschapsgebouw iets naar beneden geschoven. Zo krijgt de vindplaats een heel eigen plekje.

De resultaten van de enquête wijzen op de naam Vuursteenweg, mooi verlengstuk voor het gemeenschappelijk gebouw was de suggestie van een medebewoner om er Vuursteenhoeve van te maken. Ook omdat het gebouw moet opschuiven door de vondst van het vuursteentje.

Kaalslag

image

Het Almeerse Spoorbaanpad is een fietspad waar mensen ‘s avonds niet graag over rijden. Het schijnt dat er veel overvallen plaatsvinden op dat fietspad.

Er zijn initiatieven om overvallers minder kans te geven, zoals een fietspool waarbij fietsers afspreken met anderen die op hetzelfde tijdstip daar ook fietsen en dan samen naar huis te rijden.

Daarnaast ervaren mensen de bosjes langs het fietspad als beangstigend. Daarom valt de natuur ten prooi aan de angst. De angst dat een man (het zijn altijd mannen) uit de bosjes springt en om je portemonnee vraagt.

Ik vraag me af of overvallen altijd vanuit bosjes gebeuren. Ik durf te beweren dat de meeste van die 12 overvallen vorig jaar niet bij de bosjes zijn gebeurd. Zo kan het heel goed in een drukke winkelstraat gebeuren of gewoon langs het fietspad bij de huizen.

Waarschijnlijk is dat veel effectiever voor een overvaller in plaats van zich te verschansen in de bosjes. Een gewone passant wekt meer vertrouwen dan iemand die op een verdacht plaatsje staat.

Ik vind de kaalslag jammer. In deze tijd van het jaar is alles al zo kaal. Nu is het allemaal nog kaler. Het moet soelaas bieden tegen de angst van passerende fietsers, maar tegen sommige angst is niet op te snoeien.

Vuurwerk

image

Er klinkt een knal en nog eentje. De honden in de buurt slaan aan. Nog een knal. Na de knal klinkt het zilveren geritsel van vuurwerk. Er ploffen nog veel meer kruidjes daar hoog in de lucht. Ik tuur uit het raam.

De duisternis grijpt om zich heen. Het donkert steeds eerder in deze tijd. De zon keert terug naar het punt waar hij bij het begin van de lente stond: de evenaar. Na de opmars van weleer is er de aftocht. Alleen de vuurpijlen geven flinterdunne sterretjes af in het donker.

Ik zie de aanstichter van dit alles weglopen. De pijl is leeg. Hij gooit het zand uit de fles waarin de pijl stond en zet hem naast de voordeur. ‘Gefeliciteerd buurman’, wil ik roepen. Maar het moment is te kostbaar om te onderbreken. Ik weet ook niet of hij of zijn vrouw 65 is geworden. Ik denk de laatste. Hij is al een aantal jaar thuis en bij hem kwam een paar jaar terug de fanfare langs.

De hele buurt hangt vol met ballonnetjes waar ’65’ op geschreven is. Langs zijn schutting trekt een band waarop verbodsborden staan afgebeeld met hetzelfde getal. De poort in zijn schutting bevat een dikke pijl. ‘Hier 65’ staat erop. Er klonk vanmiddag feestmuziek. Maar de pijl wordt afgevuurd in stilte. Als afsluiting. Bewaard van Oud en nieuw.

Als ik ‘s morgens door de buurt loop, zijn de ballonnetjes van gisteren verschrompeld. De cijfers zijn meegekrompen. Soms lijkt het of er ’59’ staat. De ballon op zijn kop. Leeggelopen adem van gisteren. Bij de einde lijken de ballonnen op bejaarde pruilmondjes. De huid om de lippen is gerimpeld van de ouderdom. De feestneuzen zijn oud geworden binnen een nacht. Het feest is voorbij.

Straatje schoonvegen

image

Enthousiast geworden door de border die ik vorige week aanlegde in de voortuin, begonnen aan het straatje in de achtertuin. De werkzaamheden hier liggen al stil sinds ik het platje voor de containers verplaatst heb achter de schuur. De border van rechtopstaande tegels hield ergens halverwege op.

Daarom heb ik afgelopen weekend de rest van de tegels in de grond geslagen en de ergste vuiligheid weggeveegd. Nu straalt een prachtig stukje tuin vanachter de tegelwand. De regen heeft gisteren en vandaag de rest van het vuil gewassen. De zandkorrels tussen de tegels gespoeld en het pad nog sterker zichtbaar gemaakt.

De enorme hoeveelheid hemelwater die gisteren uit de hemel viel, stroomde betrekkelijk snel weg. De plassen waren snel verdwenen. Ik had mijn straatje beter gelegd dan ik durfde te vermoeden.