Categoriearchief: slijterijmeisje

@slijterijmeisje en meisjevandeslijterij.nl

Ik ken slijterijmeisje zolang als ik twitter. Voordat ik twitterde kende ik alleen het meisje van de slijterij van Herman Finkers. Slijterijmeisje is net zo leuk. Misschien nog wel leuker, want ze bestaat echt en reageert soms echt op je tweets. Slijterijmeisje is geweldig.

Twitteren en business
Voor mij bewijst slijterijmeisje dat twitteren heus een business kan zijn. Ze zet het social medium in voor haar slijterij De vuurtoren. Ze gebruikt twitter zoals je twitter moet gebruiken: ze praat met haar klanten. Op deze manier zoekt ze de juiste wijn uit, maar kan ze ook inspelen op behoeftes van klanten.

Met behulp van twitter heeft ze de zogenaamde blijde doos ontwikkeld met niet-alcoholische dranken voor zwangere vrouwen of vrouwen die net een kind hebben gebaard. Ze heeft het pakket ontwikkeld door twitter in te zetten als marktonderzoek. Ook geeft ze via twitter allerlei wijnadviezen. Het inspireert zeker om haar te volgen. En je hoeft dan niet eens van wijn te houden.

Omrijwijnen
Met behulp van twitter is ze meer en meer haar verspreidingsgebied gaan uitbreiden. Ze levert in heel Nederland en ook het Belgisch taalgebied kan een graantje meepikken. Slijterijmeisje woont dichter bij Gent en Antwerpen dan Rotterdam. Haar wijnhandel De vuurtoren is gevestigd in Breskens en dat ligt in Zeeuws-Vlaanderen. De echte liefhebber rijdt ervoor om. De twitteraar kruipt achter zijn scherm en praat met de gastvrouw via twitter. Lees verder @slijterijmeisje en meisjevandeslijterij.nl

Lekker onder de wol met facebook

Als je ziek thuis zit, kan de baas weleens met je meelezen. In het verleden kon je nog wegkomen met ‘ik kruip lekker onder de wol met een goed boek’. Als je een nu een tweet de wereld in stuurt of een berichtje op facebook plaatst vanaf je ziekbed, ben je verdacht.

De wereld schreeuwt om protocollen voor social media, als je de berichten van marketingfacts en de pers vanmorgen moet geloven. Tuurlijk is het handig om als werknemer wat afspraken klaar te hebben liggen, maar moet je alles wat je werknemer online doet vastleggen? Volstaan de bestaande afspraken niet?

Onzin natuurlijk je mag best met een buikgriep vanaf de wc twitteren over de brand in Moerdijk met de trending topic ‘GROTE VUURBAL JONGUH‘. Of je bekommeren om de naastenliefde in het natte Australië, terwijl bij jou iets anders wegdrijft. Erover schrijven schijnt net zo verkeerd te zijn als over de kwaaltjes die je onder de leden hebt.

Een jaar geleden riepen ambtenaren om een protocol dat online gedrag moest definiëren. Deze is een halfjaar geleden verschenen op rijksoverheid.nl. Ik heb er weinig meer over gehoord. Ook zie ik niet dat meer ambtenaren daarom zijn gaan twitteren. Persoonlijk denk ik dat je je net zo moet gedragen online als wanneer je met iemand in de trein zit en over je werk praat. Veel dingen moet je dan niet zeggen. Twitter zulke dingen ook niet. Verder geldt dat je gewoon moet beginnen met het inzetten van social media voor werk èn privé.

Het geval van politiechefs die zich iets zeggen in een televisieprogramma of die boodschap twitteren, staan gelijk aan elkaar. Maar volgens mij is dat een ander probleem: alleen politici mogen tegenwoordig een mening hebben over beleid.

Kerstverhaal en social media

Via @slijterijmeisje zag ik deze hervertelling van het kerstverhaal. Hoe je de ster kunt volgen via twitter en hoe Jozef iedereen bericht over de geboorte van de baby via facebook. Foursquare om te bepalen waar je bent en waar je naartoe moet. Amazon om het cadeau te bestellen en de gmail staat ook niet stil voor de persoonlijke boodschappen, zoals Maria aan Jozef: ‘We moeten praten’.

Kijk zelf en zeg het voort

Telegraaf stopt met twingly.com

De website van de telegraaf.nl gebruikt sinds kort niet meer de ping-service twingly.com om te wijzen op blogs naar het betreffende artikel. Tot dinsdag kwam je door middel van een linkje in je blog naar het telegraaf-artikel automatisch in de lijst ‘gerelateerde blogs’ terecht.

Een nuttige service die je als blogger de gelegenheid gaf je blog via het telegraaf-netwerk te verspreiden. Op deze manier kregen mijn blogs over nu.nl en de NS veel aandacht. Zelfs kamerleden pikten de teksten op.

De kracht van bloggen is het linken en verwijzen naar elkaars blogs.
Reageren op een blog via de eigen blog – ook wel trackback of ping – is een geliefd middel onder bloggers om online discussies te voeren. De telegraaf bood de mogelijkheid om via de twingly-service te reageren via een eigen blogartikel. Blijkbaar werd hier teveel gebruik van gemaakt en misschien ook wel op een commerciele manier want sinds dinsdagmiddag bestrijkt een grote google ads-advertentie het gedeelte van de ‘gerelateerde blogs’.

Websites worden steeds minder scheutig in de mogelijkheid om te reageren. Je kunt bij kranten als nrc.nl en de volkskrant.nl niet meer een reactie achterlaten bij een artikel. Andere sites voeren een ingewikkeld beleid uit waarbij een tekst geen linkjes mag bevatten of een maximale lengte. Zo mag je bij de telegraaf in je reactie geen linkje opnemen.

Deze vorm van beknotting en vrijheidsberoving is uitermate jammer. Misschien is dit te wijten aan commercieel misbruik van de mogelijkheid te reageren. Duidelijke regels hierover hadden veel kunnen voorkomen. Ook de mogelijkheid van sociale mediasites als facebook, twitter en hyves om het artikel via deze kanalen te verspreiden heeft hiervoor gezorgd.

Met het verdwijnen van ping-services als twingly op websites maakt ze plat en ontneemt mensen de mogelijkheid te reageren, terwijl hier meer dan ooit behoefte aan is. Het vergroot naar mijn oordeel de transparantie van internet, want iemand moet de journalistiek controleren. En wie kunnen dat beter dan bloggers? Gelukkig maken bloggers als Erwin Blom en Slijterijmeisje wel gebruik van de mogelijkheid tot trackback.

Overigens heeft de telegraaf geen reactie gegeven op mijn vraag waarom de services beëindigd is.

Inderdaad: de social media expert bestaat niet

Het meisje van de slijterij publiceerde laatst een interessante blog over de social media expert op haar weblog en op de blog Marketingfacts.nl. Ze zet terecht een aantal vraagtekens bij mensen die zich profileren als social media expert. ‘De term Social Media wordt zwaar overhyped en de Social Media Expert bestaat niet’, schrijft ze.

Ze gaat nog verder in haar bijdrage:
‘Er zijn wel mensen die anderen of bedrijven kunnen inspireren actief of actiever te worden in community’s. Er is geen heilige graal en iemand anders kan het niet voor je doen. Een ‘stagiaire aan de Social Media zetten’ werkt dan ook vaak niet of maar heel kort. Waarom? Omdat het in Social Media, waar zich community’s vormen om gelijke interesses, gaat om personen, persoonlijk contact en verbinden.’ Een mening die ik helemaal onderschrijf. Social media vormt niet een op zichzelf staand fenomeen, het behoort tot een vorm van online communicatie. Of dit nu vrienden, collega’s of klanten zijn.

Ik ben weleens ergens ingehuurd om een team te inspireren meer aandacht te besteden aan social media. Later kreeg ik te horen dat ik geen expert was, hoogstens een gebruiker. Ik ben inderdaad een gebruiker en probeer anderen te motiveren en te stimuleren om social media privé en voor hun werk te gebruiken. De heilige graal heb ik ook niet in mijn bezit. Ik kan voorbeelden uit de praktijk geven, maar je zult het zelf moeten doen. Iemand dan vertellen dat hij geen expert is terwijl je zelf geen moeite neemt het medium te kennen, toont dat je zelf tekort schiet.

Social media zijn niks anders dan netwerken, groepen mensen die zich om een bepaalde interesse of deskundigheid hebben verzameld. Jezelf als bedrijf profileren door zelf een netwerk op te richten zal dan niet het gewenste effect opleveren. Tenzij zich rond je merk een groep heeft verzameld. Als ik hoor van bedrijven, scholen of instellingen die niet participeren in hyves-groepen of facebook-community’s, maar dit aan derden overlaten, merk ik dat ze een kans laten liggen. Het is immers hun merk en dat is hun netwerk. Bedrijven die dit geluk niet hebben, kunnen beter bestaande groepen en netwerken opzoeken in plaats van ze zelf op te richten.

Natuurlijk lokte de stelling van @slijterijmeisje een reactie op. De volgende dag beweerde Annelies Verhelst dat de social media expert weldegelijk bestaat. Angst voor de broodwinning hangt hier misschien aan ten grondslag. Toch blijf ik het ondanks haar vurige pleidooi voor de expert, eens met het Slijterijmeisje. Kennis van social media is mooi, maar geen voorwaarde voor succes. Wel geldt online kennis en wat communicatiekennis, maar het gouden wiel bestaat niet.

Ik heb diep respect voor @slijterijmeisje. Zij gebruikt kanalen als twitter juist om anderen te helpen en een netwerk te vormen. Dat is hèt kenmerk van social media. Ze verliest hierbij haar eigen commerciële belang niet uit het oog, maar het is altijd bijzonder prettig om even met haar contact te hebben. Ik lees haar bijdragen altijd vanuit die rol en soms is dat emotioneel, zoals de brief die ze aan de koningin schreef na de kersttoespraak vorig jaar. Momenten die indruk hebben achtergelaten.

Dat is juist de uitdaging van social media. Het vormt meer en meer onderdeel van het online gedrag van bezoekers. Juist de interactie en de mogelijkheid online jezelf te profileren, zijn verbonden aan een unieke persoon. In die zin ligt het succes van social media bij jezelf en daar kan geen expert je bij helpen.