Categoriearchief: recensies

Boek van de Maand – #50books vraag 10

image

Op zijn blog vertelt schrijver Walter van den Berg wat het met hem deed toen hij zijn nieuwe roman Schuld zag liggen op het stapeltje bij DWDD. Matthijs van Nieuwkerk kondigde net aan dat het boek van de maand bekend zou worden gemaakt. Van den Berg schrijft:

Op onze blurry tv dacht ik mijn boek te zien liggen, en ik hapte dus een beetje naar adem, en ik sms’te mijn vrouw:

IK LIG OP TAFEL

En daarna: ‘en ik geloof dat ik boek van de maand ben’.

Vervolgens blijkt hij inderdaad Boek van de Maand te zijn. Een prachtige aanmoediging van de verkoop. De eerste druk is uitverkocht, maar de tweede komt net van de persen en zal deze week verkrijgbaar zijn.

Volgen

Ik volg Walter van den Berg al een tijdje, ook omdat ik een tijdje bij dezelfde opdrachtgever in Den Haag werkte. Soms – heel soms hoor – liepen we samen op van het station naar het werk. Hij vertelde dat hij vanuit het bloggen is gaan schrijven, terwijl ik precies andersom ben gegaan.

Zijn boeken spreken mij erg aan vanwege de korte zinnen en de afstandelijke stijl. Hij schrijft geen woord teveel en weet daarmee op een prachtige manier heel heftige dingen te beschrijven.

Vorige roman

Zijn vorige roman Van dode mannen win je niet deed mee aan onze leesclub Een perfecte dag voor literatuur. Ik las het op Texel en vond het boek beter dan zijn 2 eerdere romans. Dat belooft wat voor zijn nieuwe roman Schuld

Walter van den Berg is terecht blij dat hij Boek van de Maand is. De realiteit is dat deze titel een enorme boost oplevert aan verkoop. Volgens Walter van den Berg liep de verkoop van zijn romans altijd een beetje uit de pas met de positieve recensies erover.

Trailer

De trailer van Renske Cuijpers die speciaal voor het Boek van de Maand is gemaakt, is prachtige extra promotie van het boek. Kortom, voor schrijver en uitgever een droom die werkelijkheid wordt.

Dat brengt mij bij de boekenvraag van deze week:

Is een Boek van de Maand bij De wereld draait door voor jou de reden om het te gaan lezen?

Laat jij je beïnvloeden door een sticker op het omslag dat het betreffende boek in DWDD is geweest? Of zijn er andere redenen om een boek te kopen en te gaan lezen?

Blog mee over #50books

Schrijf een blog over de vraag van vandaag en laat hieronder in de reactie een linkje naar je site staan. Heb je zelf een idee voor een vraag? Ze zijn van harte welkom. Mail gerust een vraag of stel hem in via het contactformulier.

#50books

De leesvraag #50books is een initiatief van Peter in 2013. Martha nam het in 2014 over en in 2015 ging Peter zelf weer verder. Vanaf de eerste vraag doe ik regelmatig mee. Naar overzicht van alle vragen.

Leesdip of schrijfdip? – #50books

image

Er is een tijdje geweest dat lezen lastig ging. Langzaam keerde het terug. Ik las de biografie van Willem Elsschot door Vic van de Reit en werd zo enthousiast dat ik Lijmen/Het been las. Zo keerde het lezen weer langzaam maar zeker terug.

Als ik er iets van leerde, dan is het dit: de leesdoelen komen niet altijd overeen met de leesbehoefte van dat moment. Daarom is het ook goed om soms iets anders te pakken dan een exemplaar uit de stapel nog te lezen boeken.

Zo liet ik het idee losgelaten dat ik bepaalde boeken zou moeten lezen. De gebroeders Karamazov leverde teveel frustratie op. Misschien dat ik het later nog eens probeer. Ook voor de boeken van Dickens moet je in de juiste stemming zijn. Je kunt het niet afdwingen alles van hen te lezen.

Zo pakte ik vorige week weer het boekje Lijmen/Het been. Gewoon omdat ik er weer zin in had. Het kostte mij dit keer best veel moeite om erin te komen. Pas op het moment dat Boorman en Laarmans aankloppen bij de firma Lauwereyssen kreeg het verhaal mij te pakken. Ik lachte mee met de belachelijke situaties en genoot van de rake observaties van Elsschot.

Zo merk ik dat ik het gewoon een beetje ruimte moet geven. Al gaat die vlieger niet altijd op. Soms ben je gewoon te druk met andere dingen om geconcentreerd te lezen. Het wil dan best helpen om een ander boek te pakken en waar je mee bezig was, te laten voor wat het is.

Waar ik overigens wel erg veel last van heb, is dat ik graag over al die boeken die ik lees iets wil schrijven. Dan dringt zich een heel ander probleem op. Ik kom er niet aan toe, begin aan het volgende boek, dat dan ook weer een paar leuke blogjes moet krijgen en dat gaat dan soms best lastig. Dan achtervolgt mij het best en zou ik liever lekker gaan zitten lezen dan erover te schrijven.

Misschien moet ik dat ook oplossen zoals het lezen. Het schrijven even te laten of het bij één bijdrage te houden voordat ik meer ga schrijven.

Tips zijn van harte welkom.

#50books

Dit is het antwoord op vraag 6 van het blogproject #50books. #50books is een initiatief van Peter Pellenaars. Na Martha Pelkman in 2014 heeft Peter het in 2015 weer overgenomen. Bekijk mijn andere bijdrages voor dit bijzondere boekenblogproject.

Veiligheidsdienst

image

Er zijn niet veel romans die over de Binnenlandse Veiligheidsdienst gaan. De BVD krijgt over het geheel genomen niet zoveel aandacht. Soms besteedt een journalist er een vluchtige bijdrage aan in een tijdschrift, maar het onderwerp blijft meestal onbesproken.

Het lezen van interview met een oude bekende bracht Gerrit Komrij tot het schrijven van zijn laatste roman De loopjongen. In het interview kwam een oude studiegenoot aan het woord die vertelde dat hij geronseld was om voor de veiligheidsdienst spionage-activiteiten te doen. Een kleurloos type vond Komrij, maar hij vond het idee interessant genoeg dat hij er een roman over schreef.

Met de wetenschap dat hij niet lang meer te leven had, is het een vreemde prioriteit die hij stelde. Zeker ook omdat hij het voorrang gaf aan zijn laatste dichtbundel. Gerrit Komrij is niet een groot romanschrijver. Hij doet uitstekend research en laat het boek tot in detail kloppen, maar Gerrit Komrij weet zijn personages niet tot leven te wekken. Het blijft een verhaal dat de beleving en fantasie van de lezer niet weet te raken.

Hoe anders is het bij Leeuwenstrijd, Een familieroman van Thomas van Aalten. Hij behandelt hetzelfde onderwerp – en vele andere – over spionages, veiligheidsdiensten en infiltraties. Hij weet het onderwerp heel goed tot leven te wekken en plaatst het in een perspectief dat een diepere betekenis in het verhaal geeft.

Het gaat dan niet meer over de veiligheidsdienst, maar het stijgt daar ver bovenuit. Het gaat over verraad, familiebanden en wat dit met mensen doet. Thomas van Aalten weet het uit de historie te halen en het in het verhaal te passen.

Daarmee krijgt het een heel mooie positie in de roman en past naadloos in het verhaal. Hij heeft dat ontzettend mooi gedaan en slaagt in iets waarin Gerrit Komrij niet in geslaagd is. Namelijk: de historie tot leven wekken.

Een perfecte dag voor literatuur

Dit is mijn tweede bijdrage over Thomas van Aaltens roman Leeuwenstrijd, Een familieroman. We lezen dit boek vandaag bij Een perfecte dag voor literatuur van notjustanybook.nl. Lees de bijdragen van anderen in de reacties.

Thomas van Aalten: Leeuwenstrijd, Een familieroman. Nieuw Amsterdam Uitgevers, 2014. 384 pagina’s. ISBN: 9789046816370 Prijs: € 19,95

Begeleidend briefje

imageEen leuke opdracht voor de stagiaire vond Hielke. Hij mocht dit jaar de stagiair begeleiden op de afdeling publiciteit. Met het schrijven van een begeleidend briefje bij de roman Leeuwenstrijd die de bloggers van Een perfecte dag voor literatuur kregen toegestuurd, kon weinig misgaan.

Hij liet het meisje de brief tikken, controleerde zorgvuldig het geschrevene, markeerde wat wijzigen in het document en liet het verder aan de vierdejaars communicatiekunde over. Dat kon niet meer misgaan.

Wel kwam het blonde grietje nog even aan zijn bureau met de vraag hoe het nu werkte met het voorbedrukte papier. Hij was gehaast en vertelde dat het papier met de letters naar boven in het apparaat moesten worden gelegd. Eerst een keer printen en dan kijken of het goed uitkomt. Het gaat weleens mis.

imageAan het eind van die werkdag bedacht hij opeens dat het papier met de letters naar beneden in het apparaat moest. Hij vergiste er zich regelmatig in. Daarom liet hij het ook altijd aan anderen over. Hij vergat het verder aan zijn stagiaire te vragen.

Hielke was het vergeten totdat hij een blog van de bloggers van Een perfecte dag voor literatuur zag. Het ging over het briefje waarbij het briefhoofd van de uitgeverij aan de verkeerde kant was terechtgekomen. Geen woord over de roman Leeuwenstrijd, Een familieroman van Thomas van Aalten.

Je kunt ook niks overlaten aan de stagiaire, dacht hij. En daarna, wat kinderachtig van zo’n blogger om uitgerekend te gaan bloggen over het briefhoofd van het begeleidend briefje. Je kon beter een professionele recensent iets over het boek laten schrijven in plaats van zo’n blogger die vluchtte in een blogje over het begeleidende briefje.

Een perfecte dag voor literatuur

Dit is mijn bijdrage over Thomas van Aaltens roman Leeuwenstrijd, Een familieroman. We lezen dit boek vandaag bij Een perfecte dag voor literatuur van notjustanybook.nl. Lees de bijdragen van anderen in de reacties.

Thomas van Aalten: Leeuwenstrijd, Een familieroman. Nieuw Amsterdam Uitgevers, 2014. 384 pagina’s. ISBN: 9789046816370 Prijs: € 19,95

Kritiek – #50books #WoT

imageEen interessante vraag die Martha stelt bij de #50books van vorige week. Wie hebben er meer kijk op het recenseren van boeken: bloggers of krant- en tijdschriftrecensenten? Moet je om een goede kritiek te schrijven veel weten van lezen, schrijven en boeken?

Bij het blogevent van uitgeverij Meulenhoff gaf Marieke Groen een workshop recensie schrijven. Ze wees op het verschil tussen een blogrecensie en een krantenrecensie. De eerste zou vooral persoonlijk schrijven en de krantenrecensent zou vooral een professioneel lezer zijn.

Professioneel lezen

Wat is een professioneel lezer? Is dat iemand die Nederlands of literatuurwetenschap heeft gestudeerd? Of is het iemand die zich voldoende heeft ingelikt in het literair circuit?

De recensies in krant of tijdschrift kenmerken zich vooral door mooischrijverij. Maar geven ze een duidelijk beeld en bijbehorend oordeel over het boek? Het lezen van veel boekenblogs geven mij een gemengde maar goede indruk van een boek. Daar hoef ik niet persé een recensie uit de krant voor te lezen.

Boek niet gelezen

Bovendien tref ik maar al te vaak krantenrecensies aan waarbij ik zeker weet dat de recensent het boek niet gelezen heeft. Die twijfel heb ik niet bij het lezen van boekbesprekingen op blogs. Daarbij zijn ze dikwijls onconventioneel en geven een orginele kijk op het boek.

Het verschil tussen professioneel of normaal lezen, bestaat niet. Elke lezer is een lezer, waarom zou de ene lezer meer waard zijn dan de andere? Ik lees soms blogs met een originele kijk op boeken die ik niet in kranten tegenkom. Ze zijn voor mij waardevoller dan menig professionele kritiek. Goede kritiek draait niet om professionaliteit maar om de kritiek die gegeven wordt.

#50books

Dit is het antwoord op vraag 24 van het blogproject #50books. #50books is een initiatief vanPeter PellenaarsMartha Pelkman heeft in 2014 het stokje overgenomen. Bekijk mijn andere bijdrages voor dit bijzondere boekenblogproject.

2013 in blogs (3) – Boeken

image

Ik heb heel veel gelezen in 2013. Misschien wel het grootste aantal boeken in een jaar. Op mijn studiejaren na. Daarin las ik nog meer. Ik ontdekte nieuwe schrijvers, las een groot deel van het reisoeuvre van Paul Theroux en van Redmond O’Hanlon. Wat een genot om te lezen is deze man zeg. En ik las Hemingway, DickensBomans, vooral in combinatie met Jan Wolkers levert dat leuke blogs op. Of mijn studievriendin Barbara die een boek schreef. Of een boek met een film vergelijken zoals bij Koolhaas.

#50books

Het mooie initiatief #50books van Peter dat ik vanaf dag 1 omarmde. Nog niet alle vragen zijn beantwoord, die komen nog. Soms leverde een vraag meerdere antwoorden op. En soms begreep ik de vraag niet en gaf een heel ander antwoord. Dat antwoord was wel weer het lezen waard. Volgend jaar zet Martha het project voort en ze schakelt mij in als ze er niet uitkomt.

Een perfecte dag voor literatuur

Ook haakte ik in bij het initiatief Een perfecte dag voor literatuur van notjustanybook.nl. Boeken die ik anders niet zo snel zou lezen, maar die soms leuke blogs opleverden.

Lees verder

Dit is de derde van tien blogs over 2013