Categoriearchief: puppies

Kijken, kijken, kopen – Sientje (72)

We waren weer terug van vakantie. Het volgende weekend zouden we naar Friesland gaan om te gaan kijken. Een bezoek aan teckel Beppe leek me geweldig. Ik haalde de website tevoorschijn en ging weer zitten kijken. Ergens leek ze op Sientje. Waarschijnlijk was ze een stuk kleiner, Beppe was een dwergteckel. Haar lieve blik, het enigszins norse vermengd met de trouwe ogen. Echt zo’n teckelblik. Ik wilde haar hebben. Ik fantaseerde al dat ze door ons huis liep.

Verkocht

Een paar dagen voordat we zouden gaan, bekeek ik nog een keer de site. Ineens stond er bij Beppe dat ze verkocht was. Ik schrok. Nee, dit is niet waar. We hadden een weekend moeten wachten omdat we heel toevallig op vakantie gingen en in die tijd was Beppe weg. Ik was woest. En vooral teleurgesteld. Inge probeerde te bellen, maar de fokster nam niet op. Ze probeerde het nog een keer. Weer niet opgenomen. Werden we nu in het ootje genomen?

Eindelijk kreeg Inge haar te pakken. Het ging gepaard met veel verontschuldigingen. Het was de teckel van haar broer en ze was meegegaan met mensen die hij heel goed kende. ‘Het klikte zo goed en jullie kennen we nog niet. Beppe is een bijzondere teckel voor hem.’ Ik was teleurgesteld, merkte dat ik in gedachten al met Beppe in huis liep. Dat ik haar naam telkens door mijn mond had laten gaan. Ik genoot al van deze hond, terwijl we haar nog niet eens hadden gezien.

Inge vroeg of het roodharige teefje van Greetjes moeder dan nog wel te koop was. Ja, die was er inderdaad. Ze zag dat er ook een nestje gevlekte teefjes bij was gekomen. Daar waren er nog voldoende van, zei Greetje. We zouden die zaterdag gaan kijken. Al had de verkoop van Beppe mij wel iets meer afwachtend gemaakt. Tegelijk liet de gebeurtenis mij iets heel waardevols zien: ik kon mij weer verheugen op een ander hondje. Het kon weer na Sientje.

Kriebel of jeuk?

Maar Inge zag hoe snel de gevlekte teefjes gingen en reserveerde ook een gevlekte. Ze wilde niet nog een keer een hondje mislopen. Daarom hadden we er ineens 2 gereserveerd. En we wisten wel beter: als je zo’n hondje ziet, koop je hem. Het is kijken, kijken en kopen met jonge honden! Zo zouden 2 puppies over een paar maanden dan in ons huis lopen. Het begon weer te kriebelen, maar zouden we het niet gaan jeuken?

Ik uitte wel mijn twijfels. Was dit wel zo verstandig. Wisten we wel wat we ons op de hals haalden met 2 jonge honden die we helemaal moesten opvoeden. Met de opmerkingen van mensen hierover, twijfelde ik alleen maar meer. Konden wij dat wel en vroeg het niet heel erg veel van ons?

Dit is de laatste aflevering van de blogserie over Sientje. Je kunt de hele serie nalezen op deze blog. Begin bij de eerste aflevering en klik onder elk bericht door naar de volgende aflevering. Lees het verhaal van Sientje.

Wil je graag op de hoogte blijven. Laat hier dan je e-mailadres achter.

Elke zondag een nieuw verhaal van Sientje in je mailbox?

Abonneer je op de wekelijkse nieuwsbrief

Kroamschudd'n

In Twente noemen ze het kroamschudd’n. En dat hebben wij gedaan. We zijn op kraamvisite geweest bij facebook-vriendin Diana. Haar ruwhaar teckel Dena heeft 3 weken geleden 6 prachtige puppies gebaard. De foto’s waren zo verleidelijk dat we zijn gaan kijken. En wat zijn het een schatjes.

Dan kun je bijna niet voorstellen dat Teuntje en Saartje een jaar geleden nog niet eens geboren waren. Er is sindsdien veel veranderd. Er lopen nu 2 bijna volwassen teckels in huis rond. En dan vergeet je snel dat ze ook zo klein zijn geweest. De puppies van Dena kropen nog traag. Ze stonden wankel op de pootjes en piepten nog zachtjes.

Die kleine hondjes zijn ongelooflijk vertederend. Er moest er eentje poepen en zelfs dat kreeg iets liefs. Het beestje wankelde op zijn achterpootjes en perste met moeite het drolletje eruit. Zo verandert een vieze aangelegenheid in iets schattigs.

Ik kon het niet nalaten er eentje vast te houden. Ook redde ik het hondje Odin. Hij verstopte zich onder de bench en durfde er niet meer onder uit. Zo hield ik het reutje eventjes in de hand vast. Wat ruiken ze lekker en kijken ze schattig.

De zachte lijfjes en de onbeholpen bewegingen. Ze deden mijn hart smelten. Bijna wilde ik er eentje meenemen. Zo lief en schattig. Ik was helemaal verliefd. Gelukkig weet ik ook wel dat je niet elke hond die je ziet, kunt meenemen.

Zodoende gingen we zonder een nieuwe aankoop naar huis. Maar wel met de ervaring van die lieve hondjes. Want ze zijn geweldig! En ik heb mij laten vertellen dat er nog een paar beschikbaar zijn…

Update

Doris maakte enkele filmpjes van de hondjes. Ze heeft samen met mij een mooie samenvatting gemaakt waarover ze een tekst heeft ingesproken.

Nieuwe hondenmand

image

‘Liggen ze eigenlijk weleens samen in de mand?’ Ik vroeg het gisteravond toevallig aan Inge. De kleedjes uit de hondenmand had ik eens gewassen. De frisse hondenkleden vielen met een plof in het kleine mandje.

Sinds we Teuntje hebben, gebruiken we het mandje van Sientje uit de caravan. Het is een kleine mand. Bij de komst van Saartje kropen ze er samen in. De laatste tijd trof ik ze er nooit meer samen in. ‘Te klein’, concludeerde Inge.

Ik keek nog eens goed. Het mandje is inderdaad niet met de teckels meegegroeid. Onze hondjes zijn het afgelopen halfjaar wel 3 tot 4 keer groter geworden. De mand is even klein gebleven. Wat eerst nog een zee van ruimte was, veranderde in een klein modderpoeltje waar ze helemaal niet meer languit in kunnen liggen.

Bij het bezoek aan de kringloopwinkel trof ik vandaag een nieuwe mand aan. Sterk genoeg om de bijtgrage bekkies tevreden te houden. En groot genoeg om languit in te liggen. Teuntje bewees het vanavond uitvoerig. Ze kon er languit in liggen. Nu nog met z’n twee├źn!

Yin en yang

image

Teuntje en Saartje trekken nu 3 dagen met elkaar op. Tijd voor de balans. Vanmorgen zat Saartje even bij mij op schoot. Daarna legde ik haar in de mand. Korte tijd later volgde Teuntje. Ze lagen zo innig in elkaar verstrengeld dat het even op Yin en Yang leek.

Yin en Yang het volmaakte evenwicht. Alleen de kop van Saartje valt buiten de mand. Maar de balans zal snel worden bereikt. We merken het in het gedrag van de hondjes. Teuntje moest zeker even wennen, maar ze knapt erg op van het nieuwe speeltje. Saartje voelt zich meer en meer thuis. Er ontpopt zich een heuse deugniet, maar wel een doordachte deugniet.

Vandaag bij de dierenarts scoorden de hondjes hoog op de schaal van schattig. De dierenarts viel de bijzondere kleur van Saartje gelijk op. ‘Die heb ik nog nooit gezien’, zei ze. De tijgervariant is onder standaard ruwhaarteckels zeker niet gebruikelijk. Het valt meer mensen op. Bij de supermarkt kreeg ik veel aandacht. En ook hier viel de bijzondere vacht op.

Dan heb ik het nog niet over het karakter gehad. De hondjes vullen elkaar goed aan. Een heuse Yin en Yang dus. Niet alleen in de mand maar ook in huis.

Tussentijds bezoek aan teckel 2

Het was de hoogste tijd voor een tussentijds bezoekje aan het nestje van Bree. Uit dit nestje komt de tweede teckel die we over 3 weken mogen ophalen. Ze zijn nu 6,5 weken oud. Een weekje jonger dan toen we naar Teuntje gingen kijken.

Ze zijn in de 3 weken dat we ze niet gezien hebben enorm gegroeid. Teuntje moest wennen aan al het jonge grut dat in de keuken van de fokster rondliep. Liefst 8 pups, allemaal teefjes, zochten bij de 6 weken oudere Teuntje naar melk. Zonder enig effect. Lees verder Tussentijds bezoek aan teckel 2

Pup in sneeuw

image
Nog zo jong en dan al sneeuw. Onze ruwhaar teckelpup maakte vandaag haar eerste sneeuw mee. Niets van het vrolijke gehuppel waar ik op rekende. In eerste instantie negeerde ze het millimeter dunne laagje vanmorgen. Ze stapte alsof er niks lag.

imageMaar wat later kreeg ze de smaak toch te pakken. De tuin werd een interessant gebied. Ze dook achter de struiken, gleed over de kikkerpoel en verdween achter de hortensia’s. Nog wat later mocht ze even mee oplopen met de slee waar Doris op zat. De foto die ik toen maakte, veranderde teckel Teuntje even in een heuse sleehond.