Categoriearchief: prorail

Diemen – omzwervingen

image

Ik fietst door Diemen. Een plaats die ik ken van het knooppunt, de kringloopwinkel en het veilinghuis. De laatste twee liggen langs een kanaal. Ik fiets dit keer aan de andere kant van het kanaal.

image

Voorbij het eindpunt van de tram. Een plek die ik vanuit de trein op weg naar Amsterdam al zo vaak heb gezien. De lus zorgt ervoor dat de trams hier weer mooi met de voorkant in de rijrichting staan. Zo kunnen ze weer terugrijden naar Amsterdam.

image

De rails lopen verder in de richting van het industrieterrein dat verderop ligt. Ik rij een stukje mee met de lijn. Het fietspad kruist de rails zelfs een keertje. Achter een dunne strook gras lag een nieuwbouwwijkje. Een bord vertelt dat je hier geen vuil en ander afval mag storten.

image

Alsof je dat ergens anders wel zou mogen doen. De hippe, nieuwe huizen staken trots af tegen het stukje brakke grond waar niemand iets mag dumpen. Zelfs de toegang is verboden. De tramrails lopen naast het strookje grasland en de weg. Het lijkt wel een smalle strook grasland dat tussen de rails ligt.

image

Ik stop en ga even midden op het tramspoor staan voor een heuse spoorselfie. Prorail is daar fel tegen gekant, maar ik geniet van het zicht op de spoorlijn. In de weidse verte geen tram te bekennen. De roest op de rails verraadt dat ik niet veel te vrezen hoef. Hopelijk vindt de GVB hetzelfde. Ik rij weer snel verder in de richting van het Diemerbos.

Volgende keer beter

lege pot pindakaas

NOS op 3 interviewde de directeur van NS reizigers en de directeur Operatie Prorail. Hoe het toch kon gebeuren dat een falend computersysteem 100.000 reizigers dupeerde. Ze waren vooraf geïnstrueerd door een media-adviseur. Geef ruiterlijk je fout toe, zeg dat je het ontzettend betreurt en zeg vooral dat het je spijt.

Ze deden het keurig. Hij van Prorail keek zelfs eventjes berouwvol naar de grond en noemde eventjes de mensen die het meest de dupe waren: hij die een sollicitatiegesprek heeft, zij die een examen moet doen en het oudere echtpaar dat het vliegtuig mist door toedoen van de falende spoorwegen.

Het speet haar van NS Reizigers gelijk verschrikkelijk. Alsof ze per ongeluk een kopje had laten vallen dat op de vloer uit elkaar was gespat. Zo speet het haar. Toen ging het mis.

Er hadden wel bussen gereden maar de reizigers wisten het niet. ‘We hebben het niet van de daken geschreeuwd anders zouden we verwachtingen wekken die we niet waar kunnen maken’, zei ze.

De verwachtingen waren al gewekt: de spoorwegen vertelde tot ver na half 8 dat de storing om 9 uur verholpen zou zijn. Het duurde tot in de middag voordat de boel een beetje op de rails was. En bepaalde treinen hebben de hele dag niet meer gereden.

Ze gingen het samen evalueren. ‘Daar gaan we van leren. Volgende keer beter’, zei de directeur Operatie van Prorail. ‘Volgende keer beter.’ Het mooie acteerwerk van zojuist smolt als sneeuw voor de zon. Alle mediatraining ten spijt, waren ze ook nu niet bestand geweest tegen de camera. Volgende keer beter, helaas pindakaas, jammer de bammer. Het hele riedeltje clichés werd weer uit de kast getrokken.

Zonder goed verhaal is mediatraining zinloos. Helaas pindakaas. Volgende keer beter.

5 tips hoe je een storing van NS kunt doorstaan

Gistermiddag reed geen enkele trein van en naar Amsterdam Zuid
Door een storing bij Weesp reed gistermiddag geen enkele trein van en naar Amsterdam Zuid

Gisteren was het weer zover: er reed geen enkele trein tussen Amsterdam en Almere vanwege een sein- en wisselstoring bij Weesp. In de ochtend ging al het fout. Toen ik aan het eind van de middag naar huis moest, was het nog steeds niet opgelost. Wat moet je doen als zoiets gebeurt? Hier volgen 5 handzame tips om een storing van NS te doorstaan.

1. Raadpleeg nooit vooraf de NS-site

Vooraf de website raadplegen zoals NS adviseert, is het domste dat je kunt doen. De informatie die op de website staat, klopt namelijk niet. Of de website is uit de lucht omdat iedereen het advies opvolgt. Zo meende de website gisteren dat de trein van Amsterdam Zuid naar Almere gewoon om .34 reed. Niet dus. Niks reed.

Ga gewoon naar het station en laat je verrassen. Alle voorbereidingen die je treft, leveren alleen maar onnodige spanning vooraf op.

2. Blijf rustig

Besef dat niemand iets aan deze storing kan doen. De NS niet. Prorail niet. En ook de koningin kan er weinig aan doen. Jij helemaal niet. Lijdzaam toezien en afwachten is dan de beste houding. Wees op niemand boos en vraag aan niemand informatie. Niemand weet het namelijk.

3. Stel je op het ergste in
Denk aan het ergste. Zie die grote gymzaal voor je met al die legerbedden erin. Denk hoe gezellig het kan zijn. Al die mensen die normaal tegenover je zitten in de trein en slapen, liggen nu naast je. Een groot schoolkamp. Eindelijk de kans een nachtzoentje te vragen…

4. Verhardt u niet, maar laat u leiden
Niemand weet het en daarom doet iedereen maar wat. Zegt de omroeper dat je moet omrijden, rijd netjes om. Zegt de omroeper dat je moet blijven staan. Blijf staan.

5. Zoek de mazen in het net
Zoek wel de mazen in het net. Wanneer een trein klaarstaat en niemand zegt iets, dan kan dat heel goed jouw trein zijn. Stap in – vraag niet eerst, want dan rijdt de trein zonder jou weg -, vraag een medepassagier of het jouw trein is en je hebt hem.

Als eindelijk de eerste bus op het stationsplein binnenrijdt na uren wachten in de brandende zon of stromende regen, wacht netjes op je beurt en stap geduldig in. Je gaat vooruit en dat is al heel veel winst. Het valt mee, je hoeft niet op het legerbedje in de gymzaal te slapen.

Ik was gisteren al een aardig eind op weg met deze 5 handzame tips. Het hielp mij dusdanig dat ik een kwartier eerder weg ging van mijn werk en een halfuur later thuis kwam dan normaal.

Kortom, de vertraging viel mij meer dan mee. Al was het niet een reis die je dagelijks wilt meemaken. Kortom, vanmiddag ben ik helemaal voorbereid. Al was de beste voorbereiding thuisblijven!

dagboekspoorwegen.nl is dagboek van forens

NS locomotief 1715 klaar voor vertrek vanaf Amsterdam Zuid

Wat was er eerder: de trein of de forens? De trein en de forens lijken nog het meest op een stel met een knipperlichtrelatie. Ze kunnen niet met elkaar maar ook niet zonder elkaar. Hoe prachtig vond ik het om de website dagboekspoorwegen.nl te vinden.

Op deze website schrijft forens Ronald Schilp zijn dagelijkse bevindingen op van het treinritje dat ik ook dagelijks maak. Hij stapt weliswaar op in Almere Muziekwijk, maar de situatie verschilt niet zoveel van de mijne.

Ik leerde de website al kennen nog voordat ik zelf dagelijks tot Amsterdam Zuid reed. Ik mocht nog een eindje doorrijden naar Den Haag. De frustratie verschilde niet minder. Vertraagde treinen, treinen die niet reden. Alles wat ik meemaak, maakt hij ook mee. En de frustratie om bevroren wissels, falende NS-bestuurders en uitgevallen treinen.

Het forenzen tussen Almere en Amsterdam is een heus avontuur en dat laat Ronald als geen ander zien. Bovendien geeft hij meer informatie, komt met voorstellen en volgt al het nieuws rond NS en Prorail op de voet. Waar ik slechts incidenteel een ergernis opteken, weet hij dagelijks een verhaal op te dissen over de situatie op het spoor.

Schilp doet dit eerlijk en kritisch. NS en Prorail zijn niet altijd fout en goede initiatieven krijgen de beloning die ze verdienen. Dat ze zo dun bezaaid zijn in de berichten, heeft een eenvoudige verklaring: positief nieuws rond de NS is er gewoon heel weinig. Te weinig, maar dat hoeft dagboekspoorwegen.nl niet te bewijzen. Hiervoor zijn NS en Prorail verantwoordelijk. En de minister natuurlijk.

 

NS geef de klant zijn geld terug

Een interessante vraag natuurlijk die vandaag gesteld werd: wat ging er mis bij de paar vlokken sneeuw die vielen en die heel het treinverkeer lam legde? Het antwoord: de communicatie en de scheiding van NS en Prorail waren de schuld. Mijn antwoord: kijk naar jezelf en hervorm je organisatie. Maar geef eerst de gedupeerde klant zijn geld terug!

Een makkelijk antwoord en typisch een antwoord waar bestuurders goed in zijn: inhaken op de actualiteit (samenbrengen van NS en Prorail) en vervolgens de oplossing zoeken bij die actualiteit: NS gaat het alleen doen. Dat hier helemaal niemand naar de feiten kijkt, doet niet ter zake. De politiek schreeuwt wat en de bestuurders geven de politiek het antwoordt waar het om vraagt.

Bonus

Zo komt de bonus niet op de tocht te staan en kunnen we toch op tijd thuis zijn. Bestuurders van de spoorwegen gaan niet met de trein naar huis. Daarom hadden ze van het verminderde treinverkeer tussen Schiphol en Lelystad vanwege een logistiek probleem geen last.

Je laat de reiziger in de kou staan en laat de seizoenkaarthouder in de steek door hem een zitplaatsje in de trein aan te bieden buiten de tijden dat hij reist. De eersteklas reizigers kunnen een gratis lunch halen buiten etenstijd. En ik mocht met de paar honderd mensen in de trein gaan staan omdat de helft uitgevallen was. Natuurlijk werd dit niet omgeroepen. Kortom, ze zeggen sorry terwijl het ergens anders alweer mis gaat.

Beterschap beloven

Ik weet de uitkomst van de politiek al: NS belooft beterschap en de politiek trapt er in. En dan staat ze vervolgens weer te steigeren als het aan het eind van het jaar of begin volgend jaar weer fout gaat. Soms lijkt de politiek heel veel op voetbal: je zegt dat je een slechte trainer hebt, ontslaat hem en neemt hem opnieuw aan. Volgens mij word je bij de meeste bedrijven ontslagen als er vorig jaar in een functioneringsgesprek gezegd is dat je het werk niet goed doet en een jaar later nog altijd niet goed doet. Dan mag je ‘sorry’ zeggen en beterschap beloven, maar dan kom je er niet meer in. Ik zou het wel weten als ik een politicus was, maar ik ben geen politicus. En veel bedriegers willen zelf ook graag bedrogen worden.

De oplossing ligt niet in de scheiding van NS en Prorail, het stond toevallig op de politieke agenda. De scheiding van NS en Prorail is meer dan 10 jaar oud en is vorig jaar niet genoemd als probleem. Er ligt veel oud zeer in deze scheiding, zijn veel dingen niet goed gegaan, maar het is niet de structurele aanpak. Deze ligt bij een zeer grondige hervorming van het spoorwegbedrijf. Eindelijk zou eens de klant centraal moeten staan en niet de trein.

Geen (ver)binding

Dat de NS er totaal geen binding meer heeft met de klant, bewijst de situatie zoals ik die bijvoorbeeld vanavond weer aantrof. Geen treinen en geen informatie. Bovendien laat de zoutactie zien dat klanten helemaal niet zitten te wachten op een eersteklas reisje of een broodje oude kaas. Geef de klant waar hij recht op heeft: zijn geld en betaal de helft van de maand cash terug.

Haperen en stuk

Alles gaat kapot van mij. Het begon met een haperende cd-speler in mijn laptop. Daarna sloeg hij op elk ongewenste moment over, draaide noest rondjes en begon dan heel hard te rammelen. Ik kreeg er zelfs geen enkel geluid meer uit en vreesde het ergste. Sinds die tijd kan ik geen cd’s meer draaien. Het cd-spelertje uit de caravan zou uitkomst bieden, maar die krijgt eveneens nauwelijks geluid uit de geluidsdragers. Als het koud is herkent hij een cd niet eens als een cd.

Nu begon maandagavond plotsklap de tl-buis boven mijn bureau zenuwachtig te knipperen. Hij ging niet meer aan, bleef eindeloos knipperen en kon er niet toe komen over te gaan op ontbranding. Hij dacht enkel aan ik moet het gaan doen, ik moet het gaan doen. Maar het einde van het verhaaltje: hij deed het nooit.

In de schuur knipperde een lamp ook lange tijd, tijdens de vrieskou schee hij ermee uit en daarna rook het dagenlang heel vreemd in de schuur.

De autoband liep gisteren leeg, Inge haalde er de wegenwacht bij, die verwisselde de band voor een nog stukkere band. We zullen nu een garage moet zoeken (tot nog toe wisten we de garagehouder in Almelo altijd te vinden) en vrezen het ergste voor over een paar maanden als hij door de apk moet.

Kortom, alles gaat kapot en het geld is op. Het schijnt dat een groot deel van de Nederlanders zo werkt sinds de kredietcrisis ook de kleine portemonnee raakt. Je vervangt alleen iets als het kapot is. Als dan alles tegelijk ermee uitscheidt, dan zul je alles tegelijk moeten vervangen. Overigens verbaas ik mij erover hoe snel veel electronica versleten is. Het lijkt wel of fabrikanten de levensduur van artikelen elk jaar met een jaar verkorten. Het zal niet lang meer duren of een artikel is al kapot als je er de winkel mee uit loopt. Misschien dat de wereldeconomie zo kan groeien.

Ik heb mij laten vertellen dat Prorail al jaren zo werkt met de spoorwegen. Een wisselverwarming wordt vernieuwd als hij kapot is. Eerder niet. Niets om je voor te schamen dus.