Categoriearchief: oud en nieuw

Voornemen – #WoT

image

voornemen (o.; -s), wat men zich voorgenomen heeft, syn. plan, ontwerp: goede, flinke voornemens hebben; een voornemen opvatten; met de beste voornemens bezield.

Het mooiste van nieuwjaarsdag is de ochtend. Je wordt wakker en het wordt net licht. De halve nacht hebben de knallen van het vuurwerk nog van zich laten spreken. Maar nu is het totaal stil. Het verkeer slaapt uit, de straat is uitgestorven. Zelfs geen vogel laat iets van zich horen.

Die stilte na al die herrie vind ik misschien wel één van de mooiste momenten van het jaar. De vieze lucht is opgetrokken, maar de straat is een puinhoop. Het park lonkt en ik stap er bijtijds uit. Met de honden. Genieten van de stilte na de storm.

Ik was de laatste dagen vooral bezig met De Avonden en had daardoor minder tijd voor de retrospectie. Voor mij geen terugblik, maar vooral lezen en schrijven over dat lezen. Zelfs de #WoT vorige week combineerde ik met het schrijven over De Avonden.

Zo’n ochtend zie je overal schoonheid. Je hebt helemaal geen vuurwerk nodig om spektakel te zien. Zoals de ochtendzon door de bomen schijnt. Het lijkt wel of er een haardje brandt. De hemel tint in vlekkerige pastelkleuren. De ochtend presenteert heerlijk fris en fruitig. Iets waar ik echt even van geniet. Helemaal alleen.

Voornemen

Nieuwjaar is ook de tijd van voornemens. Ik doe er niet aan, maar vandaag maak ik een uitzondering. Ik speel al een tijdje met de gedachte en nu is het wel het moment om hem uit te spreken. Ik stop met de #WoT.

Ik nam het stokje in september ad hoc over van Irene. Meer vanuit het idee dat dit niet mocht stoppen, dan dat ik er zelf een filosofie over had. Juist het aangereikt krijgen van een onderwerp waar je weinig mee hebt en daar dan over gaan schrijven, was voor mij de reden mee te doen aan de #WoT.

Dat element valt weg als je zelf voor het woord gaat zorgen. Ideeën om de #WoT over een foto te laten gaan of het op een andere manier te gebruiken, strandden. Maar vooral merk ik dat ik geen plezier heb in het aanreiken van een onderwerp.

Ik heb ook geen doel met de #WoT. Mocht ik blogcursussen geven of op een andere manier bloggers willen inspireren dan leent zich dit instrument daar uitstekend voor. Op dit moment is het voor mij een moeten en dat haalt veel blogplezier weg.

Daarom het laatste woord voor de #WoT: voornemen. Wat wil jij je voornemen? Waar begint een voornemen: met het idee om het te gaan doen of met de mededeling aan de buitenwereld. Vooral die laatste stap is zwaar, merk ik. Vertellen dat je ermee stopt, stelt mensen teleur. Een begin ergens mee maken, is veel leuker.

Bloggers bedankt

Ik wil alle bloggers bedanken voor hun deelname. Vooral diehard Martha. Ze heeft aan vrijwel alle #WoT’s die ik aanreikte, meegedaan. En aan alle andere bloggers die meededen. Het leverde mooie blogs op aan de hand van het woord of de foto die ik aanreikte. Bedankt allemaal.

Ook voor de #WoT geldt dat hij van niemand is. Daarom mag je het stokje overnemen als je het wilt. En dan doe ik gewoon weer lekker mee… Bovendien verschijnt volgende week een overzicht van de mooiste #WoT’s uit 2014.

Introspectie – #WOT

bloembollenHet was op oudejaarsavond. We zaten te wachten tot de klok twaalf zou slaan. De buren waren bij ons. ‘En Jan’, vroeg de buurman. ‘Had je dit jaar nog wat willen doen wat je niet gedaan hebt.’ ‘Ja’, zei mijn vader droogjes. ‘Ik had de bloembollen in de grond willen doen, maar dat ben ik vergeten.’ Mijn buurman begon te lachen. ‘Dan heb je morgen nog wat te doen’, zei hij toen hij uitgelachen was.

De hele maand december lijkt verworden tot een tijd van terugblikken. De winkels liggen voor Sinterklaas al vol met jaaroverzichten en op televisie blikken ze elke dag wel ergens terug. Met als hoogtepunten het jaarlijks terugkerende festijn van de top 2000 en de actie Serieus Request. En onbedoeld blik ik ook terug. Op mijn moment van 2013 en ik stel mijn eigen blogs samen voor Oudjaarsdag met een mooie samenvatting van het jaar.

Genoeg introspectie dus, maar het nadeel van terugblikken is dat je er zo weinig aan kunt doen. Het is gebeurd en je moet weer vooruit. De voornemens opzij schuiven en het gewoon doen, dat is de beste oplossing. Mijn vader kon de volgende dag de bloembollen niet poten, want het vroor. En of hij ze later wel gepland heeft, weet ik niet meer. Het zijn van die dingen die je best mag vergeten. Als je maar niet vergeet te leven.

Bij het terugblikken dit jaar verbaas ik mij voor het eerst over wat ik allemaal gedaan heb en niet wat ik allemaal had willen doen. Dat laatste is misschien veel meer dan ik zou kunnen, maar ik merk nu dat het mooi is om te zien wat je doet. Zo heb ik de doelen bijgesteld. Het zijn er niet veel meer en weet ik dat ik volgend jaar veel zal bereiken. Waarvan bewust leven wel de belangrijkste is.

Blind voor jaarlijkse vuurwerkepidemie

image
Jaarlijks sneuvelen er ogen met Oud en Nieuw en het lijkt of iedereen blind is voor de vuurwerkepidemie. Het bericht voor dit jaar: 21 mensen hebben blijvend oogletsel overgehouden aan Oudjaarsavond. Het aantal brandwonden en andere incidenten zijn dan niet meegeteld. Trots meldt Skipr dat er een afname is van het aantal slachtoffers.

Een ziekte waarbij mensen het risico lopen niet meer te zien, waarbij zelfs een dodelijke afloop niet onmogelijk is, krijgt altijd de volle aandacht. Een dure inentingsactie wordt op touw gezet. Het mogelijke gevaar moet tot in de kleinste risico’s worden uitgedund.

Maar de grote epidemie die jaarlijks de dagen rond Oudjaarsavond ons land teistert, wordt ongemoeid gelaten. Lees verder Blind voor jaarlijkse vuurwerkepidemie

Glitters aftuigen

Op nieuwjaarsdag hoort het kijken naar het nieuwjaarsconcert, gevolgd door het skischansspringen in Garmisch-Partenkirchen. De traditie is ongetwijfeld ontstaan omdat er op nieuwjaarsdag verder weinig op televisie te zien was. Zodoende bleef die televisie keurig aan na het even traditionele nieuwjaarsconcert, waarvan zelfs de toegiften tot een vast prik zijn verworden. De verwachting mag niet teleurgesteld worden, zeker niet als het om een katerig nieuwjaarspubliek gaat.

Vandaag tijdens het skischansspringen gelijk de kerstboom afgetuigd.
De glitters – eigenlijk is het engelenhaar – vlogen door de lucht. Ze zwerven al sinds de dag na Sinterklaas door het huis. En ze zullen – leert de ervaring – nog wel even door het huis blijven zwerven. Soms kom ik die dingen hartje zomer nog ergens tegen in een verlaten hoekje. Vandaag probeerde ik het gros op te vangen in een boterhamzakje. Of het helpt? Ik hoop het beste, maar vrees het ergste.

Doris hielp met evenveel verve om de boom leeg te plukken als bij het optuigen van de kerstboom, de dag na Sinterklaas. Kerst is nu definitief voorbij. Tot slot komt dan nog de laatste traditie na nieuwjaarsdag: de verjaardag van Inge. En daarna kunnen we aan het werken slaan.

De avonden

Als er een boek zich leent voor de laatste dagen van het jaar, dan is het wel Gerard Reves De avonden. De roman speelt namelijk van 22 december tot en met 31 december. Volgens mij helpt het lezen van deze Nederlandse klassieker in deze tijd van jaar mee aan een goed begrip van de tekst.

De dichtgevroren grachten en koude, Kerstfeest en Oudjaarsdag. Het hoort allemaal tot die plichtsgetrouwe dingen. Gerard Reve weet de beklemmende gezinssfeer als geen ander te beschrijven. En de heerlijke zelfkwellingen en frustraties van de hoofdpersoon Frits van Egters doen de rest.

Ik heb het twaalf jaar terug op advies van mijn hoogleraar Ton Anbeek eens in deze donkere dagen gelezen met mijn hele familie. Mijn vader had het ergens half januari uit en iedereen vond hetzelfde: dit boek wint aan kracht wanneer je het in dezelfde tijd van het jaar leest, als dat het verhaal afspeelt.

Verveling

Een plastic tas tikt bij iedere stap tegen haar kuit. Het stof van haar broek floddert losjes terwijl ze het plein schuin oversteekt. De donkere jas maakt haar lichaam nog vormelozer.

‘Anti-verveeldagen’ koeien rode letters op de plastic tas. De verveling houdt de
tas vast en beent traag naar het pin-automaat naast de supermarkt. Haar billen groeten met een lichte siddering.

Kerst en Oud en Nieuw. Het is allemaal voorbij, straalt door de verveling heen.