Categoriearchief: opruiming

Kringloopwinkel en ontspullen – Tiny House

De afgelopen 10 jaar is mijn boekenbezit zeker verdubbeld en daar zijn 2 oorzaken van: de kringloopwinkel en boekenveilingen. Over allebei heb ik hier geschreven.

Een prachtige documentaire was er in de week tussen Kerst en Oud en Nieuw op NPO2: Het succes van de Kringloopwinkel. De 5-delige serie van de VPRO volgt 3 kringloopwinkels in Naarden, Steenwijk en Zeist. Prachtig om de mensen te zien in en om deze winkels. Ook de spullen die in de winkels liggen. Ik heb genoten van deze serie.

Ik ben al een flink aantal jaren een grote fan van kringloopwinkels. Op dit blog heb ik er vaak over geschreven. Veel stukken gaan over de boeken die ik aangeschaft heb. Veel veroveringen. Sommige tot mijn eigen verbazing. Voor een koopje ben ik vaak met stapels boeken thuisgekomen.

Ik merkte een jaar of wat geleden dat het hoogfrequente bezoek aan de Kringloopwinkel wel voor andere problemen zorgde. De bibliotheek groeide uit zijn voegen. Er verschenen dubbele lagen boeken. En er belandden veel stapels op de tafel en op de grond in mijn bibliotheek.

Ontspullen en naar de kringloopwinkel gaan, zijn daarom niet de beste combinatie. Zo is mijn bezoek een jaar of 2 ernstig afgenomen. Ik kom er hooguit nog eens in de maand en dan loop ik weleens de winkel uit zonder iets te hebben gekocht. Mijn bezit is daarmee ernstig verschraald.

Als ik nou alles verkoop, heb ik niks meer. Gelukkig hou ik me in…

Boekenopruiming – de allerlaatste fase

image
Bakken met boeken in de opruiming

Schreef ik vorige week dat de derde en laatste fase van de boekenopruiming bij Selexyz Scheltema was aangebroken, vandaag zag ik dat er nog een vierde fase is. Waarschijnlijk is dit de laatste fase: alle boeken voor 2,50 euro.

Ik kwam terug van de markt en liet mijn fiets met de zalmkop, aardappels en bospeen staan om even te snuffelen in de laatste bakken met boeken. Natuurlijk lag er nog een boek die ik vorige week ook kocht. Dat moest dan maar. Ik was allang blij dat het snelwegboek al wel weg was.

image

Zo snuffelde ik verder en wist nog 4 interessante titels eruit te ‘scoren. Boeken die ik normaal niet zo snel zou meenemen, maar nu wel heel verleidelijk waren. Ook omdat ze nog betrekkelijk recent zijn. Zo kocht ik de Noord-Amerika Special van het literaire tijdschrift Lava. Volgens de zwarte openingspagina’s de laatste. ‘Lava is definitief gestold’, staat er.

image

Dat ik die stolling 3 jaar later nog mag meemaken in de boekenopruiming, schept mijn verbazing. Het nummer van ruim 350 pagina’s bevat prachtige korte verhalen uit Noord-Amerika, vertaald door studenten van de vertalersvakschool. En dat allemaal in de laatste week van de opruiming.

Rijk!

image

Bij de opruiming zag ik het boekje Rijk! van Marjan Berk liggen. Ik wist dat deze schrijfster een paar jaar geleden een miljoen euro bij de Lotto had gewonnen. Het geld kwam goed van pas. Ze zat financieel aan de grond en overwoog zelfs haar oude huis in Kalenberg te verkopen. De prijs zorgde ervoor dat dit niet meer hoefde.

Het verhaal van iemand die de Lotto wint, trok mij om het boekje mee te nemen in de opruiming. Ook omdat ik weet dat Marjan Berk heel aardig schrijft. Ik heb een paar boeken van haar in de kast staan en zelfs gelezen. Het zijn leuk boeken om tussendoor te lezen. Ze halen je even uit de diepzinnige kost van Dante en andere literaire zwaarwichten waaraan ik normaal knabbel.

Middagje lezen
Het boekje heb ik in een middagje uitgelezen. Het zijn heerlijke columns over geld en rijkdom. En dan vooral het gebrek eraan. Een onregelmatig inkomen, een leven op grote voet en een gezin van 5 kinderen zijn daar de oorzaak van. Als kleine zelfstandige moet de gescheiden Marjan Berk op een bepaald moment zien rond te komen.

Alimentatie weigert ze. Ze herinnert zich het gedonder als vijfjarige om de 115 gulden die haar vader aan haar moeder maandelijks moest betalen. Het gezeur hield aan tot haar dood. Dat wil Marjan Berk zich besparen. Maar het freelance bestaan is een onzeker bestaan. Ze wordt vaste klant bij het pandjeshuis. De heren in de stofjassen herkennen haar.

Het zijn allemaal vermakelijke verhalen over de financiele onzekerheid. Tegelijkertijd leer ik hier ontzettend veel van. Geluk hangt niet af van een bankrekening. De financien hangen niet af van een vast inkomen. Mijn financiele huishouden is helemaal niet zo chaos als ik zelf geloof.

Vertrouwen
Ik lees bij Marjan Berk het vertrouwen dat het allemaal wel goedkomt. Ze leidt een leven dat meedijt op de financiele golven. Is er geld, dan wordt het uitgegeven. Is er geen geld, dan wordt de broekriem aangehaald. Het is belangrijk na te denken over je toekomst, maar het is belangrijker om je aan te passen aan de situatie waarin je terechtkomt en te werken aan een oplossing.

Het boek kabbelt van lening naar lening. Alles wordt keurig afbetaald, maar de leefwijze wordt Marjan Berk toch fataal. Ze redt het niet meer. Zeker als er allerlei hoge kosten bijkomen. Nieuw riet voor op het dak van haar huis, bijvoorbeeld. De 13 jaar oude Saab waarvan de koppeling stroef begint te lopen. Of de kleinkinderen. Oma zijn vindt ze het ‘toetje van het leven’, maar het is wel een duur toetje.

Marjan Berk krijgt door ‘deze kleine, schijnbaar onbelangrijke tegenvallers […] plotseling het gevoel op een hellend vlak terecht te komen. En ik houd helemaal niet van hellende vlakken, ik nogal hevige hoogtevrees.’ (130) Ze vraagt zich vertwijfeld af hoe ze dat hellend vlak weer horizontaal krijgt.

Nepcheque
Ineens staat daar Robert ten Brink voor haar deur met een grote nepcheque van 1.000.000 euro. ‘Je hebt een miljoen gewonnen! In de Lotto!’. Ze heeft eerst het gevoel dat ze voor de gek wordt gehouden. Maar het is echt. Jaren eerder vulde ze een formulier van de Lotto in omdat Erica Terpstra zulke lovende woorden had gesproken over de sportieve doelen van de loterij. Ze was het vergeten. Als ze dezelfde cijfers in de oranje vakken had ingevuld, zou ze 7 miljoen hebben gehad, beweert Robert ten Brink nog. Maar van die ene miljoen is Marjan Berk ondersteboven genoeg.

Het verhaal erna is leuk om te lezen. Ze geniet van de plotselinge rijkdom die haar ten deel valt. Ze trakteert haar vrienden en familie en haalt het ‘te koop’-bord van haar huis. En ze slaat het advies van haar financieel adviseur niet in de wind. ‘Genieten, mevrouw Berk! U moet er wel van genieten!’

Goed doel
En dat doet ze ook. Ze kan nu boeken schrijven waarbij ze de opbrengst aan een goed doel schenkt. En ze laat een prachtig straatje naast haar huis aanleggen van ‘handgevormde zogenaamde waaltjes, bakstenen’. Tegelijk maakt ze duidelijk dat een miljoen euro heus niet alle zorgen weghaalt. En is het echt zoveel als het lijkt?

Van de miljoen euro verdwijnt al drie ton in de schatkist van het rijk. De overblijvende zeven ton is ook niet eeuwig. Het klinkt als veel geld, maar het is ook zo op. Zeker als blijkt dat haar huis verzakt. Moet ze het laten repareren voor een ton? Ach, de gaten dichtsmeren en eens kijken hoe alles er over een jaar of tien bijstaat, kan ook. Wie dan leeft, wie dan zorgt. En zo kom je toch weer terug bij het echte onderwerp van Rijk!

Marjan Berk: Rijk! Derde druk. Pandora Pocket, 2010 [eerste druk 2008].

De 3 fasen van boekenopruiming

image
In de opruiming boeken

Ik kan mij er het hele jaar op verheugen: de opruiming van de boekhandel. Ik staar aandachtig naar de borden die bij de bakken staan. Bij de eerste fase geeft de boekhandelaar 25 procent korting. Te weinig. Op een prijs van 20 euro, slechts 5 euro korting krijgen, is voor mij te karig.

Wel bestudeer ik aandachtig de bakken met boeken wat er ligt. Het kan goed van pas komen in een latere fase van de opruiming. Dat is het moment dat de borden met 50 procent korting gaan hangen. Dat is een boeiend moment, maar nog niet het geschikte moment.

Tenzij er een boek ligt dat ik absoluut wil hebben. Dan wil ik nog wijken voor de verleiding. Maar als het een boek is, dat wel leuk is maar niet per se noodzakelijk, dan wacht ik op de derde en laatste fase. Dat is de korting van 70, 75 of 80 procent. Elke boekwinkel hanteert een andere korting in deze fase. Ik ken ze alledrie. De mooiste is de laatste, maar de eerste komt het meeste voor.

image

Zo vond ik gisteren de opruiming in de laatste fase bij mijn boekwinkel. Met 70 procent korting gingen de boeken in de bakken weg. Ik werd er hebberig van, maar hield mij keurig in. In tegenstelling tot andere jaren, nam ik mee waar ik veel in zag. En het zijn prachtige boeken, moet ik zeggen.

De man van vele manieren die niet goed keek

De man van vele manieren die te lang wachtte, keek gewoon niet goed

De man van vele manieren die te lang wachtte, is de man die niet goed keek. Vanmiddag liep ik toch even de VU boekhandel weer binnen. Het idee dat ik mij zo had laten afleiden door een boek dat er niet was, irriteerde mij. Daarom gaf ik mijzelf nog even de kans eens rustig de boekenrijen af te gaan. Wie weet vond ik er wel een boek of 3 bij die mij de 10 euro waard waren.

Ik ging de rijen af en wilde bijna de moed opgeven tot ik in een doos keek waar mijn oog gisteren volledig aan voorbij ging. Ik leefde in de veronderstelling dat het allemaal boeken waren om af te vallen. Of boeken die vertelden hoe je de tuin moest indelen als je macrobiotische groenten wilde telen. Daar lag de bekende bruine kaft met de foeilelijke letters: De man van vele manieren, Verzamelde gedichten 1998 – 2008.

Dus toch: hij lag er nog gewoon. Lees verder De man van vele manieren die niet goed keek

De man van vele manieren die te lang wachtte

Bij de aanbiedingen in de VU boekhandel grijnsde lange tijd naar mij de verzamelde gedichten van Ilja Leonard Pfeijffer: De man van de vele manieren. De 13 euro die op de achterkant prijkte, vond ik te veel voor het boek. Ik had het boek ettelijke keren in mijn handen vastgehouden, maar besloot te wachten. De boeken voor half geld zouden ooit nog goedkoper de deur uit gaan. Ik wist immers dat elke boekhandelaar een laatste dag in zijn opruiming heeft.

Ik wist niet dat die dag ingeluid zou worden als De man van vele manieren verkocht zou zijn. Vanmorgen was ik de boekwinkel nog binnen geweest om het boekenweekgeschenk De kraai van Kader Abdolah en het prachtige boekenweekessay Good luck op te halen. Ik kocht er een ander boek bij: De taal is een hond van A.L. Snijders. De opruimingsboeken liet ik links liggen. Daar lag Ilja, ik wist het, maar ik vond het niet nodig hem mee te nemen.

In de middagpauze besloot ik nog even de boekhandel van de VU binnen te sluipen. De ruggen van de aanbiedingsboeken te strelen. Tot mijn verbazing hing er een briefje: opruiming 3 boeken voor 10 euro. Ik zag mijn kans schoon, De man van vele manieren zou alsnog van mij worden. Dat de rug een beetje beduimeld was. Dat de rug zelfs geknakt was, deerde niet. Hij zou van mij zijn. Lees verder De man van vele manieren die te lang wachtte