Categoriearchief: online

Te koop: ons huis! – Tiny House Farm

Een druk weekend. We hebben ons ook een bijna onmogelijk doel gesteld: ons huis helemaal verkoopklaar maken. Voor de zekerheid heb ik maandag na het weekend als eventuele vrije dag gereserveerd. Je weet maar nooit. Het werk kan nog weleens vies tegenvallen heb ik de laatste weken geleerd bij het opruimen.

Zo verdwijnt er weer heel veel in de afvalbak. Elke keer weer verbijsterd hoeveel rommel we in de loop van de jaren hebben verzameld. Het huis barstte uit zijn voegen. Langzaam krijgen de ruimtes weer ruimte. De muren weer zichtbaar. Op zolder verschijnt er langzaam een vloer in de berging. Ik maak een scherm van bananendozen en zo komt er meer en meer ruimte.

We hanteren een vast protocol. Eerst de ruimte leeg, dan schoonmaken. Op zaterdag gaat het grootste deel van de dag zitten in de benedenverdieping. Je merkt dat je de neiging krijgt om het te schoon te willen maken. Het maken van de foto’s gaat langzaam. De ruimtelijke werking staat voorop. Zo min mogelijk persoonlijke spullen, maar algemene vulling. Niet teveel op een tafel. Zorgvuldig afwegen, het wordt bijna een compositie.

En zo komt het huis op beeld. Op zondag nemen we de 2 andere verdiepingen onder handen. Hard werken om alles op tijd af te krijgen. Al valt de bovenverdieping best wel mee. Ik heb er de afgelopen maanden veel tijd doorgebracht en al een doos of 50 aan boeken weggehaald.

Zo krijgen we het voor elkaar om alle foto’s te maken. Inge maakt op maandag de plattegronden van het huis. Ik broed op teksten. ’s Avonds nemen we samen de tekst nog eens goed door. En zo ontstaat onze eigen huispagina op de site van makelaarsland.

De volgende dag belt de makelaar en bespreken we de tactiek. Het is duidelijk. En zo staat hij op de site van makelaarsland. Nu in preview en volgende week komt hij op funda.nl. Laat de kijkers, bieders en kopers maar komen. Want dit huis verdient weer een nieuwe bewoner die net zo trots op dit huis is als wij altijd zijn geweest.

We hebben hier 12 jaar gewoond met veel plezier en genoten van dit prachtige huis. Op naar de volgende stap. En precies op de dag dat ons huis op de website van makelaarsland staat, krijgen we bericht van de bouwer van ons nieuwe huis. Het huis is in Nederland gearriveerd!

Boeken van de gracht – #ontspullen #tinyhouse

img_20161116_210728.jpgHet loopt nog niet storm met de verkoop van mijn boeken, maar dat is wel nodig. We moeten nog een aardige boekenberg zien kwijt te raken. Het stond al een tijdje in de planning, maar dit weekend ben ik dan echt een boekwinkeltje gestart op boekwinkeltjes.nl.

Boeken verdwijnen niet vanzelf

De boeken verdwijnen niet vanzelf en eigenlijk wil ik het ook niet allemaal gratis van de hand doen. Daarom ben ik via boekwinkeltjes.nl een eigen winkeltje begonnen. Ik begin eerst voorzichtig en zet een stapeltje boeken in de verkoop die volgens mij wel goed zouden kunnen lopen.

Er staan nu 10 boeken op de website en het eerste boek is gisteren verkocht. Hopelijk gaat het wat harder. Kijk gerust in mijn boekwinkeltje of er iets tussenzit dat je zoekt. Het gaat er mij vooral om dat ik een gelukkige nieuwe eigenaar vind.

Kijk op boekenvandegracht.boekwinkeltjes.nl om het overzicht te zien van boektitels die ik in de aanbieding heb.

Afstand doen van boekenverzameling

Het blijft nog erg moeilijk voor mij om afstand te doen van mijn boekenverzameling. Ik probeer een selectie te maken in de boeken die ik echt wil houden en boeken waar ik wat makkelijker van afstand van kan doen. Het is misschien iets om doorheen te komen. Spullen zijn niet alles. Het hoort bij ontspullen.

Heb je nog goeie tips voor mij hoe ik op een andere manier mijn boeken een mooie nieuwe bestemming kan geven? Ik kan het nog niet over mijn hart verkrijgen om ze zomaar aan een kringloopwinkel over te doen.

Onderwijsvernieuwing

image

Steve Jobs heeft aan het eind van zijn leven in het contact met Obama gewezen op het hopeloos ouderwetse onderwijsstelsel. Hij verbaast zich erover dat de schoolklas nog helemaal is ingericht volgens een systeem waarbij de leerkracht voorin de klas bij het bord staat en de leerlingen uit het schoolboek hun informatie halen.

Leerkrachten moesten behandeld worden als specialisten, zei hij, niet als fabrieksarbeiders die aan de lopende band staan. Schoolhoofden zouden de bevoegdheid moeten hebben om hen aan te nemen en te ontslaan op basis van hun kwaliteiten. Scholen zouden tot minstens 6 uur ’s avonds en elf maanden in het jaar open moeten zijn. (649)

Al het leermateriaal en tests moeten volgens Jobs digitaal beschikbaar zijn, aangepast aan elke leerling met directe feedback. Het vraagt om een heel andere inrichting van het onderwijs, afgestemd op elke individuele leerling en de leerkracht die daar als coach doorheen laveert. Het huidige onderwijs – ook in Nederland – is veel te veel ingericht op alles om de leerling heen en niet op de leerling zelf.

Politiek verlamt

Het project valt stil en Steve Jobs is teleurgesteld in Obama.

‘Hij heeft moeite met het geven van leiding omdat hij niet graag mensen schoffeert of wegstuurt.’

In zijn gesprekken met de president valt hem op dat politiek verlamt, zeker als je op een positie zit waarbij je macht afhankelijk is van anderen.

‘De president is heel slim, maar hij bleef maar redenen geven waarom dingen niet konden. Ik werd er woest van.’
Walter Isaacson: Steve Jobs, de biografie. Oorsponkelijke titel: Steve Jobs - the Biography. Vertaald door Rob de Ridder. 16e druk. Houten, Antwerpen: Uitgeverij Unieboek/Het Spectrum, 2013 [eerste druk: 2011].

Dank je wel Hyves

image
Mijn eerste blogs op hyves (uit het hyves-archief)

Zojuist is de knop omgegaan op Hyves. Het sociale netwerk houdt na negen jaar op te bestaan. Niet dat ik er nog vaak kwam. Ik denk dat ik het afgelopen jaar niet meer dan een keer of vijf ben ingelogd. Maar het roept wel herinneringen op aan vervlogen tijden.

Ik heb een download gemaakt van mijn historie. Sinds mijn lidmaatschap in november 2006, heb ik toch nog aardig wat dingen erop gezet. Eindigend bij de foto’s van de stacaravan die ik als kersverse bezitter erop zette. Daarna bleef het stil. Ik stapte over op facebook. Niet dat ik het daar zo geweldig vond, maar ik merkte dat meer en meer mensen naar het grote internationale vriendennetwerk overstapten. Het gesprek verplaatste zich. Zo nam ik langzaam afscheid van Hyves.

Dankbaar

Dat terwijl ik Hyves heel dankbaar ben. Het sociale netwerk staat aan de basis van mijn online activiteiten. Zeker, ik schreef in die tijd beroepsmatig al veel voor internet, maar privé ging het niet veel verder dan de boekbesprekingen op Litnet. Op de vriendensite bestond de mogelijkheid om te bloggen. En zo startte ik mijn eerste blog op Hyves op 15 november 2006. Het was op de eerste dag dat ik op Hyves was.

Ik schreef een blog later (2 minuten na de eerste) het volgende onder het kopje: ‘Wat kun je hier verwachten?’:

Ik ga proberen hier regelmatig een kort berichtje te plaatsen. Ik behandel vooral boeken, films en de gebruikelijke rompslomp op de televisie. Ik ventileer hier een ongezouten mening. Verder kan ik onthullen met wat voor een schrijfwerk ik bezig ben, een gedicht, een essay, een recensie of misschien wel een verhaal of een roman. Het kan zomaar gebeuren…

Twee weken na mijn eerste hyvesblog begon ik ook op blogger voor mijn blog over literatuur. Al scheidde ik het eerste jaar mijn blogs nog. De privéblogs kregen een plaatsje op Hyves en de wat algemenere blogs kwamen op blogger terecht. Al was deze vorm van bloggen niet lang te handhaven. Zeker niet nadat ik op 6 oktober 2007 overstapte op het dagelijks bloggen. Vanaf dat moment liepen de blogs via een rss-feed op Hyves binnen die tot het laatst toe meedraaide.

Dank je wel Hyves

Daarom neem ik met een beetje weemoed afscheid van Hyves. Het vriendennetwerk bestaat niet meer. Vanmorgen was er nog even wat te zien, maar nu is de stekker er helemaal uit. Jammer, want ik koester dierbare herinneringen aan Hyves. Vooral dankzij Hyves ben ik gaan bloggen. En daar ben ik Hyves heel dankbaar voor. Dank je wel Hyves.

Vertel het verder – #50books

Met Doris aan de Amsterdamse grachten (in 2009)

De belasting zat hem op de hielen, daarom kon de laatste cursusdag ‘interaction design’ niet doorgaan. De jonge internetondernemer stelde voor om de cursus op een andere dag voort te zetten in het huis van zijn schoonouders. Een imposant pand midden in de Amsterdamse grachtengordel. De lunch genoten we wat verderop. Hij trakteerde op de heerlijkste gerechten. De controle van de belastingdienst was blijkbaar toch meegevallen.

We liepen terug langs de gracht naar het huis van zijn schoonouders voor het laatste stukje van de cursus. Het tekenen van de websitestructuren en schema’s ging verder. Zoeken naar de meest effectieve indeling van de website, zo kon ik het nieuwe intranet verder vorm geven. Hoe zorg je ervoor dat je bezoekers vinden wat ze zoeken. En hoe vertaal je dat in de structuur van de website?

Hij vroeg wat ik gestudeerd had. Ik vertelde hem over de studie Nederlandse Taal- en Letterkunde en van mijn liefde voor literatuur en verhalen. Was die wereld van computers en internet wel wat voor iemand die van boeken en verhalen hield. Was er überhaupt wel een overlevingskans voor het boek met al die nieuwe technieken.

‘Ja, ik zie juist heel veel nieuwe kansen’, antwoordde ik. ‘Er zal nog een kunstvorm gevonden moeten worden op het internet. We zijn er nog lang niet. En ik weet niet waar het heengaat. Ik denk dat we nog aan het begin staan van een heel nieuwe vorm waarin we verhalen vertellen.’

Hij knikte, kon er zich weinig bij voorstellen. En eigenlijk ook niet, maar ik blijf erbij, een jaar of acht later en vele ontwikkelingen verder. De literatuur moet een nieuwe vorm vinden, aangepast aan de situatie. Een digitale wereld van games, films, muziek, stemmen en tekst. Het biedt ongekende kunstvormen. Nieuwe kunstvormen.

Wat dit betekent voor het boek. Ik weet het niet. Er zijn initiatieven geweest als van Stephan Sanders die op internet zijn debuutroman Liefde is voor vrouwen schreef. Lezers konden dagelijks zijn vorderingen volgen en zelfs voorstellen doen voor wendingen of de introductie van nieuwe personages.

Media noemden het in 2000 de allereerste ‘interactieve roman’. In de besprekingen van het boek later, werd het interactieve aspect niet of nauwelijks aangehaald. In hoeverre de uiteindelijke roman lijkt op wat Stephan Sanders op de website liefde-is-voor-vrouwen.nl deed, is niet meer te achterhalen. De website is al jaren offline.

Tot nog toe is internet meer in de inhoud van het boek doorgedrongen dan in de vorm van het boek. Het digitale boek lijkt nog teveel op het papieren exemplaar. Daarom verwacht ik dat de ontwikkelingen hier nog heel langzaam zullen volgen. De roman zal meer en meer naar de achtergrond verschuiven en een nieuwe vorm krijgen. Voor poëzie zie ik een ongelooflijk grote rol weggelegd. Gedichten sluiten heel goed aan bij de vlugge en vluchtige digitale wereld.

De tijd zal het leren. De uitvinding is nog niet gedaan en eerst zullen heel veel mensen er afkeurend mee omgaan. Net als dat het lezen van een romannetje erg lang als schadelijk is ervaren. Lang hebben mensen ervoor moeten vechten en pas in de twintigste eeuw kon je zonder gene een boek lezen in het openbaar.

Bij de voorstelling van Jacob Jan Voerman vorige week raakte ik er echt van doordrongen. Verhalen blijven belangrijk. Over de vorm kun je discussiëren, maar het verhaal blijft. Internet of niet. De menselijke stem spreekt en vertelt zijn verhaal. En dat verhaal gaat hoe dan ook voort. Het boek is als een verhaal en het verhaal vertelt verder. Zonder einde.

Dit is het antwoord op vraag 38 van het blogproject #50books van Petepel. Bekijk mijn andere bijdrages voor dit bijzondere boekenblogproject.

Gratis e-books maar wie wil digitaal oud papier?

image
Veel gratis aangeboden e-books liggen voor een habbekrats in de kringloopwinkel, zoals het werk van Jacob van Lennep, Jacobus Jan Cremer of Justus van Maurik

Het blijft een lastig verhaal om een leuk gratis e-book te bemachtigen. Vaak tref je boeken aan waarvan het copyright langere tijd geleden verlopen is. Of die juist oninteressant zijn. Neem bijvoorbeeld de lijst met gratis digitale boeken die bol.com beschikbaar stelt op zijn website. Een paar dagen geleden werd ik hierop door iemand via twitter geattendeerd. Ik schrok me wezenloos bij het zien van deze lijst. Ik trof alleen maar oude titels aan, zoals:

Boeken die stuk voor stuk weinig gelezen worden. Menig kringloopwinkel ligt vol met dit soort werken. Daarnaast ontbreken bijvoorbeeld de meesterwerken van de Nederlandse literatuur, verplichte kost voor de middelbare scholier. Ik denk dan aan De historie van Sara Burgerhart van Betje Wolff en Aagje Deken, Max Havelaar van Multatuli en Mei van Gorter. Voor deze boeken kunnen boekhandelaren nog interessante uitgaven slijten. Gratis e-books zouden in de weg kunnen staan voor deze uitgaven. Overigens is het copyright al jaren van deze boeken en staan ze zelfs al gratis online.

Het is denk ik de angst van boekhandelaren om in de eigen boekenverkoop te snijden door bepaalde boeken gratis aan te bieden. Ik vind deze angst onterecht. De functie van een e-book is namelijk een heel andere. Het downloaden van een gratis e-book hoeft nog niet te betekenen dat de persoon in kwestie het ook gaat lezen.

De huidige prijs van het actuele e-book ligt gewoon veel te hoog. Ik heb persoonlijk echt geen 12 euro over voor een e-book waarvan de papieren versie in de boekwinkel 18 euro kost. De marge zal moeten verschuiven. Net als de rol van het e-book. Ik denk dat het e-book nog teveel concurrentie heeft van andere digitale media om het papieren boek te kunnen vervangen. Daarnaast zal de rol van een digitaal boek anders worden.

De ontwikkeling van het e-book staat in de kinderschoenen. Waarom moet er dan zo paniekerig met het e-book worden omgesprongen? Ik denk dat het de angst is van uitgevers en boekhandels om te durven innoveren. Zolang zij hun markt angstig vasthouden, zullen ze meer en meer verliezen. Daarvan ben ik meer en meer overtuigd.