Categoriearchief: moslims

Minderheid

image

De brief die Abdelkader Benali aan zijn pasgeboren dochter Amber schrijft, hinkt op 2 gedachten. Enerzijds spreekt de hoop op een nieuwe toekomst. Anderzijds is er de angst te behoren tot een minderheid die beschimpt en veracht wordt.

Als kind van een minderheid hoop ik dat het jou bespaard blijft om steeds uit te moeten leggen, alleen omdat je lid bent van die groep. Het doet me pijn om dit te zeggen, maar vrijheid is geen vrijheid wanneer op zijn minst over een deel ervan door een ander wordt beschikt. (118)

Zeker zoals Abdelkader Benali schrijft over de jongens om heen, hoe zij de druk van thuis niet aankunnen. Iedereen moet advocaat of dokter worden, als je het niet redt, faal je. En dat falen komt eerder dan je verwacht: al bij het eerste lage cijfer.

Niemand om ze te vertellen dat falen geen tragedie was, dat een onvoldoende niet hoefde te voelen als het zwaard van Damocles. Dat op de lange, grillige weg naar een diploma en een nette baan ook misstappen gemaakt konden worden. In dat vacuüm boden de wetten van de straat uitkomst. Schaamte brandt de ambitie af, en de verleidingen die op de loer lagen waren sterk en giftig. (51)

Zijn afkomst heeft hem gemaakt tot wie hij is. De publieke opinie oordeelt hem op zijn afkomst en verdedigen heeft geen zin:

Toen ik jonger was ben ik weleens ingegaan op uitnodigingen om uit te leggen hoe het zit met die Marokkanen. Ik weet nu dat dat een vergissing was, omdat het optreden als representant (de welbespraakte variant van de monsters) ervoor zorgde dat het misverstand de waarheid in de weg bleef staan. (119)

Het wekt alleen maar argwaan en maakt je meer onderdeel van de groep waarover je zelf spreekt. Daarmee versterk je juist de plaats waar je voor de ander staat. Het opent niet de dialoog waar je op hoopt, maar verengt de discussie alleen maar.

Abdelkader Benali: Brief aan mijn dochter. Amsterdam, Antwerpen: Uitgeverij De Arbeiderspers, 2016. ISBN 978 90 295 0561 1. Prijs: € 15. 172 pagina’s.Bestel

Dante, de Arabier

image

Dantes indeling van het hiernamaals

De Goddelijke komedie kenmerkt zich door een uitermate sterke mathematische indeling. In zijn inleiding bij de vertaling van Dantes Divina Commedia schrijft Frans van Dooren over deze uiterst ver doorgevoerde structuur:

[E]en structuur zo evident en doelbewust aangebracht (geprogrammeerd zou men kunnen zeggen) dat het woord architectuur er beter voor op zijn plaats is. (23)

Het boek is een spel tussen de getalsreeksen 3 en 10. Het boek is tot in alle details zo geconstrueerd. Zo is het in 3-en gedeeld (hel, louteringsberg, paradijs). Daarnaast telt elk deel 33 canti. Met de inleiding erbij telt het hele boek 100 canti. Daarbij bestaat elk deel uit 33.000 woorden en komt het totaal – het lijkt bijna toeval – op 100.066 woorden.

Elke strofe is 3-delig en ook inhoudelijk speelt Dante met deze getalsreeksen. Zo verschijnt Beatrice in canto 64 (na 63 canti), waarna nog 36 canti volgen. Het is een spel met het getal 3 waar bijna geen toeval in kan zitten.

Hiernamaals in ringen en lagen

Dante deelt het hiernamaals zelf in de Goddelijke komedie even zorgvuldig in verschillende ringen en lagen aan. Het is gedeeltelijk gebasseerd op een nieuwe denkwijze en gedeeltelijk een oude. Vooral de indeling van de hel in ringen is een fraai staaltje van Middeleeuwse verbeelding.

In zijn boek Waarom de hel naar zwavel stinkt bespreekt de geoloog Salomon Kroonenberg de geologische waarheden in de mythologie. Hij heeft veel aandacht voor de mythische verbeelding van de hel zoals Dante deze beschrijft in zijn Goddelijke komedie. De Utrechtse hoogleraar geologie doet een interessante uitspraakt.

Invloed van de Arabieren

Volgens Salomon Kroonenberg is het beeld van de hel zoals Dante deze schets in zijn meesterwerk, afgeleid van de Arabieren. Lang is gedacht dat het beeld van de hel als trechter uit het brein van Dante is ontsproten. Zelfs veel hedendaagse commentaren lijken dit beeld te willen bevestigen.

Salomon Kroonenberg laat zien dat Dante zijn denkbeeld van de hel in ringen, als een trechter naar beneden, heeft ontleend aan Arabische legenden uit de 9e eeuw. In de Isra reist de profeet Mohammed in 1 nacht naar Jeruzalem. De Mi’raj is de hemelbestijging van de profeet, waarbij de engel Gabriël hem begeleidt.

Hel van cirkelvormige trappen

Ook in deze bronnen bestaat de hel uit cirkelvormige trappen. De diepte van de hel neemt toe met de ernst van de begane zonden. De vondst dat Dante zijn idee ontleend heeft aan de Islam, is niet erg gewaardeerd. Het ongeloof zorgt ervoor dat veel verklaringen nog hierover zwijgen.

In mijn ogen bewijst het dat Dante goed op de hoogte was van verschillende Oosterse denkbeelden. Daarmee wint het boek juist aan kracht. De verbinding van deze wetenschap met de wetenschap van de Grieken en Romeinen versterkt de universaliteit van zijn boek.

Literatuur
De hier gebruikte inleiding is van F. van Dooren bij zijn vertaling van de Goddelijke komedie (Amsterdam, 1987).
Er zijn vele vertalingen van Dantes meesterwerk in het Nederlands verschenen.

Salomon Kroonenberg: Waarom de hel naar zwavel stinkt, Mythologie en geologie van de onderwereld. Amsterdam/Antwerpen: Uitgeverij Atlas, 2011. ISBN: 978 90 450 1876 8. 400 pagina’s. Bestel

Said El Haji en de besnijdenis

said-el-haji-in-googleAls ik Said El Haji intik in het zoekveld van Google, verschijnt bij de suggesties die Google doet, ook het woord ‘besnijdenis’. Said heeft namelijk nogal wat Marokkaans en islamitisch stof heeft doen opwaaien met zijn opiniebijdragen over de besnijdenis. De stelling dat hij zijn zoon niet zal besnijden, heeft veel losgemaakt in die gemeenschap.

Besneden masturberen

In de essaybundel Sta op en leef, vader schrijft Said El Haji op vermakelijke wijze over de besnijdenis. Naast het bericht over het niet-besnijden van zijn zoon, staat er ook een algemener bericht in over de besnijdenis. Hij stelt daarin dat de besnijdenis niet zozeer vanwege de hygiëne gebeurt, maar meer bedoeld is om zelfbevrediging tegen te gaan.

Zelfbevrediging is nog altijd een zonde, vinden de drie grote abrahamitische godsdiensten: jodendom, christendom en islam. Het zou een verspilling zijn van de goddelijke energie, die ons geschonken is om voort te planten. (119)

Zonder voorhuid aftrekken is maar een stroeve bedoening, volgens de besneden Said El Haji. De medische redenen die aangevoerd worden, dat het hygiënischer zou zijn, is volgens hem rationalisatie achteraf. Het is volgens hem de mannelijke zedelijkheid die als ware reden geldt. Maar de beperking is snel gedaan. Een creatieve geest komt met een opengesneden stuk cactus, shampoo of zeep een heel eind.

Met een man of vijf gingen ze zo masturberen, afgezonderd in een verlaten Riffijns huis.

‘Pagga’ noemden we dat, naar het Spaanse hacer una paja, wat seksueel bevredigen betekent. (115)

Volgens Said El Haji heeft de besnijdenis ook geen betekenis. Het is geen religieuze plicht, maar wordt wel opgelegd door de groep. Het gebeurt zonder dat de mensen zich bewust zijn van waarom ze het eigenlijk doen. Ze doen het omdat het zo hoort. Hij keurt dat af.

De besnijdenis en christenen

Overigens gaat Said El Haji niet diep in op het afschaffen van de besnijdenis onder christenen. Waarschijnlijk was hier een praktische reden voor. De apostel Paulus was er pragmatisch genoeg voor om de doop voor de besnijdenis in de plaats te stellen. Al moet het een flinke discussie zijn geweest onder de eerste christenen. Maar de besnijdenis heeft het afgelegd in het christendom.

Het maakt het argument van de mannelijke zedelijkheid minder sterk, maar versterkt wel het argument om te stoppen met dit ritueel onder moslims. Wat heeft het immers voor een reden het ritueel door te zetten als niemand de betekenis kent.

Voor de Joden weegt naast de plicht volgens de Thora, het sociale aspect wel sterk als reden. Het is dezelfde reden waarom de eerste christenen een vervanging zochten voor het ritueel.

Lees ook mijn bespreking op Litnet van Said El Haji’s prachtige essaybundel Sta op en leef, vader

Said El Haji: Sta op en leef, vader. Amsterdam: Uitgeverij Jurgen Maas, 2013. 160 pagina’s. Prijs: € 14,95. ISBN: 978 94 91921 00 1

Tegeltjeswijsheden

Krantenadvertenties met 'tegeltjeswijsheden'

Delftsblauwe tegels met de bijbehorende tegeltjeswijsheden. Het lijkt de klok te slaan in krantenadvertentieland. In 1 gratis ochtendkrant trof ik 2 keer een reclame-uiting met blauwe tegeltjes aan. Op de tegeltjes staan in oubollige letters wijsheden geschreven. Het past in de nostalgie van Boer zoekt vrouw en de ideologie van een Nederland vrij van islam.

Maxima Delftsblauw
Zeker, het was de verjaardag van Maxima, dus een beetje grappen met Delftsblauw moet kunnen. Tegelijkertijd roept het voor mij een gruwel op. Het verlangen naar weleer, de ogen dicht doen en vroeger verheerlijken tot een paradijs. Ze vergeten dat die geschiedenis evenmin bestaat. Net zomin als de multiculti-gedachte waar de PVV zo tegen ten strijde trekt.

Misschien is dat wel de grootste tegelwijsheid: geschiedenis is altijd een interpretatie van het verleden. En de geschiedenis die je vertelt is heel vaak de geschiedenis die je zou willen vertellen. In de intolerante houding tegen buitenlanders, spreekt een houding die Nederlanders al eeuwen gebruiken. Ver weg of dicht bij huis.

Vertrekken of blijven?

Best schrikken natuurlijk als Frits Bolkenstein in de Pers vanmorgen alle joden adviseert het land te verlaten. Even later volgde het bericht over de homo’s. Zo snel mogelijk het land uit, naar plekken waar je wel geaccepteerd wordt.

Ik heb het er een jaar of 12 geleden met een verkering over gehad. Wat doe je als er een verschrikkelijk regime aantreedt dat bepaalde bevolkingsgroepen uitsluit en zelfs haat verkondigt? Vertrek je dan of blijf je dan. Vertrekken biedt de mogelijkheid om vanuit het buitenland te werken aan de achterblijvers. Blijven biedt de mogelijkheid om het gevecht aan te gaan ter plekke tegen de terreur.

Volgens haar kon je beter vertrekken, volgens mij kon je beter blijven. En hoe basaal het ook klinkt: het is niet zozeer afhankelijk of je blijft of niet. Het heeft te maken met de strijdlust en het geloof in rechtvaardigheid. Vorige maand toonde nobelprijswinnares Aung San Suu Kyi in Myanmar dat ze ondanks haar huisarrest dapper doorvocht en na haar vrijlating daar verder mee gaat.

Je kunt dus uit een Utrechtse wijk vertrekken en het gevecht elders verder doorgaan zoals het Utrechtse homopaar nu doet. Je kunt er ook blijven wonen en het gevecht van daaruit voeren. Ik denk zelf dat het laatste veel meer energie en een heel dikke olifantenhuid vergt. Zou het helpen als wij deze mensen ondersteunen en het gevecht tegen racisme en haat voeren in plaats van mensen te adviseren dit land te verlaten?

Offerfeest

Op weg naar het station Hollands Spoor gistermiddag trof ik net de slager aan die enorme schapen aan het uitladen was voor het offerfeest. De zware beesten werden uitgeladen en gingen mee met de nieuwe eigenaren. Op de schouder torsten ze de geslachte dieren met zich mee.

In hun voornemen leken ze wel Holle Bolle Gijs die halve koeien en paarden naar binnen werkte. Krachtige spierbundels versjouwen krachtige spierbundels. Een beter offerfeest kun je niet hebben.