Categoriearchief: meerkoet

Meerkoetjes

wpid-20150516_171749.jpgEen koppeltje meerkoetjes heeft midden op de gracht bij het park een nest gebouwd. Of ze andermans nest in beslag hebben genomen of deze indrukwekkende burcht zelf gebouwd hebben, kan ik zo snel niet zien.

Het vrouwtje zit al bovenop de berg van takjes, twijgjes en riet. Het mannetje zwemt heen en weer. Hij klimt op de waterkant en trekt aan het riet dat daar groeit. Zo half in een rietstronk gehangen valt hij achterover en kukelt het water in.

wpid-20150516_171702.jpgNiet dat het erg is. Hij heeft het begeerde stukje riet en zwemt er trots mee in de richting van het nest. Hij geeft het aan haar. Zij pakt het over, schikt wat en stopt het ergens voor haar in de bedding van het nest.

Het mannetje is alweer weg. Hij klimt weer op de kant, hangt weer in een rietstengel. Het riet schiet los. Hij valt het water in en zwemt na het koppeltje duikelen weer terug naar het wijfje.

wpid-20150516_171708.jpgOf het nestje nu met elk nieuw ietsje hoger komt of geriefelijker wordt, kan ik niet zien. Het ziet er heel bedrijvig uit. Bedrijvig genoeg voor middeleeuwse dichters om er liefdesliedjes over te schrijven.

Onwillekeurig moet ik daar ook weer aan denken. Alle vogels, behalve jij en ik. Waarom zouden wij niet een nestje gaan maken…

wpid-20150516_171742.jpg

Natuurfilm

wpid-20150516_171921.jpgIk zie hem langs de gracht lopen over het zandpad dat het fietspad voor ons huis momenteel is. In zijn hand houdt hij een statief vast met daarop een grote filmcamera. Een vachtje rond de microfoon moet de wind uit het geluid houden.

Hij tuurt tijdens het lopen om zich heen. Kijkt naar boven in de bomen. Zijn ogen volgen het gefluit van een vogel. Hij loopt onderwijl verder en verdwijnt de hoek om. Ik ben hem kwijt.

wpid-20150516_171717.jpgPas later kom ik hem tegen. Als ik een koppeltje meerkoetjes op de foto wil vastleggen. Ik kijk genoeglijk naar de beestjes daar in het water. Het mannetje valt op een onhandige manier in het water en brengt het stukje riet heel schattig naar het wijfje.

Ik zie hoe de man vanonder de brug ook naar het tafereel tuurt. Zijn camera gaat mee. Hij kijkt tevreden in de richting van het liefdesstelletje. Hier midden in de stad, speelt een mooi natuurtafereel af. Een natuurfilm in een buitenbioscoop.

Kijken is genoeg.

wpid-20150516_171845.jpgLees morgen meer over de meerkoetjes.

Wachten op de volle dis

bij het nest van de meerkoet
De reiger wacht op de rijke voorjaarsdis

Voor de reiger toont het voorjaar zich als een volle dis. Overal ligt het eten voor het oprapen. Je hoeft er maar even op te wachten en het is daar. Hij staat aandachtig bij het nest van de meerkoetjes. De eieren zijn uitgebroed. Het nest oogt leeg. Wat niet is, kan komen, denkt de reiger. Hij hoeft alleen maar te wachten.

kuikens meerkoet
Jonge meerkoeten worden door ouders gevoerd

Wat verderop drijft het gezin meerkoet. Uitgebroed dobberen de kuikens op het water. Vader en moeder trekken het ene kleinood na het andere uit het water. Gretig happen de jongen toe. Bij het nest wacht de onaangename verrassing op het gezin. De dis zwemt volgevreten terug. Nog even geduld.

Eitjes op barsten

image
Eieren van de meerkoet bij de Hortus van de VU

De eitjes in het nestje bij de Hortus van de VU staan op barsten. Elk moment kunnen de kleine meerkoeten eruit komen. Ik liep er vandaag weer even voorbij in de middagpauze. Ook nu wisselde het verse echtpaar van dienst. Het leek alsof mijn pauze erop was afgestemd. Dit keer kregen ik en de camera op mijn telefoon het volle uitzicht op de eitjes.

meerkoetkuikentje
Jong meerkoetje in nest bij Hortus VU

Wat verderop zag ik het vervolg. Om het hoekje, een eindje het water in stak een ander nest mooi boven de waterspiegel. In dit nest zaten 2 meerkoetkuikens. De dapperste durfde al zelfs het taluud te nemen voor een duik in het water. Zijn moeder drukte hem weer netjes terug voor hij het water bereikte.

En zo ontstaan gezinnetjes in het slootje naast de Hortus. Het voorjaar kruipt, piept en dobbert overal rond. Wat heb ik naar dit moment uitgezien.

Vogels verzamelen rond wak in ijs

De vogels uit de buurt hebben zich verzameld in een wak in het ijs bij de Haarlembrug. Een eindje van mijn huis maar dichtbij genoeg om het uit mijn zolderraam te kunnen zien. De groep vogels groeit gestaag. Het wak neemt gestaag aan volume af. De zwanen houden de hele tijd hun kop onder water. Op zoek naar iets eetbaars op de bodem. Als ik naar buiten kijk, zie ik steevast een zwaan ondersteboven.

Ergens in de middag, op het moment dat het zonnetje heerlijk op de gracht scheen, zag ik een aalscholver in vol ornaat zijn vleugels spreiden. Het leek of het dier de zegen uitsprak over de verzamelde eenden, zwanen, koetjes en hoentjes.  De vleugels trilden zachtjes om te drogen in de ijskou.

Bij het langslopen nog wat later op de middag, had de aalscholver gezelschap van een andere aalscholver gekregen. Ik kon ze op een dichte afstand naderen. Zelfs als ik op de brug stond, bleven ze deftig op de rand van het ijs zitten. De vleugels ineengeslagen. Wat koukleumeriger dan eerst.

Wat drijft daar? Een zwanenpoot?

De rest van de watervogels zwom hoopvol in mijn richting. In het water dobberde iets dat op een grote zwanenpoot leek. Misschien is mijn fantasie groter dan de werkelijkheid. De vogels dreven erbij alsof er niets aan de hand was. Maar dat gebeurt meer als er zojuist een drama achter de rug is.

Alles is te koop

Is alles te koop?

Een verkoopbord dat zomaar in de gracht drijft. Waar komt het bord vandaan? Wie heeft het erin gegooid? Baalde iemand van het te koop staan van zijn eigen huis?

Ik zie het voor me. Vrijdagavond, iemand hangt aan een verkoopbord en trekt het van de gevel. Afgelopen, de koop is gesloten of juist afgeblazen. De schuld vereffend. Een makelaar hoeft niet meer met het bord te zeulen om de koop te bezegelen. Hij mag thuis blijven.

Nu is de gracht te koop. Het bord drijft alsof het ervoor gemaakt is. Een eend zwemt voorbij. De meerkoetjes zijn nog zenuwachtig. Al zouden ze geen nest meer moeten hebben, ze gedragen zich als een aankomende ouders. Of hun kinderen zijn het nest nog niet ontgroeid. Ouders van pubers kunnen zich erg druk maken om hun kroost. En een bord vormt een heuse bedreiging. Zeker als er iets te koop is.

Dan tasten de golven toe en drukken het karton verder af van het huis dat ooit te koop stond. Of nog te koop staat. Alles is te koop vertelt het bord. Maar ik betwijfel het. Veel is te koop, maar niet alles.