Categoriearchief: markt

Boekenmarkt en rommelmarkt (3) – Sluitingstijd

img-20160911-wa0000.jpg
Als de markt sluit, zit alles in de dozen. Nu de auto halen. De Lindenlaan is een smal straatje geworden door alle kraampjes aan weerszijden van de straat. Daarom past er maar 1 auto in de breedte. Eerst moet ik de wijk door op zoek naar mijn auto. Dan moet ik weer zoeken naar de straat. Het is krap en veel straten zijn voor 1 richting.

Ik heb mijn auto zo vol, maar mijn buurman is een stuk trager. Hij is natuurlijk ook wat ouder en ik kan alleen maar respect hebben voor zijn wilskracht en energie. Volgende week staat hij in Nijkerk. Als enige. De rest staat op de boekenmarkt in Leusden die volgens mijn collegaverkopers het veel beter doet dan hier. Daar haal je zo 300 euro op , zegt de overbuurman die de kraam naast mij in had genomen. Hij haalt vandaag 100 euro op. Ik heb de helft binnengehaald.

De volgende dag zit Inge bij de kofferbakverkoop in Almere. Ze doet het een stuk beter dan de laatste keer in Zeewolde. We hebben het aanbod iets aangepast, niet meer zoveel babyspeelgoed maar ook andere spullen zoals een platenspeler, televisie en wat tassen.

Zo haalt zij ook nog eens 40 euro op. Een mooi weekend, waarbij we 90 euro verdienen met onze eigen spulletjes. Wat geeft dat een goed gevoel zeg. En we krijgen er ook nog eens de indruk bij dat de dingen die we verkopen genoeg opleveren. Zo ruil je iets van waarde echt. Bovendien moeten we nog flink sparen voordat we het nieuwe huis kunnen gaan bouwen.

Boekenmarkt en rommelmarkt (2) – Tandenloos

img_20160910_143739.jpgMijn buurman heeft iets meer succes met zijn tijdschriften. Het is een oudere man die al 30 jaar op markten staat met tijdschriften. Hij bundelt ze in pakketjes die hij allemaal voor een euro per pakketje verkoopt. ‘Ik stond gisteren in Urk. Daar liep het wel lekker’, vertelt hij. ‘Vooral de Donald Duck ging hard. Ik heb bijna niks meer.’ Hij draait een baseballpetje. Zijn mond is ingevallen.

De tanden zijn in de loop van de jaren uit zijn gebit verdwenen. Als hij op zijn boterham kauwt, maakt zijn mond enorme bewegingen. Kauwen kun je het niet noemen. Het lijkt meer op malen.

De zon draait langzaam en schijnt meer en meer op mijn rug. Dan komen 2 zongebruinde meisjes langs. ‘Meneer’, vragen ze aan mij. ‘Heeft u zich ingesmeerd met zonnebrand.’ Ze geven me een foldertje. ‘En u krijgt er een monstertje bij.’

Ze geeft het doosje aan mij voor mij en mijn buurman. ‘Ho’, zeg ik snel. ‘We horen niet bij elkaar. Mag hij er ook eentje?’ Ik geef hem ook een monstertje zonnecreme. Hij gniffelt. ‘Ik wil best insmeren’, zegt hij. ‘Maar dan moet zij het wel doen.’

De verkoop loopt gestaag door. Even heb ik een opleving en verkoop ik flink wat. Het lijkt of ik de halve omzet van de dag in een kwartier draai. IK heb de kraam eruit. Alles wat ik nu binnenhaal, is extra geld.

Zo tegen 15 uur keert de rust van eerder terug. Het loopt mondjesmaat binnen. Een meisje staat heel lang te bladeren in de jaargangen van De spiegel die ik heb liggen. Een aantal jaren geleden kocht ik ze uit enthousiasme om in het verleden te duiken. We moeten er nu van af. Het neemt allemaal teveel ruimte in.

img_20160910_143534.jpg

Ze neemt eerst een jaargang Moeder uit 1950 mee. Even later komt ze weer terug en leest de bladen zo zorgvuldig dat ik mij afvraag of er nog wat overblijft als ze de jaargangen zou meenemen. Uiteindelijk neemt ze 1 jaargang mee. Ze is daarmee de beste klant van de dag.

Een ander probeert nog af te dingen. Ik heb niet zoveel zin in discussie en stem toe. Het is de enige die een beetje weerstand biedt tegen de prijs. De rest gaat allemaal akkoord.

Mijn buurman maakt het ene blikje cola na het andere open. Ik zie een heel traytje in hem verdwijnen. Het laatste blikje staat in de zon. Als hij het warme blikje opent, spuit de inhoud omhoog. Gelukkig richt hij het de goede kant op. Zo blijft de schade beperkt.

Van al dat drinken moet je plassen. Daarom vraagt mij buurman tegen 16 uur of ik even op zijn kraampje wil letten. ‘Per setje 1 euro, 3 voor 2,50’, zegt hij en hij stiefelt weg in de richting van de Hema. Hij blijft lang weg en daarom help ik een mevrouw die het laatste pak Donald Duckjes koopt.

Als hij weer terug is, breekt de laatste etappe aan. Weinig bezoekers. Het zonnetje schijnt behaaglijk over de heg van de rij huizen achter ons. De buurman zit te dutten op zijn stoeltje. Zijn mond valt open, de handen gevouwen op schoot. Ik begin alvast met inpakken. Terwijl ik bezig ben, kopen nog 2 mensen een boek bij me.

Kerstinkopen

image

De laatste zaterdag voor kerst op de markt voor de inkopen. Het ligt bijna een week voor ons en alleen de dennentakken bij de bloemist verraden de tijd van het jaar. De kleine druppeltjes motregen zijn nauwelijks te voelen.

Genoeg om het hoofd fris te houden, maar de temperatuur maakt je niet echt bewust dat je in december zit. Alleen het sobere licht vertelt dat de korste dag van het jaar nadert.

‘Kan ik een kalkoen bestellen’, vraagt een vrouw bij de poelier. ‘Mevrouw, het is de laatste keer dit jaar dat we hier staan. Dus als u ruimte heeft in de diepvries hebben we er misschien wel eentje in uw maat.’

image

Bij de kaasboer is het wat drukker, maar ook hier is het redelijk tam. Hetzelfde bij de groentenboer. Ook hier de dreigende boodschap dat hij pas weer in het nieuwe jaar hier weer staat.

Zo verdwijn ik weer met een tas vol kip, kalkoen en kaas. Verder naar de Hema voor koffie en de Lidl voor een kerstbrood. Ik ben weer klaar en voel mij opgelucht. De kerstinkopen vielen reuze mee.

Zeester

wpid-20150516_214157.jpgIk loop over de markt zoals elke zaterdag. In mijn tas ligt heerlijke graskaas en een stukje jongbelegen. Bij de kippenboer een stukje kipfilet gehaald, nieuwe patataardappelen. Volgens de aardappelboer zijn de Grote muizen de beste.

Nu sta ik bij de viskraam voor een zalmkop aan de graad. Speciaal voor de honden. Dan snij ik de kop in twee helften. Elke hond een helft. Ze vinden het heerlijk.

Deden ze er eerst wel een halfuur over, nu werken ze de kop in een minuut of 5 naar binnen. Helemaal, zelfs het oog dat vrij bitter schijnt te maken, smullen ze op.

Ik wacht op mijn beurt. De jongen ziet mij bijna elke week staan. Hij pakt al het plastic tasje om de op met graad in te stoppen. Ik zie voor mijn voet een zeester bewegen.

Als ik afreken, merk ik op dat er voor mij op de grond een zeester ligt. ‘Ja, dat is Patrick’, merkt de jongen op. Hij loopt alweer naar de volgende klant en laat mij achter met Patrick. Het dier beweegt nog. Zo lijkt het of hij mij uitzwaait.

Vrijmarkt in de Vesting

wpid-20150427_123312.jpgDe vrijmarkt in Almere zijn we helemaal zat. Vorig jaar leek er alleen nog maar meuk verkocht te worden. Rommel gepresenteerd alsof het de mooiste waar was. De prijzen die ze om de rommel vroegen ging alle perken te buiten. Daarom beloofden we elkaar voor volgend jaar een andere stad op te zoeken.

wpid-20150427_123323.jpg

Daarom rijden we vandaag naar Naarden. Misschien dat dit wat interessanter is. Het valt wel tegen qua parkeren. We kunnen de auto nergens kwijt binnen de vesting. Pas een eind verderop krijgen we het voor elkaar een plekje te vinden.

wpid-20150427_123703.jpg

Gewapend met een boodschappenkarretje achter ons aan om alle aankopen goed mee te kunnen nemen, lopen we de vesting in. Het is er erg gezellig op de Antiek en Curiosamarkt. Zelfs een paar boekenkraampjes en een heus Shantykoor zingt achter de kerk allerlei zeevaartliedjes.

wpid-20150427_132304.jpg

We eten tussen het gescharrel lekkere poffertjes en komen ook even terecht op de kindermarkt wat verderop. Een stoomtreintje rijdt er rond. Het loopt al op zijn eindje. Sommige kraampjes zijn al aan het opdoeken. Daar stuit ik op een heuse TNT-fietstas. Ik mag hem overnemen voor een euro. Inge heeft beet met een teckel-theepot en speelgoedauto’s voor de BSO. Doris geniet van de grabbelton en suikerspin.

wpid-20150427_125941.jpg

We gaan tevreden naar huis. Verkwikt door het mooie weer en de sfeer in Naarden zelf. Volgend jaar wagen we nog een plaatsje verder voor onze zoektocht naar de ultieme vrijmarkt van Nederland.

wpid-20150427_120847.jpg

Kunst en brocante in Almere Haven

20140907_142647Het lag al een paar jaar in het voornemen: een bezoek aan de grote Kunst- en Brocantemarkt in Almere Haven. Het schijnt met zijn tachtig kramen de grootste van Flevoland te zijn. Elk jaar is begin september dit grote weekendevenement in de havenkom. Maar we komen er altijd achter als het weekend net achter de rug is is.

20140907_145539Dit jaar dachten we er op tijd aan. Omdat we het rustig aan moesten doen, maakten we dit tot hét evenement van dit weekend. We fietsten naar de havenkom, Doris achterop, de bandjes extra hard gepompt. We stalden de fiets ergens tussen de antiekmarkt en de kunstmarkt in. Zo hadden we ruime keus.

20140907_144038Veel kraampjes met elitaire meuk voor een forse prijs. Dat staat er vooral. Ik heb mij vergaapt aan de schoolkaarten, atlassen, Mariabeelden en schilderijen. Allemaal voor een hoge prijs beschikbaar. Nee, daar haal ik niet veel genoegdoening uit. Het draait juist om het scharrelen en voor een mooie prijs vinden van dingen.

20140907_144044Toch was voor mij ook de verleiding groot. Het laatste grote platenboek van Rien Poortvliet De aanloop lag er. Ik wilde het hebben en de eigenaar vroeg er 35 euro voor. Teveel, vond ik. Ik wilde er wel 20 euro voor geven. Te weinig, vond hij. We zijn in het midden gaan zitten, wat ik eigenlijk nog teveel vond.

20140907_200343Daarna nog een hapje geproefd bij de lange proeverij aan de lange kade. We maakten kennis met culinair Almere en het heeft zeker gesmaakt. Veel beter dan de eettentjes die Almere Stad rijk is. Het ijsje bij Mariola komt de volgende keer. De rij die daar stond was mij iets te lang.

En zo kwamen we terug van een leuke middag in Almere Haven. Maar of het nu zo de moeite waard is dat ik er volgend jaar weer heen ga?

20140907_162904