Categoriearchief: marathon

Nieuwe Brooks

De nieuwe Brooks Adrenaline GTS 11

Als ik iets uitstel, dan is het de aanschaf van nieuwe hardloopschoenen. Gewoon omdat ik enorm gehecht ben aan de ver ingesleten schoenen. Bovendien vind ik onzinnig dure schoeisels. Je loopt er maar een paar uur per week op, maar het kost snel een euro of 150.

Vorige week ging ik overstag. Ik merkte dat mijn knieën zeer gingen doen bij het lopen. Ook voelde ik dat de stabiliteit uit mijn voet verdween. Genoeg reden om nieuwe schoenen te doen. Het mailtje van Run2Day waarin een feestje beloofd werd bij het 10-jarig bestaan, was voor mij genoeg reden om naar mijn eigen hardloopwinkel in de Klokkeluiderstraat te gaan.

Brooks, Brooks en nog eens Brooks
Al sinds mijn eerste bezoek in augustus 2006 verlaat ik de winkel met Brooks, de Brooks Adrenaline om precies te zijn. Zo heb ik in de loop van de jaren een Brook Adrenaline GTS 6, 2 keer een Adrenaline GTS 7 en als laatste een 9 versleten. De laatste was mij erg tegengevallen. Ik kreeg de indruk dat de schoen teveel corrigeerde. Het duurde maanden voordat ik een beetje gewend was aan de Brooks Adrenaline GTS 9.

3 generaties Brooks Adrenaline GTS. Onder: 2 keer de 7 en 1 keer de 9. Bovenop de nieuwe Adrenaline GTS 11. Voor mijn oude 6 verwijs ik naar de vuilstort.

Lees verder Nieuwe Brooks

Kapotte blaren en nieuw eelt

Een kleine maand na de Trailwalker zijn mijn voeten nog altijd niet hersteld. De 100 kilometer door de Veluwe in 30 uur voor Oxfam Novib heeft mijn voeten weinig goed gedaan. Waar de enorme blaar zat op mijn linkervoet, herstelt de huid zich langzaam. Het oude vel is wel weg, maar het nieuwe groeit langzaam. De huid is op die plekken best gevoelig. Zo is het lopen op blote voeten verre van aangenaam. Het doet ergens gewoon pijn. De crocks houdt ik daaron in huis binnen handbereik.

Herstel van lichaam en geest

Het verdere herstel van lichaam en geest verloopt zeer soepel. De eerste 2 weken voelde ik me nog ontzettend moe, maar dat lag er waarschijnlijk ook aan dat ik niet genoeg rust nam de eerste dagen na het lopen van de 100 kilometer door de Veluwe. Ik voel me nog niet topfit, maar dat komt meer door de dingen die na de Trailwalker gebeurden. Een zware lichamelijke inspanning heeft ook zijn weerslag op de geest en de geestelijke gesteldheid beinvloedt ook het lichamelijk herstel. Dat zijn dingen die hand in hand samengaan. Ik had mezelf al behoorlijk beproefd door in april de marathon van Rotterdam te lopen. Het herstel hiervan en de training voor de Trailwalker vielen zodoende samen.

Zere voeten

De zere voeten vallen me vies tegen. Korsten, vellen en gevoelige plekken, het irriteert me. Al merk ik er gelukkig weinig van bij het hardlopen. Ik train weer forse afstanden, zo liep ik gisteren weer bijna 20 kilometer in de hitte. De reguliere training van 15 kilometer gaat me steeds beter af, ondanks de tropische temperaturen. Want als ik iets merk, dan is het dat hardlopen helpt om over vermoeidheid heen te komen. Van wandelen ga ik mijmeren, maar hardlopen helpt mij om fit de dag door te komen.

Stiekem train ik alweer voor een nieuwe marathon. Alleen weet nog niemand dat.

Doorloper

In de tijd dat ik nog dichtte, schreef ik eens een gedichtencyclus met ‘-lopers’ erin. Na de ‘wadloper’ en de ‘doorloper’ stelde de dochter van een vriendin voor om de ‘antiloper’ te gaan schrijven. Dat gedicht is er nooit gekomen, ik ben namelijk gek op lopen.

Niet moeilijk

Iemand vertelde mij eens dat een marathon lopen helemaal niet zo moeilijk is. ‘Je moet gewoon het ene been voor het andere zetten’, zei hij. De man liep wekelijks een marathon. Jaarlijks schreef hij meer dan 30 nieuwe marathons op zijn lijstje.

Iedere gek zijn gebrek. Lopen is geen afwijking, maar ver lopen natuurlijk wel. Het hoort wel een beetje bij onze hang naar uitdagingen. De hele dag achter een beeldscherm zitten, levert niet de spanning op die onze jagende voorouders wel hadden. De behoefte naar de uitdaging blijft. 100 kilometer lopen is zo’n uitdaging.

Iedereen kan het

Ik zeg weleens gekscherend dat iedereen een marathon kan lopen. 100 kilometer lopen zal ook wel iedereen kunnen. Het is gewoon de ene voet voor de andere plaatsen en op een gegeven moment zal die 100 kilometer onder je voeten zijn gegaan.

Ik liep vorige week de marathon van Rotterdam. In de uitzending van de Rotterdamse marathon werd een jongen geïnterviewd die last had van allerlei spasmen. Voor deze marathon had hij zich niet voorbereid. Hij vertelde dat hij deze 42,2 kilometer liep op zijn wilskracht.

Niet alleen lopen

Conditie of wilskracht. Als je het ene niet hebt, dan heb je het andere nodig. Wat voor de marathon geldt, geldt helemaal voor de trailwalker. 100 kilometer loop je niet alleen. Er is een supportteam dat in je gelooft. Er zijn sponsors die alle vertrouwen in je hebben. Ze zetten zelfs geld op je in. En dat allemaal voor het gezamenlijke doel: de kinderen in Oeganda helpen aan goed onderwijs. Zonder school geen toekomst, daar wil ik wel een nacht voor doorlopen.

Steun mij, mijn team en de kinderen in Uganda »

Logistiek en de Rotterdamse marathon

Het lopen van een marathon lijkt wel een beetje op een goederenstroom. Zondag bij het lopen van de Marathon van Rotterdam viel het me op. Duizenden mensen lopen die marathon en vrijwel iedereen loopt de 42,2 kilometer in andere eindtijd. Hoe is het toch mogelijk dat alles toch goed terecht komt? Wat lijkt het lopen van een marathon toch op een logistieke goederenstroom. Zelfs de 2 andere stromen ontbreken niet: de informatiestroom en de geldstroom.

Lees de rest van mijn blog op delaatstemeter.nl »

Kilometervreter in een wereldstad

Daar zijn ze dan: de foto’s van de finish. Je ziet de strijd met de 42,2 kilometer die bijna gestreden is. De finish in zicht, vermoeidheid op het gezicht en de laatste kracht in de benen.

Ik heb het vandaag wel weer gevoeld in de benen. Stramme benen die vooral pijnlijk waren bij het afdalen van een trap. Dan is het wel ineens een teleurstelling als de roltrap op Utrecht Centraal stuk is. Ik voelde me ineens een oude man, die met een trage hinkpas naar zijn werk liep. Of opstaan als je lang gezeten hebt, ook zoiets.

Een dag na het gevecht met de kilometers, vraag ik me af wat nu zo mooi is aan die marathon. Best moeilijk een keuze te maken, de schreeuwende menigte die vooral op de Coolsingel een enorme boost geeft. Of het ontroerende: kinderen die met partjes sinaasappel langs de kant staan, of de vrouwen in het Kralingse bos die er stonden met zoute stokjes en een bekertje water.

Erasmusbrug

Misschien is het wel het moment dat je de medaille om je nek krijgt. Of het moment dat je net de loop erin hebt en over die machtige Erasmusbrug loopt en de enorme waterkanonnen ver omhoog ziet spuiten over het water. Of gewoon het Kralingse bos. Of omdat het allemaal in Rotterdam is. Mijn stad, een wereldstad in het klein.

Tijdschema

Nettotussentijden (verschil)
5 kilometer29:08 (29:08)
10 kilometer58:46 (29:38)
15 kilometer1:27:49 (29:03)
20 kilometer1:56:53 (29:04)
Halve marathon2:03:38
25 kilometer2:27:36 (30:43)
30 kilometer2:57:41 (30:05)
35 kilometer3:30:03 (32:22)
40 kilometer4:04:40 (34:37)

Links

Bekijk de verschillende filmpjes »
Bekijk de foto’s en resultaten van vorig jaar »