Categoriearchief: lunch

Eerlijkheid

De rekening wordt betaald. Het bonnetje vertelt 18 euro. ‘Maak er maar 20 van’, zeg ik joviaal tegen de serveerster. ‘Hoe wilt u betalen?’ Mijn vingers klemmen een blauw briefje vast en trekken het uit de portemonnee. Het laatste briefje. ‘Dank je wel’, zegt ze.

Ik kijk op het bonnetje. De rekening is te laag. Ik zie dat ze de koffie en thee vergeten is. We bestelden deze op het moment dat we de rekening vroegen. Mijn eerlijkheid dwingt mij om hier iets van te zeggen. ‘Ze is de koffie en thee vergeten’, zeg ik tegen de dame met wie ik hier zit. ‘Ach, gewoon niks zeggen’, antwoordt ze. ‘Mijn eerlijkheid’, stamel ik. ‘Als het andersom was, had ik er wel wat van gezegd’, zegt ze met een eerlijke grijns. Lees verder Eerlijkheid

Lunchconcert in de Oude Blasius van Delden

Het lunchconcert in de Oude Blasius van Delden vanmiddag had een
aantrekkelijk programma. De Poolse organiste Katarzyna Czapinska
verraste vooral in het repertoir dat ze met de sopraan en landgenote
Magdalena Cieslar ten gehore bracht.

Solowerken minder uit de verf
De 2 koraalvoorspelen van Bach die ze solo speelde, kwamen wat minder
uit de verf. Wel liet ze mij horen dat het Naberorgel uit 1847
uitermate geschikt is om muziek van Bach op uit te voeren. Zeker ook
omdat de Blasius een goede, heldere akoestiek heeft. Hierdoor klinkt
het orgel vrij direct, maar de ruimte neemt het geluid heel mooi mee.
De uitvoering van Von Gott will ich nicht lassen en Schmucke dich, o
liebe Seele klonk een beetje rommelig en nog net niet goed
ingestudeerd. Ze greep af en toe er naast, zelfs aan het begin zoals
bij Von Gott will ich nicht lassen. Een beetje onnodig.

Overtuigend
De werken die ze samen met de sopraan Magdalena Cieslar uitvoerde,
klonken erg overtuigend. Zeker de 2 moderne werken van Jerry Bock,
Sabbath Prayer en van Simon A. Sargon, Shehashalom Shelo, waren
juweeltjes. De begeleiding van het orgel klonk overtuigend en de
samenwerking tussen organist en sopraan was heel goed. Ze kwamen erg
gemotiveerd en enthousiast over in hun gezamenlijk optreden. De 2
stukken van Vivaldi en het Ave Maria van Guilio Caccini gaven een
goede indruk van het klassiekere repertoir van de 2 uitvoerenden. De
afsluiting met het Ave Maria was wel een beetje ingetogen, maar het
demonstreerde op overtuigende wijze de muziekkunsten van de dames.

Snel kennismaken
Het lunchconcert biedt toeristen en mensen die niet zo vaak in de kerk
komen, de mogelijkheid om even snel kennis te maken met het orgel en
de kerk. Delden heeft een prachtig orgel en een nog vele malen mooiere
kerk. Het is een voorbeeld van een eenvoudig godshuis met veel
bijzondere details. Een kerk om trots op te zijn. Een gebouw dat niet
vaak genoeg open kan zijn, wat mij betreft.

En wat zou ik graag eens een middagje op dat orgel willen spelen.

Iets aandoenlijks

Uit de serie gesprekken in de kantine.

A: ‘Om heel eerlijk te zijn, het is toch schandalig dat van de ruimte in het Beatrixpark negentig procent voor de honden is en tien voor kinderen.’
B: ‘Laatst zag ik dat ze gewoon de honden uitlieten in het speeltuintje. Er zit zo’n hek omheen, maar ze laten die honden gewoon lopen. Ik vind dat schandalig.’
A: ‘Ja, dat moest niet mogen.’
B: ‘Ze ruimen het niet eens op. Je moet er toch niet aan denken dat zo’n baby die nog kruipt… met de handjes…’
A: ‘Getvederie hou op.’
C: ‘Ik ben het er helemaal mee eens, maar honden hebben ook iets heel liefs over zich.’
A: ‘Nou, die honden in het park niet.’
B: ‘Ze zouden ze allemaal moeten laten inslapen.’
C: ‘Ja, je zegt dat zo, maar echt. Het heeft iets aandoenlijks. De avond voordat Max doodging, kwam hij naar boven en ging voor onze deur liggen. Net of hij het voelde.’
A+B: stilte
C: ‘En het uitlaten. Hoeveel goede gesprekken ik met mijn zoon niet gevoerd heb bij het uitlaten van de hond. Ik weet zeker dat dit zonder hond niet zo gegaan was. Zo onder het lopen. Echt, het heeft iets aandoenlijks.’
B: ‘Nou ze zetten die beesten mooi aan een boom nu de vakantie begint.’
A: ‘En van mij mogen ze daar blijven, allemaal.’
H: ‘Hoeveel honden zouden er eigenlijk zijn in Nederland, vijf miljoen?’
A: ‘Veel meer.’
B: ‘Ja, veel meer.’

Vaatdoekje

Weet je hoe je een vaatdoekje weer bacteriënvrij kunt maken? Je stopt hem een minuut in de magnetron. Je moet wel goed opletten dat het doekje niet in brand vliegt.
Het was vandaag de gouden tip bij de lunch en vormde gelijk het gesprek voor de rest van de maaltijd. ‘Trouwens weet je dat je nooit een ei in de magnetron moet doen?’ reageerde een collega. Iedereen schudde woest met het hoofd om te vertellen dat dit oud nieuws was. ‘Nou, je kunt zeggen wat je wilt, maar het stond echt niet duidelijk in de handleiding beschreven.’
Ik stelde gewoon voor om het vaatdoekje in de was te stoppen. Dat niet elke vaatdoekje zonder bacteriën is, is alleen maar een goede zaak. Van een paar bacteriën is nog nooit iemand doodgegaan. Dus waarom zou je een vaatdoekje in de magnetron doen.

Devoluerende evolutie

Chimpansees met een beter korte-termijngeheugen dan de mens. Is het schokkend nieuws, of zouden we er trots op moeten zijn? Ik denk vooral het laatste.
Het vermoeden bestaat dat de winst van de aap wordt veroorzaakt door de taalkundige eigenschappen van de mens. De taal, het redeneren maakt plaats voor het fotografische geheugen. Chimpansees slaan de cijfers bij de test op in het korte-termijngeheugen en laten zich niet afleiden als er witte blokjes op de plaatsen van de cijfers komen.
Het was even het gesprek van de lunch vandaag. Ik mocht vandaag bij onze websitebouwer zijn om de laatste hand te leggen aan de nieuwe website. Daar haalde ik het nieuws even aan. De noot, die bij veel media ontbreekt, voegde ik toe: chimpansees winnen het van mensen ouder dan twaalf. Mensen jonger dan twaalf jaar oud, bezitten dat fotografisch geheugen nog wel. ‘Ik kan het wel begrijpen’, merkte mijn disgenoot op. ‘Ik verlies het van mijn dochter met memorie en zij is vijf jaar.’
Soms levert evolutie devolutie op.

Bloembollen

Als de grond nog warm is, moeten ze eigenlijk de grond in. De bloembollen waren vandaag onderwerp van gesprek bij de lunch. ‘Er zijn speciale apparaatjes voor, die zo een gat in de grond maken. Je laat de bol erin vallen, grond erover en klaar’, vertelde een collega trefzeker.
Niemand had zijn bollen al in de grond liggen. Dat hoort ook zo. Bloembollen plant je altijd te laat. Soms is de krokustijd in volle gang en dan duw je de tulpenbollen in de grond.
Het was een oudjaarsavond, een jaar of twintig terug. We zaten met de buren en de buurman vroeg mijn vader: ‘Jan, wat ben je van plan te gaan doen in het nieuwe jaar.’ Mijn vader nipte van zijn glas en dacht diep na. ‘Ik moet eigenlijk nog bloembollen planten’, waarna de buurman in een bulderlach reageerde. ‘Daar ben je dan wel op tijd mee.’