Categoriearchief: lijstje

10 boeken die je moet lezen? – #50books antwoorden vraag 4

image

Een vraag over lijstjes is natuurlijk een hele lastige vraag. Zet je in dit lijstje nu boeken die je iedereen zou aanraden om te lezen of hou je het heel dicht bij jezelf en som je boeken op die je gewoon heel mooi vond?

Bovendien is een lijst al achterhaald op het moment dat je het opschrijft. Daarmee lijkt het bijna wel een onmogelijk karwei een lijst te maken met 10 boeken die je iedereen zou willen aanraden om te lezen. Gelukkig is er heel goed gereageerd op de boekenvraag en zijn er veel lijsten opgegeven. Ik ben onmiddelijk geneigd een lijst van de lijsten te maken.

Anti-lijstje

Natuurlijk heeft Ruud een hekel aan lijstjes, maar gelukkig heeft wel een paar mooie tips, zoals het debuut van Lize Spit: Het smelt, een paar gedichten van Gerrit Kouwenaar, Eva Gerlach en Philip Larkin. Tot slot: Thomas Mann: Der Zauberberg. Geen slechte keuze en met een beetje moeite lees je er een lijstje in.

Over het laatste schrijft Ruud:

Het tempo van het boek leent zich er ook uitstekend voor om langzaamaan en af en toe te lezen.

Het herlezen waard?

Peter stelt de vraag net iets anders: welke 10 boeken zijn de moeite waard om nog een keer te lezen? Op de lijst staan Nederlandse en Engelse boeken die elkaar bijna afwisselen: Kort Amerikaans van Jan Wolkers en natuurlijk Zen and the Art of Motorcycle Maintenance van Robert Pirsig, net als The World according to Garp van John Irving

Meer dan 1 boektitel?

De lijst van Paul bevat soms een beetje meer dan 1 boektitel per nummer. Uit de boeken van Roald Dahl kan hij moeilijk een keuze maken. En hij heeft een beetje gelijk. Uit de boeken van Roald Dahl is het lastig kiezen. Zijn keuze voor De griezels lijkt bijna willekeurig.

Zijn boekenkeuze geeft wel een prachtig beeld van een lezersleven met jeugdboeken, graphic novels en avonturenboeken. De Biggles laten een deel van zijn fascinatie zien. En dat is geweldig. Zeker ook omdat hij stiekem 2 delen uit een bijzondere reeks noemt: Met Biggles in vijandelijk gebied of Biggles als spion

Genre-overstijgend lijstje

Martha deelt haar lijstje op in 2 blogposts. Het is een afwisselende lijst geworden met boeken in verschillende genres. Het laat zien dat genre-overstijgend lezen helemaal zo gek nog niet is.

In het eerste blog gaat ze dieper in op haar liefde voor fantasy, waaronder Kate Moss en Michael Scott vallen. Hier komen stiekem flink wat andere mooie boeken voorbij, zoals de boeken van Harry Potter en andere drama’s van Shakespeare. Maar zoals het met een lijstje gaat, mag hier alleen het belangrijkste genoemd worden.

De fantasy overheerst, zeker ook omdat de nummer 1 het moederboek van de fantasy is, In de ban van de Ring van Tolkien. Ook nog een paar plekjes voor de Nederlandse literatuur waaronder Vestdijk en Renate Dorrestein.

Boekenreligie?

Blogger Niek sluit zich aan bij Ruuds aversie tegen lijstjes. Een lijst met boeken die je gelezen moet hebben, riekt naar religie, vindt ze stellig. Zoals de christenen de bijbel moeten lezen en moslims de Koran.

Maar als ze het dan toch moet noemen, volgen een paar boeken die ze wel erg mooi vindt. Het zou best geen kwaad kunnen om die boeken eens te lezen. Ze houdt bij haar advies wel rekening met de persoon die het moet lezen. Ze weet zelfs voor de niet-lezers een leuk boek te vinden: Schapen tellen van Hans van der Meer

Twijfelen

Ook Carel twijfelt aan specifieke boeken, hij houdt het beperkt tot het noemen van namen. Zonder de titels van boeken, somt hij even snel Roald Dahl, Maarten Toonder, Simon Carmiggelt, Stephen King en Carlos Ruiz Zafón. Van alle markten thuis. Hij vraagt zich wel vertwijfeld af of hij echt niet een heel goede schrijver is vergeten.

Inkijk in lezersleven

Ali geeft een heel mooi inkijkje in haar lezersleven. Een paar bekende titels staan erin, maar ze noemt ook boeken als Annemarie Postma Ik hou van mij. Hierin schuilt een persoonlijk verhaal in, net als in het eerste boek dat ze noemt: Geert Maks De eeuw van mijn vader.

Ook Ali geeft een mooi afwisselend beeld van boeken. Ze laat zien dat boeken niet beperkt blijven tot een genre en dat je boeken uit je jeugd een heel leven bij je draagt. Net als het Groene boekje en de Dagboeken van Anne Frank

Veellezer

Zonder twijfel een veellezer is blogger Fokke. Ik herken veel in de boektitels die zijn 10 boekentips hebben gehaald. De Nederlandse literatuur, waar ik ook verzot op ben. Max Havelaar, Nescio en Gerard Reve. Boeken die ik met heel veel plezier las. Net als Voskuil, al vind ik de keuze voor Bij nader inzien wat minder aansprekend.

Ook Fokke geeft een bredere inkijk in zijn leven door een muziekboek aan te halen en het kinderboek Kikker in de kou van Max Velthuijs. Mooie boeken die het verdienen om gelezen te worden.

Misschien must-reads

De boeken die blogger Jannie noemt, zijn misschien geen must-reads. Je kunt niemand een mening opleggen, maar ze vindt het prachtige boeken die ze graag met ons wil delen. Ze heeft al vaak over de boeken die ze noemt geblogd. Gelukkig noemt ze maar liefst 3 dichtbundels. Het verzameld werk van haar lievelingsdichters J.C. Bloem, Remco Campert en Rutger Kopland.

Uiteindelijk mag ze er misschien 10 noemen, maar ze weet af te sluiten met een hele trits boeken die de lijst niet haalden. Maar wie weet, misschien dat ze iemand anders er wel eentje uit die lijst noemt. Daarvoor is lezen veel te leuk.

Lees zondag de vijfde vraag voor #50books

#50books

De leesvraag #50books is een initiatief van Peter in 2013. Martha nam het in 2014 over en in 2015 ging Peter zelf weer verder. Vanaf de eerste vraag doe ik regelmatig mee. Naar overzicht van alle vragen.

10 boeken die je gelezen moet hebben – #50books vraag 4

image

Welke boeken zou je absoluut gelezen moeten hebben? Ik heb eigenlijk nog nooit zo’n lijstje met boeken gemaakt. Ik moest eraan denken bij het lezen van een opvallend berichtje over David Bowie dat ik vond bij de Boekenkrant.

100 must-reads

Het ging over een boekenlijst met maarliefst 100 boektitels van boeken die je gelezen zou moeten hebben, zogenaamde ‘must-reads’. David Bowie publiceerde deze lijst in 2013 bij de opening van de tentoonstelling David Bowie is in The Guardian. De tentoonstelling is momenteel te zien in het Groninger Museum.

Het is een indrukwekkende boektitels waarin niet alleen bekende titels staan, maar ook enkele zeer recent verschenen boeken als The Coast of Utopia (trilogy) van Tom Stoppard (2007) of Mr Wilson’s Cabinet of Wonder Lawrence Weschler uit 1997.

Niet alleen fictie

De lijst bestaat niet alleen uit fictie maar bevat ook veel boeken over geschiedenis, wetenschap of biografieën als The Age of American Unreason van Susan Jacoby (2008) dat over het anti-intellectualisme in Amerika gaat.

De lijst van 100 boeken bevat ook enkele klassiekers uit de 2e helft van de 20e eeuw zoals Lolita van Nabokov, Herzog van Saul Bellow en On the Road van Jack Kerouac.

Geen oude boeken

Wat wel opvallend is, is dat in de lijst geen boeken staan die voor de Tweede Wereldoorlog zijn verschenen. De lijst begint met het in 1945 verschenen Black Boy van Richard Wright. De eerste helft van de 20e eeuw en alles daarvoor behoort niet tot de lijst met boeken die je gelezen moet hebben.

Zo’n boekenlijst vertelt veel over iemand. Net als iemand zijn boekenkast. Daarom grijp ik deze top 100 van Bowie aan voor de vierde boekenvraag:

Vraag 4
Welke 10 boeken zou iedereen gelezen moeten hebben?

En ik weet dat het een heel moeilijke lijst is, net als dat het een lijst is die regelmatig nieuwe titels krijgt. Maar welke 10 boeken zou je iedereen willen aanraden om te lezen? Gewoon omdat het mooie verhalen zijn, misschien omdat het je verder helpt in het leven of omdat je dit boek niet vaak genoeg kunt lezen.

Blog mee over #50books

Schrijf een blog over de vraag van vandaag en laat hieronder in de reactie een linkje naar je site staan. Heb je zelf een idee voor een vraag? Ze zijn van harte welkom. Mail gerust een vraag of stel hem in via het contactformulier.

#50books

De leesvraag #50books is een initiatief van Peter in 2013. Martha nam het in 2014 over en in 2015 ging Peter zelf weer verder. Vanaf de eerste vraag doe ik regelmatig mee. Naar overzicht van alle vragen.

Lees de antwoorden op vraag 3: Inbinden bij opruiming

Dit moet je lezen! – #50books

image
Gelezen en ongelezen van NRC’s vijftig boeken van de afgelopen vijf jaar

Wanneer moet je een boek lezen? Boeken zijn sterk persoonlijk. Ik kan een boek geweldig vinden, terwijl een ander van dat boek en die schrijver walgt. Of ik een boek mooi of minder mooi vind hangt in de eerste plaats van mijzelf af. Wel is er veel overtuigingskracht nodig een boek dat iedereen verschrikkelijk vindt, mooi te vinden. Mensen gaan snel mee op de flow van anderen.

Het is de canonvorming waarover bij elke canon discussie is. Welk boek dekt het gezamenlijke denken en welk boek niet. Welk boek hoort in die rij thuis en welke niet. De lijst van het NRC bevat veel boeken waarvan veel mensen mij hebben gezegd: ‘Dat moet je lezen’. OOk bevat het veel vrij recent verschenen werken.

Heb ik gelezen

De boeken die ik gelezen heb zijn: Zomertijd van J.M. Coetzee en Tonio van A.F.Th. van der Heijden. Zeker er liggen nog wel wat voornemens: Franca Treurs Dorsvloer vol confetti of Christiaan Weijts’ Euforie. Omdat ik met ze gestudeerd heb. Of Hanna Bervoets’ Lieve Céline omdat de verfilming zoveel verwachting oproept. Vrijheid van Jonathan Franzen is een boek waarvan kaft en titel al heel erg nieuwsgierig maken.

Dan liggen er de boeken die ik eigenlijk wel zou moeten lezen. Omdat iedereen ze zo mooi vindt. Eigenlijk is dat ook het voornemen om Franca Treur te lezen, maar waar ik me maar niet toe kan zetten. De auteur staat te dicht bij mij, denk ik.

Lezen om mee te praten

Peter Buwalda’s Bonita Avenue, Het diner van Herman Koch of Oek de Jongs Pier en oceaan. Boeken waarbij ik heus wel weet dat ik zou moeten lezen om mee te kunnen praten. Ze zijn de belevenissen van de Nederlandse literatuur. Tegelijk besef ik dat ik dan heel veel anders niet kan lezen, zoals Charles Dickens, Paul Theroux of Redmond O’Hanlon.

Dat maakt mijn keuze mij niet teveel aan te trekken van de sociale druk boeken te moeten lezen. Dus misschien heb ik over tien jaar deze boeken nog altijd niet gelezen. Het kan soms heel bevrijdend zijn een boek te lezen dat van lang vervlogen tijden is. Dan lees je over dingen die niet meer zijn en daarmee de verbeelding meer aanspreken dan de meest recente literatuur.

Dit is het antwoord op vraag 47 van het blogproject #50books van Petepel. Bekijk mijn andere bijdrages voor dit bijzondere boekenblogproject.

Lachen binnen de lijst

Wat mij mateloos ergert aan Amerikaanse comedy’s is dat lachmoment dat om de zoveel tijd valt. De grap lijkt wel sterk geregisseerd. Dat gebeurt ook. Soms wordt de lach opgeroepen met behulp van een lachband. Comedyseries als Friends of Frasier lijken die lach nodig te hebben om de kijker te wijzen op de grap die voorbij komt.

De aanduiding van de lach is hiermee een begrenzing van de grap. De grap verwordt hiermee een verplicht moment. Daarmee leidt dat lachsalvo mij af van de grap die op het scherm wordt vertoond. Tegelijkertijd lijkt uit het lachsalvo de verplichting te spreken dat ik moet lachen.

Voor de grap

Je zou voor de grap eens een comedy op moeten zetten en je dan buiten het beeld te bevinden. Je zult merken dat het lachen heel frequent gebeurt, 3 tot 4 keer per minuut. Alsof de grappenmakers verplicht werden bij het schrijven van de grappen om de 15 tot 20 seconden een grap te maken. Bovendien levert het horen van de tekst zonder het bijbehorende beeld, zelden een glimlach op. De hele comedy is erop gericht dat mensen kijken en luisteren. Met slechts 1 van deze 2 componenten mislukt de grap.

De lachband onder de Amerikaanse comedy is als een lijst om een schilderij. Het dwingt de kijker dwingt om naar een begrensd gedeelte te kijken, ofwel te lachen. Dat terwijl niets persoonlijker is dan de lach. Iemand kan om iets lachen dat voor anderen helemaal niet grappig is en andersom. Het idee van het publiek dat de lachband moet suggereren, verschuift naar een bepaalde verplichting waaraan de kijker moet voldoen.

Lijst of lijst?

Lijst in een lijst: de verzameling van aartshertog Leopold Wilhelm van Oostenrijk (bron: wikimedia.org)

Gisteren kocht ik het boek De betovering van lijsten van Umberto Eco. De titel sprak me onwijs aan. Een lijst vormt namelijk een inkadering. Als je een schilderij in een lijst plaatst, valt alles wat buiten de lijst valt, buiten het schilderij. Zonder de lijst is de grens tussen kunstwerk en buitenwereld veel schimmiger.

Kunst en kitsch

De kunstkenners bij het televisieprogramma Tussen kunst en kitsch hoor je vaak zeggen dat een lijst het schilderij meer waard zou maken. Bijna altijd is het schilderij mooier dan de lijst die er omheen zit. Soms is de lijst mooier dan het schilderij.

Ik bladerde wat door het boek voordat ik het wilde komen en ontdekte de woordspeling, want Umberto bedoelde vooral lijstjes in de zin van een opsomming, een lijst met namen, dingen, voorwerpen, onderwerpen, etc. Catalogisering is in feite ook een vorm van inkadering. Door middel van een opsomming bouw je een kader rond een onderwerp.

Beide wegen bewandelen

Umberto Eco bewandelt beide wegen. Hij behandelt ondermeer de verzameling. Een schilderij als De verzameling van aartshertog Leopold Willem van Oostenrijk, landvoogd van de Zuidelijke Nederlanden van David Teniers de Jonge uit ca. 1650 bewijst dat. De enorme hoeveelheid schilderijen op een schilderij veroorzaken bijna een Droste-effect: een lijst komt letterlijk in een lijst.

Ik ben gek op zulke afbeeldingen, net als dat ik helemaal wild word van foto’s of schilderijen van een schrijver in zijn bibliotheek. Ik kan het dan nooit laten de ruggen van de titels te lezen. Het zijn schilderijen waar de afgebeelde schrijver de enige is die zwijgt. Alle boektitels spreken en soms vertellen de afgebeelde boeken hun verhaal, terwijl alleen maar de titel leest. In het laatste geval moet je het verhaal wel kennen, anders blijft het beperkt tot het verlangen dat spreekt uit de rug van het boek.

Twittergids

Een lijstje doet het lekker op internet. Blogs die bestaan uit een lijstje met de 10 geboden van social media of de Nieuwe Media top 10 2009, doen het veruit beter dan blogs waarin een gortdroog verhaal over marketing of social media wordt gegeven. Een twitterlijstje levert gegarandeerd succes. Voor Nederland is er de twittergids.

Twittergids
Een lijstje doet het lekker op internet. Blogs die bestaan uit een lijstje met de 10 geboden van social media of de Nieuwe Media top 10 2009, doen het veruit beter dan blogs waarin een gortdroog verhaal over marketing of social media wordt gegeven. Een twitterlijstje levert gegarandeerd succes. Voor Nederland is er de twittergids.

Trefwoord
Op de twittergids kun je twitteraars vinden rond een bepaald trefwoord. De twittergids is gebaseerd op het profiel en op de verblijfplaats die de twitteraar aan zijn account heeft toegekend. Op basis daarvan komt de twitteraar voor in een lijstje. Zo is er een Almere Top 100, maar ook een lijst met Social Media goeroes of webontwikkelaars.

Profiel
Ik ontdekte het lijstje toen iemand boos twitterde waarom hij niet voorkwam in het lijstje van Almere. Ik ben toen zelf maar eens gaan kijken en zag dat ik zelf ook niet in het lijstje voorkwam. Mijn profiel heb ik ooit eens ingevuld in het Engels en ik dacht dat ik daarmee wel een eind zou komen. Dat valt tegen, je maakt een grotere kans als je in het Nederlands je profiel invult. Overigens pleit Jeff Jarvis in zijn ‘Bill of Rights in Cyberspace’ – ook een lijstje – voor het gebruik van de eigen taal op internet in het derde amendement: ‘We have the right to speak in our languages’.

Enthousiast
Ik besloot mijn eigen naam maar eens in te voeren in de twittergids en zo ontdekte ik dat ik in slechts één lijstje voorkom: de top 100 van enthousiastelingen. Ik vulde namelijk eens in mijn profiel in dat ik ‘energic’ en ‘enthusiast’ was. En ‘vader van Doris’, maar in de lijst van vaders kom ik niet voor. Vaders van Doris is waarschijnlijk iets te specifiek.

Pannenkoeken
Dergelijke lijstjes zijn aardig in de maling te nemen. Zoek een lijstje waar niet zoveel mensen in staan, zoals het lijstje met pannenkoeken of de lijst jeugdwerkeloosheid. Hierin kun je makkelijk en snel komen te staan. Zo leverde een aanvulling op mijn profiel met het woord ‘pannenkoeken’ mij een derde plaats in de pannenkoeken top 10.

Gelijkgestemden
Het idee achter het lijstje is een andere. De maker wil namelijk dat je aan de hand van de beschrijvingen snel en eenvoudig gelijkgestemde twitteraars vindt. Alle twitterende tuinierdersAlmeerders ofAmsterdammers zijn zo snel gevonden. Het scheelt een flinke zoekactie.

Proberen
Probeer het ook eens. Typ je Twitter-accountnaam in op tweepguide.com. Wees wel voorzichtig. Ik zou bepaalde beschrijvingen achterwege laten.