Categoriearchief: klussen

Meneer Hendriks – Tiny House Farm

Het voorjaar komt steeds dichterbij. De amandelboom staat al voorzichtig in bloei. Ook piept op een paar plekjes al voorzichtig de rabarber uit de grond. Veelbelovende dingen. Ik kijk ernaar uit.

De amandelboom is voorzichtig in bloei

Het eerste jaar moestuinieren was heel fanatiek. Het was ook veel water geven en ontzettend veel aandacht voor de planten. Niet alles lukte. En dan de tomatenziekte die heel de tomatenoogst in een week lamlegde. Oneetbaar en de smurrie die we ervan maakten, smaakte ons niet zo.

Altijd iets eetbaars

Nu richten we de tuin vooral in als een voedselbos; waarbij de fruitbomen ook in gildes groeien. We bouwen in lagen, zodat de planten en bomen elkaar versterken en er altijd wel iets eetbaars in de tuin is te vinden.

Inrichten van de moestuin

Een heel klein hoekje ben ik aan het inrichten voor de moestuin. We kweken de planten op in de kas. Daarnaast groeien er in de kas ook de planten die beter gedijen op meer warmte. Voor de andere planten richten we een klein moestuintje in.

Moestuinbak

Hiervoor ben ik druk in de weer om een vierkante moestuinbak te maken. We hadden nog wat grote balken liggen, gekregen van buren of nog over van ons eigen huis. De houtvoorraad lijkt wel onuitputtelijk. Ook deze vierkantemeterbak maak ik ervan.

De moestuinbak gemaakt van stukken resthout

De grond in de bak is klei vermengd met de compost die vorige week arriveerde en waar ik tussen het werk door af en toe een kruiwagen van heb versjouwd van de oprit naar de achtertuin.

Handzaag

De dikke balken voor de bak kan ik niet zagen met de decoupeerzaag. Hiervoor gebruik ik de handzaag. Zorgvuldig afgetekend gaat de zaag erin. In het begin gaat het nog best lastig, maar tijdens het zagen komt meneer Hendriks van de MTS voor ogen.

Zagen met de afkortzaag

Meneer Hendriks was altijd te vinden in de werkplaats. Hij begeleidde de vakdocenten bij de praktijklessen. We bouwden de hoek van een raam, een kozijn, een timmerdoos, een klein tafeltje en een zaagbankje. Na afloop mocht je deze voorwerpen kopen. De minitrap heb ik gelaten voor wat hij was. De rest heb ik nog altijd. Niet zo mooi gemaakt. Ik heb en had zeker in die tijd, geen handige vingers en handen.

Botte bijl

Meneer Hendriks zag met lede ogen hoe ik het hout toetakelde, met de botte bijl in het vurenhout hakte. Precies de spaanders verwijderde die moesten blijven zitten en liet zitten wat zo hinderlijk in de weg zat. Geen handige Harry dus.

Bij het zagen met de handzaag komt hij weer voor de geest. Hij zag mijn geploeter dan met de handzaag. Hij zei dan dat ik voor niet moest drukken en trekken, maar de zaag het werk moest laten doen. Geef de zaag de ruimte, laat hem het werk doen. Als je geen druk zet en de kracht bij de beweging laat, gaat het bijna vanzelf.

Mes in de boter

Ik kreeg het toen niet voor elkaar, maar nu bijna 30 jaar later, lukt het mij. De zaag doet het werk en daar gaat het. Als een mes door de boter. Een geweldige ervaring. Ook al weet ik dat deze zaag best bot is, ik krijg het voor elkaar. Dankzij meneer Hendriks.

De kas met de moestuinbak in onze achtertuin

En zo zet ik de moestuinbak in elkaar op een zaterdagmiddag. Genietend van het voorjaarszonnetje. Samen met de permacultuurtuin krijgen ook een paar eenjarige groenten een kans. Het is gewoon te lekker om het niet te doen.

Wat kun je doen met resthout? – Tiny House Farm

Bij de oplevering van het huis, bleef een hele berg resthout achter. Hout dat over was van de bouw en keurig in een ‘bak’ van pallets lag. Het was bijna wel 2 kuub hout. Ook stonden er stapels gebruikte transportpallets.

Een deel van de pallets kwam terecht in de vlonder voor het huis. Maar er bleef heel veel goed bruikbaar hout over. Ik had er alleen nog niet meteen een bestemming voor gevonden. Gedurende de 2 jaar dat we hier nu wonen, is er vooral het laatste jaar veel vertimmerd en gemaakt. Hier een lijst met alle dingen.

Fietsafdakje met het nieuwe hekje

Fietsafdakje

Een deel van het hout kreeg een plekje in het afdakje voor de fietsen dat ik afgelopen najaar maakte. Zo kon ik een dikke balk als ondersteuning kwijt. En natuurlijk ook een paar pallets als muren. Als dak heb ik de bovenkant (of onderkant) van een pallet gebruikt waarop ik een golfplaat heb gemonteerd.

Bovenop de palletmuren heb ik als dat nodig was, nog enkele balken geplaatst. Zo is het fietsenafdakje ook een extra afscheiding tussen ons en de buren en is ons terras wat vrijer van inkijk. De fietsen staan er prima.

De vlonder van pallets zoals die vorig jaar is gemaakt

Vlonder van pallets

Een hele stapel van 8 pallets heeft een plekje gekregen in de vlonder voor ons huis. Een hele klus om op te bouwen, maar hij staat er al ruim een jaar. Alleen de planken bovenop heb ik nieuw gekocht. Het is heerlijk om hier te zitten in de avondzon. Zeker in het voorjaar en de herfst. In de zomer kun je hier vooral ’s avonds genieten van de zonsondergang.

Hekje naar de achtertuin

Tuinhekje

Ons terras achter werd omringd door een tijdelijk hek. Dat had ik al gemaakt voor we hier kwamen wonen. Het hield de honden binnen, al wisten ze vorig jaar te ontsnappen.

De schuur en het fietsafdakje vormen nu een mooie nieuwe afscheiding. Van oude roze latjes van het huis maakte ik een hekje. Mooie rechte latjes en de perfecte kleur bij het huis. Ik heb er eentje gemaakt aan de kant van het fietsafdakje en bij de schuur staat de andere. Zo blijven de honden binnen en kunnen wij ook achterom in en uit.

Hekje dat toegang geeft tot de achtertuin

Ik heb de tuinhekjes begin vorige maand gemaakt in een week tijd ongeveer. Daarna heb ik het stuk hek tussen schuur en het terras weggehaald. Meteen leek de achtertuin 2 keer zo groot. De tegels van het terras heb ik verder gelegd, waardoor een doorlopend pad ontstond.

We genieten er nu dagelijks van. Dat je om iets uit de schuur of achtertuin te halen gewoon door de achterdeur kunt lopen in plaats door de voordeur en om het huis heen moet lopen. De hekjes moet je wel goed achter je dichtdoen omdat de teckels graag ontsnappen. Maar vooralsnog lijkt dit ook goed te gaan.

De mobiele keuken in bedrijf

Mobiel ‘keukentje’ voor kamado

Vlak voor de tuinhekjes kwamen, kocht Inge een kamado. Dit ei, een Japans afgesloten oventje en barbecue, staat op de grond net iets te laag om er goed bij te kunnen. Zeker ook omdat het werk extra aangemoedigd wordt door 2 kriskrassende teckels. Daarom heb ik een oude pallet verzaagt, wieltjes eronder geschroefd en 2 plankjes aan weerszijden gemaakt. Inge gaat het nog mooi afsluitbaar maken met een stuk plastic op maat.

Afstapje achter gemaakt van 1 oude pallet

Afstapje achter van resthout

We merken dat we met de tuinhekjes en de kamado in de achtertuin steeds vaker in en uit gaan. Zeker ook met borden om spullen in de kamado te garen en zo. Daarom was de oude opstap niet meer zo ideaal. Daarom maakte ik op Hemelvaartsdag een opstap over de volle breedte van de deur. Het is een grote pallet die ik in 2 delen heb gezaagd over de lengte. Nu stap je heel prettig de tuin in. Het was de eerste dagen best wennen, maar nu liggen de teckels er heerlijk op te zonnen. Dus we zijn het allemaal gewend.

Tafel in wording met bovenop de vloerdelen die over waren

Eettafel van de vloer

In wording nog, een eettafel voor buiten. Ik heb een pallet genomen voor onder het tafelblad, daaronder 4 dikke balken als poten. Bovenop liggen vloerdelen die van onze vloer over waren. Ze hebben al een tijdje buiten gelegen, dus het moet eerst nog goed drogen voordat de lak erin gaat. En het is allemaal best een werkje, merk ik. Rustig aan.

Bankjes bij de eettafel

Bankjes bij de eettafel

We hadden een heel grote, dikke balk. Ik denk dat de nog grotere en dikkere balk waarop het dak rust daarop rust bij onze slaapkamers. Van deze pijler was dus nog een flink stuk over. Ik heb deze opgedeeld in 4 stukken en daar weer andere dikke balken, vermoedelijk resten van waar onze vloer op ligt.

Het zijn charmante bankjes van het resthout. Ik wilde het hinderlijke puntje van één van die dikke planken afzagen. Maar Doris vond het charmant. De praktijk zal moeten uitwijzen of het inderdaad echt charmant is.

Het ‘hangbankje’, ook handig om bezorgde pakketten op te leggen

Hangbankje

Van de hele dikke balk waarop het dak rust was nog een mooi stuk over. Ik heb daarvan een hangbankje gemaakt. We zijn allemaal niet zo groot en hebben niet zulke lange benen. Daarom is het heerlijk toeven op dit bankje. Aanvankelijk had ik de poten te dicht op elkaar gezet.

Het bankje kreeg daarmee de werking van een wip. Nu ze wat verder uit elkaar staan, is het echt een heerlijk hangbankje geworden. Hij heeft een plekje voor gekregen. Het zit geweldig en als de avondzon op het huis schijnt, is het gewoon genieten.

Ideaal voor de teckels om op de tuinbankjes te liggen

Bankjes van pallets

En dan zijn er de tuinbanken gemaakt van pallethout. Van de grote hoeveelheid pallets die we hadden heb ik vorig jaar al 2 bankjes gemaakt. Eigenlijk heel simpel: 2 pallets op elkaar en dan een rugleuning van een verzaagde pallet. Als kussens gebruiken we de kussens die we van het oude huis hebben meegenomen. Ik ga de rugleuning nog aanpassen met wat resthout. Inge gaat de kussens opvullen en van een nieuwe waterwerende laag voorzien, zodat ze ook ’s nachts kunnen blijven liggen als het mooi weer is.

Het tuinhek houdt de teckels mooi binnen

Andere ideeën met resthout

Ik heb nog wel wat ideeën met het resthout dat er nog over is. Ik speel met het idee om met de pallets die over zijn en nog veel stukken hout, een kippenhok te maken. Een leuk plan denk ik, maar wel veel werk, waarbij ik ook nog goed zal moeten passen en meten. Maar wie weet… Ik denk dat het resthout dan wel voor het grootste gedeelte op is.

Heb jij nog leuke ideeën wat ik met resthout zou kunnen doen?

Afdakje voor fietsen – Tiny House Farm

In eerste instantie had ik snel vorig jaar een paar pallets bij elkaar gezet als afdakje voor de fietsen. De fietsen passen namelijk niet zo goed in ons schuurtje. Het is net ietsje te klein. Maar het tijdelijk onderkomen voor onze fietsen voldeed niet. Te laag. We zaten steeds klem met het stuur en de zadels waren nat bij een flinke regenbui.

Omdat ik vorige maand ben thuisgekomen met 2 prachtige fietsen, moet hier ook iets veranderen. Zeker omdat de Koga van Inge ook een mooi onderkomen verdient. Nu staat hij tegen de zijkant van het schuurtje van Azalp.

Aflopend dakje

Ik wilde iets bouwen tegen het schuurtje aan met een aflopend dakje. Het is niet voor niets een afdakje. Maar eerst moest daarvoor het bestaande tegelplateau worden uitgebreid. Een flink werk. Ik moest ook zand aanrukken uit ons omheinde gebied. De teckels, helemaal gek van graven, vinden dat geweldig.

Tussen de buien door leg ik de dakplaten op het fietsenafdakje

Veel emmers zand verdwenen op het puin. Er ontstond langzaam de gelijkwaardige hoogte die er nu ligt. Dan begin ik met het neerzetten van de pallets. Besluit het oude dak als achterwand neer te zetten omdat deze kleiner is. Zo kan ik de andere als dak gebruiken.

De zijkant komt ook mooi te staan. Ik zet de pallets op kleine balkjes zodat het water niet teveel omhoog kruipt. Ook geeft het meteen weer extra hoogte. Als dak wil ik de loodzware en langste pallet gebruiken. De bouwlui hebben op deze pallet een enorme balk getimmerd. Het zit me dwars. Deze balk krijg ik er met geen mogelijkheid af. Net als dat ik al heel snel ontdek dat de rij planken aan 1 kant er ook niet af te krijgen zijn.

Ik geef het op. Weet echt even niet meer wat ik moet.

Gewoon zachtjes tikken

Dan krijg ik de volgende dag de geest. Gewoon zachtjes tikken zodat de spijkers een klein eindje omhoog komen. Rustig en met geduld. Dan kom je wel een eind. Daar ben ik wel zeker van. Ik buig mij weer over de pallet en begin inderdaad zachtjes te tikken. Langzaam buigen de planken omhoog en komt de verwachte speling. Plank voor plank. Heel geduldig. En zo krijg ik eindelijk de basis voor de overkapping.

Een stuk minder zwaar om te slepen van de open ruimte naar de plek waar het afdakje komt. De 2 muren van pallets staan nog keurig overeind. Nu het afdakje erop zien te krijgen. Dat valt ook nog niet mee. Gelukkig kan de hoge kant steunen op het balkje dat ik als eerste heb vastgezet. Maar het zit helemaal niet zo vast. Nog een poging met een paar oude metalen hoekprofielen. Zo zit het stevig verankerd aan de zijkant van het schuurtje.

Geniaal idee

Maar ik merk dat de dakdelen best wel een beetje doorhangen. Hoe ga ik dat oplossen? Gelukkig breekt dan altijd de avond aan, gevolgd door de nacht. In je dromen los je veel op. Zo kom ik op het geniale idee om een dikke balk in het midden te plaatsen. Die ligt nog wel ergens in het overgebleven hout van vorig jaar. En zo staat er de volgende dag een mooie dikke pilaar in het midden. De fietsen passen er wel omheen.

Als je het ene probleem hebt opgelost, dient zich het volgende aan. Mijn probleem is nu hoe gaan we het doen met het dak. Ik kan platen op het dak leggen en dan de overgebleven stukken shingles dakbedekking erop leggen. Het is waarschijnlijk te weinig om het stuk dak van ongeveer 4 m2 te bedekken.

Het lijkt zo leuk om er later eventueel sedum op te leggen. Ik pieker me suf, maar besluit uiteindelijk om er gewoon simpel golfplaat op te leggen. Veel eenvoudiger en sneller te leggen. Bovendien loopt het afdakje niet schuin genoeg om er die shingles op te leggen.

Gamma en prijzen

Richting Gamma op zaterdagmorgen is niet echt een feestje, maar ik doe het maar. Slepend met de stukken dakbedekking, peperdure schroeven om ze te bevestigen en een stukje dakgoot, loop ik weer naar de auto terug. Ik pas nog maar net bij al die immense dakdelen. Zo’n bezoek aan een bouwmarkt valt vies tegen. Ook als ik zie dat de prijs van de schroeven meer dan het dubbele is dan wat er bij het vakje stond. Duidelijk prijzen is iets waar bouwmarkten niet sterk in zijn. Of juist wel.

Het weer helpt niet mee bij het werken aan het fietsafdakje. Veel regen en wind. Toch probeer ik het om tussen de buien door het afdakje tegen de wind en regen bestand te laten zijn. Een flink karwei, maar het lukt. Het beproeft ook mijn technische kunnen, maar ik slaag erin. Kruipend op het dak en sjorrend aan de dakdelen.

Afdakje compleet met de regenton

Het afdakje is een project voor vele weken, merk ik. We zijn alweer een paar weken verder. Afgelopen weekend heb ik de dakgoot aangebracht. De dakgoten van de schuur heb ik omgedraaid zodat het water van het schuurtje op het fietsenafdakje komt. De regenton ernaast gezet. Nu valt als het regent het water netjes in de goot.

Klemmetjes en afwaterstukje

Natuurlijk moesten de klemmetjes en het afwaterstukje voor naar de regenton apart worden aangeschaft. Nog eens 20 euro. En als je dan terugrijdt, ontdek je dat je iets helemaal vergeten bent. Het afsluitstukje aan de andere kant. Dan stroomt het water bij een harde bui teveel door naar de kant waar geen afvoer is. Net als dat de afvoer van het schuurtje door de bouwers van Azalp nu precies andersom loopt. Hier zijn dus nog een paar klusjes te doen.

De volgende stappen: de afvoer in orde maken en het netjes afwerken van de buitenkant. Ook steken de uiteindes van de dure schroeven soms door het dak. Beetje riskante operatie, maar dat komt wel goed.

Gaten en kieren – Tiny House Farm

Het had al heel wat voeten in aarde voordat het schuurtje in onze tuin er stond. Nu staat het, maar zeker niet als een huis. Gedurende de wintermaanden zagen we dat hoe langer hoe meer de gaten en kieren in het hout groeiden.

Met als hoogtepunt de enorme opening ter hoogte van de bovenkant van de deur. Het gapende gat werd met de dag groter en je kon eigenlijk met je hand al door de kier heen. In mijn ogen een onacceptabele situatie. Er zou een windvlaag tussen komen en vervolgens zou de hele schuur opgetild kunnen worden door dit incident.

Nodeloos nat

Ik bekijk de schuur nog eens goed. Al die kieren zouden de boel ook nog eens nodeloos nat kunnen maken. Ik bestudeer de situatie nog eens goed. Hoe zou ik het moeten oplossen. We hadden immers de deskundige timmerlieden van de schurenbouwer Azalp ingehuurd om voor ons een nette schuur te plaatsen.

Ik vermoed dat de oorzaak bij de horizontaal aangebrachte planken boven de deuren ligt. In eerste instantie probeer ik de onderste planken los te wrikken. Onwrikbaar vast zitten ze. De ingeslagen schroeven vragen om een andere aanpak. Ik zoek het juiste bit bij de schroef en dan is het draaien geblazen. Niet dat dit draaien lekker gaat met die wiebelende draaiers.

Bovenste planken losmaken

Geduldig draaiend ontdekt ik dat ik beter de bovenste planken kan losmaken. Daar begin ik dan ook als eerste mee. Verder losdraaien. Goede draairichting vinden, waarna ze traagjes loskomen. Met de loskomende planken komt er natuurlijk ook beweging in het schuurtje. Voorzichtig probeer ik zoveel mogelijk te verhinderen dat het onverwachts snel gaat. Zo beperk ik eventuele schade.

Met een klap zinkt het bovenste gedeelte van het schuurtje in het onderste. Geen groot gapend gat meer, maar mooi aaneengesloten planken. Je zou bijna denken dat de timmerlui van azalp maar wat gedaan hebben. Maar dat doe ik natuurlijk niet. Het zijn vakkundige lui die weten wat ze doen. Klagen over een vloertje maar ondanks dat het recht ligt, toch een schuur krakkemikkig en scheef plaatsen.

Verbindingen herstellen

De elektriciteit heeft er wel wat moeite mee. Zo moet ik de verbindingen weer herstellen. Maar als alles er weer strak bij staat, ben ik heel tevreden over mijn technische inzichten en vooral oplossingen. Zo staan de pellets weer droog en kunnen we het tuingereedschap en de kussens voor de buitenstoelen weer goed beschermen tegen wind en regen.

Klusspullen – Tiny House Farm

Al een paar keer nodig gehad: de klusspullen. Ze liggen door het hele huis verspreid, maar moeten uitgezocht worden. Samen met het materiaal: schroeven, pluggen en allerlei hangers voor de boekenkasten aan de muur. Het is een mooi allegaartje dat we moeten ordenen.

Eerst alles uitpakken en ontdekken hoeveel hamers we hebben: 10! Massa’s schroevendraaiers in alle soorten en maten. 3 nijptangen, 4 waterpomptangen (sorry, nog eentje gevonden: 5), 3 schaven en 8 rolhouders voor het sauzen. Meer dan genoeg voor ons. Ook hier dus ontspullen.

Wel een uitdaging als je straks de spullen ook nodig hebt voor de nieuwbouw. Daarom proberen we zo economisch mogelijk te werken. De massa schroefjes moet wel een beetje uitgezocht worden, zodat we straks niet steeds naar de bouwmarkt hoeven rijden.

Wie weet lukt het ons om al die spullen die we hebben eens kwijt te raken…

In de gaten

image

Ik zet Billy in elkaar voor haar kamer. Het duurt niet zo lang voor we gaan eten, maar ik wil graag de eerste boekenkast in elkaar zetten. De kamer net opgeruimd. Het boekenkastje van oma krijgt een ander plekje in huis. Het oude bureautje gaat naar de weggeefgroep.

Ik ben druk bezig. Ik weet dat je goed de gebruiksaanwijzing moet volgen. Zorgvuldig zoek ik de juiste delen op en leg ze op de juiste manier in de vorm. Dan gaat het hard. De delen passen mooi in elkaar. De schroefjes schroeven aangenaam in het hout.

Het geraamte staat, even omdraaien voor de achterkant. Het gaat wat anders dan normaal. De plaat moet tussen een smalle richel worden geschoven. Ik heb te weinig ruimte. Het lukt door hem dubbel te klappen en voorzichtig erin te laten vallen. Dan hamer ik de spijkertjes in het dunne hardboard.

Ik mag de kast oprichten. Als hij staat zoek ik de plankjes en hang ze in de kast. Een plank zit er niet goed in, zie ik. Het spaanplaat is open en bloot zichtbaar. Dan ontdek ik dat het de dragende plank uit het midden is. Ik heb me vergist. Nu priemen de spijkers in de gladde, witte voorkant.

Niet goed opgelet. Ik moet de boel weer uit elkaar halen en als het dan eindelijk staat wijzen zes gaten eigenwijs in mijn richting. Niet goed opgelet, druiloor zeggen ze. Ik scheld, maar het helpt niet. De gaten blijven zitten.

Aan tafel biecht ik de gatenkaas op en vertel dat ik het verschrikkelijk vind. De nieuwe eigenaresse van de Billy-kast met gaten in een plank, kijkt mij indringend aan: ‘Papa, misschien vind jij het erg, maar ik vind het niet erg hoor.’ Een glimlach trekt over haar gezicht. ‘Eigenlijk is het best grappig. Niemand heeft dat.’