Categoriearchief: klaproos

Klaprozen en inspiratie – Tiny House Farm

Wat knapt de tuin op van een bui. Alles komt helemaal los. De klaprozen kleuren intenser dan ooit. Net als dat de hondsroos in bloei staat.

klaprozen
Klaprozen in bloei

De tuin begint er prachtig uit te zien en we beginnen er ook echt plezier in te krijgen. Het helpt wel mee dat het zomer begint te worden. Al dat frisse groen – inclusief alle distels en andere ongein – maakt je helemaal vrolijk.

Tuinexcursie

Afgelopen zaterdag is onze tuin onderdeel geweest van de tuinexcursie Struinen langs tuinen. Bezoekers kwamen langs om te kijken naar welke tuinen er in Oosterwold zijn te vinden. Puur inspiratie opdoen. Ik heb er hard om moeten lachen. ‘Inge’, zei ik. ‘Je laat ze gewoon wat onkruid zien.’

Inge heeft verteld over permacultuur en de relatie met onkruid. Dat onkruid eigenlijk niet bestaat. Daarom halen we alleen het onkruid weg waar we last van hebben. En dat verklaart ook dat we deel met distels hebben. De planten die er groeien vertellen hoe de grond is. Dus veel distels is voedselrijk. We hebben de speerdistel, de akkerdistel en de melkdistel.

Vergeten wikke en de rest

Maar er groeien niet alleen distels. Er zijn ook klaprozen, vergeten wikke, smalle weegbree, maagdenpalm, muur, paarse klaver, witte klaver, melganzevoet, bijvoet en verschillende soorten grassen en zuring. Je kunt er onkruid in zien, maar als je ze goed gaat bekijken, dan zijn het vaak schitterende planten.

Bloeiende hondsroos
Bloeiende hondsroos

Dat heeft Inge aan de 20 bezoekers van de tuinexcursie laten en ze waren allemaal onder de indruk. We hebben misschien niet zo’n grote tuin als veel tuinen in Oosterwold en het waait er flink, maar je kunt er echt genieten als je goed rondkijkt.

Inspiratietuinen

Maar gelukkig zijn er genoeg tuinen om inspiratie op te doen. Zondag liepen we door de permacultuurtuin van een buurvrouw. Zij heeft al gildes gemaakt rond de verschillende fruitbomen. Er lopen kippetjes rond en ook zij laat veel van het onkruid en de grondverbeteraars die er groeien staan. Het levert een mooie tuin op.

Rode kornoelje in bloei
Rode kornoelje in bloei

Bovendien valt dan op dat het wel scheelt als je een beetje een beschutte tuin hebt. Ik hoop dat de bomen snel wat groter worden en natuurlijke schermen vormen tegen wind en zon. Net als dat het je een beetje vrijer maakt. Want het is nog wel allemaal erg open. Zo hoop ik dat we snel wat groen om ons heen hebben en je minder in de kijker staat.

Allemaal dingen die wat geduld vragen, maar het begin is er. Daar geniet ik al onwijs van. Het wordt alleen maar mooier.

Ontworteld

Het is genoeg, de klaprozen heb ik vanmiddag uit de aarde getrokken. De laatste zaadjes nog geoogst en daarna moesten ze eraan geloven. De ontwortelden liggen nu in de groene bak.
De tuin heeft een verrassend nieuw gezicht gekregen, zo zonder die hoge uitschieters.
Ik ben best een beetje verbaasd dat al die overwoekering weinig schade heeft opgeleverd. Nu kunnen we weer genieten van de pioenroos en mogen de andere planten van het nieuwe licht genieten.
De bramen schieten aardig op met rijpen. Nog een paar weken en we kunnen smullen en jammen.

Een miljoen nakomelingen in een zakje

Een paar huizen verderop groeiden prachtige papavers langs de schutting. Ze droegen een prachtige paarse tint en we zagen hoe de bloemen omhoog kropen.
Ons geluk kon niet op toen een paar dagen later precies zo’n papaver bij ons langs de schutting groeide. Als je de schuttingdeur opendeed bij het weggaan, keek je er heel mooi tegen aan.
Hoe groot was het verdriet toen schoffelaars van de gemeente onze klaproos als onkruid behandelden. Verdwenen was de roos, nog voordat de knop in bloem had kunnen komen.
Gisteravond kwam Inge trots met een zakje. Ze hield het voor mijn neus en ik zag een reuzenknop, waar miljoenen nakomelingen uit vielen. ‘Dat is de klaproos die wat verderop langs de schutting groeide. Ik zag dat deze knop rijp was, toen heb ik hem gelijk meegenomen.’
Ik werd vannacht eventjes wakker en moest glimlachen toen ik hieraan terugdacht.

Klapperdeklap

Een rode gloed groette mij vanmorgen bij het openen van de gordijnen. Een hele trits klaprozen is uit. Het ziet er nog fleuriger uit dan een week terug.
Tot de regen zojuist de het bloemblad stuk sloeg. Gelukkig hebben de bijen en hommels hun werk al eerder vandaag gedaan.

Bloemetjes en bijtjes

Langzaam klappen ze open, de klaprozen en papavers in de achtertuin.De vuilcontainer aan het zicht onttrokken, omhelsd door een bed rozen.
De klaprozen laten zich niet weerhouden door de dunne strook aarde tussen tegels en schutting, vlak achter de poortdeur.De geur bekoort niet alleen mij, maar roept ook de bijen.
Mooi beeld van de stuifmeel die het diertje ondertussen verzameld heeft.
Niet alleen klap, maar ook rozen bloeien in de achtertuin.
Onze braam belooft ook wat…
En de Clematis staat eveneens in bloei.
Hoe mooi een doodsimpele achtertuin in Almere niet kan zijn.

Op klappen staan

Ze staan op klappen, de honderd knoppen van de klaprozen die in de achtertuin groeien. De enkele papavers die ertussen staan, kunnen ook ieder moment openspringen. Het zal een bijzonder gezicht zijn de rode rozen in onze achtertuin.
Vandaag is de eerste roos opengeklapt. Vlak erachter bloeit de eerste papaver. Rood en geel. Het ziet er heel schattig uit zo tussen al dat groen.
Vorig jaar waren we bang dat onze tuin erg kaal zou zijn in het eerste jaar. We knipten de gerijpte bolletjes van de uitgebloeide klaprozen uit de voortuin. De zaadjes verspreidden we over de verse aarde achter. We zijn iets te royaal geweest, blijkt nu, maar het is jammer als we ze nu uit de tuin halen. Zo kort voor de bloei…