Categoriearchief: islam

Boeken die je beïnvloeden – #50books vraag 9

image

Wat hebben De Celestijnse belofte, Het doel en De 7 eigenschappen van effectief leiderschap met de bijbel en de koran gemeen? Het zijn allemaal boeken die mensen beïnvloed hebben of nog steeds beïnvloeden.

En ik zou het zelf ook graag ontkennen, maar boeken beïnvloeden je. Het lezen van de romans van Maarten ‘t Hart zette mijn onwrikbare godsbeeld in beweging. Ik kreeg een liefde voor de literatuur en vormde een eigen mening.

Goddelijke komedie

Zo kun je zweren bij een specifiek boek. Zo ben ik zelf erg onder de indruk van De goddelijke komedie van Dante Alighieri. Ik kan erg genieten van de idee en de indrukwekkende compositie van dit literaire meesterwerk.

De bijbel is een boek dat mij gevormd heeft en dat voor mij heel lang bepalend is geweest in mijn leven. Misschien zelfs nog altijd, al probeer ik dat zelf wel te relativeren.

Beïnvloeden door boeken

Boeken die je beïnvloeden, die je vaker kunt lezen en waaruit je allerlei waarheden haalt. Boeken die symbool staan voor je leefwijze, waarin je een deel van je identiteit vindt.

Dat brengt mij bij de boekenvraag voor vandaag?

Laat jij je beïnvloeden door boeken en welke zijn dat?

Blog mee over #50books

Schrijf een blog over de vraag van vandaag en laat hieronder in de reactie een linkje naar je site staan. Heb je zelf een idee voor een vraag? Ze zijn van harte welkom. Mail gerust een vraag of stel hem in via het contactformulier.

#50books

De leesvraag #50books is een initiatief van Peter in 2013. Martha nam het in 2014 over en in 2015 ging Peter zelf weer verder. Vanaf de eerste vraag doe ik regelmatig mee. Naar overzicht van alle vragen.

Said El Haji en de besnijdenis

said-el-haji-in-googleAls ik Said El Haji intik in het zoekveld van Google, verschijnt bij de suggesties die Google doet, ook het woord ‘besnijdenis’. Said heeft namelijk nogal wat Marokkaans en islamitisch stof heeft doen opwaaien met zijn opiniebijdragen over de besnijdenis. De stelling dat hij zijn zoon niet zal besnijden, heeft veel losgemaakt in die gemeenschap.

Besneden masturberen

In de essaybundel Sta op en leef, vader schrijft Said El Haji op vermakelijke wijze over de besnijdenis. Naast het bericht over het niet-besnijden van zijn zoon, staat er ook een algemener bericht in over de besnijdenis. Hij stelt daarin dat de besnijdenis niet zozeer vanwege de hygiëne gebeurt, maar meer bedoeld is om zelfbevrediging tegen te gaan.

Zelfbevrediging is nog altijd een zonde, vinden de drie grote abrahamitische godsdiensten: jodendom, christendom en islam. Het zou een verspilling zijn van de goddelijke energie, die ons geschonken is om voort te planten. (119)

Zonder voorhuid aftrekken is maar een stroeve bedoening, volgens de besneden Said El Haji. De medische redenen die aangevoerd worden, dat het hygiënischer zou zijn, is volgens hem rationalisatie achteraf. Het is volgens hem de mannelijke zedelijkheid die als ware reden geldt. Maar de beperking is snel gedaan. Een creatieve geest komt met een opengesneden stuk cactus, shampoo of zeep een heel eind.

Met een man of vijf gingen ze zo masturberen, afgezonderd in een verlaten Riffijns huis.

‘Pagga’ noemden we dat, naar het Spaanse hacer una paja, wat seksueel bevredigen betekent. (115)

Volgens Said El Haji heeft de besnijdenis ook geen betekenis. Het is geen religieuze plicht, maar wordt wel opgelegd door de groep. Het gebeurt zonder dat de mensen zich bewust zijn van waarom ze het eigenlijk doen. Ze doen het omdat het zo hoort. Hij keurt dat af.

De besnijdenis en christenen

Overigens gaat Said El Haji niet diep in op het afschaffen van de besnijdenis onder christenen. Waarschijnlijk was hier een praktische reden voor. De apostel Paulus was er pragmatisch genoeg voor om de doop voor de besnijdenis in de plaats te stellen. Al moet het een flinke discussie zijn geweest onder de eerste christenen. Maar de besnijdenis heeft het afgelegd in het christendom.

Het maakt het argument van de mannelijke zedelijkheid minder sterk, maar versterkt wel het argument om te stoppen met dit ritueel onder moslims. Wat heeft het immers voor een reden het ritueel door te zetten als niemand de betekenis kent.

Voor de Joden weegt naast de plicht volgens de Thora, het sociale aspect wel sterk als reden. Het is dezelfde reden waarom de eerste christenen een vervanging zochten voor het ritueel.

Lees ook mijn bespreking op Litnet van Said El Haji’s prachtige essaybundel Sta op en leef, vader

Said El Haji: Sta op en leef, vader. Amsterdam: Uitgeverij Jurgen Maas, 2013. 160 pagina’s. Prijs: € 14,95. ISBN: 978 94 91921 00 1

Electoraal garen spinnen

Interessant fenomeen, die Geert Wilders. Want wie trekt een rechtzaak in het politieke? Is dat de rechter of is het degene die in het beklaadenbankje zit? Een boeiende ontwikkeling want als Wilders inderdaad iemand is die zegt waar het op staat, waarom houdt hij zijn mond in de rechtbank?

Een redelijk debat met Wilders is niet te voeren. Alles wat hij zegt, dient een electoraal doel: stemmen trekken, de grootste worden. Hier zit de toekomstige premier van Nederland. Hij zegt niet wat hij denkt, maar zegt alleen maar iets als hem dat stemmen oplevert. Niet de opponent, de persoon die tegenover hem zit bij een discussie, telt. Nee, voor Wilders geldt het publiek. Bovendien hoeft hij dat publiek niet te overtuigen, hij hoeft hen alleen maar te bevestigen.

Wij worden eindelijk eens gehoord, is het geluid dat zijn stemmers vaak zeggen. Vervolgens vinden zij zijn mening ook extreem en hoeft dat gebeuren van de islam allemaal niet zo nodig, vinden zij. Maar dat hij het zegt, zegt voor hen genoeg.

Daar is het lastig tegen vechten. Als je Wilders aanvalt, val je niet Wilders aan, maar zijn publiek. Wat Wilders vervolgens hoeft te doen: niks. Hij zwijgt, want hij hoeft zich niet te verantwoorden. Daarom verwordt een proces dat aanvankelijk een verantwoording is voor uitspraken, een politiek proces. Welke uitkomst de rechtszaak ook heeft, Wilders wint.

Versnippering partijen levert alleen maar meer onvrede op

De nieuwe politiek onder aanvoering van partijen als de PVV werken juist datgene in de hand wat ze bestrijden. De radicalisering van verschillende partijen zorgt voor een versnippering, waardoor sommige partijen uitsluiten dat ze met elkaar willen samenwerken.

Kleinere partijen

Partijen worden door de versnippering kleiner, waardoor het lastig is een coalitie te vormen. Bij de laatste kabinetsformatie lukte het met moeite de partijen PvdA en CDA tot elkaar te brengen. Eerder mislukte het en ook dit keer waren er door de verkiezingen veel obstakels te overwinnen. Na de breuk tussen CDA en PvdA zal het lastiger worden beide partijen dichter bij elkaar te brengen.

Uitsluiten

Ook sluiten bepaalde partijen samenwerking uit. SP, GroenLinks en PvdA zeggen dat een coalitie met de PVV moeilijk wordt. Of een droomcoalitie van PVV met CDA en VVD realistisch is, is de grote vraag. In een interview met Playboy vertelt Geert Wilders over zijn tijd bij de VVD. Hij is blij dat zijn mond niet meer gesnoerd wordt en dat hij nu kan zeggen wat hij wil. Een coalitie zal hem de mond snoeren. Zeker met zijn oud-partijgenoten kan dit nog weleens lastig worden.

Saaiheid

De meest kansrijke coalities zijn tegelijkertijd coalities waar de saaiheid vanaf druipt. Alleen een charismatisch leider, die de harten van veel Nederlanders steelt, kan een eenheidsworst nog enigszins maskeren. Maar het meest waarschijnlijk is een slechte samenwerking tussen partijen, gekonkel en boterzachte compromissen. Dat geeft eerder fenijn dan een adequate regering.

Frisse wind

Het is dan ook de grote vraag of de nieuwe politiek oplevert wat de nieuwe kiezer in deze politiek zoekt. Deze kiezers geven vaak als argument voor hun politieke kleur dat er maar eens een nieuwe wind moet waaien. Zeker een politiek frisse wind door Den Haag kan geen kwaad. Het kan de gevestigde orde behoorlijk laten wankelen. Tegelijkertijd zorgt radicalisering ook voor minder samenwerking. Samenwerking die juist zo enorm noodzakelijk is.

Duidelijk doel

Leiderschap kan de politiek uit deze negatieve spiraal halen. Op dit moment zie ik niet de charismatische leider zoals bijvoorbeeld Amerika heeft met Obama. Balkenende en Rutte missen leiderschap en Cohen is teveel een bestuurder. Obama onderscheidt zich van de Nederlandse leiders. Hij heeft een duidelijk doel, richt zich effectief op dat doel en plaatst zijn onderhandelingen ten dienste van dat doel. Een nieuwe premier zal zich dan ook moeten richten op de onvrede en de verdeeldheid. Hij zal zich hard moeten maken aan het oplossen van de problemen die anderen benoemen.

Spagaat

Het wrange is namelijk dat Wilders wel roept, maar tot op heden zijn vingers niet brandt aan een plek in de colleges van B&W in Den Haag of Almere. Jammer, omdat hij zich juist dan kan bewijzen en kan laten zien hoe hij vindt dat het anders kan. Het vraagt tegelijkertijd om het onvermijdelijke compromis. De verdeeldheid staat een compromis tegen. Dat is de spagaat waarin de politiek momenteel verkeert. Het levert meer winst op om in de oppositie te blijven en niet te besturen. Het lijkt wel of de macht verschuift van het bestuur naar de oppositie.

Meer onvrede

Een coalitie zal alleen maar meer onvrede teweegbrengen, omdat het compromist bij voorbaat een onduidelijke koers oplevert. Een coalitie van 3 of meer partijen brengt vage doelstellingen met zich mee. Juist dit beleid veroorzaakt het onderbuikgevoel en kan geen goed antwoord geven op de verschillende partijen.

Gestrekte benen

Wilders kiezen vanwege de belangrijke punten waarmee hij zich onderscheidt, zal het probleem eerder groter maken dan werkelijk oplossen. Zeker als Wilders niet mee regeert, want hij zal nooit al zijn belangrijke punten door kunnen voeren. Het is de spagaat waarin Nederland momenteel zit. En die benen zullen nog wel even gestrekt blijven.

Trots op Almere

Iedereen aan wie ik vertel waar ik woon en die Almere verder niet kent, reageert steevast hetzelfde. Als ik vertelt heb dat ik in Almere woon, herhaalt de persoon altijd met een herhaling van de plaatsnaam, met een minzame ondertoon in de intonatie. ‘Almere?’

Geen historie
De toon zet het gesprek wel, want degene laat blijken dat hij daar nog niet dood gevonden wil worden. Vervolgens verlangt hij wel dat ik een vloeiend betoog houdt wat nou zo leuk is aan Almere. Het bezwaar dat ik tegengeworpen krijg – het heeft geen historisch hart – is niet te ontkrachten. Inderdaad heeft Almere geen oud centrum. Maar is dat de reden dat er niets te beleven valt?

Tot voor kort was ik erg trots op Almere. In Almere moet je het zelf maken. In Almere is geen eeuwenoud centrum om op terug te vallen. Maar als je zelf actie onderneemt, gaat er een wereld voor je open. In Almere heerst namelijk een ongekende vrijheid en mogelijkheid. In Almere is nog ruimte, in Almere is nog zin en in Almere is alleen maar uitdaging.


Vinex-wijk
Almere wordt door die cynici de stad van de burgerlijkheid genoemd. De afkorting Vinex noemen ze vaak. Eindeloze rijen huizen in troosteloze wijken. Weinig vertier, een leeg buurthuis bij een groot, leeg parkeerterrein. Fietspaden omperkt door vers aangeplante boompjes. En een supermarkt op een verder leeg terrein.

Net als in vrijwel elke nieuwbouwwijk in Nederland, zul je dit inderdaad ook in Almere vinden. En ook ik moet eerlijk bekennen dat ik in grote delen van Almere niet zou willen wonen, net zoals ik niet zou willen wonen in Houten, Zoetermeer, Nieuwegein, Capelle aan de IJssel, Hoofddorp of de echte Vinexwijk Leidsche Rijn bij Utrecht. Op de laatste krijg ik altijd terug: ‘Ja, maar je bent wel binnen 10 minuten in het centrum van Utrecht.’ Volgens mij kloppen die 10 minuten niet en fiets je er snel twintig minuten over, maar er wordt weer een beroep gedaan op een oud stadscentrum.

Pyjama
Tegen deze kortzichtigheid is wel te argumenteren. Het valt mij op dat zo weinig Nederlanders trots zijn op zoiets als Almere. Veertig jaar terug was daar nog niks, een grote bak water en nu staat er uit het niets een hele stad. De stad wordt volgens de cynici bevolkt door burgerlijke lieden, die slapen in een pyjama en die koffie drinken uit een Senseo-apparaat. Niks geen pioniers en avonturiers, maar saaie, burgerlijke lui die ‘s avonds SBS6 en RTL4 kijken, in plaats van in het theater. Die op zaterdag vissen in de vaart of schreeuwen bij het voetbalveld om hun zoontje het winnende doelpunt te zien scoren.

Ik heb altijd gezegd dat dit niet waar is. In Almere wonen mensen met een krachtige imborst, verdraagzaam naar elkaar toe en bovenal mensen die het zelf weten te maken. In Almere wonen veel rassen, geloven en standen gebroederlijk naast elkaar. Er heerst geen grote saamhorigheid, maar iedereen verdraagt elkaar en is zelfs bereid iets voor elkaar te doen.

Iedereen stemt PVV
Het is echter niet waar. Ik zat er naast. Ik heb het wel gezegd, maar in Almere woont een groep mensen die PVV stemt. Net als in heel Nederland en het percentage verschilt niet eens zo heel wezenlijk van het landelijke cijfer. Als een groep wespen op een appeltaart, zijn de media op Almere gedoken. Alles is mislukt in deze gemaakte stad. Iedereen stemt PVV en niemand verdraagt iemand nog. Dat in Den Haag ook verkiezingen waren waar dezelfde partij aan meedeed, was niet interessant. Juist Almere, met een flets imago, dat nog zachter is dan boter, juist dat Almere geeft zo’n mooi beeld.

Nu hoef ik me niet alleen meer te verantwoorden waarom ik in Almere woon. Nu moet ik me ook nog uitleggen waarom ik door zoveel PVV-stemmers word omringd.

De Film

Ik ging naar het internet
om de film te zien
traag trokken de beelden
voorbij. De maag van mijn
computer rommelde
in horten en stoten

Twee zijden leken elkaar
meer dan ooit te vermijden
het bloed en het woord
vond elkaar nooit
mijn computer knorde
verder van verdriet

Grieg speelde droevig
stopte en draalde dan weer
van de drukke bezoekers
die net als ik naar
internet waren
om de film te zien

Als ik een vliegtuigje was
zou ik liedjes zingen
‘het is zo warm hier
ik verbrand bijna’
neuriet de melodie
steeds door mijn hoofd