Categoriearchief: dwdd

Wat was het mooiste boek dat je dit jaar las? – #50books vraag 50

De laatste vraag van dit jaar. Een heel jaar vragen verzinnen. De ene week ging het makkelijker dan de andere, maar bij elkaar is het een mooie lijst geworden. Volgens het televisieprogramma DWDD is de tijd van de lijstjes weer aangebroken. Het absolute hoogtepunt volgt in de week tussen Kerst en Oud en Nieuw met de Top2000.

Als lezers onder elkaar houden we het hier wat rustiger. Daarom geen grootse lijstjes al lijkt het mij heel leuk om volgende week een mooie lijst samen te stellen op basis van de vraag van deze week. Het is een vraag met een terugblik:

Wat is het mooiste boek dat je dit jaar las?

Je mag van mij kiezen uit meerdere boeken, genres. Het boek hoeft ook niet per se dit jaar verschenen te zijn, mag een gouwe ouwe zijn die je trof. Het moet wel een topper zijn die je de lezers van de boekenvraag #50books wilt aanraden.

Ik ben zoals elke week heel benieuwd naar de boeken die jullie noemen. Het is tegelijkertijd de laatste keer dat ik jullie een boekenvraag stel. Vanaf volgend jaar neemt Martha de boekenvraag over op haar blog drspee.nl. Ik wens haar heel veel succes en sluit zeker geregeld aan bij het beantwoorden van de vraag.

Blog mee over #50boeken

Schrijf een blog over de vraag van vandaag en laat hieronder in de reactie een linkje naar je site staan. Heb je zelf een idee voor een vraag? Ze zijn van harte welkom. Mail gerust een vraag of stel hem in via het contactformulier.

#50books

De leesvraag #50books is een initiatief van Peter in 2013. Martha nam het in 2014 over en in 2015 ging Peter zelf weer verder. Vanaf de eerste vraag doe ik regelmatig mee. Naar overzicht van alle vragen.

Welk schrijversinterview vergeet je nooit? – #50books vraag 47

img_20161120_092632.jpgHet programma DWDD begint meer en meer een boekenprogramma te worden en minder het accent op televisie te leggen zoals in de beginjaren. Zo waren er afgelopen maandag 2 schrijvers in de uitzending en werden de biografie over Boudewijn Büch gepresenteerd en de biografie van wielrenner Thomas Dekker.

Interessant in deze discussies was de vraag: wat is waarheid. Beroepsfantast en schrijver Boudewijn Büch tegenover de wielrenner die eindelijk eens de waarheid wil vertellen. De cruciale rol van Frits Barend in dit geheel die tekeer gaat over de kleedkamergeheimen die de wielrenner Thomas Dekker verklapt, maar milder is in de teleurstelling van vrienden als ze erachter komen dat Boudewijn Büch zijn vrienden voorloog.

Ik kijk eigenlijk nooit naar boekenprogramma’s op televisie. Het stimuleert mij niet om een boek te gaan lezen. Al krijg ik van sommige fragmenten met schrijvers nooit genoeg. Dan draait het er vooral om als ze beginnen voor te lezen. Maarten Biesheuvels Brief aan zijn vader, is werkelijk prachtig. Het geeft dit verhaal extra dimensie als hij het zelf voorleest. Maar over het algemeen boeien mij de verhalen over het hoe en waarom van een boek wat minder.

Hoe zit dat bij jou? Heb jij een schrijversinterview dat je prachtig vindt? Of inspireren interviews op televisie met schrijvers je om een boek te gaan lezen? Je mag de vraag ook uitbreiden tot interviews in kranten of tijdschriften.

De vraag van vandaag is: Welk schrijversinterview heeft blijvend indruk op je gemaakt?

Ik ben benieuwd naar je antwoord.

Blog mee over #50boeken

Schrijf een blog over de vraag van vandaag en laat hieronder in de reactie een linkje naar je site staan. Heb je zelf een idee voor een vraag? Ze zijn van harte welkom. Mail gerust een vraag of stel hem in via het contactformulier.

#50books

De leesvraag #50books is een initiatief van Peter in 2013. Martha nam het in 2014 over en in 2015 ging Peter zelf weer verder. Vanaf de eerste vraag doe ik regelmatig mee. Naar overzicht van alle vragen.

DWDD en boeken – #50books antwoorden vraag 10

image

Televisie kijken en boeken lezen lijken 2 dingen die niet zo goed samengaan. Een groot deel van de beantwoorders van deze 10e boekenvraag geeft aan dat ze weinig televisie kijken. Ze slaan liever een goed boek open. En als ze dan televisie kijken, is het een heus boekenprogramma, zoals dat van Wim Brands op zondagmorgen op de VPRO.

De meeste bloggers is ontgaan dat Schuld van Walter van den Berg het Boek van de Maand maart is. Ze kijken het programma niet meer omdat het concept is uitgemolken of omdat ze uitgekeken zijn op de presentator. Dat het de boekenrubriek in het televisieprogramma voor uitgeverijen en boekhandelaren wel erg goed is voor de verkoop, laat ook het artikel zien – heel toevallig – over het Boek van de Maand in DWDD in de Volkskrant van vandaag.

4 vragen bij een boek

Voor Martha is een boek dat bij DWDD het Boek van de Maand is, niet de reden om voor het boek te kiezen. Zij stelt 4 vragen als haar een boek wordt voorgesteld via de bloggersleesclub Een perfect dat voor literatuur. Voor haar is het belangrijk wat er op het kaft staat: de titel, de omslag en de tekst op de achterflap.

Daarmee legt ze wel heel veel bij de marketing van de uitgeverij. De verwachtingen van het omslag en de tekst erop worden bij mij erg vaak teleurgesteld. Misschien is de doorslaggevende vraag: heb ik al eens eerder iets van deze schrijver gelezen? Wat hier de reden is om het werk van een schrijver die ze eerder niet gelezen heeft, wel te kiezen, blijft helaas onopgehelderd.

Plakplaatjes

Een boek met een sticker erop. Het zou verboden moeten worden, vindt Peter. De ontsierende plakplaatjes helpen bij hem niet om een boek te gaan lezen. Dat Schuld van Walter van den Berg een prachtig boek is, is voor hem niet omdat het in DWDD het boek van de maand is. Hij kent het allang als mede-oprichter van de uitgeverij waar het boek van Walter van den Berg is verschenen.

Voor Peter zijn vrienden en een selecte groep bloggers bepalend voor de boeken die hij leest. Hij laat zich zeker beïnvloeden maar niet door televisieprogramma’s waarvan het concept is uitgewerkt. Overigens viel ik zelf ook na een jaar of 2 af. Wat de schrijver van het citaat over DWDD zegt, schreef ik jaren geleden al.

Bijna nooit teleurgesteld

Volger en collega Renata heeft zich bijna nooit laten teleurstellen door de boeken die de boekhandelaren in DWDD aankondigen. Meestal zijn het boeken die haar aanspreken en waar ze nog altijd met plezier aan terugdenkt. Met uitzondering van het boek In het licht van wat wij weten van Zia Haider Rahman.

Tikkende plaat

Blogger Ruud heeft een hekel aan tikkende platen. Zit in het televisieprogramma DWDD de kracht in de herhaling. Ruud vindt het hinderlijk, net als het uitmelken van een naam: de maniertjes van Matt Hijs. Hij laat zich niet beïnvloeden door de keuze van 4 willekeurige boekverkopers. O ja, en zijn mening over Schuld? Als medeoprichter van de uitgeverij heeft hij het boek al gelezen en zijn oordeel al geblogd.

Wim Brands

Blogger Jannie laat zich niet beïnvloeden door DWDD, al is het omdat ze niet zoveel televisie kijkt. Wel kijkt ze trouw naar het boekenprogramma van Wim Brands. Ze vindt hem een fijne interviewer die zich in schrijver en boek verdiept heeft. Verder haalt ze meer informatie uit recensies op internet. Al spreken niet alle bloggers haar evenveel aan en blijft er een select groepje blogs over die ze graag volgt.

Oprah Winfrey

Ook boekenblogger Ali is klaar met DWDD, ze volgt het evenmin. Voor haar is het boek zelf veel belangrijker: wat staat er op de omslag en spreekt dat je aan? De kwalificatie boek van de maand doet haar niks. Overigens is het idee van zo’n uitverkiezing ouder dan je denkt. Oprah Winfrey heeft al jaren geleden een Book club in haar televisieprogramma gelanceerd.

Onder ogen

Niek kijkt eveneens liever naar het boekenprogramma van Wim Brands van de VPRO, dan zich mee te laten nemen in het dagelijkse DWDD. Buiten het feit dat ze het laatste ook minder goed kent, laat zich niet leiden door televisieprogramma’s. Zij leest een boek als het haar onder ogen komt en ze enthousiast wordt, op welke manier dan ook.

Geen boek voor u

Blogger Fokke laat zich leiden door meer dan een televisieprogramma. Wat hem opvalt bij de keuze voor Boek van de Maand is dat de boekhandelaren het altijd roerend met elkaar eens zijn. Want kiest de boekhandelaar niet heel toevallig een schrijver die die week in zijn boekhandel komt signeren?

Nee, Fokke laat zich adviseren door zijn eigen boekhandelaar. En deze weet dat hij niet te vaak mag komen met een verkeerde tip. Daarom trekt hij zich meer aan van de opmerking ‘Nee, dat is geen boek voor u’, dan van een iets te enthousiaste aanbeveling.

Lees de volgende boekenvraag

#50books

De leesvraag #50books is een initiatief van Peter in 2013. Martha nam het in 2014 over en in2015 ging Peter zelf weer verder. Vanaf de eerste vraag doe ik regelmatig mee. Naar overzicht van alle vragen

Boek van de Maand – #50books vraag 10

image

Op zijn blog vertelt schrijver Walter van den Berg wat het met hem deed toen hij zijn nieuwe roman Schuld zag liggen op het stapeltje bij DWDD. Matthijs van Nieuwkerk kondigde net aan dat het boek van de maand bekend zou worden gemaakt. Van den Berg schrijft:

Op onze blurry tv dacht ik mijn boek te zien liggen, en ik hapte dus een beetje naar adem, en ik sms’te mijn vrouw:

IK LIG OP TAFEL

En daarna: ‘en ik geloof dat ik boek van de maand ben’.

Vervolgens blijkt hij inderdaad Boek van de Maand te zijn. Een prachtige aanmoediging van de verkoop. De eerste druk is uitverkocht, maar de tweede komt net van de persen en zal deze week verkrijgbaar zijn.

Volgen

Ik volg Walter van den Berg al een tijdje, ook omdat ik een tijdje bij dezelfde opdrachtgever in Den Haag werkte. Soms – heel soms hoor – liepen we samen op van het station naar het werk. Hij vertelde dat hij vanuit het bloggen is gaan schrijven, terwijl ik precies andersom ben gegaan.

Zijn boeken spreken mij erg aan vanwege de korte zinnen en de afstandelijke stijl. Hij schrijft geen woord teveel en weet daarmee op een prachtige manier heel heftige dingen te beschrijven.

Vorige roman

Zijn vorige roman Van dode mannen win je niet deed mee aan onze leesclub Een perfecte dag voor literatuur. Ik las het op Texel en vond het boek beter dan zijn 2 eerdere romans. Dat belooft wat voor zijn nieuwe roman Schuld

Walter van den Berg is terecht blij dat hij Boek van de Maand is. De realiteit is dat deze titel een enorme boost oplevert aan verkoop. Volgens Walter van den Berg liep de verkoop van zijn romans altijd een beetje uit de pas met de positieve recensies erover.

Trailer

De trailer van Renske Cuijpers die speciaal voor het Boek van de Maand is gemaakt, is prachtige extra promotie van het boek. Kortom, voor schrijver en uitgever een droom die werkelijkheid wordt.

Dat brengt mij bij de boekenvraag van deze week:

Is een Boek van de Maand bij De wereld draait door voor jou de reden om het te gaan lezen?

Laat jij je beïnvloeden door een sticker op het omslag dat het betreffende boek in DWDD is geweest? Of zijn er andere redenen om een boek te kopen en te gaan lezen?

Blog mee over #50books

Schrijf een blog over de vraag van vandaag en laat hieronder in de reactie een linkje naar je site staan. Heb je zelf een idee voor een vraag? Ze zijn van harte welkom. Mail gerust een vraag of stel hem in via het contactformulier.

#50books

De leesvraag #50books is een initiatief van Peter in 2013. Martha nam het in 2014 over en in 2015 ging Peter zelf weer verder. Vanaf de eerste vraag doe ik regelmatig mee. Naar overzicht van alle vragen.

Boekenweek

image

Ik speur de rijen boeken af. Een paar weken geleden wist ik nog zo zeker welke boeken ik wilde. Maar de vondst van de bundel dierenverhalen van Anton Koolhaas bij de kringloopwinkel bracht me uit balans. Voor 2 euro in ongelezen staat, is een groot verschil met de 12,50 euro die de boekwinkel ervoor vraagt. Dan kies ik voor het afdankertje in de hoop het een beter te leven te geven dan het had.

Nu twijfel ik de rijen voorbij. Het ene nieuwe boek na het andere gaat door mijn handen. Het ene nog mooier dan het andere. Het vraagt om een keuze waar je geen spijt van krijgt. Anders kun je het net zo goed afstaan aan de kringloopwinkel.

Na lang dubben sta ik met een bundeltje liefdespoezie van Ovidius en het boekenweekessay in de hand bij de kassa. Eigenlijk een stuiver te weinig. Maar ik krijg het boekje van Kees van Kooten toch. De verrekijker. Hij ligt in mijn hand. Op de voorkant staat Kees van Kooten voor een spiegel. Naast hem een tafeltje met daarop de verrekijker en een boek. Het logboek van zijn vader weet ik uit de verhalen. Over de oorlog.

Thuisgekomen gaat het boekje onmiddellijk open. Ik zoek de scene van het ‘Dubbelspel’ die de schrijver een paar dagen eerder nog zo mooi voorlas in De wereld draait door. Het is zeker een opwindend verhaal. Op papier net zo opwindend als voorgelezen. De nostalgie en het heimwee naar vroeger spat ervan af.

Ik wil weer eens proberen te schrijven voor Litnet. Langgeleden maar het schrijven over boeken vind ik heerlijk. Ik ga het weer doen en lees gulzig het boekje. Onderwijl vorm ik mijn mening. Maar het lukt pas echt als ik op de bank zit, laptop op schoot, boekje op de armleuning. De mening druppelt het verhaal binnen en de kop: ‘Altijd weer die oorlog’.

Ergernis salaris

image

‘Een interviewer houdt zichzelf natuurlijk altijd buiten het gesprek. In gesprek met Jan Mulder doe ik dat uiteraard ook. Al voel ik mij weleens ongemakkelijk als het om salarissen gaat. Ik weet dat veel geld verdienen aan publiek geld een heikel punt is.

Dat ik wat meer verdien, moet ik overal verdedigen. Gelukkig laat ik dat verdedigen aan mijn baas over. Ik heb de prijs afgesproken en mijn publieke omroep heeft dat ervoor over. Vervolgens mogenz zij het aan de wereld uitleggen.

Dan zegt Jan Mulder dat de nieuwe baas van de SNS-bank eigenlijk best wel 6000 euro per maand mag verdienen in plaats van 600.000 per jaar. En geen cent meer. Best hypocriet. Hij zit hier voor een vergoeding die in verhouding de voorgestelde 6000 euro van de bankdirecteur verre overtreft. Dat weten wij allebei.

Kritisch zijn van mijn kant, is net zo hypocriet. Ik presenteer elke dag een programma en krijg daarvoor ook veel geld. Omdat ik zulke kritische vragen stel en het programma zonder mij helemaal niks zou zijn. Kritische journalistiek kost nu eenmaal veel. Meer dan een premier mag verdienen.

Jan Mulder levert een bijzondere bijdrage omdat hij feilloos zijn ergernissen laat aansluiten op de ergernissen van het volk. Publieke salarissen bijvoorbeeld. Schandalig dat een bankdirecteur meer dan 3 keer zoveel verdient als de minister-president. Hij staat in zijn gelijk. Niemand die erover denkt dat hij er misschien wel voor meer geld zit.

Waarom zou ik er dan over beginnen? Ik ga toch niet mijzelf in zo’n discussie betrekken. En kritisch naar mijzelf zijn is mijn zwakte tonen. En daar zou het programma weinig bij gebaat zijn. Mondje dicht dus en snel naar de volgende ergernis.’