Categoriearchief: boekhandels

De ideale boekwinkel – #50books antwoorden vraag 21

image

Een boeiende vraag was het die binnenkwam van Martha: hoe ziet jouw ideale boekwinkel eruit? De boekwinkels verdwijnen best snel. Veel mensen bestellen boeken via internet en ook het aanbod van tweedehands boeken is groot. Hoe zou een boekhandel er in deze tijd uit moeten zien, is de vraag.

Een ongekend aantal reacties zijn er op deze vraag binnengekomen. De boekwinkel leeft nog altijd en veel lezers zien er ook mooie dingen in.

Idealen en dromen

Martha mist een goede boekhandel in haar woonplaats. Na het faillissement van Paagman is er nog een kantoorboekhandel en een AKO en een handjevol Bruna’s. Niet veel bijzonders dus meer. Mijmerend legt ze uit hoe haar ideale boekhandel eruit ziet: veel boeken, heel veel boeken. Voor elk wat wils en absoluut niet rendabel. Maar wel een Walhallah voor elke boekenliefhebber.

Naast boeken wenst ze zachte banken met veel kussens en andere plekjes om met een boekje in een hoekje te kunnen zitten. Uiteraard hoort daar op elke verdieping een koffiezetapparaat en veel limonade om het verblijf in de boekenhemel nog iets completer te maken.

Ik vraag mij af of je op zo´n plek ooit nog zou weggaan met een boek in de handen of dat je er juist zou willen blijven wonen.

Geen boekenromanticus

Hij geeft het gelijk toe in zijn blog over de ideale boekwinkel: Carel is geen romanticus en zeker geen boekenromanticus. Voor hem geen Paagman, De Slegte of Donner. In de Zilverstad ontbreekt het aan een goede boekhandel. Daarom is hij praktisch ingesteld en houdt hij het bij bol.com en een e-book.

Marks & Co

Boekenblogger Wim hoeft niet lang na te denken over zijn ideale boekwinkel: Marks & Co, het antiquariaat uit de film 84 Charing Cross Road. Dat Anthony Hopkins achter de balie moet staan, of iemand die heel veel op hem lijkt, spreekt voor zich. Hij kan iedereen van literair advies dienen. Zelfs het de moeilijkste hints van klanten weet hij tot een boek te brengen.

De ideale boekwinkel is een antiquariaat voor Wim. Winkels waar je nieuwe boeken kunt halen, zijn niet meer interessant. Dat de boekwinkel in zijn dorp ermee ophoudt, is jammer, maar Wim betrapt zich er meteen ook op dat hij er maanden niet meer geweest is. Nieuwe boeken bestel je online via bol.com.

De ideale boekwinkel is de bibliotheek

Jannie haalt je meteen uit je droom: de ideale boekhandel bestaat niet, kopt ze dreigend. Daarvoor verschillen de wensen en verlangens van elke boekenklant. Ze stelt een lijstje met 5 eisen waar de ideale boekhandel aan moet voldoen, waarin ondermeer een goed en gevarieerd aanbod, bereikbaarheid, deskundig personeel en extra´s in de vorm van lezersavonden en tentoonstellingen.

Zo schrijvend ontdekt ze meteen dat de ideale boekwinkel die het dichtste hierbij in de buurt komt, geen boekwinkel is. Het is de bibliotheek. Deze heeft alles voor handen wat ze wenst en is bovendien een stuk goedkoper. Wat daarbij handig is, is dat boeken die niet in haar eigen bibliotheek voorradig zijn, worden uitgeleend via de Zeeuwse bibliotheek in Middelburg.

Deventer boekenmarkt

Blogger Niek geeft een korte historie van het (boek)winkelen. Eigenlijk komt ze haast nooit meer in een fysieke winkel, biecht ze op. Ze heeft ook niet de behoefte om op zoek te gaan naar boeken. Er liggen altijd wel boeken op haar plankje die nog gelezen moeten worden. En op 1 of andere manier raakt dit plankje eigenlijk nooit leeg.

Alleen 1 dag in het jaar zoekt ze nog de boeken op. Dat doet ze op de Deventer boekenmarkt. Dan struint ze kraampjes af en laat zich verrassen door alle boeken die er liggen. Ze dwaalt van de ene wereld in de andere en komt met een flinke stapel boeken thuis. Voor op het plankje ongelezen boeken.

Koffiehoekje of café

Ali is gek op boekwinkels en is blij dat ze in Den Haag woont. Het boekenklimaat is in de Hofstad aardig veranderd de laatste jaren. Het lijkt weer dat er weer goede boekwinkels zijn teruggekomen na de jaren dat ze bij bosjes omvielen en verdwenen uit het straatbeeld.

In haar lijst refereert ze ook naar een paar mooie buitenlandse boekwinkels, zoals American Book Center en Dussmann in Berlijn. Dat is voor Ali ook de ideale boekwinkel. Een boekwinkel waarin een ruim aanbod in buitenlandse titels te vinden is. Het liefst met een koffiehoekje of café erbij.

Nescio, Elsschot of Reve?

De dikke blauwe man heeft zeker zijn voordelen, vindt Fokke, maar een ‘echte’ boekwinkel is toch wel het mooiste. Lekker een boek vasthouden, bladeren door de pagina´s en er een stukje in lezen. Je kunt je in de boekwinkel laten verrassen. Dat lukt je niet online. Daar moet je het vooral hebben van reviews en aanbevelingen van anderen.

Daarna beschrijft Fokke zijn ideale boekwinkel. Tafels waarop ze liggen uitgestald, een ruime sortering in boeken en vooral de boeken van Nescio, Elsschot of Reve. Voor hem een belangrijk criterium: ‘als ze niet in de kasten in de winkel staan wordt het moeilijk, tussen die winkel en mij’. Net als de aanbevelingen van de boekhandelaar. Die meedenkt, weet wat je leuk vindt en goede tips geeft.

Lees morgen de nieuwe boekenvraag.

#50books

De leesvraag #50books is een initiatief van Peter in 2013. Martha nam het in 2014 over en in 2015 ging Peter zelf weer verder. Vanaf de eerste vraag doe ik regelmatig mee. Naar overzicht van alle vragen.

Je ideale boekwinkel – #50books vraag 21

image

De boekwinkel is niet meer wat het geweest is. De laatste jaren zijn er heel veel verdwenen uit steden en dorpen. In sommige plaatsen is er niet eens meer een boekwinkel te vinden. Of je het met een minieme zaak doen die de inkomsten niet uit boeken haalt, maar uit dure tijdschriften.

De boekwinkels zouden lijden onder de aanbiedingen van online boekverkopers. Mensen bestellen een boek meteen online dat de volgende dag in de brievenbus valt. Of dit klopt, weet ik niet. Ik bestel vrijwel nooit online en als ik het doe, dan is het tweedehands.

Vasthouden

Ik wil bij het aanschaffen van een boek het vasthouden of er zeker van zijn dat het het boek is dat ik zoek. Er even in bladeren en kijken. De eerste pagina lezen en me al laten meenemen door het verhaal.

In mijn woonplaats is een aardige boekwinkel. Al is het niet meer wat het geweest is en liggen kantoorartikelen, romans en kleurboeken gebroedelijk naast elkaar. Ook is het grootste aanbod van de boeken die er ligt niet aan mij besteed. Het zijn vaak boeken die gretig aftrek vinden onder een breed publiek.

Geld verdienen

Ik snap ook wel dat de boekhandelaar moet schipperen tussen fijnzinnigheid en geld verdienen. Naar mijn oordeel zouden ze heel goed samen moeten gaan, maar de praktijk is weerbarstiger. Aan de boekenlezer wordt de vraag niet zo vaak gesteld, daarom kreeg ik deze vraag binnen via Martha.

Boekenvraag 21

Hoe ziet jouw ideale boekwinkel eruit?

Is jouw ideale boekwinkel 24 uur per dag open? Heeft hij alle boeken op voorraad of wil je juist een boekwinkel die boeken voorstelt. Een boekhandelaar die je attendeert op een boek dat wel bij jou in de smaak zal vallen? Een zaak waar je helemaal in kunt verdwalen, of juist een klein winkeltje?

Ik ben ontzettend benieuwd naar de antwoorden.

Blog mee over #50boeken

Schrijf een blog over de vraag van vandaag en laat hieronder in de reactie een linkje naar je site staan. Heb je zelf een idee voor een vraag? Ze zijn van harte welkom. Mail gerust een vraag of stel hem in via het contactformulier.

#50books

De leesvraag #50books is een initiatief van Peter in 2013. Martha nam het in 2014 over en in 2015 ging Peter zelf weer verder. Vanaf de eerste vraag doe ik regelmatig mee. Naar overzicht van alle vragen.

Boekenweek – #50books vraag 11

image

De derde week van maart: de boekenweek. Vanaf het moment dat ik het eerste boekenweekgeschenk op school kreeg, doe ik mee met de boekenweek. Het eerste geschenk: Leon de Winters Serenade dat door strengchristelijke scholen werd geweigerd.

Ik zat op het volwassenenonderwijs en wij vielen eigenlijk buiten de boot, maar onze lerares Nederlands wist een doosje bij een strengchristelijke collega te halen. Zodoende kregen wij van de eenjarige Havo ook een exemplaar van het boek.

Ik was al veel eerder naar de literaire boekhandel Het Paard van Troje in Ede gegaan en had er meteen een paar boeken van Leon de Winter bijgekocht. Net als het boekenweekessay van Jan Wolkers Zwarte bevrijding met de zin waar hij altijd aan moet denken als de Last Post klinkt: ‘Blow the horn, Stan! Blow, the horn!’ uit de film Saps at Sea van Laurel and Hardy.

Daarna ben ik de andere boekenweekgeschenken gaan verzamelen. Bijna altijd is het niet het beste boek van de schrijver. Daarvoor is het boek te dun. Slechts 1 keer was er dik boekenweekgeschenk. Dat was in 2001 bij Woede Salman Rushdie, maar dat was eigenlijk gewoon een voorpublicatie van een nieuwe roman.

Dat brengt mij bij de nieuwe boekenvraag van deze week en ik weet dat er in 2013 bijna dezelfde vraag was, toch kan ik het niet laten hem te stellen:

Ga je in de boekenweek speciaal naar de boekwinkel voor het boekenweekgeschenk?

Om al meteen mijn antwoord te geven: ja, ik ben gisteren gelijk naar de boekwinkel geweest om het nieuwe geschenk van Esther Gerritsen te halen: Broer. Al is het alleen al om volgende week zondag al lezend met de trein te kunnen reizen.

Blog mee over #50books

Schrijf een blog over de vraag van vandaag en laat hieronder in de reactie een linkje naar je site staan. Heb je zelf een idee voor een vraag? Ze zijn van harte welkom. Mail gerust een vraag of stel hem in via het contactformulier.

#50books

De leesvraag #50books is een initiatief van Peter in 2013. Martha nam het in 2014 over en in 2015 ging Peter zelf weer verder. Vanaf de eerste vraag doe ik regelmatig mee. Naar overzicht van alle vragen.

DWDD en boeken – #50books antwoorden vraag 10

image

Televisie kijken en boeken lezen lijken 2 dingen die niet zo goed samengaan. Een groot deel van de beantwoorders van deze 10e boekenvraag geeft aan dat ze weinig televisie kijken. Ze slaan liever een goed boek open. En als ze dan televisie kijken, is het een heus boekenprogramma, zoals dat van Wim Brands op zondagmorgen op de VPRO.

De meeste bloggers is ontgaan dat Schuld van Walter van den Berg het Boek van de Maand maart is. Ze kijken het programma niet meer omdat het concept is uitgemolken of omdat ze uitgekeken zijn op de presentator. Dat het de boekenrubriek in het televisieprogramma voor uitgeverijen en boekhandelaren wel erg goed is voor de verkoop, laat ook het artikel zien – heel toevallig – over het Boek van de Maand in DWDD in de Volkskrant van vandaag.

4 vragen bij een boek

Voor Martha is een boek dat bij DWDD het Boek van de Maand is, niet de reden om voor het boek te kiezen. Zij stelt 4 vragen als haar een boek wordt voorgesteld via de bloggersleesclub Een perfect dat voor literatuur. Voor haar is het belangrijk wat er op het kaft staat: de titel, de omslag en de tekst op de achterflap.

Daarmee legt ze wel heel veel bij de marketing van de uitgeverij. De verwachtingen van het omslag en de tekst erop worden bij mij erg vaak teleurgesteld. Misschien is de doorslaggevende vraag: heb ik al eens eerder iets van deze schrijver gelezen? Wat hier de reden is om het werk van een schrijver die ze eerder niet gelezen heeft, wel te kiezen, blijft helaas onopgehelderd.

Plakplaatjes

Een boek met een sticker erop. Het zou verboden moeten worden, vindt Peter. De ontsierende plakplaatjes helpen bij hem niet om een boek te gaan lezen. Dat Schuld van Walter van den Berg een prachtig boek is, is voor hem niet omdat het in DWDD het boek van de maand is. Hij kent het allang als mede-oprichter van de uitgeverij waar het boek van Walter van den Berg is verschenen.

Voor Peter zijn vrienden en een selecte groep bloggers bepalend voor de boeken die hij leest. Hij laat zich zeker beïnvloeden maar niet door televisieprogramma’s waarvan het concept is uitgewerkt. Overigens viel ik zelf ook na een jaar of 2 af. Wat de schrijver van het citaat over DWDD zegt, schreef ik jaren geleden al.

Bijna nooit teleurgesteld

Volger en collega Renata heeft zich bijna nooit laten teleurstellen door de boeken die de boekhandelaren in DWDD aankondigen. Meestal zijn het boeken die haar aanspreken en waar ze nog altijd met plezier aan terugdenkt. Met uitzondering van het boek In het licht van wat wij weten van Zia Haider Rahman.

Tikkende plaat

Blogger Ruud heeft een hekel aan tikkende platen. Zit in het televisieprogramma DWDD de kracht in de herhaling. Ruud vindt het hinderlijk, net als het uitmelken van een naam: de maniertjes van Matt Hijs. Hij laat zich niet beïnvloeden door de keuze van 4 willekeurige boekverkopers. O ja, en zijn mening over Schuld? Als medeoprichter van de uitgeverij heeft hij het boek al gelezen en zijn oordeel al geblogd.

Wim Brands

Blogger Jannie laat zich niet beïnvloeden door DWDD, al is het omdat ze niet zoveel televisie kijkt. Wel kijkt ze trouw naar het boekenprogramma van Wim Brands. Ze vindt hem een fijne interviewer die zich in schrijver en boek verdiept heeft. Verder haalt ze meer informatie uit recensies op internet. Al spreken niet alle bloggers haar evenveel aan en blijft er een select groepje blogs over die ze graag volgt.

Oprah Winfrey

Ook boekenblogger Ali is klaar met DWDD, ze volgt het evenmin. Voor haar is het boek zelf veel belangrijker: wat staat er op de omslag en spreekt dat je aan? De kwalificatie boek van de maand doet haar niks. Overigens is het idee van zo’n uitverkiezing ouder dan je denkt. Oprah Winfrey heeft al jaren geleden een Book club in haar televisieprogramma gelanceerd.

Onder ogen

Niek kijkt eveneens liever naar het boekenprogramma van Wim Brands van de VPRO, dan zich mee te laten nemen in het dagelijkse DWDD. Buiten het feit dat ze het laatste ook minder goed kent, laat zich niet leiden door televisieprogramma’s. Zij leest een boek als het haar onder ogen komt en ze enthousiast wordt, op welke manier dan ook.

Geen boek voor u

Blogger Fokke laat zich leiden door meer dan een televisieprogramma. Wat hem opvalt bij de keuze voor Boek van de Maand is dat de boekhandelaren het altijd roerend met elkaar eens zijn. Want kiest de boekhandelaar niet heel toevallig een schrijver die die week in zijn boekhandel komt signeren?

Nee, Fokke laat zich adviseren door zijn eigen boekhandelaar. En deze weet dat hij niet te vaak mag komen met een verkeerde tip. Daarom trekt hij zich meer aan van de opmerking ‘Nee, dat is geen boek voor u’, dan van een iets te enthousiaste aanbeveling.

Lees de volgende boekenvraag

#50books

De leesvraag #50books is een initiatief van Peter in 2013. Martha nam het in 2014 over en in2015 ging Peter zelf weer verder. Vanaf de eerste vraag doe ik regelmatig mee. Naar overzicht van alle vragen

Inbinden bij opruiming – #50books antwoorden vraag 3

image

Uitgerekend gisteravond zag ik een facebookberichtje van de boekhandel in mijn woonplaats: de opruiming is begonnen. Ik ben er zojuist terug van de markt gelijk even langsgereden. Het aanbod valt inderdaad tegen.

Wat een verschil met de vondsten van de beantwoorders van de derde boekenvraag voor #50books. Ik ben heel wat moois tegengekomen in de inspirerende blogs over de opruiming. Al zijn boekenlezers vaak net zo ongeduldig als gewone mensen die niet kunnen wachten en meteen kopen wat ze zien.

Boeken opruimen

Boekenverslinder Ruud Ketelaar ziet in de boekenopruiming vooral de opruiming van zijn eigen boekenkast. Om de paar jaar doorloopt hij zijn boekencollectie en vraagt zich bij elk boek af of het de moeite waard is het te bewaren. Het meeste dat hij wegdoet, geeft hij dan weg aan anderen. Een heel mooi gebaar. Hij ruimt overigens vooral op om weer nieuwe boeken te kunnen kopen.

Bij het kopen van boeken in de opruiming springt hij niet meer uit de band. Wel heeft hij een goed oogje voor de mooie juweeltjes die in de dozen liggen uitgestald. Met jaloerse ogen zie ik de 4 dichtbundels die hij heeft veroverd bij De Literaire Boekhandel in Utrecht.

Geen koopjesjager

Voor Peter is het puur toeval als hij een boekwinkel in de opruiming binnenstapt. Hij is geen koopjesjager en gaat alleen naar de winkel als hij iets nodig heeft. Als hij dan met de opruiming in een boekwinkel staat, voelt hij zich een kind in een snoepwinkel: hij kan niet kiezen tussen al dat lekkers.

Door elkaar

Boekenblogger Ali houdt eigenlijk helemaal niet van de opruiming. Zeker, een boek tegen een aantrekkelijke prijs, vindt ze geweldig. Maar die dozen waar al die boeken door elkaar liggen, zijn een doorn in haar ogen. Ze schrijft:

Op zoek naar boeken die je leuk vindt, moet je dan langs van alles wat dus gewoon niet leuk is.

Alles ligt door elkaar, feit en fictie. Daarom vermijdt ze liever de opruiming. Een uitzondering maakt ze voor boekhandels die de afgeprijsde boeken overzichtelijk aanbieden. Daar wil ze wel graag rondneuzen.

Boekenmarkt

Overigens is ze gek op de jaarlijkse Deventer boekenmarkt waarbij ze van te voren alle boekenstalletjes uitzoekt, die ze wil bezoeken. Ook op internet is de opruiming heel aantrekkelijk: bestel 1 boek en je wordt gebombardeerd met mailtjes vol aanbiedingen.

Impulskoper

Geen mooiere uitdaging dan de opruiming voor de impulskoper, zou je denken. Maar daar is Martha het niet mee eens. Als zij een boek heel graag wil hebben, dan koopt ze het meteen. Ze gaat niet wachten of het misschien maanden later goedkoper is. Bovendien heeft een verschrikkelijke hekel aan toegetakelde boeken.

Boeken waar de rug van geknakt is, een pagina beduimeld of die de sporen hebben dat er vaak door gebladerd is. Nee, Martha wil door maagdelijk witte pagina’s bladeren en de eerste zijn die de letters leest. Bij de opruiming bestaat het aanbod uit erg veel beduimelde boeken waar al veel mensen door gebladerd hebben met hun vieze vingers. Daarom is de opruiming niet het eerste waar Martha blij van wordt.

Een andere impulskoper, Renata Oort, is juist helemaal ‘in too’ de aanbieding. Ze gooit bewust mailtjes met aanbiedingen van Kobo weg om maar niet in de verleiding te komen.

Weinig verheven uitverkoop

Carel wil best weleens snuffelen in het boekaanbod op een rommelmarkt of bij de bieb. Alleen gebeurt het maar zelden dat hij een boek vindt dat hij ook koopt. Ook hij constateert dat de boekenopruiming niet meer is wat het geweest is. Voorraad houden kost geld en de boekwinkel houdt die voorraad bewust heel klein. De enige opruiming die dan overblijft is de opheffingsuitverkoop. Een weinig verheven opruiming natuurlijk.

Ook Niek springt maar zelden uit de band bij de boekenopruiming. Ze verkeert in de luxepositie dat ze niet meer speciaal hoeft te sparen voor een boek. Daarmee is het niet meer zo speciaal een boek te kopen. Tegelijkertijd merkt ze dat de hoeveelheid boeken die op het nog te lezen stapeltje komt, groeit. Daarmee is het helemaal niet verstandig zich over te geven aan de hebzucht van de aanbieding.

Collectors items

Voor Paul is de opruiming evenmin een aanlokkelijke gelegenheid zich te laten gaan. De reden is dat hij steeds minder papieren boeken leest. De papieren boeken die hij koopt zijn weer helemaal niet goedkoop. Ondanks dat het tweedehands exemplaren zijn, zijn de ‘colletors items’ weer zo prijzig dat sommige mensen je voor gek zouden verklaren.

Reddingspogingen

Boekenblogger Jannie stapt ook maar weinig in de boekhandel tijdens de opruiming. Het kopen van afgeschreven boeken bij de bibliotheek en afstruinen van boekenmarkten, doet ze ook niet meer. Ze vindt het zonde om te zien wat er allemaal aan boeken van de hand gaat. Haar reddingspogingen heeft haar vooral een grote verzameling ongelezen boeken opgeleverd. Binnenkort gaan ze naar de plaatselijke boekenmarkt voor het goede doel.

Uit de band springen?

De band waaruit Foxxblok springt, is niet zo heel dik. Hij staat stil bij 3 boeken die hij in de opruiming heeft gekocht. De memoires van Theo Kars, die het niet moet hebben van zijn schrijverskwaliteiten maar wel van zijn bijzondere verhalen. Moby Dick omdat het het favoriete boek is van J.M.A. Biesheuvels en een striproman over de Beatles in de categorie: Nice To Have.

Ingebonden lezers

De antwoorden op deze boekenvraag laten bescheiden lezers zien die de boekenopruiming een beetje aan anderen overlaten. Ze binden in en springen niet zo snel uit de band. Misschien dat lezen de hebzucht in je vermindert…

Lees de vierde boekenvraag voor #50books

#50books

De leesvraag #50books is een initiatief van Peter in 2013. Martha nam het in 2014 over en in 2015 ging Peter zelf weer verder. Vanaf de eerste vraag doe ik regelmatig mee. Naar overzicht van alle vragen.

Het boekenparadijs

image

Een klein jaar geleden dreigde de grote boekhandelketen Polare om te vallen. Nauwelijks twee jaar daarvoor waren de boekwinkels van Selexyz en De Slegte bij elkaar gevoegd. Een bijzondere samenvoeging, vond ik. Zou een mooi fenomeen als De Slegte niet om zeep geholpen worden?

Best wel lef om daar ook een boek over te schrijven. Het boek lijkt jaarlijks minder kopers te hebben. De boekwinkels worstelen met een markt waar jaarlijks de procenten van af vliegen. Het kost grote moeite voor boekwinkels om overeind te blijven. En niet alleen boekwinkels hebben het moeilijk, ook uitgeverijen moeten vechten voor hun behoud.

Het boek Het boekenparadijs probeert de opkomst en ondergang van het boekenketen Polare te beschrijven. Het bestrijkt gelukkig niet zoveel tijd om er heel veel intriges bij te fantaseren. Het boek van Hanneke Chin-A-Fo en Toef Jaeger maakt een mooie reconstructie van deze tijd. Aan de hand van interviews met de betrokkenen en gesprekken die de twee NRC-redacteuren hadden met de mensen in en rond dit grote boekenketen.

Het verhaal van Polare is even spannend als treurig. Twee mannen zonder passie voor boeken – ze spreken over ‘boekjes’ – maar met een groot idee voor de boekhandels van Selexyz. Paul Dumas en Maurits Regenboog weten met geleend geld het fortuin bij elkaar te krijgen dat nodig is om doe hele boekwinkelketen over te nemen. Bovendien krijgen de avonturiers het voor elkaar dat het Centraal Boekhuis voor een periode de leveringsvoorwaarden verruimt.

Dat het ondanks al deze gunstige dingen toch mislukt. En niet zomaar een beetje, maar heel erg. Dat verbaasde mij destijds het meeste. De directie kreeg een riant salaris, maar het lukte de directeuren niet om de boekverkoop gelijkte tred te laten ophouden met het dalende markt. Ze blijven ver achter op de instortende boekenmarkt.

Het wachten is hoe lang de laatste stuiptrekking duurt. Dat gaat sneller dan verwacht. Zeker ook omdat de directeuren hun afspraken niet na komen. Dat geeft de genadeklap. Ze weten te weinig van boeken, ontberen de passie voor het boek en zijn meer bezig met geld dan met het product dat ze verkopen.

Na het faillissement belandt de boekwinkel waar ze hoort te zijn: klein en deskundig. Hier kan geen grote investeerder als ProCures tegenop. Daarmee is het verhaal van Het Boekenparadijs een boek dat onverwacht toch goed afloopt. Het besef dat je zomaar zonder boekwinkel kunt komen te zitten. Al is het de grote vraag hoeveel van de in dit boek genoemde boekwinkels zullen overleven.

Hanneke Chin-A-Fo & Toef Jaeger: Het boekenparadijs, De opkomst en ondergang van de grootste boekenhandelsketen in Nederland. Amsterdam: Ambo Anthos, 2014. ISBN: 987 90 263 2830 5. 218 pagina’s. Prijs: € 17,99.