Categoriearchief: boekenmarkt

Boekenmarkt en rommelmarkt (1) – Huizen

img_20160910_094853.jpgIn 1 weekend 2 markten. We weten dat dit teveel is, maar het is een beetje toevallig zo ontstaan. In de zomer hebben we ons ingeschreven voor de boekenmarkt in Huizen op de 30e Huizerdag. We horen alleen niks van de organisatie. Daarom besluiten we maar om met de kofferbakverkoop mee te doen in Almere Buiten.

Net een dag na het regelen voor de kofferbakverkoop, komt er een mailtje van de organisatie in Huizen: er is een kraampje voor ons gereserveerd. Daarom besluiten we om onszelf te delen in 2-en. Ik als de sjouwer, ga naar de boekenmarkt in Huizen op zaterdag. Inge naar de kofferbakverkoop in Almere Buiten.

Vrijdagavond alles al ingepakt in de auto. Het lijkt net of de auto een stuk lager op de weg staat. De boeken zijn daar zwaar genoeg voor. Op zaterdagochtend hoef ik daarom alleen maar te ontbijten en kan dan vertrekken naar Huizen.

Het kraampje staat in de Lindenlaan. Ik ben er zelf verbaasd over dat ik de weg in 1 keer vind zonder te hoeven zoeken. Voor de kraam parkeer ik de auto en ik laad snel uit. Daarna de auto in de aangrenzende woonwijk parkeren. Ik ben ruim op tijd weer terug om alle dozen uit te pakken.

Het is een goed idee een kleedje mee te nemen. Het past over de hele lengte van de kraam en ik stal daarna mijn boeken uit. Tijdens het uitpakken maak ik een snelle verdeling in genres. De boeken over Nederlands-Indië zijn ruim vertegenwoordigd. Net als de literaire romans.

img_20160910_125421.jpg
Ik verdeel ze in mooie rijen. Vooraan leg ik een rij kijkboeken om lekker in te bladeren. Ik had plannen om achteraan iets te bouwen met de bananendozen waarin ik de boeken heb meegenomen. Het mislukt. Daarom laat ik het maar bij deze rijen.

De markt komt traag op gang. Het zit hier wel heerlijk zo onder de lindenboom. Mijn buurman zit niet in de weg met zijn tijdschriften. Aan de andere kant zijn de verkopers niet op komen dagen. Ze zouden linnengoed verkopen, vermeldt het briefje op de kraam. Mijn overbuurman pikt de kraam in en legt er zijn boeken op. Allemaal thrillers dus niet zo bedreigend voor mij.

Het publiek schuifelt langs. Het zijn niet echte boekenkopers, meer mensen die gewoon lekker rondsnuffelen. Een groot deel van de bezoekers loopt straal langs mijn kraam heen. De enkeling die stopt, bladert in 1 van de plaatjesboeken die vooraan ligt. Dan gaat hij ongeïnteresseerd dicht of maakt plaats voor een ander boek.

De verkoop verloopt heel traag. Het eerste boek verkoop ik aan een handelaar die iets verderop zit. Daarna gaat het heel traag. Als het zo doorgaat, haal ik mijn kraam er niet eens uit, denk ik na een uur. Gelukkig valt het mee en verkoop ik af en toe een boek. Ik heb ze goed geprijsd waardoor ik soms geluk heb.

Ze komen gewoon voor de markt en zijn niet echt op zoek naar een boek. Dat zorgt ervoor dat het niet allemaal zo goed loopt. Verder valt mij op dat er nauwelijks onderhandeld wordt over de boeken. Ik krijg keurig de prijs die ik voorin heb gezet. De prijs lijkt daar niet veel invloed op te hebben. Ze willen het boek en dan betalen ze de vraagprijs. En meestal willen ze het niet, ook als de prijs verlaagt.

Als je dan boeken weg moet doen, een paar tips – #50books antwoorden vraag 23

image

Doe je weleens boeken weg en zo ja, hoe? Dat is de boekenvraag waarmee ik de boekenbloggers deze week aanmoedigde te schrijven over boeken. Inderdaad, een vraag die voor mijzelf heel actueel is geworden nu het project Tiny House Farm meer en meer vorm krijgt.

Ik zal van een deel van mijn boekenverzameling afscheid moeten nemen. Een bewuste keuze, maar dat neemt niet weg dat ik het mijzelf daarmee moeilijk maak. Het is een spagaat tussen de boeken die je nog zou willen lezen, de boeken die je gelezen hebt en de boeken die gewoon wilt hebben.

Gewend spullen weg te doen

De antwoorden die op deze boekenvraag worden gegeven, laten die dubbele houding ook zien. Lalagè woont altijd al klein en is het daarom gewend om spullen weg te doen. Omdat er tegenwoordig veel binnenkomt, moet er ook veel weer weg. Ze vraagt zich bij elk boek af of ze het zal herlezen en beslist dan als het antwoord ‘nee’ is wat ze er verder mee doet.

Ga naar de bibliotheek

Ze geeft boeken weg aan haar moeder of de weggeefwinkel om de hoek. Tegelijk verklapt Lalagè hoe je kunt voorkomen in de boeken te verdrinken: ga naar de bibliotheek. Daar leen je een boek, lees je het en brengt het na afloop weer terug zodat een ander het kan lezen.

Kringloop van een boek

Veel mensen geven boeken weg, blijkt uit de opmerkingen onder Lalagè’s blog. Ze kopen boeken bij de kringloop en brengen ze daar als het boek uit is ook weer terug. Zo fungeert de kringloopwinkel als een heuse boekenkringloop waar het boek telkens terugkeert om naar een volgende lezer te gaan.

In de papierbak

Ook Niek ontdoet zich regelmatig van haar overtollige boeken. De afbeelding van het boek dat in de prullenbak gaat, spreekt boekdelen. Dat is niet altijd zo geweest, schrijft ze in haar blog. Vroeger koesterde ze elk boek als een schat en het boek – ook al was het niks – kreeg een plekje in de boekenkast.

Dat heeft ze losgelaten. Niet in de laatste plaats door haar huisgenoot. Hij is niet zo gehecht aan spullen. Zonder veel schroom gooit hij ze in de papierbak. Niek neemt dat nu ook over.

Boeken waarvan ze weet dat ze die nooit meer wil gaan lezen, belanden nu ook in de papierbak. De kringloopwinkels puilen uit van de boeken die nooit gelezen gaan worden. Alleen een boek waarvan ze weet dat ze er iemand blij mee kan maken, geeft ze weg of brengt ze naar de kringloop.

Tweede kans

Boekenblogger Carel is geen verzamelaar. Hij heeft het weleens geprobeerd, maar hij slaagt er niet in. Daarom geeft hij de boeken die hij niet nodig heeft, een tweede kans bij de boekenmarkt of rommelmarkt waarvan hij weet dat de opbrengst naar een goed doel gaat.

Meeleven

Iemand die helemaal meeleeft is Martha. Boeken doe je niet zomaar weg, vindt zij. Ze schrijft met pijn in het hart over de boekenmoordenaar Frits Bolkestein die, als hij een katern uit heeft, dit uit het boek scheurt en weggooit. Eeuwig zonde.

Ze vindt dat – als ik het dan toch moet doen – ik een keuze moet maken tussen de boeken die ik nooit meer zal (her)lezen en de boeken die mij dierbaar zijn. Het is een lastige keuze en Martha is blij dat zij die niet hoeft te maken. Toen zij kleiner ging wonen, kon alles mee.

Kaalslag

Blogger Wim vreest een kaalslag in boekenland. Veel mensen zijn gecharmeerd van de e-reader en willen hun verzameling papieren boeken wegdoen. Hij gooit geen boeken weg. Wel heeft hij 2 soorten plekken van bewaring: de boekenkast en de doos op zolder. De eerste plek is een actuele verzameling boeken. Als er een nieuw boek komt, moet een oud boek uit de boekenkast. Die gaat in de doos naar zolder.

Verlost van leesdruk

In de reacties onder Wims blog schrijft Koen dat hij juist verlost wordt van een stuk leesdruk als hij een boek wegdoet. Zoals de 3 dikke delen met Verhalen van 1001 nacht. Hij ervoer het alleen maar als druk dat deze dikke delen in zijn boekenkast stonden. Nu ze weg zijn, heeft hij weer ruimte in zijn hoofd. Een mooi voorbeeld hoe het ontdoen van bezit je bevrijdt.

Librarything

Ali is er bij elke verhuizing in haar leven op vooruit gegaan in ruimte en doet eigenlijk nooit boeken weg. Op 1 keer na toen ze via Librarything een aantal boeken die ze overbodig achtte, een goed nieuw tehuis gaf. Ze komt dan ook niet met andere nuttige tips, ze wil liever niet nadenken over het wegdoen van boeken.

Meisjesboeken

Nee, ze vindt het bijvoorbeeld nog altijd jammer dat haar vader in een opruimwoede een aantal van haar meisjesboeken heeft weggedaan. Ze speurt er nog altijd even naar als ze over de boekenmarkt van Deventer loopt.

Stappenplan

Blogger Jannie kan het dilemma om boeken weg te doen goed begrijpen. Ze worstelde met hetzelfde probleem bij haar laatste verhuizing met hetzelfde probleem. Daarom heeft ze aanpak in een paar handzame stappen verpakt. Het begint ermee dat er minder boeken moeten binnenkomen, dan hoef je ze ook niet meer op te ruimen. Selectie aan de poort dus.

Boeken verkopen

Met stap 2 wil je wel iets voor je boeken terugkrijgen. Het is moeilijk om ze weg te doen, maar je wilt er ook iets voor vangen. Daarom werkt het goed om via boekwinkeltjes.nl je boeken te verkopen. Al zijn er nu wel erg veel aanbieders, waardoor het lastiger is om nog iets voor je boeken te krijgen.

Loslaten en wegdoen

De derde stap is de stap van het loslaten. Er zijn wat boeken van Jannie al jaren op boekwinkeltjes.nl. Is het dan niet de tijd om ze gewoon weg te doen? Het is natuurlijk een moeilijke stap, maar ze leert inmiddels ook dat het oudpapier soms de enige laatste bestemming is.

Dierbare boeken

De gedachte om over een paar jaar kleiner te gaan wonen, speelt ook bij boekenverzamelaar Fokke. Alleen denkt hij er nu nog niet heel diep over na. Daarvoor zijn zijn boeken te dierbaar. Weliswaar heeft nog niet zo heel lang geleden een deel van zijn studieboeken weggedaan. De boeken die hij koestert van schrijvers als Biesheuvel, Hermans, Van der Heijden en Nescio en Voskuil gaan er nooit uit.

En gelijk heeft hij.

Ideeën om je boeken weg te doen

Geef ze een goed doel

  • verkopen via boekwinkeltjes.nl
  • kringloopwinkel
  • weggeefwinkel
  • boekenstalletje langs de weg: boekentil
  • boekenkast op kantoor
  • boekenmarkt/rommelmarkt voor een goed doel
  • waardeloze boeken in de papierbak

Lees morgen de nieuwe boekenvraag.

#50books

De leesvraag #50books is een initiatief van Peter in 2013. Martha nam het in 2014 over en in 2015 ging Peter zelf weer verder. Vanaf de eerste vraag doe ik regelmatig mee. Naar overzicht van alle vragen.

Den Haag: Boekenmarkt

image

De voordelige treinkaartjes van de Blokker (dit keer) brengen ons naar Den Haag. Zeker, Rotterdam is in de planning, maar de boekenmarkt op het Plein verleidt mij om naar Den Haag te gaan. Daarom treinen we opnieuw naar de Hofstad en pakken na de boekenmarkt de tram voor het Gemeentemuseum. Misschien is het idee wel aangewakkerd door de Van Rossems in hun televisieprogramma.

Met de trein naar Den Haag moet ik altijd terugdenken aan de periode dat ik in Den Haag werkte. Onderweg stapte ik over op Schiphol. Ik kreeg een andere baan, hoefde niet meer helemaal naar Den Haag maar naar Amsterdam Zuid. En prompt reden de treinen in 1 keer door vanuit Almere naar Den Haag Centraal.

Precies een uur

Nu kost de rit precies een uur, terwijl ik eerder er bijna anderhalf uur over deed. Wat een verschil is dat. We lopen naar het Plein. En paar kraampjes staan er maar. In de tijd dat ik er wekelijks op donderdagmiddag in mijn middagpauze rondstruinde, stond er beduidend meer.

Het aanbod valt mij ook een beetje tegen. Tussen de laagstgeprijsde boeken vind ik wel een paar interessante titels. Ook koop ik een Verkade-album. We staan precies droog als een stortbui op de kraampjes neervalt. De boekhandelaren schieten naar de onbedekte planken en slaan snel hun zeiltjes over de kwetsbare boeken.
image

Beduimelde boeken

De regen verklaart meteen waarom er soms een beduimeld kaft ligt tussen de boeken. Een lelijk boek drukt de prijs, maar komt de kwaliteit niet ten goede. De grootste vijand van boeken is water. Bij brand blijft meer over van een boek omdat de vlammen alleen de buitenkant van het boek halen. Tot de brandweer komt, het bluswater is veel verderfelijker.

We steken via het Binnenhof over naar het vertrekpunt van de tram in de Gravenstraat. We kunnen nog even door de Gallerij lopen voordat de tram arriveert. Die aangekondigde vertrektijden bij de haltes zijn ideaal en attenderen je op tijd wanneer je tram komt.

Zo kom ik in de gedeeltes van Den Haag waar ik vaker kwam in de tijd dat ik nog studeerde. Ik werkte bijvoorbeeld een tijdje als archivaris op een accountantskantoor, een paar maanden maar. Het kantoor gelegen op de Laan van Meerdervoort bezocht ik dan en ik herken de pleintjes en smalle straatjes die de tram aandoet.

Lees morgen het tweede deel van dit dagje weg naar Den Haag: het Gemeentemuseum: Mondriaan

Bijzonder boek

image

Het boek greep mijn ogen vast bij het struinen door de lange rij boeken. Ik was vorige week op de boekenmarkt in de Grote kerk van Weesp. Op de fiets na het werk reed ik naar de stad aan de Vecht. Het viel achteraf best een beetje tegen. Ook omdat de fiets waarop ik reed ideaal is voor in de stad, maar wat minder geschikt is voor langere afstanden.

Eerst stond ik lang te wachten in de rij bij het geldautomaat, daarna moest ik nog even wachten voor een patatje. Zo was ik weer voldoende toegerust om mijn ogen te laten glijden over de rijen boeken.

image

Daar viel mijn oog op Firmin. Een boek in een doos en op de omslag een ratje. Het boek van de Amerikaanse schrijver Sam Savage. Deze filosofiedocent, fietsenmaker, visser en typograaf schreef dit boek bij een kleine uitgeverij. Na verschijning werd het een hit.

Ik vermoed dat dit komt door het interessante onderwerp. Firmin is een klein ratje dat een overmatige interesse ontwikkeld voor boeken. Hij verslindt de boeken en verandert meer en meer in een mens. De tekst maakt je nog nieuwsgieriger.

Boekje met opdracht

wpid-img_20150829_160804.jpgEr zijn van die boeken die tegenkomt en die erom vragen dat je ze meeneemt. Zo ben ik laatst na mijn werk naar Weesp gefietst voor de boekenmarkt in de Grote Kerk. Ik ben een enthousiaste bezoeker van deze halfjaarlijkse boekenmarkt.

Langgerekte tafels boordevol boeken staan in de kerk uitgestald en dan is het heerlijk grasduinen over de boekenruggen. Ik vind altijd wel leuke boeken. Deze keer valt mijn oog op een boek dat in een doosje zit. Het heet Firmin en gaat over een rat die helemaal gek is van boeken.

Daarnaast zie ik een boekje van Ivo de Wijs liggen met zijn verzen die hij voorgedragen heeft bij het radioprogramma Vroege Vogels. Gedichten over de natuur. Het boekje trekt vooral mijn aandacht omdat er zo’n mooie opdracht in staat: ‘Voor mijn moeder’ met een krabbel en dan de naam Ivo de Wijs.

Zo’n opdracht roept meer vragen op dan antwoorden. Is het echt voor zijn moeder of stond er bij het signeren iemand aan de kraam die een krabbel vroeg voor zijn moeder? Een grapjas als Ivo de Wijs zet zoiets wel voorin zijn boekje met verzen.

Zo kan ik heerlijk turen naar zo’n opdracht en verder verzinnen voor wie Ivo de Wijs dit nu echt heeft geschreven.

Ordening in mijn bibliotheek – #50books

image

Bij de foto’s van Boudewijn Büchs bibliotheek zie je op oudere foto’s dat alle boeken netjes geordend staan. De foto’s die vlak na zijn dood zijn gemaakt, laten een rommelige bibliotheek zien. Boordevol stapels boeken op tafeltjes, voor de kasten en op de trap.

Of hij dat speciaal voor de foto’s heeft opgeruimd of dat later de slordigheid binnentreedt, durf ik niet te zeggen. Iets soortgelijks zie je ook op de foto’s die van Gerrit Komrij’s bibliotheek zijn gemaakt na zijn dood. Het ordenen van boeken kost tijd en misschien heb je dat niet meer vlak voordat je sterft.

Bij mij schiet de ordening er de laatste tijd ook aardig in. Ook omdat mijn bibliotheek een beetje begint dicht te groeien. Tot nu lukt het nog net de boeken ergens op andere te leggen. Dat is niet zo goed voor de boeken, dus ik zou eigenlijk de rijen moeten herordenen. Misschien wegdoen wat ik overbodig vind.

image

In mijn studententijd besloot ik ook mijn kamer rigoreus opnieuw in te delen. De reden was dat ik geen boek meer kon vinden. Ik ontwikkelde de theorie dat je iets niets hebt als je het niet kunt vinden. Alle wanden van mijn kamertje voorzag ik van planken waarop ik de boeken zorgvuldig uitstalde. Daarnaast nam ik uitvoerig mijn bibliotheek door en deed kritisch allerlei overbodige boeken weg. Ze kwamen in twee grote dozen die ik tijdelijk op de gang zette.

Ik verhuisde een klein jaartje later naar Almelo en de twee grote dozen gingen mee. Na nog een keer kritisch alles te hebben uitgeplozen, verkochten we een deel van de overtollige boeken op de Almelose boekenmarkt op Hemelvaartsdag. Dat deden we twee jaar achter elkaar en het leverde een leuk bedrag op.

Na de laatste verhuizing in 2006 heb ik alle overtollige boeken in dozen bewaard waarmee ik ooit nog op de boekenmarkt wil staan. Andere wil ik via internet verkopen. Maar zoals dat vaker gaat, komt het er niet van en blijft de grote herschikking achterwege.

image

De stapels boeken die zich nu in mijn bibliotheek beginnen te vormen, zouden het teken aan de wand moeten zijn: ik moet weer eens aan de slag om alles overzichtelijker te maken. Al kan ik op dit moment alles snel vinden en hoef ik niet heel lang op zoek naar een boek. Ze staan op alfabetische volgorde. De opgestapelde boeken liggen op andere boeken die in dat alfabet ergens zitten.

Maar het staat zoveel mooier en overzichtelijker. Bovendien is vorig jaar een deel van Inges boeken een etage lager verhuisd. Dus misschien volgend weekend maar eens een beginnetje maken. Of wordt het toch een weekend of wat later?

#50books

Dit is het antwoord op vraag 7 van het blogproject #50books. #50books is een initiatief van Peter Pellenaars. Na Martha Pelkman in 2014 heeft Peter het in 2015 weer overgenomen. Bekijk mijn andere bijdrages voor dit bijzondere boekenblogproject.