Categoriearchief: bloggen

Beïnvloeden – #50books antwoorden vraag 9

image

Over beïnvloeding gesproken. Uit de reacties van de boekenvraag van vorige week komen flink wat boektitels omhoog die ik (nog) zou willen lezen. Een rechtstreekse beïnvloeding waar alleen maar boektitels en verhalen van anderen aan te pas komen.

Wat te denken van het boek Seven years in Tibet van Heinrich Harrer. De verfilming van het boek met Brad Pitt in de hoofdrol, staat mij nog steeds in de weg om het boek te gaan lezen. Niet dat ik film ooit gezien heb, maar het hoofd van de acteur met het massief van de Himalaya achter hem, heeft mij nog altijd weerhouden.

Toch is het een interessant boek om ter hand te nemen. Al is het omdat de docent over wie ik vorige week sprak helemaal vervuld was van het boek en de uitgave in het Nederlands verzorgde in de reeks Hollandia Reisverhalen.

Met de neus in de boeken

Het liefst zit Ruud met zijn neus in de boeken, verklapt hij aan het begin van zijn bijdrage. Hij wil een boek ruiken. De geur is onderdeel van de leeservaring. Net als het formaat: een handzaam formaat draagt bij aan het leesgenot. Lastige boeken leest hij wel, maar het haalt wel een stuk leesplezier voor hem weg.

Allemaal dingen die bijdragen aan de toegankelijkheid. Natuurlijk begrijpt hij ook dat ze niet per se bijdraagt om een onuitwisbare indruk bij je achter te laten, maar ze helpen wel mee. Dus lettertype, bindwijze en vormgeving. Ze dragen allemaal bij aan de totale indruk die een boek bij je achterlaat.

Lijst met boeken

De lijst met boeken dat Ruud heeft samengesteld, is indrukwekkend. Er staan titels op die soms ook op mij indruk hebben gemaakt. Hij laat zien dat de inhoud van een boek niet alleen de indruk bepaalt, maar ook hoe het verpakt is: het boek zelf.

Blijvend positieve indruk

Niek geeft een mooi voorbeeld hoe ze nog regelmatig terugdenkt aan een boek. Op de cover een vrouw bij wie de titel boven haar borsten geschreven staat. Ze kijkt indringend omhoog naar de naam.

Niek las het boek meer dan een halfjaar geleden en maakte toen indruk op haar. Het is The Art of Asking van Amanda Palmer. Het boek heeft een blijvende positieve indruk op haar achtergelaten. Sterker nog, het boek van Palmer beïnvloedt haar denken over het laten ontstaan van iets nieuws, het creëren, het maken van kunst.

Boekkeuze

Voor Jannie geldt dat de beïnvloeding al begint bij de keuze van het boek. Welk boek je leest, hangt vaak af van opvoeding en de omgeving waarin je verkeert. Ook is het afhankelijk van opleiding en karakter. Niet iedereen voelt zich aangetrokken tot hetzelfde boek.

Seven years in Tibet

Een titel dier uit haar blogpost springt is Seven years in Tibet van Heinrich Harrer. Ze schrijft erover dat het boek het uitgangspunt is voor haar belangstelling en bewondering voor stromingen als het boeddhisme. Een mooie bevinding hoe een boek ook belangstelling kan opwekken tot het lezen van andere boeken.

Hetzelfde geldt natuurlijk ook voor een overzichtswerk als Geschiedenis van de filosofie van Hans Joachim Störig. Een combinatie van karakter, opleiding en de omgeving waarin je opgroeit, laten je kennismaken met dit soort boeken. Een plaats die in mijn ogen de bibliotheek in hoort te nemen. Mijn liefde voor het lezen en mijn compositie van de wereld zijn daar ontstaan.

Leve de bellettrie

De non-fictie, boeken met feitjes, zijn niet aan Fokke besteed. Managementboeken en zelfhulpboeken al helemaal niet. Een goed boek is voor hem de bellettrie: essays, romans en een enkel gedicht. De oorlogsromans die hij noemt geven een beeld van de Eerste Wereldoorlog die je niet zo in een historische overzichtswerk terugvindt. Fictie laat je een kant van de werkelijkheid die je in zelfhulpboeken nooit zult vinden.

In de ban geraken

Peter laat zich wel meer ingaan met zelfhulp. Hij schreef zelfs een serie blogs over Zen Habits van Leo Babauta. Met de blogs probeerde Peter zijn bevindingen uit het boek te integreren in zijn dagelijkse routine. Maar van een goeie historisch roman wil hij helemaal in de ban geraken.

Andere wereld

Dat zijn boeken die hem meenemen in een totaal andere wereld. Het is voor hem de reden geweest om geschiedenis te gaan studeren. En met de afsluitende reeks opmerkingen, zou ik Peter nog willen wijzen op de laatste roman van A.F.Th. van der Heijden, De ochtendgave. Precies een boek waarin je wordt meegetrokken in een andere wereld.

Lees morgen de nieuwe boekenvraag.

#50books

De leesvraag #50books is een initiatief van Peter in 2013. Martha nam het in 2014 over en in2015 ging Peter zelf weer verder. Vanaf de eerste vraag doe ik regelmatig mee. Naar overzicht van alle vragen

Niet sneller, maar langzamer – #50books antwoorden vraag 6

image

Een vraag waar door het snelle schrijven een paar onvolkomenheden in waren terechtgekomen. Gelukkig heb ik kritische lezers die misschien iets langzamer lezen dan ik schrijf.

Snelschrijver

Een drukke week is daar de schuld van, maar ik heb de gewoonte om sneller te willen schrijven dan goed voor mij is. Of zoals de dichter Adriaan Roland Holst opmerkt in zijn kwatrijn aan Simon Vestdijk: ‘o gij, die sneller schrijft dan God kan lezen!’.

Maar terug naar het snellezen. De boekenvraag van vorige week ging over hoe snel je eigenlijk leest. Ben je je daarvan bewust en zou je stiekem sneller willen lezen?

Voor de lol

De bloggers die mijn boekenvraag hebben beantwoord, hebben mijn blog gelukkig niet snelgelezen. Zo gaat Ruud diep in op het lezen voor de lol en zakelijk. Zakelijk lezen mag snel.

Als het ter ontspanning is, dan gebeurt het op het tempo dat het best bij het boek past. Dat zal rond de 50 pagina’s per uur zijn bij hem, maar het lezen van filosofie of poëzie vraagt wat meer tijd.

Poëzie lezen

Om op het laatste nog wat dieper in te gaan, heeft hij mijn opmerking over het hardop uitspreken van poëzie goed begrepen. Al geloof ik niet dat het zo zwartwit is als Ruud het ziet.

De taal staat weldegelijk soms boven de betekenis. Daarom kan ik zelfs genieten bij de voordracht van een gedicht in een andere taal die ik niet beheers. Gewoon omdat hier de pure klank van de poëzie spreekt.

Meer lezen

Snellezen of niet. Renata en Elisabeth zouden wel meer willen lezen dan ze nu doen. Fictie vraagt hierbij een andere leeshouding dan zakelijke teksten. Daar mag je best een woordje laten vallen, maar bij een roman moet je toch een beetje de aandacht zien te houden. Dorien merkt dat met het verstrijken van de jaren het lezen steeds sneller gaat. Een boek uitlezen is nu veel makkelijker, concludeert ze aan het eind van haar reactie.

Tijd nodig

Peter vertelt over de militair tijdens zijn militaire dienst die films op video opnam en daarna versneld afkeek. Zo kon hij toch meepraten over de films, maar hoefde hij er niet al die kijktijd aan te spenderen.

Misschien zou ik wel snel willen lezen, maar ik kan het niet, concludeert Peter. Hij heeft een tijdje gedacht dat hij het kon, maar merkt dat de boeken die hij zo snel gelezen heeft, ook vluchtig gelezen heeft. De inhoud is niet beklijft. Nee, lezen heeft tijd nodig.

Minder lezen

Maakt het voor het lezen van fictie veel uit of je snel leest of niet? Voor Paul is snellezen geen optie. Hij ziet een tijdwinst alleen maar in het niet-lezen. Juist het herlezen van bepaalde passages kost tijd en is slecht voor het geheugen.

Daarom probeert hij vooral wat hij gelezen heeft, op te halen uit zijn geheugen. Veel effectiever. Het scheelt tijd en is een goede geheugentraining, vindt hij.

Minder lezen

Minder lezen levert zo meer tijdwinst op dan snellezen. Het laatste bevat ook het risico dat je dingen moet herlezen omdat niet alles goed is opgeslagen in het geheugen.

Niet met een boek

Met succes volgde blogger Carel een cursus snellezen. De truc: diagonaal door de tekst heen gaan. Heerlijk bij het lezen van krantenberichten of een saai rapport voor het werk. Voor een boek is het zonde, vindt hij: ‘Smul van de opbouw, van de woordkeuze.’

Ervaren van een tekst

Voor Niek betekent snellezen dat de leeservaring verandert. Ze krijgt het gevoel dat ze langs de bladzijden zweeft en er alleen uithaalt wat nodig is om de tekst te kunnen volgen. Dat gevoel is misschien handig bij het doornemen van een vergaderstuk, een boek dat je voor je plezier leest, verliest aan waarde.

Juist het ervaren van een tekst verdwijnt bij het snellezen van een tekst. Daarom is het rustig lezen van een fictieboek juist heel prettig. Het draagt bij aan de ervaring van het boek.

Niet sneller, maar langzamer

De wens juist niet sneller te lezen, maar langzamer komt ook bij blogger Ali naar voren. Bij het lezen van een nieuw, spannend boek, wil ze er nog weleens te vlug doorheen gaan. Iets dat ze herkent van het lezen toen ze nog kind was. Maar met dat snellezen verlies je het overzicht. Daarom ziet Ali langzamer lezen als winst. Het hoeft allemaal niet zo snel.

Nog sneller?

Martha leest al snel, vindt ze zelf. Als ze nog sneller zou lezen, dan zou ze helemaal niks meer meekrijgen. Ze moet zich juist een beetje afremmen. Langzaam lezen zorgt ervoor dat je meer van het boek kan genieten. Wel zou ze wat meer tijd willen hebben om te kunnen lezen. ‘Kan iemand wat meer uren in de dag stoppen?’ verzucht ze.

Leesuitdagingen

Blogger Jannie verbaast zich over alle leesuitdagingen die ze tegenkomt op internet. Het initiatief van elke week een boekenvraag, beschouwt ze ook als zo’n uitdaging. Elke week een vraag verzinnen en dan aan het eind alle antwoorden samenvatten tot een blog.

Al die leesuitdagingen kunnen er ook voor zorgen dat je sneller wilt lezen dan goed voor je is. Want als je snelleest, draagt dat bij tot een minder goed tekstbegrip. Ook Jannie haalt het Amerikaanse onderzoek van psychologen aan die dit concluderen.

Als je zo graag wilt snellezen, lees je dan nog wel met de juiste intentie? Dat is natuurlijk een goede vraag. Lezen voor je plezier zou niet moeten draaien om aantallen, maar meer om het genieten van het boek dat je leest.

Tekstbegrip

Voor blogger Fokke staat het tekstbegrip voorop bij het lezen. Hoe langzamer je leest, hoe beter je het boek begrijpt. Je kunt wel door een boek willen vliegen, maar krijg je dan nog goed mee waar het boek over gaat?

Genieten dus van het boek dat je voor je hebt. En dan lees je maar een boek minder. Geniet vooral van het boek dat je aan het lezen bent en denk niet aan al die boeken die je nog zou willen lezen. Uitdaging of niet. Een echte leesuitdaging is het goed lezen van een boek.

Lees morgen de zevende vraag voor #50books

#50books

De leesvraag #50books is een initiatief van Peter in 2013. Martha nam het in 2014 over en in2015 ging Peter zelf weer verder. Vanaf de eerste vraag doe ik regelmatig mee. Naar overzicht van alle vragen.

Snellezen – #50books vraag 6

image

Bij de tweetchat #vraaghetdeboekblogger van afgelopen donderdag kwamen een paar interessante vragen voorbij. Helaas werkte twitter die avond niet erg mee. Niet alle tweets kwamen even goed door en bij mij lag twitter regelmatig down. Maar het was een mooi initiatief van boekenblogger Emmy van Ruyven. Er kwamen veel vragen voorbij, waarbij zeker ook een paar interessante.

Snellezen

De vraag die ik het meest intrigerend vond was een vraag over snellezen. Een boekenblogger wenste dat ze sneller kon lezen. Snellezen is al weleens voorbijgekomen in mijn blog. Zoals mijn blogpost over de test die vorig jaar bij het televisieprogramma De kennis van nu werd gedaan.

Mijn leestempo ligt naar mijn idee best hoog. Ik lees zonder veel problemen ergens tussen de 50 en 60 pagina’s per uur. Ligt een beetje aan de bladspiegel en de zwaarte van het boek. Dan lees ik voor mijn idee rustig. Toch merk ik dat ik ondanks het in mijn ogen vrij rustige tempo, toch wel dingen mis.

Veel missen

En dat geldt zeker ook voor snellezen. Hoe sneller je leest, hoe meer je mist. Juist dan wil het helpen om een heel rustig tempo aan te houden. Schrijver, filosoof en literatuuronderzoeker Stine Jensen zei het eens. Bij haar promotieonderzoek ging ze heel langzaam lezen. Soms een bladzijde per dag. Het hielp haar om na te denken over wat ze nu eigenlijk las.

Stemmetje in je hoofd

Bij het snellezen is een van de eerste adviezen om het stemmetje in je hoofd uit te schakelen. Als je leest, praat er een stemmetje in je hoofd mee. Op zich is dat overbodig voor het begrip. Als je veel leeservaring hebt, kun je de tekst veel effectiever scannen door het woord te zien en op te slaan. Het is een jachtige manier van lezen, uiterst effectief, maar meer bij teksten die je niet voor je plezier leest.

Ontspannen lezen

Als ik ontspannen lees, dan vind ik het heerlijk om te genieten van de woorden en ze in mijn hoofd uit te spreken. Bij poëzie is dat bijna essentieel. Daar staat de taal boven de betekenis.

Dat brengt mij bij mijn leesvraag voor vandaag:

Zou je sneller willen lezen?

Hoe hoog of laag ligt jouw leestempo? Zou je meer en sneller willen lezen of ben je wel tevreden zoals je nu leest.

Lees de antwoorden op de vijfde boekenvraag

Blog mee over #50books

Schrijf een blog over de vraag van vandaag en laat hieronder in de reactie een linkje naar je site staan. Heb je zelf een idee voor een vraag? Ze zijn van harte welkom. Mail gerust een vraag of stel hem in via het contactformulier.

#50books

De leesvraag #50books is een initiatief van Peter in 2013. Martha nam het in 2014 over en in2015 ging Peter zelf weer verder. Vanaf de eerste vraag doe ik regelmatig mee. Naar overzicht van alle vragen.

Bloggers bloggen over schrijven schrijvers – #50books antwoorden vraag 5

image

Best een lastige vraag, ontdekte ik in de antwoorden. Voor sommige bloggers was hij niet uitdagend genoeg. De vraag: wat vind je eigenlijk van boeken over schrijven?

Renate Dorrestein

Ondanks de lastige vraag, kwamen er wel erg mooie antwoorden. Jannie schrijft over het intrigerende boek dat Renate Dorrestein schreef over schrijven: Het geheim van de scrhijver. Het boek is meer dan een handboek: Renate Dorrestein vertelt over schrijven in het algemeen en haar eigen schrijfproces in het bijzonder. Daarmee is het een intrigerend inkijkje in de werkkamer van het schrijven.

Wat Jannie terecht opmerkt, is Renate Dorrestein er later weer op verdergegaan in een boek over een writers block. Dat is schrijven optima forma: als je niet meer schrijven kunt, schrijf je erover dat je niet meer schrijven kunt. Een proces dat Leon de Winter ook beschrijft in zijn roman Kaplan. Dit boek is de opmaat geworden voor een nieuwe weg die de schrijver inslaat.

Het inslaan van nieuwe wegen is voor Renate Dorrestein heel duidelijk naar voren gekomen bij haar gastschrijverschap in Almere. Het is een bijzonder boek geworden, waarbij Dorrestein naar eigen zeggen het schrijven weer heeft kunnen oppakken.

Don Quichot

Het schrijven over schrijven is voor Peter de reden om het boek Don Quichot van Cervantes open te slaan. Precies in de voorrede gaat de schrijver in op het schrijverschap. Hij schrijft dat hij het lastig vond om een boek te gaan schrijven, maar geen idee had wat hij op zou schrijven.

Dat geldt ook voor het bloggen, stelt Peter. Hij wil weer elke dag gaan bloggen en vreest daarbij wel dat hij kan stilvallen. Om dan meteen te gaan bloggen over bloggen, is ook zo wat. Daarom pint hij zich vast op een paar themadagen. Op zaterdag gaat hij over Don Quichot bloggen en – voor mij goed nieuws – op zondag een blog over de wekelijkse boekenvraag.

Gerard Reve

Schrijven over schrijven, doet veel mensen denken aan de 4 Verwey-lezingen die Gerard Reve in de Pieterskerk gaf in 1985. Leesblogger Fokke verwijst naar deze lezingen in zijn blog over schrijvers over schrijven.

Gerard Reve was gastschrijver aan de Universiteit Leiden. Tijdens mijn studie op dezelfde universiteit, maar bijna 15 jaar na Reves gastschrijverschap, verwezen docenten met pretoogjes naar de eerste avond.

Na afloop van de lezing was nog een incident geweest met een fan. Gerard Reve sloeg zijn wijnglas kapot en stond met de glasscherven in zijn hand gericht naar zijn tegenstander. De secretaris van de letterenfaculteit wist tussenbeide te springen. Zodoende bleef het handgemeen beperkt tot een snijwond.

Zelf schrijver worden

De lezingen kwamen terecht in het boekje Zelf schrijver worden. Volgens blogger Fokke niet het mooiste boek van Gerard Reve. Een boek met schrijftips lijkt veel te veel op het uitleggen van een mop, vindt hij. Dat moet je ook niet doen. Het advies van Fokke: lezen, lezen en nog eens lezen. Dan vind je het geheim van de schrijver tussen de regels door.

Voor blogger Paul mag het creatief proces van het schrijven best geheim blijven. Een uitzondering is het schrijfproces van zijn favoriete schrijvers. Het lijkt dan ook meer anekdotisch te gaan om bepaalde tics en eigenaardigheden, rituelen rond het schrijfproces. Ook is hij nieuwsgierig of het creatief proces van het schrijven verschilt bij het genre of bij andere vormen van schrijven zoals vertalen.

De kinderboekenschrijver Jacques Vriens spreekt bij zijn lezingen vaak over zijn schrijfproces. Dat kreeg ik ook mee toen ik hem bezocht een paar jaar terug in de Almeerse bibliotheek. De tips die Paul in zijn blog noemt, noemde hij niet. Hij vertelde juist een prachtige tip: begin bij het einde, dan is het veel makkelijker schrijven. Je weet immers waar je naartoe moet.

Niks mee hebben

Voor Niek is het antwoord duidelijk. Net als bij Ali en Ruud. Zij hebben er niks mee. Ze hoeven niet zonodig mee te kijken in de keuken van de schrijver. Niek schrijft dat ze liever zelf wil ontdekken hoe het werkt. Ze wil er vooral plezier in hebben en hoeft dan niet te weten hoe haar voorbeelden het doen.

‘Geen echte mening dus dit keer’, schrijft ze bijna verontschuldigend. Voor mij is deze vraag ook een les in vragen stellen. Want het antwoord begint met de vraag. Zeker ook toen Fokke mij er terecht op wees dat hij het jammer vond geen gedichtenvraag te krijgen. Uitgerekend in de gedichtenweek. Inderdaad jammer. Dus als iemand een idee heeft voor een vraag over gedichten…

Lees morgen de zesde vraag voor #50books

#50books

De leesvraag #50books is een initiatief van Peter in 2013. Martha nam het in 2014 over en in2015 ging Peter zelf weer verder. Vanaf de eerste vraag doe ik regelmatig mee. Naar overzicht van alle vragen.

Inbinden bij opruiming – #50books antwoorden vraag 3

image

Uitgerekend gisteravond zag ik een facebookberichtje van de boekhandel in mijn woonplaats: de opruiming is begonnen. Ik ben er zojuist terug van de markt gelijk even langsgereden. Het aanbod valt inderdaad tegen.

Wat een verschil met de vondsten van de beantwoorders van de derde boekenvraag voor #50books. Ik ben heel wat moois tegengekomen in de inspirerende blogs over de opruiming. Al zijn boekenlezers vaak net zo ongeduldig als gewone mensen die niet kunnen wachten en meteen kopen wat ze zien.

Boeken opruimen

Boekenverslinder Ruud Ketelaar ziet in de boekenopruiming vooral de opruiming van zijn eigen boekenkast. Om de paar jaar doorloopt hij zijn boekencollectie en vraagt zich bij elk boek af of het de moeite waard is het te bewaren. Het meeste dat hij wegdoet, geeft hij dan weg aan anderen. Een heel mooi gebaar. Hij ruimt overigens vooral op om weer nieuwe boeken te kunnen kopen.

Bij het kopen van boeken in de opruiming springt hij niet meer uit de band. Wel heeft hij een goed oogje voor de mooie juweeltjes die in de dozen liggen uitgestald. Met jaloerse ogen zie ik de 4 dichtbundels die hij heeft veroverd bij De Literaire Boekhandel in Utrecht.

Geen koopjesjager

Voor Peter is het puur toeval als hij een boekwinkel in de opruiming binnenstapt. Hij is geen koopjesjager en gaat alleen naar de winkel als hij iets nodig heeft. Als hij dan met de opruiming in een boekwinkel staat, voelt hij zich een kind in een snoepwinkel: hij kan niet kiezen tussen al dat lekkers.

Door elkaar

Boekenblogger Ali houdt eigenlijk helemaal niet van de opruiming. Zeker, een boek tegen een aantrekkelijke prijs, vindt ze geweldig. Maar die dozen waar al die boeken door elkaar liggen, zijn een doorn in haar ogen. Ze schrijft:

Op zoek naar boeken die je leuk vindt, moet je dan langs van alles wat dus gewoon niet leuk is.

Alles ligt door elkaar, feit en fictie. Daarom vermijdt ze liever de opruiming. Een uitzondering maakt ze voor boekhandels die de afgeprijsde boeken overzichtelijk aanbieden. Daar wil ze wel graag rondneuzen.

Boekenmarkt

Overigens is ze gek op de jaarlijkse Deventer boekenmarkt waarbij ze van te voren alle boekenstalletjes uitzoekt, die ze wil bezoeken. Ook op internet is de opruiming heel aantrekkelijk: bestel 1 boek en je wordt gebombardeerd met mailtjes vol aanbiedingen.

Impulskoper

Geen mooiere uitdaging dan de opruiming voor de impulskoper, zou je denken. Maar daar is Martha het niet mee eens. Als zij een boek heel graag wil hebben, dan koopt ze het meteen. Ze gaat niet wachten of het misschien maanden later goedkoper is. Bovendien heeft een verschrikkelijke hekel aan toegetakelde boeken.

Boeken waar de rug van geknakt is, een pagina beduimeld of die de sporen hebben dat er vaak door gebladerd is. Nee, Martha wil door maagdelijk witte pagina’s bladeren en de eerste zijn die de letters leest. Bij de opruiming bestaat het aanbod uit erg veel beduimelde boeken waar al veel mensen door gebladerd hebben met hun vieze vingers. Daarom is de opruiming niet het eerste waar Martha blij van wordt.

Een andere impulskoper, Renata Oort, is juist helemaal ‘in too’ de aanbieding. Ze gooit bewust mailtjes met aanbiedingen van Kobo weg om maar niet in de verleiding te komen.

Weinig verheven uitverkoop

Carel wil best weleens snuffelen in het boekaanbod op een rommelmarkt of bij de bieb. Alleen gebeurt het maar zelden dat hij een boek vindt dat hij ook koopt. Ook hij constateert dat de boekenopruiming niet meer is wat het geweest is. Voorraad houden kost geld en de boekwinkel houdt die voorraad bewust heel klein. De enige opruiming die dan overblijft is de opheffingsuitverkoop. Een weinig verheven opruiming natuurlijk.

Ook Niek springt maar zelden uit de band bij de boekenopruiming. Ze verkeert in de luxepositie dat ze niet meer speciaal hoeft te sparen voor een boek. Daarmee is het niet meer zo speciaal een boek te kopen. Tegelijkertijd merkt ze dat de hoeveelheid boeken die op het nog te lezen stapeltje komt, groeit. Daarmee is het helemaal niet verstandig zich over te geven aan de hebzucht van de aanbieding.

Collectors items

Voor Paul is de opruiming evenmin een aanlokkelijke gelegenheid zich te laten gaan. De reden is dat hij steeds minder papieren boeken leest. De papieren boeken die hij koopt zijn weer helemaal niet goedkoop. Ondanks dat het tweedehands exemplaren zijn, zijn de ‘colletors items’ weer zo prijzig dat sommige mensen je voor gek zouden verklaren.

Reddingspogingen

Boekenblogger Jannie stapt ook maar weinig in de boekhandel tijdens de opruiming. Het kopen van afgeschreven boeken bij de bibliotheek en afstruinen van boekenmarkten, doet ze ook niet meer. Ze vindt het zonde om te zien wat er allemaal aan boeken van de hand gaat. Haar reddingspogingen heeft haar vooral een grote verzameling ongelezen boeken opgeleverd. Binnenkort gaan ze naar de plaatselijke boekenmarkt voor het goede doel.

Uit de band springen?

De band waaruit Foxxblok springt, is niet zo heel dik. Hij staat stil bij 3 boeken die hij in de opruiming heeft gekocht. De memoires van Theo Kars, die het niet moet hebben van zijn schrijverskwaliteiten maar wel van zijn bijzondere verhalen. Moby Dick omdat het het favoriete boek is van J.M.A. Biesheuvels en een striproman over de Beatles in de categorie: Nice To Have.

Ingebonden lezers

De antwoorden op deze boekenvraag laten bescheiden lezers zien die de boekenopruiming een beetje aan anderen overlaten. Ze binden in en springen niet zo snel uit de band. Misschien dat lezen de hebzucht in je vermindert…

Lees de vierde boekenvraag voor #50books

#50books

De leesvraag #50books is een initiatief van Peter in 2013. Martha nam het in 2014 over en in 2015 ging Peter zelf weer verder. Vanaf de eerste vraag doe ik regelmatig mee. Naar overzicht van alle vragen.

2016 Jaar van het boek – #50books vraag 2

image

Een dag na de eerste boekenvraag over je leesvoornemen, opende het CPNB officieel: 2016, het jaar van het boek. Het is een prachtig initiatief dat de kracht van het boek viert. We lezen nog altijd heel veel. Al lezen we anders en is het niet altijd gerelateerd aan een boek. Een beter jaar voor het bedenken van boekenvragen kan ik niet hebben.

Plezier in lezen dat is voor mij het belangrijkste dat telt. De boekenwurm die de letters, woorden en zinnen verslindt. En je mag er zoveel van nemen als je zelf wilt. Daarom is het zo mooi om het lezen te vieren. Boeken bepalen onze cultuur en identiteit. Daarom zegt een boekenkast zoveel over iemand.

De boeken die erin staan, laten zien waar zijn interesse ligt. Maar soms zegt het ook wie hij zou willen zijn, dan bestaat zijn boekenkast voornamelijk uit ongelezen boeken. In het voornemen schuilt de wens wie hij zou willen zijn.

Aan het initiatief zitten allerlei activiteiten vast waarmee het bestaan van boeken wordt gevierd. Een initiatief waar iedereen aan kan meedoen is een #bookshelfie voor je eigen boekenkast. Doe ook mee en stuur een tweet met je foto naar @2016jaarvhboek

De bookshelfie brengt mij bij de tweede vraag van het jaar:

Wat vertelt jouw boekenkast over jou?

Vertelt elk boek zijn eigen verhaal en komen ze allemaal samen tot jouw verhaal? Of zou je graag willen dat je boekenkast een bepaalde belangstelling belichtte? En zit er veel van vroeger in je boekenkast? Boeken die je toen wel las en nu niet?

Ik ben ontzettend benieuwd naar je antwoord, al dan niet met een bookshelfie erbij.

Blog mee over #50books

Schrijf een blog over de vraag van vandaag en laat hieronder in de reactie een linkje naar je site staan. Heb je zelf een idee voor een vraag? Ze zijn van harte welkom. Mail gerust een vraag of stel hem in via het contactformulier.

#50books

De leesvraag #50books is een initiatief van Peter in 2013. Martha nam het in 2014 over en in 2015 ging Peter zelf weer verder. Vanaf de eerste vraag doe ik regelmatig mee. Naar overzicht van alle vragen.

Lees de antwoorden op vraag 1: Wat zijn je leesvoornemens voor 2016?