Categoriearchief: blog

Mijn mooiste blogs van 2014

image

Het jaar heeft veel mooie blogs gebracht. Soms koos ik ervoor om mijn verhaal over wat meerdere dagen te smeren. Zo schreef ik meer blogs over hetzelfde boek of kreeg een omzwerving een vervolg in meerdere delen.

Daarom laat ik tot slot van deze week met overzichten zien wat mijn persoonlijke favoriete blogs zijn van dit jaar.

Mijn mooiste 10 blogs van 2014

  1. Gevonden
    Het filmpje waar we al heel lang naar op zoek waren is eindelijk gevonden. Of eigenlijk: we vonden de oplader van het oude mobieltje waar het filmpje op stond.
  2. Boos werkeloos
    De woede en machteloosheid die je treft als je werkeloos bent. Wat ben ik blij dat ik weer werk gevonden heb al is er de vrees dat mijn contract niet verlengd wordt.
  3. Godsdienstleraar
    Waarom ik Maarten ‘t Hart niet mocht lezen van mijn godsdienstleraar. En hij had gelijk.
  4. Tulpenboom
    De bijzondere Tulpenboom die Doris en ik vonden in tuinen bij kasteel Het Nijenhuis.
  5. 10 januari 1986
    Het verhaal hoe ik mijn jeugdvriendje Erik verloor.
  6. Opgeheven metrostation
    Een prachtige literaire verwerking van een bijzonder metrostation in New York. Overigens zijn de ondergrondse gangen in Parijs minstens zo interessant in het boek van Ben Constable.
  7. Paleis Het Loo
    Terug naar de plek waar Inge en ik elkaar 13 jaar geleden ons eerste uitstapje hadden. Heel bijzonder om daar met onze dochter te lopen.
  8. Gedachten laten glijden in park
    Na een heftige dag in het ziekenhuis, loop ik door het park en laat de dag door mijn gedachten glijden.
  9. Verloren
    Het kauwtje verliest het van de ekster aan de waterkant.
  10. Mijzelf tegenkomen
    In 2014 ontmoette ik weer veel mensen. Ik begroette Irene in Haarlem en zag sinds mijn studietijd weer Martha bij een kleine en knusse tweetup van blogpraat. Ook genoot ik van de schrijfster Eva Kelder in Amsterdam De vele schrijvers bij het Blogevent van Meulenhoff waren echt een belevenis om tegen te komen. Tot overmaat van ramp kwam ik mijzelf tegen in het park.

Bestgelezen blogartikelen 2014

20140921_145934Het jaar 2014 is een mooi jaar geweest voor mijn blog. Het aantal bezoekers lag iets hoger dan 2013. Net als het aantal sessies. Wel bezochten de bezoekers ongeveer een kwart minder pagina’s. Ook nam het aantal terugkerende bezoekers licht af.

366 artikelen

In 2014 verschenen in totaal 366 blogartikelen. Alleen op 21 maart vergat ik te bloggen. Ik was toen te druk met de lezing over Litnet die ik op die dag in Leiden gaf. Daarnaast publiceerde ik op 22 december en 30 december 2 blogartikelen.

Drukste dag

Op donderdag 13 november was het het drukste met 365 bezoekers. Het bezoekersaantal is nooit onder de 74 per dag geweest. Een mooi resultaat waar ik al mijn lezers erg dankbaar voor ben. Ik hoop in 2015 weer heel veel artikelen te schrijven.

Ik zie een duidelijke verschuiving in de herkomst van de bezoekers. Social media wordt steeds belangrijker. Ik krijg veel bezoeken via facebook en twitter. De persoonlijk getinte blogs werden altijd het meeste gewaardeerd. Net als de blog over NS-conducteur Ad Harms. Hij werd het meest bekeken van de artikelen die in 2014 verschenen.

Top 10 bestgelezen blogartikelen uit 2014

  1. Conducteur Ad Harms
    Sommige conducteurs vergeet je niet.
  2. 10 januari 1986
    De dag waarop ik mijn jeugdvriendje Erik verloor.
  3. Boos werkeloos – #WoT
    Aan de hand de schrijfopdracht van de #WoT een blog over mijn frustratie van die dag.
  4. Blogevent Meulenhoff
    Bezoek met heel veel enthousiaste boekenbloggers aan de uitgeverij Meulenhoff.
  5. Bruegel en João Richardo Pedro
    De rol die eens schilderij van Bruegel heeft in de roman van João Richardo Pedro.
  6. Bijzonder treinkaartje
    Bij het laatste papieren treinkaartje van de NS hoort mijn eigen bijzondere treinkaartje.
  7. Gevonden!
    De allereerste beelden van Doris zijn weer opgedoken.
  8. Finsterwolde – Finnerwold
    Over de documentaire van de NCRV over deze Groningse plaats.
  9. Trein op bijzonder boottransport
    Op de terugweg van mijn werk zag ik een trein op de boot varen.
  10. Minimalisme – #WoT
    Het maximale bereiken met zo min mogelijk middelen.

Top 10 bestgelezen blogartikelen in 2014

  1. Wifi repeater
    Over de Wifi-repeater van de Aldi.
  2. Overzicht van boekenveilingen
    Welke boekenveilingen zijn er jaarlijks in Nederland?
    Aanvullingen zijn van harte welkom.
  3. Hoe is het met Wolfgang
    Over de smartphone Wolfgang van de Aldi: lees ook het vervolg.
  4. Rondje kringloopwinkels in Twente
    Hoeveel kringloopwinkels kun je in 1 dag in Twente bezoeken?
  5. Overzicht vertalingen Dantes Divina Commedia
    Welke vertalingen zijn er in het Nederlands verschenen van Dantes Goddelijke komedie? Aanvullingen zijn van harte welkom.
  6. Bie de Lidl
    Een leuk liedje in het Gronings over de Lidl. Hij blijft zeer actueel.
  7. Moraal en sprookje
    Een kenmerk van sprookjes is dat er altijd een moraal in zit. Hij is niet altijd snel te vinden.
  8. TL-lamp boven bureau
    Boven mijn bureau hangt al jaren een ouderwetse Massive en daarvan heb ik ook al heel lang geleden de TL-lamp vervangen.
  9. Koolmees en Pimpelmees vliegen uit
    Hoe de jonge mezen uit het nestkastje van de buurman voor het eerst uitvliegen (filmpje).
  10. Conducteur Ad Harms
    Waarom alle NS’ers bij conducteur Ad Harms op communicatietraining zouden moeten.

Bekijk het jaarrapport dat jetpack voor mij samenstelde

De eerste week van januari blik ik terug. Ik laat thematisch een paar interessante blogs uit 2014 de revue passeren.

Minimalisme – #WoT

image

minimalisme (o.), tevredenheid met een geringe inwilliging of vervulling van zijn eisen of verlangens, m.n. in politieke zin.

In haar debuutroman De consequenties schrijft Niña Weijers over een interessant kunstproject. Haar hoofdpersoon Minnie Panis is een kunstenares. Als haar vriend het uitmaakt verkoopt ze de bank omdat ze het ding maar lelijk vindt en hij teveel aan haar vriend doet denken.

Binnen een dag werd het ding gekocht door een middelbaar homostel uit Amstelveen, dat het kwam ophalen in een oude Mercedesbus die overduidelijk niet van hen was. Ze leken op elkaar en op Woody Allen, dacht Minnie, en in een impuls maakte ze een foto van het stel en met haar bank. (61)

Ze biedt na de verkoop van de bank nog meer dingen te koop aan op internet. Zo verkoopt ze steeds meer en van alles maakt ze een foto. Er dient zich een project aan. Ze probeert alles te verkopen wat ze heeft.

Het project nam maanden in beslag. Ze zette haar spullen op diverse websites, voerde correspondentie met de meest uiteenlopende mensen en documenteerde alles met de precisie van een rechercheur die een moordonderzoek leidt. Sommige spullen waren haast onverkoopbaar – ondergoed, boeken, cd’s, halve tubes en potjes dag- en nachtcrème, voetenzalf, shampoo, haarspray – maar uiteindelijk verkoopt ze alles behalve haar bed, een deken, een paar kledingstuukken en een tandenborstel. (62/63)

Ze zet alle foto’s achter elkaar en maakt er een film van. Het project geeft ze de naam Nothing Personal en exposeert met de tentoonstelling in het Gemeentemuseum Den Haag. Ze maakt er een boek mij en de verteller citeert rijkelijk uit het boek en interview met ‘lappen onleesbaar jargon’.

Trend

Het verkopen van je spullen doet denken aan een trend waar Elja mij laatst op wees. Ze schrijft in haar blog over de mode om een heel groot deel van je spullen weg te doen en slechts honderd dingen te bewaren. Zo ben je verlost van de rotzooi waarmee we ons vaak omringen.

Terecht merkt blogger Elja op dat het alleen voor fysieke spullen lijkt te gelden. De enorme bulk aan digitale rommel telt voor dit zeer interessante initiatief niet mee. Jammer, omdat op je computer en vele harde schijven vaak duizenden documenten, boeken, foto’s, muziek en andere spullen staan die net zo goed materialen zijn. Waarom tellen die niet mee?

Spullen

Ik vind het een boeiend idee om kritisch te kijken naar wat je allemaal hebt en wat je ermee doet. De boeken Hypotheekvrij en Helemaal vrij van Gerhard Hormann inspireren mij hiertoe. Hij wijst in het laatste boek op het initiatief van een Tiny House. Een huis dat net zo groot is als een parkeerplaats en waar je heerlijk mee over de wereld kunt zwerven.

Hoe je meer kunt genieten van minder dingen. Minimalisme en wat mij betreft mag dat overal voor gelden.

Dat brengt mij bij de #WoT van deze week. Wat is voor jou minimalisme? Helpt het bij jou om met minder meer te genieten en ook meer te zien?

#WoT

Bij de #WoT schrijven bloggers over een woord of een foto. Elke donderdag verschijnt een nieuw woord waarover je kunt bloggen. Deelname is geheel vrijblijvend. Plaats een reactie onder dit bericht waarin je het linkje plaatst naar je blog.

De #WoT is opgezet door @metkcom en daarna door @pixelprinces overgenomen. Vanaf september 2014 hou ik het stokje in mijn hand. Schrijf vandaag mee over het woord ‘Minimalisme’.

Ongecorrigeerde drukproef

ongecorrigeerd-drukproef-het-boschhuisAl weken ligt hij bij mij in huis, de ongecorrigeerde drukproef van Pauline Broekema’s Het Boschhuis, Een familiekroniek. Ik heb hem ook al een paar weken uit, maar ik sla hem nog geregeld open.

Zoals twee weken geleden toen ik naar Amsterdam fietste en langs de plekken uit het boek reed: Muiderberg, in Amsterdam de Hollandsche Schouwburg en het oude kantoor van de Gooische Stoomtram.

Een paar week eerder ging ik in Veenendaal op zoek naar de fussiladeplaats zoals die in het boek beschreven wordt. Ik maakte er een filmpje en las er een passage uit het boek voor. Allemaal plaatsen die dankzij het boek extra gingen leven.

Morgen is het zover. Dan begin ik met de eerste blog van een reeks die ik over dit boek geschreven heb. De familiekroniek van Pauline Broekema daagt daar genoeg voor uit. Het wordt een mooie reeks, met veel verhalen en gezichtspunten.

Daarbij ga ik niet alleen dieper in op het boek van Pauline Broekema. Er zullen veel andere boeken en verhalen voorbijkomen in de blogs.

Intrigerende keuzes – #WoT

imageJe krijgt weleens van die vragen waarbij je een intrigerende keuze moet maken. Bijvoorbeeld: stel je moet naar een onbewoond eiland en mag 10 boeken meenemen. Welke boeken neem je dan mee? Van die keuzes die je bijna onmogelijk kunt maken. Waarom zou ik het boek dat ik vandaag meeneem, morgen willen lezen?

Ik laat dit soort vragen het liefst onbeantwoord. Buiten het feit dat afgevoerd worden naar een onbewoond eiland gewoon verbanning is. En het meenemen van een paar boeken een vorm van zelfcensuur is. Je beknot je eigen vrijheid met zo’n radicale keuze.

Bij een bijzonder gesprek vorige week, kreeg ik de vraag waarmee ik zou stoppen als het moest: mijn persoonlijke blog of mijn gedichtenblog.

Een duivels dilemma. Het kiezen tussen mijn veelbezochte blog of een blog die mij erg aan het hart is. Ik beloofde er een blog over te schrijven en dat doe ik nu.

Het antwoord weet ik nog steeds niet. De gedichtenblog is mij dierbaar, net als mijn persoonlijke blog. Zeker ik kreeg al weleens eerder de vraag waarmee ik zou stoppen als het moest.

Ik neig eerder naar het afwisselen van beide blogs dan het helemaal stoppen met één van de twee. Al vind ik de nieuw ingeslagen weg op wolkenhemel.blogspot.nl minstens zo intrigerend. Voor degene die het niet gemerkt heeft, sinds maart schrijf ik om de dag een haiku.

Deze andere dichtvorm beïnvloedt sterk hoe ik naar de wereld kijk en lijkt bijna op mediteren. Daarom kan een vernieuwing nooit kwaad, maar een radicale keuze vind ik een stap te ver.

Dagje treinen naar Vlissingen – een plog

station-vlissingen

Een blog in foto’s. Het liefste van elk uur dat je doormaakt. Dat is ploggen. Leuker vind ik eigenlijk om als iemand iets onderneemt, daar deelgenoot van te zijn via twitter, facebook of instagram. Elk uur een nieuwe update. Dat kan zijn met een fietsrit of zoals ik afgelopen zaterdag deed: een treinrit naar Vlissingen en terug.

Samen met Doris ging ik een dagje treinen op een Kruidvat-kaartje. Een dag later zou het kaartje verlopen zijn, daarom namen we het ervan.

image

Waar ga je naar toe als je een dagje gaat treinen? Zo ver mogelijk. Ik vond het wel een leuk idee om de trein naar Vlissingen te gaan. Er gaat een rechtstreekse trein naar Vlissingen vanuit Almere. Om 9 uur stonden we helemaal klaar voor de trip.

 

Klaar voor de rit naar Vlissingen met de intercity van 09.01 uur

En onderweg heerlijk lezen…

doris-lees-in-trein-naar-vlissingen

Eindelijk het boek in de hand waar je thuis maar niet aan toekomt…

hendrik-jan-in-trein-naar-vlissingen

Tussen het omslaan van de bladzijden even naar buiten kijken en van de prachtige wolkenhemel boven het Zeeuwse landschap genieten…

De conducteur controleert de kaartjes en ik zie voor en achter mij de kaartjes van Kruidvat tevoorschijn komen. Een collectieve gedachte om naar Vlissingen te gaan. Een eindpunt waar je niet snel komt. Als onze buurvrouw luid belt met haar zoon, vertelt ze over haar beweegreden om helemaal naar het uiteinde van Nederland te gaan.

‘Ja, we zijn onderweg met zo’n kaart van het Kruidvat. Hij was bijna verlopen, daarom zitten we nu in de trein naar Vlissingen. Weet je wel, die kaart waarmee we toen ook met de trein gereisd hebben naar Maastricht.’

Dan naderen we Vlissingen. Blij stappen we uit de trein. Meer dan 3,5 uur in de trein maakt een beetje stijf. Maar wat is het centrum ver van het station. We lopen langs de zeedijk en zien de schepen passeren op weg naar de zeehaven van Antwerpen.

schepen-op-weg-naar-zeehaven-antwerpen

Kleine bootjes varen af en aan, halen en brengen de loodsen om de grote zeeschepen veilig de haven in te loodsen.

loodbootje-naast-containerschip-bij-vlisssingen

We aan de rand van het centrum en bezoeken even de volksheld uit Vlissingen: Michiel de Ruyter:

Een visje eten en terug naar de trein. Om 14.06 vertrekt hij. We moeten haasten. Tegelijk nog even genieten van de wolkenhemel en de zon boven de Westerschelde.

We rijden weer terug over het enige spoor in Zeeland. Bij Krabbendijke moeten we even op de foto. Als de honden thuis aan het krabben zijn omdat ze jeuk hebben, roep ik altijd met een zwaar Zeeuws accent ‘Krabbendaike’.

In Roosendaal stappen we over op een andere trein. We gaan niet dezelfde weg terug, maar kiezen voor een heus rondje Zuidwest-Nederland. Het voelt geweldig om in een trein te stappen die hier begint. We blijven zitten tot het eindstation Zwolle. Doris verruilt haar boek voor een spelletje op haar telefoon.

We rijden door het Brabantse land, Tilburg, Den Bosch en Oss. Alle stations passeren ons. Langzaam verdwijnt de zon achter de horizon. Het boek wordt weer opgepakt. Het vervolg van het andere deel van Mees Kees.

Ik geniet van de reis. Wat een prachtige treinreis is de rit van Roosendaal naar Zwolle. Van de Maas naar de IJssel. Het eindstation van de trein: Zwolle. Daar halen we snel onze avondmaaltijd op en eten in de stoptrein naar Almere patat met een hamburger. Geen grote maaltijd in het restauratierijtuig, maar tussen de smalle stoeltjes delen we het tafeltje dat tegelijk de bovenkant van het grijze prullenbakje is.

Dan is het eten op en kijken we naar buiten. Het donker spiegelt ons weer terug. We kijken naar onszelf. Bijna thuis staren we moe en voldaan naar de spiegeling. Een vader met zijn dochter reizen met ons mee en zwaaien terug.