Categoriearchief: bloesem

Tuin in bloei – Tiny House Farm

Elk jaar weer een feest als de eerste bloei begint. De sleedoorn is van de inheemse struiken het eerst. Je weet dan meteen dat alle Japanse kersenbomen in bloei staan.

De pruimenboom in bloei

Kleurrijke bloesemroute

Voor mij elke keer de reden om weer richting de kleurrijke Regenboogbuurt in Almere Buiten te gaan, met als toetje de kersenbloesem in Muziekwijk die zo mooi roze is.

Mooie aan elkaar geregen kersenbloesem

Wat mooie is, dat de bloesems elkaar afwisselen. Na de sleedoorn is in de natuur de kers aan de beurt. In de tuin bloeit de kers ook, maar daarnaast ook de pruim en de peer. De appel sluit het af in de tuin en ook in de natuur. En vergeet de mispel niet. Al doet die in onze tuin nog niet zoveel. Helaas.

Alle kleuren en geuren in de tuin

Zo geniet je eigenlijk de hele periode van maart tot en met mei van alle kleuren en geuren bloesems in de tuin. Het geeft het voorjaar een heel mooie glans. Ik geniet ontzettend van al deze schoonheid.

Wat het genot extra versterkt zijn alle bijen en hommels die je tuin verrijken. Als je denkt dat alle bloemen door bijen uit nestkasten worden bevrucht, dan heb je het goed mis. Ik vermoed zelfs dat bijna alle bloemen bevrucht worden door wilde bijen en hommels.

In de bloem zit een heel klein bijtje verstopt.

Beetje bijtje

En dat is zo mooi om te zien. Ik betrapte laatst een heel klein bijtje in de ontluikende kersenbloesem. Hij zat helemaal opgekruld in de nog vrijwel gesloten bloem. Dat is echt een belevenis. Hoe zo’n klein diertje meehelpt om straks te genieten van de kersen aan de boom.

Dat geeft het voorjaar nog meer schoonheid en vooral fleur.

Alles in bloei – Tiny House Farm

Het is zo mooi om alles in bloei te zien in deze tijd van het jaar. Het begint met de amandel die dit jaar al in februari in bloei stond. Daarna volgde heel snel de abrikoos. Dan is het even wachten, maar hier kwamen de pruimen al heel snel. Vooral de nieuwe Reine Victoria doet het goed.

Perenboom in bloei

Gevolgd door de Reine Claude en de Mirabel. De laatste staat nog steeds in bloei. Dan komen kersen en de peer. Eigenlijk hoort eerst de Gieser Wildeman en daarna de gemengde boom met Conference en Doyenne. Het ging dit jaar andersom. De kersen doen het ook erg goed. Vooral het boompje dat ik vorig jaar bij de Gamma haalde. Het zijn allemaal wel zure kersen. En vergeet de kleine kriek niet. Die bloeide alsof het een lieve lust was.

Uitgebloeide kersen

De kersen raken uitgebloeid. Ondertussen verschijnt er soms nog een bloemetje aan de abrikoos. Een nazending of zoiets. En nu beginnen de appels. De Rode van Boskoop bloeit mooi. In de Groninger kroon wijzen de rode puntjes mooi omhoog. Net als dat de nieuwe Zoete Ermgard mooie knoppen heeft. De andere appelbomen, Elstar en Jonagold staan ook in de startblokken.

Best indrukwekkend allemaal. De grote misser was de Japanse sierkers. Hij zat vol knoppen, maar ineens is hij ermee uitgescheën. Waarom? Geen idee. De knoppen zijn uitgedroogd en er verschijnt geen blaadje aan de boom. Net als de 2 bellemannekes (fuchsia) die ook blaadjes leken te krijgen maar nu als droge takken uit de grond wijzen.

Bloei in de achtertuin

Erg droog

De natuur is wel heel erg droog. De paar druppels regen die we dinsdag zagen vallen, zetten weinig zoden aan de dijk. Omdat de kweepeer er wel heel ellendig uitziet, geven we de fruitbomen nu wat extra water. Net als de rabarber die elke dag een plons water verlangt. Er is mij veel aan gelegen dat ze dit jaar wat grootser zijn dan vorig jaar.

Wat de oogst zal zijn is altijd het ongewisse. Ik kan eigenlijk niet wachten, maar het beleven van de tuin en met geduld kijken wat er allemaal rijpt en gebeurt, is mij ook heel veel waard. Daarom probeer ik vooral te genieten hoe al dat kleine grut langzaam verandert. En maar hopen dat het grut snel wat groter wordt en beter op eigen benen kan staan. Dan helpen de planten elkaar beter en kost het mij minder tijd.

Zinnia, tulp en narcis in bloei

Dat ongeduldige zal niet snel verdwijnen bij mij, denk ik. Tegelijkertijd komen er ook allerlei andere bloemen op. Wat dacht je van margriet, de zinnia, tulpen en narcissen. Van de laatste komen wel heel bijzondere bloemen uit. Heerlijk genieten van wat er allemaal in je tuin gebeurt. Het geeft heel veel plezier in deze dagen van thuiszitten.

Tekenen van voorjaar – Tiny House Farm

Het voorjaar valt vroeg. De eerste tekenen dienen zich aan. En aan wie de eer: de seringstruik bevat beginnende blaadjes en tekenen van bloesem!

Naast de bessenstruik is de sering, de enige struik uit de oude tuin die we hebben meegenomen. Het was een rampzalige dag waarop we het deden, vlak na de grote warmte van 2018. Precies op een dag dat het hard stormde en het er veel regen viel.

eerste tekenen: beginnend blad in sering
Eerste tekenen: beginnende bladeren in de sering

Vorig jaar bleven de bladeren klein. Net als dat de bloemen niet de uitbundigheid lieten zien zoals we dat aan de Alkmaargracht gewend waren. De struik had het erg zwaar. Zeker ook omdat de zomer vorig jaar ook erg warm en droog was. Zo kreeg de struik twee zware zomers te verduren.

Eerste blaadjes

Daarom is het nu extra prachtig om te zien dat de eerste blaadjes en zelfs bloemen zich beginnen te vormen. Het is allemaal heel vroeg dit jaar.

Blaadjes en bloemknoppen in sering
Vroege blaadjes en bloemknoppen in de sering

De knoppen van de in het najaar geplante Japanse sierkers beginnen zich ook heel mooi te vormen. Dat belooft een bijzondere eerste bloei te worden. De liefhebbers van deze bloesem kijken jaarlijks erg naar uit naar de bloei van deze bomen. Als ze zo bij elkaar staan is dat een prachtig gezicht.

Japanse sierkers

In Almere Muziekwijk bij het station en in Almere Buiten in de Regenboogbuurt groeien heel veel van deze bomen bij elkaar. Op de laatste plek staan 850 Japanse sierkersen, Vorig jaar is daar onder de bomen het eerste Kersenbloesemfeest gehouden.

Bloemknoppen in Japanse sierkers
Bloemknoppen in de Japanse sierkers

Een feest zoals in Japan vaak is onder de vele kersenbloembomen. Ze gaan dan massaal eten en drinken onder de bomen, maar zich ook bezig houden met allerlei kunstvormen als schilderen en dichten. Net als dat veel mensen dan prachtige kimono’s en jurken dragen met veel kersenbloemen in de stof.

Spektakel

In onze tuin staat er eentje. Ik ben heel benieuwd wat dat bij ons voor een spektakel dat gaat opleveren volgende maand. De amandel is bijna uitgebloeid. De abrikoos volgt nog een beetje aarzelend. Vorig jaar hebben we de laatste met een paar kleine bloemen eraan gepland. Nu is het al heel wat uitbundiger.

Kleine bloemknoppen in Japanse kers
De eerste bloemknoppen in de Japanse kers

Ik schreef over de knoppen van de Japanse sierkers al een voorzichtige haiku:

de kleine knoppen
verraden kersenbloemen
nog een paar weken

Zo dienen de eerste tekenen van het voorjaar zich aan. Wel een beetje vroeg. Dat wel, maar meer dan welkom. Ik verlang dit jaar heel erg naar een beetje groen in de kale leegte die Oosterwold (nog) is.

Overlevingsdrang en fruitbomen – Tiny House Farm

De stormen en harde wind weten wel raad met de tuin. Ik zie het vooral in de windgevoelige planten. De grote artisjok aan de zijkant van het huis, met de enorme reuzenbladeren. Hier heeft de wind flink vat op gehad. Flink wat van de bladeren zijn losgebroken. Ik hoop dat er nog wat overblijft voor de zomergroei en bloei. Net als de eeuwige moes die door zijn hoefje is gegaan. We zullen de boel weer moeten opbinden.

Overlevingsdrang in onze winderige tuin.

Vroeg voorjaar

In de tuin begint steeds meer het voorjaar te komen. Erg vroeg, dat wel. Zo bloeit de amandel al. Vorig jaar was dat zeker 3 weken later. De roze bloesem steekt mooi af tegen het huisje. Alleen zijn er nog weinig insecten om de bloemen te bestuiven. We zullen in de weer moeten met een kwastje om het zelf te doen.

amandel in bloei
De amandel is al in bloei. De kleur past goed bij ons huisje.

Ook de Japanse sierkers die we in het najaar hebben geplant, staat op uitkomen. De knoppen zijn al heel ver. Dat duurt geen weken meer. Ik heb op Twitter en Instagram al de eerste sierkersen zien bloeien. Prachtig die bloesem, maar zeker ook een maand te vroeg.

Verontrustend?

Ergens best verontrustend. Ik lees het ook terug in nieuwsberichten en de reacties en posts op social media. Verontrustend, maar het is ook de kracht van de natuur. Die robuuste houding wanneer de temperatuur het toelaat om dan meteen alles te geven.

Profiteren van het voordeel dat de warmte geeft. Het is een overlevingsdrang. Daarmee is niet alleen verontrustend maar ook geruststellend. De natuur gebruikt de voordelen en zet ze om in daden om langer te profiteren van deze voordelen.

Fruitbomen in de winter
Fruitbomen

Op zoek naar inspiratie fiets ik meteen even langs een volkstuinencomplex dat ik nog niet ken. Het ligt naast vereniging Water-Land. Het is de kleinere Nutstuinvereniging De Windhoek. De tuintjes zijn kleiner en er staan niet echt grote gebouwen op zoals bij Water-Land.

Fruitbomen afkijken

Ik ben echt op zoek naar fruitbomen om te zien hoe dicht ze hier op elkaar staan en vooral hoe ze in de winter zijn. Het helpt ook dat ik een paar weken terug de prachtige schilderijen van de appelbomen en perenbomen in de seizoenen zag van Charley Toorop.

Helaas miste ik de schilderijen van de winter. Zij was meer geïnteresseerd in de fruitbomen als ze in bloei staan of vruchten dragen. Maar fruitbomen zien er in de winter echt prachtig uit. De takken wijzen zo mooi omhoog. Schijnt niet echt de bedoeling te zijn als je veel vruchtopbrengst wilt hebben. Al bestrijden sommige aanhangers van permacultuur en voedselbossen dit en zeggen dat je juist niet moet snoeien. De waarheid zal ongetwijfeld ergens in het midden zitten.

Fruitbomen nutstuinvereniging De Windhoek Almere Haven
Fruitbomen in Nutstuinvereniging De Windhoek Almere Haven

Ik geniet vooral van de kale takken. Wat een schoonheid zo in de winter. Niet afgeleid door al het groen, zie je de structuur van de bomen ontzettend goed. Ik vind het prachtig en overtuigend om te zien. Ook verbaas ik me hoeveel fruitbomen er op relatief weinig grond kunnen staan.

Seizoenen terugkijken

Het overtuigt mij ervan dat ze echt niet meters uit elkaar hoeven te staan. Ik zal proberen geregeld rond de seizoenen terug te komen om te kijken hoe de fruitbomen zich ontwikkelen. Kan sowieso nooit kwaad om bij diehard-tuinierders de kunst van het tuinieren af te kijken.

Hoe mooi zijn fruitbomen in de winter?
Fruitbomen in de winter

En dan ga ik ook aan het dromen hoe onze tuin er over zoveel jaar uit zal zien. Ik denk dat het bijna niet voor te stellen is. Sommige fruitbomen die ik zie staan zijn zeker een jaar of 20 tot 30 en misschien wel 40. Maar over een jaar of 10 zullen ze al veel groter zijn dan nu.

Alles op zijn tijd. Eerst dit seizoen zien te volgen.

Zonnebloemen – Tiny House Farm

Een tuin moet voor mij nut hebben. Het moet te eten zijn of zich op een andere manier nuttig maken voor vogels of andere dieren. Of zonnebloemen nut hebben, weet ik niet zo goed. Ze zien er prachtig uit, maar heb je er ook op een andere manier iets aan.

Zonnebloemen in de tuin. Wat is het nut?
Zonnebloemen voor het nut of voor het mooi?

Iemand attendeerde mij een tijdje terug op de principes van permacultuur. Zoals het moet eetbaar zijn voor mens en/of dier, beschutting bieden tegen zon en/of wind, waarde bieden voor de bodem en planten in de buurt. Schoonheid hoort er ook bij, maar alle principes vragen om een combinatie van minimaal 2.

Alles heeft een functie

Alles heeft daarmee een functie. Gewoon een plantje omdat die mooi is, kan niet. Hij moet zin hebben voor de insecten of op een andere manier zijn nut bewijzen in de tuin. Dat geldt dus ook voor zonnebloemen. We hebben er een paar zaadjes in juni in de grond gedaan.

Het is even wachten, het zijn geen vroege zonnebloemen, maar het resultaat is erg mooi. We hebben ze op 2 plekken bij elkaar staan en nog een paar losse verspreid in de tuin. Ik heb die stiekem in de grond gedaan. Heel toevallig. Zij moeten nog in bloei komen, maar de rest staat aan het eind van de tuin prachtig te zijn.

Zonnewijzers

Ze kijken alleen ons niet aan. Ze wijzen naar de zon, heb ik geleerd. Bij de eerste zaadjes die ik als kind in de grond stopte, ontdekte ik ook dat zonnebloemen met hun gezicht naar de zon gaan staan. Vandaar ook de naam, denk ik. Ze kijken van ons af, waar de zon opkomt. Als ze zouden kijken waar de zon ondergaat, zouden ze ons wel aankijken.

Nut voor bijen, hommels en vogels

En dan kom ik op het nut. Ze hebben zeker ook zin voor de bijen, hommels en later ook voor de vogels. Dan drogen we de bloemen zodat vogels als de koolmees de pitten kunnen eten. Zeker heel nuttig en goed.

Bijen smullen van de nectar uit de zonnebloem

Een plant verwant aan de zonnebloem die ook nog eens eetbaar is, is de aardpeer. Een plant die perfect bij de permacultuur past. We hebben in een hoekje een paar aardperen begin dit jaar in de grond gedaan. En ze zijn opgekomen.

De bloemen staan later in bloei dan de zonnebloem. Ik heb er heel hoge verwachtingen van: eetbaar, nuttig als windscherm en nog mooi ook. Dat laatste moet ik natuurlijk nog wel zien.

Hommels, reeën en ginkgo’s – Tiny House Farm

Dan zit je heerlijk tegen de schemering te eten en schiet er iets voorbij. ‘Hé, wat is dat’, roept Doris uit. Als ik luister wat ze precies gezien heeft, dan kan het niet anders dat het een ree is die langs het hek rende.

Spoor van een ree in de achtertuin.

Nader onderzoek de volgende morgen bij daglicht, leert inderdaad dat het om een ree gaat. Duidelijk te zien is de hoefafdruk. Herkenbaar als een ree en niks anders. De sporen die ik laatst zag op het appelboompje verried ook al de aanwezigheid.

Niet afschrikken

De reeën laten zich duidelijk niet afleiden door de bebouwing die hier meer en meer komt. De Vuursteenhof krijgt namelijk huisje na huisje en je zou verwachten dat de ree zich hierdoor laat afschrikken. Wel een prachtige ontdekking dat ze gewoon nog langs ons huis rennen.

En als dan de zon goed doorbreekt, komen ook de hommels en bij warmer weer ook de bijen. Ze duiken op de bloesem die er is. Al roert de nachtvorst soms in de staart. Dat betekent goed in de gaten houden of we geen maatregelen moeten treffen. Een zak over de boom waar de meeste bloesem zit.

Hommel op de bloesem van ons citroenboompje.

Ginkgo uit de kas

Als we bij de manifestatie Kom in de kas lopen, stuiten we op een prachtige ginkgo. De bladeren zien er weer heel anders uit dan de exemplaren die we hebben. We kunnen het niet laten en dit schattige kleine boompje gaat mee.

Het blad van ons kleine Ginkgo-boompje.

Ginki, zoals we hem liefkozend noemen, krijgt een plekje bij de andere ginkgo buiten. Zeker de helft kleiner, ziet het er echt heel schattig uit. Alleen zijn het allebei peuters. Van de Ginkgo-stekjes van van vorig jaar, de baby’s, komen er bij 2 stekjes bladeren. Heel benieuwd hoe deze jonge boompjes zich zullen ontwikkelen.