Categoriearchief: bloem

Baby Artisjokken – Tiny House Farm

De uitgebloeide artisjokken had ik aan het einde van de zomer afgeknipt en op een composthoop gelegd. Lekker misschien voor de vogels om op te eten. Je weet maar nooit wie je er een plezier mee doet.

baby artisjokken in de grote bloem
Uitgebloeide plant met baby artisjokken

Uitlopende bloemen met baby artisjokken

Tot Inge een paar weken terug ineens zag dat de uitgebloeide bloemen uitliepen. De zaden sloegen aan. Er staken heuse kleine plantjes uit de bloemen. Voorzichtig heb ik er een paar baby artisjokken losgemaakt en in een potje gedaan.

En ze slaan heel goed aan daar in de vensterbank. Zo goed dat ik ze verplant heb in grotere potten. En zo met zicht op de grote moeder-artisjok kijken de kleintjes naar buiten. Ze groeien als kool. Heerlijk om te zien hoe ze zo in deze tijd van het jaar omhoog schieten. Zo hebben we toch een beetje voorjaar in huis.

De baby artisjokken verplant in grotere potten

Het zijn er nu 6. Het is nog afwachten hoe de planten die nu in de tuin staan, het doen deze winter. We hebben wel gemerkt dat ze treurig ineen duiken als het ‘s nachts vriest. Gelukkig trekken ze dan in de loop van de dag weer bij. De milde vorst kunnen ze wel goed aan, maar als het hard gaat vriezen, wordt het spannend.

Afgelopen weekend mochten ze in een grotere pot. Er stonden nog potten met aarde. En zo kregen de nakomelingen een veilig en warm plekje in de vensterbank. Nog een paar maanden in huis, voor ze naar buiten mogen. Met uitzicht op hun grote voorbeeld. De milde temperaturen geven de moederplant buiten enorme afmetingen. Als de ruwe stormen rustig blijven, dan belooft dat een rijke zomer te worden.

Uitzicht op de enorme moederplant

Alles in bloei – Tiny House Farm

Het is zo mooi om alles in bloei te zien in deze tijd van het jaar. Het begint met de amandel die dit jaar al in februari in bloei stond. Daarna volgde heel snel de abrikoos. Dan is het even wachten, maar hier kwamen de pruimen al heel snel. Vooral de nieuwe Reine Victoria doet het goed.

Perenboom in bloei

Gevolgd door de Reine Claude en de Mirabel. De laatste staat nog steeds in bloei. Dan komen kersen en de peer. Eigenlijk hoort eerst de Gieser Wildeman en daarna de gemengde boom met Conference en Doyenne. Het ging dit jaar andersom. De kersen doen het ook erg goed. Vooral het boompje dat ik vorig jaar bij de Gamma haalde. Het zijn allemaal wel zure kersen. En vergeet de kleine kriek niet. Die bloeide alsof het een lieve lust was.

Uitgebloeide kersen

De kersen raken uitgebloeid. Ondertussen verschijnt er soms nog een bloemetje aan de abrikoos. Een nazending of zoiets. En nu beginnen de appels. De Rode van Boskoop bloeit mooi. In de Groninger kroon wijzen de rode puntjes mooi omhoog. Net als dat de nieuwe Zoete Ermgard mooie knoppen heeft. De andere appelbomen, Elstar en Jonagold staan ook in de startblokken.

Best indrukwekkend allemaal. De grote misser was de Japanse sierkers. Hij zat vol knoppen, maar ineens is hij ermee uitgescheën. Waarom? Geen idee. De knoppen zijn uitgedroogd en er verschijnt geen blaadje aan de boom. Net als de 2 bellemannekes (fuchsia) die ook blaadjes leken te krijgen maar nu als droge takken uit de grond wijzen.

Bloei in de achtertuin

Erg droog

De natuur is wel heel erg droog. De paar druppels regen die we dinsdag zagen vallen, zetten weinig zoden aan de dijk. Omdat de kweepeer er wel heel ellendig uitziet, geven we de fruitbomen nu wat extra water. Net als de rabarber die elke dag een plons water verlangt. Er is mij veel aan gelegen dat ze dit jaar wat grootser zijn dan vorig jaar.

Wat de oogst zal zijn is altijd het ongewisse. Ik kan eigenlijk niet wachten, maar het beleven van de tuin en met geduld kijken wat er allemaal rijpt en gebeurt, is mij ook heel veel waard. Daarom probeer ik vooral te genieten hoe al dat kleine grut langzaam verandert. En maar hopen dat het grut snel wat groter wordt en beter op eigen benen kan staan. Dan helpen de planten elkaar beter en kost het mij minder tijd.

Zinnia, tulp en narcis in bloei

Dat ongeduldige zal niet snel verdwijnen bij mij, denk ik. Tegelijkertijd komen er ook allerlei andere bloemen op. Wat dacht je van margriet, de zinnia, tulpen en narcissen. Van de laatste komen wel heel bijzondere bloemen uit. Heerlijk genieten van wat er allemaal in je tuin gebeurt. Het geeft heel veel plezier in deze dagen van thuiszitten.

Kwastje – Tiny House Farm

De amandel staat prachtig in bloei en de knoppen van de aangrenzende abrikoos beginnen ook uit te komen. Het zijn nog een paar bloemen, heel aarzelend. Zo roze als de amandel is hij nog niet.

Hommel of schilderskwastje?

De insecten zijn er nog niet. Al heb ik vorige week hommel geholpen, ze vliegen gelukkig niet meer rond. Daarom bevruchten we de amandel maar met hulp van een schilderskwastje. We gaan met kwast langs de meeldraden in de hoop dat er wat stuifmeel achter blijft hangen. Daarna gaat hetzelfde kwastje langs de stamper in een andere bloem.

abrikoos in bloei
Abrikoos in bloei

Wie weet, lukt het. We hebben het nog niet eerder gedaan. Vorig jaar waren er 3 amandelen zonder hulp van een kwastje. Mogelijk helpt het kwastje wel mee om sowieso amandelen te krijgen en wie weet ook nog wat meer.

Bloesem amandel
Bloesem in de amandelboom

Dat is ook best zorgwekkend wanneer de teruggang van insecten en vooral van hommels en bijen doorzet. Het zijn essentiële dieren voor bij de bevruchting van heel veel planten. Het doet ook wel pijn als je ze ziet lijden, zoals ik vorige week die aardhommel zag tobben.

Het lied der dwaze bijen

Het is nu weer wat kouder waardoor ze gelukkig weer een veilig heenkomen hebben gezocht. Bij het zo vroeg uitvliegen denk ik meteen aan Het lied der dwaze bijen van de dichter Martinus Nijhoff. De bijen vliegen uit op zoek naar een hoger ideaal gaan ze een wisse dood tegemoet.

Het is onduidelijk of de bijen in het gedicht zelf sneeuwen of dat het werkelijk sneeuwt. Ik interpreteer het altijd als het laatste, dat de bijen te vroeg zijn uitgevlogen en in hun begeerte sterven.

Het gedicht drukt precies uit wat je voelt bij het zien van zo’n te vroeg uitgevlogen hommel. Bijen en hommels roepen veel respect op. Ze zorgen voor een groot deel van ons voedsel en daarnaast helpen ze mee om de wereld wat mooier te maken. Bovendien is hun honing heerlijk.

Zonnebloemen – Tiny House Farm

Een tuin moet voor mij nut hebben. Het moet te eten zijn of zich op een andere manier nuttig maken voor vogels of andere dieren. Of zonnebloemen nut hebben, weet ik niet zo goed. Ze zien er prachtig uit, maar heb je er ook op een andere manier iets aan.

Zonnebloemen in de tuin. Wat is het nut?
Zonnebloemen voor het nut of voor het mooi?

Iemand attendeerde mij een tijdje terug op de principes van permacultuur. Zoals het moet eetbaar zijn voor mens en/of dier, beschutting bieden tegen zon en/of wind, waarde bieden voor de bodem en planten in de buurt. Schoonheid hoort er ook bij, maar alle principes vragen om een combinatie van minimaal 2.

Alles heeft een functie

Alles heeft daarmee een functie. Gewoon een plantje omdat die mooi is, kan niet. Hij moet zin hebben voor de insecten of op een andere manier zijn nut bewijzen in de tuin. Dat geldt dus ook voor zonnebloemen. We hebben er een paar zaadjes in juni in de grond gedaan.

Het is even wachten, het zijn geen vroege zonnebloemen, maar het resultaat is erg mooi. We hebben ze op 2 plekken bij elkaar staan en nog een paar losse verspreid in de tuin. Ik heb die stiekem in de grond gedaan. Heel toevallig. Zij moeten nog in bloei komen, maar de rest staat aan het eind van de tuin prachtig te zijn.

Zonnewijzers

Ze kijken alleen ons niet aan. Ze wijzen naar de zon, heb ik geleerd. Bij de eerste zaadjes die ik als kind in de grond stopte, ontdekte ik ook dat zonnebloemen met hun gezicht naar de zon gaan staan. Vandaar ook de naam, denk ik. Ze kijken van ons af, waar de zon opkomt. Als ze zouden kijken waar de zon ondergaat, zouden ze ons wel aankijken.

Nut voor bijen, hommels en vogels

En dan kom ik op het nut. Ze hebben zeker ook zin voor de bijen, hommels en later ook voor de vogels. Dan drogen we de bloemen zodat vogels als de koolmees de pitten kunnen eten. Zeker heel nuttig en goed.

Bijen smullen van de nectar uit de zonnebloem

Een plant verwant aan de zonnebloem die ook nog eens eetbaar is, is de aardpeer. Een plant die perfect bij de permacultuur past. We hebben in een hoekje een paar aardperen begin dit jaar in de grond gedaan. En ze zijn opgekomen.

De bloemen staan later in bloei dan de zonnebloem. Ik heb er heel hoge verwachtingen van: eetbaar, nuttig als windscherm en nog mooi ook. Dat laatste moet ik natuurlijk nog wel zien.

Hazelaar in bloei – Tiny House Farm

De aankoop en aanplant van de struiken en bomen van Heg en Landschap, geven ook een heel andere dimensie. Zo ontdek ik al wandelend door het bos in de natuur, maar ook in stadse bossages allerlei struiken en bomen die ik voorheen hooguit alleen van naam kende. Nu herken ik ze in de vrije natuur. Zoals de sleedoorn, de rode kornoelje én de hazelaar.

Bloeiende hazelaar in februari

Allebei bloeien ze eind januari, begin februari. Je ziet ze nu overal bloeien. En vooral de vrouwelijke bloemetjes zijn heel mooi. Ze zijn piepklein met nog veel kleinere rode blaadjes. Het nodigt uit om even stil te staan en gewoon te kijken. Wat mooi om te zien, zo klein en ook zo veel hoop scheppend voor het komende voorjaar. Inderdaad, de lente staat in de startblokken met de bloei van de hazelaar.

Mannelijke katjes van hazelaar zijn goed te herkennen

Bloeiende hazelaars

En uitgerekend die hazelaar is nu heel bijzonder: hij staat in bloei. Al eind december en in januari bloeien de mannelijke bloemen. Het zijn katjes, dit zijn lange slierten die als ze helemaal rijp zijn loslaten in de wind. De vrouwelijke bloeiwijze is even spectaculair: de hele kleine rode bloemetjes.

Vrouwelijk en mannelijke bloeiwijze hazelaar

Het zijn hele kleine dingetjes waar ik eerder zo aan voorbij liep. Maar nu ik zelf zo druk de laatste bomen van die grote lading aan het planten ben, zie ik het ook om mij heen. Zoals de zwangere ineens overal kinderwagens ziet, zo zie ik al die mooie bomen en vooral struiken. Schitterend.

Vrouwelijke bloeiwijze hazelaar

Knoppen aan bomen en struiken

De hazelaars in onze tuin zijn nog niet zover. Maar ik kan niet wachten tot de knoppen van de bomen en struiken die ik plant zullen uitkomen. En er zitten heel veel knoppen aan. Het schept hoop. De eigenwijze kleine blaadjes die bovenin de wilde liguster zitten. Of de knoppen aan de winterlinde, de lijsterbes en de wilg. In de winter mag dan alles in ruststand staan. Het lijkt wel of het voorjaar elk moment kan losbarsten.

Bloeiende hazelaar detail

Al dat groen! Ik sta te popelen van ongeduld. Maar nog even snel wat planten voordat de bomen en struiken echt beginnen te wortelen.

Bloemendief – Sientje (49)

Sientje at alles wat ook maar enigszins op eten leek. Het riep bij haar onmiddellijk de neiging op om het te verorberen. Ze zette bijna overal haar tanden in. Vooral zaken waar ze niet aan mocht komen, plunderde ze. We hadden zelfs het vermoeden dat ze in staat was ritsen open te maken.

Een rits die niet helemaal afgesloten was, drukte ze met het puntje van haar neus open. Ze haalde dan zonder geweten de tas leeg. In alles zette ze haar tanden of probeerde ze te openen.

Snoep verdween tussen haar tanden. Voor zover ze die nog had, op latere leeftijd moest de ene na de andere tand worden getrokken. Naast alle andere artikelen als potloodjes, pennen en gummetjes werden vermorzeld. Het enige waar ze vanaf bleef waren zoetjes.

Soms maakte ze heel doosje met zoetjes open, zodat ze niet meer met het mechaniekje in de koffie konden vallen, maar ze liet de hele hoeveelheid zoetjes onaangeroerd liggen. Ze lagen dan allemaal verspreid over het kleed om ongebruikt in de vuilnisbak te belanden.

Vakantiebloemen

Dat ze de bloemen onaangeroerd liet toen we samen voor de eerste keer op vakantie gingen, heeft mij achteraf verbaasd. We namen de grote bos bloemen mee die ik van mijn collega’s had gekregen bij mijn afstuderen. Ik had het vooraf nog zo duidelijk gezegd: Geen bloemen, we gaan de volgende dag op vakantie.

Maar nee hoor, zij kwamen met een immense bos bloemen aan. Dan neem je ze toch gewoon mee! De grote bloemenbos stond vlak naast Sientje tijdens de lange rit naar Zuid-Limburg. Het liet haar toen nog koud. De bloemen kregen gedurende de vakantie een plekje buiten naast de tent.

Ze bleven door de koelte en het vocht ‘s nachts heel erg mooi. Toen het ook nog eens begon te regenen bleven ze helemaal mooi. Eigenlijk hoefden ze niet eens meer in een vaas te staan. Op weg naar de volgende locatie hebben we de bloemen maar weggegooid. Niet dat ze helemaal verlept waren, maar bloemen mee bij het kamperen is gewoon heel onhandig. Misschien kan het nog wel in een stacaravan, maar zo op doorreis in een tent stonden de bloemen erg in de weg.

Geboortebloemen

Bij de geboorte van Doris kregen we eveneens een enorme bos bloemen. Mijn collega’s kwamen ermee toen ik een paar dagen na de geboorte langskwam om te trakteren op beschuit en muisjes. Ze waren helemaal vergeten om iets te kopen. Ik zag hoe een collega wegsnelde en even later terugkwam met een bos bloemen en een doosje. In dat doosje zat een rompertje met een grappige tekst. De bos bloemen nam ik met een brede glimlach in ontvangst.

De bos kreeg een plekje op het lage tafeltje naast de bank. Op de foto’s in het fotoalbum van Doris zie je hoe ze daar stonden. Steeds naast de gasten die dan met de baby op schoot op de foto werden geschoten. Bij de gasten die een paar dagen later kwamen om de baby te bewonderen, is de bos bloemen ineens verdwenen. Het is slechts enkele dagen later, maar de bos was verschalkt door Sientje.

We waren heel even weg, echt heel even maar. Bij thuiskomst zagen we hoe de bloempot was omgegooid. Een deel van het witte kleed had het vieze bloemwater opgezogen. De rest van het water dreef op het kleed. Het kleed was doorweekt. De bloemen waren vervolgens keurig over het kleed verspreid waarbij met name de rode chrysanten eraan moesten geloven. Ze waren ontdaan van de steel en lagen los overal op het kleed. Er restte niets anders dan de hele boel op te ruimen en in de vuilnisbak te kieperen.

Altijd als ik nu die foto’s zie, moet ik hier even aan terugdenken. Dan zie ik voor mij hoe een bladzijde verder gasten trots onze baby vasthouden, maar dan zonder die indrukwekkende bos bloemen erachter.

Lees het vervolg: Onder het mes »

Abonneer je op de nieuwsbrief en lees elke week een nieuwe herinnering aan Sientje. De nieuwsbrief is geheel gratis en verplicht je tot niets.

Elke zondag een nieuw verhaal van Sientje in je mailbox?

Abonneer je op de wekelijkse nieuwsbrief