Categoriearchief: balkenende

Verhuizen

De dozen worden ingepakt op het Haagse Binnenhof. Genoeg om mee te nemen en wat niet past, gaat in de archiefvernietiging. De oude bestuurders maken plaats voor de nieuwe.

De dag voordat de sleutel echt overgedragen wordt, is het tijd voor de bespiegeling. Wat is er gebeurd en hoe hebben we ons daartegen verweerd. Misschien is Nederland veranderd, al denk ik dat dit wel meevalt. Wij zijn vooral zelf veranderd. Zou dat met de nieuwe bewoner van het Torentje veranderen? Een regering kan veel willen, maar uiteindelijk doe je het zelf.

Oranje vlaggen aan de Haagse Hofvijver

Ruimen de meeste fans de oranje versiering juist op, de vlaggen aan de Haagse Hofvijver kleurden vanmiddag ineens oranje. Het kan best dat de voetballers hier morgen even voorbij komen. Voor de huldiging in Amsterdam gaan ze eerst even bij de premier op het Catshuis langs en daarna op de thee bij de vorstin op Paleis Noordeinde.

Een drukke dag dus. Bij het passeren van het Torentje zojuist stond de auto van minister-president Balkenende klaar voor vertrek, dus wie weet begroet hij het nationaal elftal ook nog straks op Schiphol. De oranjefans geven in elk geval wel gehoor aan de oproep om Schiphol te mijden. De trein waarin ik zit, is gelukkig niet voller dan anders. Al vermoed ik dat de ware fan al staat te wachten.

Camera op het torentje

Hij registreert alles, elke beweging pakt de camera die gericht is op het Torentje. Elke traan die loskomt uit de oogbol, zet hij muurvast. De gordijnen zijn dicht, maar als het kleinste zuchtje tocht ze laat opbollen, is hij er als de kippen bij. De eenzame camera richt zich op het torentje en wacht op de premier die verloren heeft.

De dag na de verkiezingen

Het is de dag na de verkiezingen en de nederlaag van Balkenende. De camera van de NOS, de staatsomroep zoals Wilders hem noemt, richt zich op het centrum van de macht. Het centrum van de macht is voor eventjes het centrum van het verlies geworden.

Knikloze beeldenstroom

De oranje draden keurig opgerold aan het einde om de beeldenstroom zo knikloos mogelijk naar de montagewagen te leiden. Valk om het hoekje staat hij. Daar gluren de cameraman en de technicus wat hun camera registreert. Als 2 volleerd geheimagenten turen ze door het kleine draadje. Ze wensen dat de deur opengaat en een huilende man zijn verdriet en zijn verlies erkent.

Niks

Er gebeurt niks. De winnaars dolen rond op zoek naar andere winnaars om samen iets van dit land te maken. De verliezers kiezen voor huis en haard om hun teleurstelling te delen. Verder kiest de bewolking voor de verliezers. Misschien broeit er iets, maar tot nog toe ziet de camera alleen het passerende publiek.

En de man die zijn fototoestel pakt om dit te pakken en vast te houden. Wie weet slaagt hij er wel in.

Je dag niet hebben, kent u die uitdrukking?

Balkenende had zijn dag niet bij de openbare beschouwingen. Zeker iedereen heeft het weleens, feestje dag ervoor, huwelijk staat op knappen, je zoon is gezakt voor zijn zwemexamen of je vriendinnetje heeft vijf minuten voor het debat gebeld dat ze zo van je houdt, maar waarom ze je nooit ziet. Enfin, redenen genoeg om je dag niet hebben.

Mag een premier op dag van de finale een mindere dag hebben? Politiek is topsport, het bestuur van de voetbalvereniging in Akkersloot mag wel een blundertje hier en daar maken, maar een premier?

Wel eigenaardig dat de man die opriep tot daadkracht en ondernemerskracht zelf zo’n modderfiguur slaat bij een vergadering van de volksvertegenwoordiging. Wat je van een ander verlangt, moet je ook zelf doen. Misschien hoort het bij de teneur van dit kabinet. Het zit zo barstensvol met tegenstellingen en tegenzin, dat het tot niets komt. Al weten de bewindslieden alle spanningen om te buigen tot saaiheid. Als dat het geval is, kun je beter in een slecht huwelijk zitten en je dag niet hebben, dan toegeven dat de boel niet loopt.

Overigens heeft de premier niet eens een verklaring gegeven waarom hij zijn dag niet had. Dat is misschien nog het ergste.

Bos en Bush

Veel analyses, nog meer suggesties. De bankier, het kamerlid, de varkenshouder en de man bij mij op de hoek. Iedereen is deskundig en de ene onzekerheid wordt met de andere afgewisseld. De kredietcrisis toont niet alleen een crisis in het krediet, maar ook in de media.
Zo vind ik het bijzonder interessant wie de helden van de crisis zijn. In de meeste gevallen is de president de held. De Franse Sarkozy en de Britse Brown worden nationaal en internationaal de hemel in geprezen.
In Nederland is de Minister van Financiën de held: Wouter Bos. Premier Balkenende staat hierbij op de achtergrond. Er is één land waar ook de Minister van Financiën vaker genoemd wordt als held: de Verenigde Staten. Daar is het land Bush-moe. Of zegt dat ook wat over Nederland?

Angstkanon

Buitensporig is de aandacht van onze premier voor de film van Wilders. Een vreemde gewaarwording, onze premier die het aan de orde stelt onder zijn Europese collega’s. De bedreiging van een film die niemand gezien heeft en die de maker een ‘prachtige’ film noemt. Het is een gotspe dat de premier daar zoveel energie in pompt.
Wat zou er gebeuren als onze volksleider de negatieve energie van Wilders omzet in positieve aandacht voor de Marokkanen en Antilianen, de twee groepen mensen waar Wilders aanhangers zich vooral zorgen over maken?
Het is jammer iemand die steeds de verkeerde dingen de schuld van iets geeft, die zo graag als martelaar neergeschoten wil worden, zoveel aandacht te geven. Of het een prachtige of een tenenkotsende film is, de moslims voelen zich verplicht door het angstkanon Balkenende een aanslag te plegen.