Categoriearchief: almere stad

Naar je huis kijken – Tiny House Farm

Naast de bouw van een nieuw huis is ons leven gericht op het verkopen van onze huidige woning. Omdat we deze zo vlekkeloos mogelijk willen laten verlopen, proberen we het moment dat we het huis in de markt zetten zo gunstig mogelijk in te schatten.

We kijken nu ook om ons heen. Wat gebeurt er allemaal in de buurt. En dat is eigenlijk best leuk. Je komt op ideeën wat je allemaal met je huis had kunnen doen. En dan ontdek je ook hoe leuk het huis is waar we nu wonen. Je bent weer even net zo verliefd op het huis als in de tijd dat je het kocht.

Ik denk dat het heel belangrijk is om ook op die manier afscheid te nemen van je huis. De ongemakken zijn er zeker, maar er is ook veel moois. We hebben hier de bijna 12 jaar met ontzettend veel plezier gewoond. Het is een fijn huis, niet al te duur en het blijkt ook best robuust te zijn. Grote kosten hebben we er nooit aan gehad.

Vooral door de grootte blijf ik gecharmeerd. Een huis met ongekend veel mogelijkheden doordat het zo groot is. De zolder blijft het hoogtepunt. We hebben alles wat er aan verprutst was door de vorige bewoners weer hersteld. Maar je zou er zoveel kunnen doen.

Dat zien we wel op Funda waar we even zien wat er allemaal mogelijk is met ons huis. We raken er bijna zo geïnspireerd van dat we wel hier willen blijven…

Goudstrelend tafereeltje

image

De najaarszon streelt de straat. Een vrouw loopt met haar fiets in de hand. De fietstassen zwaar beladen en een tas op het bagagerek. Ze houdt de tas vast met een hand en balanceert met het gevaarte door de zonovergoten straat.

Twee jongens lopen met een stapeltje flyers in de hand. Ze kijken om zich heen op zoek naar een slachtoffer. ‘Jesus loves you’, staat op hun shirt en petje geschreven. De vrouw houdt haar fiets scheef en roept naar de jongens: ‘Als Jezus van me houdt, wil die me dan even helpen.’

De jongens aarzelen, maar lopen naar haar toe en helpen haar de tassen die dreigen te vallen, weer rechtop te zetten. Terwijl de ander de fiets vasthoudt en zo de vrouw helpt, haar rit weer te vervolgen.

Alles wat de zon aanraakt, verandert in goud. Alleen licht en geluk lacht je toe. Zo sterk dat de twee jongens helemaal vergeten een flyer bij de vrouw achter te laten en de straat oversteken in de richting van de markt.

Stadsbeiaard

image

Ik fiets naar de toren van de Lichtboog toe. Het carillon speelt en de muziek daalt als regen over mij heen. Het geluid van de klokken lijkt op zilver. Het streelt en tintelt de oren tegelijkertijd. Al vind ik het carillon hier in Almere Stad te licht klinken. Het mist de zwaarte die een beiaard net iets mooier maakt. Maar voor het idee is dit carillon meer dan goed.

Een man zit op een bankje voor het verzorgingstehuis. Hij rookt een sigaret en heeft een plastic tas naast zich neergezet. In het plastic tekent zich de vorm van een paar bierblikjes af. Het doet vermoeden dat hij hier ook zou hebben gezeten als het carillon niet speelde. Verderop bij de waterfontein zit een vrouw op een bankje. Ook bij haar vraag ik mij af of ze echt daar zit om naar de muziek te luisteren.

Ik fiets verder, rij langs de toren en kijk omhoog. Het klinkt mooi. De dalende toonladders maken het nog sterker tot een zilverregen. Het wordt vandaag echt bespeeld dat kun je horen. De gemeente vond de stadsbeiaardier overbodig. Het kon ook wel met een automatisch klokkenspel, vonden een aantal partijen. De tendens is natuurlijk al heel sterk om alles wat ook maar enigszins riekt naar cultuur af te schaffen.

Het zijn maar linkse hobby’s. Je kunt je geldt beter besteden aan het bouwen van nieuwe en bredere snelwegen, subsidiëren van luchthavens en redden van omvallende banken. Alsof dat geen geldverspilling is. Maar dat terzijde.

Gelukkig speelt vandaag het beiaard wel en het geeft de hemel gelijk iets moois. Net als dat het licht ietsje lichter wordt en het rumoer wat stiller. Ik betrap er zelfs de man op het bankje voor het verzorgingshuis op. Hij knikt vriendelijk naar mij.

Zonder beiaard zou hij dat nooit gedaan hebben. Daar ben ik zeker van.

V&D

image

Het grote warenhuis V&D heeft het moeilijk. Al heeft het warenhuis gistermiddag meer tijd gekregen van de verhuurder om orde op zaken te stellen. Het gaat niet zo goed. Een paar weken geleden viel mij al op dat mijn blog over de V&D vaak gelezen werd.

Een jaar of 2 geleden liep ik door de V&D in Almere. Ik verbaasde mij over de serene rust die in het pand hing. De medewerkers waren druk in de weer bij de kassa’s. Waarmee werd mij niet duidelijk. Het leek vooral te draaien om het opnieuw tellen van de weekomzet. Veel bedrijvigheid was er namelijk niet te bespeuren en klanten helemaal niet.

Ik schreef al in een verleden over de teloorgang van de boekwinkels waar ik regelmatig binnenkwam. Dat de V&D failliet gaat, staat voor mij als een paal boven water. Het verbaast mij zelfs nog dat dit bedrijf het nog zolang uithoudt. Al in 2008 vond ik het er in de V&D rustig aan toe gaan.

image

Nu lijkt het doek dan werkelijk te vallen voor dit grote warenhuis. Ingehaald door online winkelen. Al vraag ik mij altijd af hoe het kan dat zoveel mensen online zouden winkelen. De pakketservice is uitermate beroerd. Ik heb al heel wat dagen vergeefs op een bestelling zitten wachten en het aantal keren dat het misgaat is op meer vingers te tellen dan ik aan één of twee handen heb.

Bij de V&D komt er ook wel meer kijken dan de concurrentie via internet. De hele uitstraling van het warenhuis is al tijden niet wat het zou moeten zijn. Een uitgestorven pand waar je meer personeel ziet lopen dan winkelend publiek, is een teken aan de wand.

En daar hoef je echt geen winkeldeskundige voor te zijn om tot dit oordeel te komen. Loop maar eens een willekeurige V&D binnen en weet dat het al jaren zo rustig is. Dan ben je verwonderd dat deze winkelgigant het nog zo lang heeft uitgehouden.

Tweetup blogpraat

Een tweetup van blogpraat. Het leek mij heel leuk om een keer in Almere zoiets te organiseren. Dan konden al die tweeps eens een kijkje nemen in de mooie bibliotheek. Ik was in 2011 in Eindhoven geweest en miste later de tweetups in Utrecht en Den Haag. Daarom was ik heel blij toen ik groen licht kreeg de tweetup van 2013 te mogen organiseren in Almere.

Dat organiseren viel overigens best een beetje tegen. De bibliotheek heeft een café, maar dat sluit om 16 uur en om nou een hele zaal af te huren voor een gezelschap waarvan je geen idee hebt hoe groot het is. Gelukkig was de Anno aan de markt heel geschikt. Het pand ziet er van buiten en van binnen erg mooi uit. Zo maakte ik zelfs even kennis met mijn eigen stad. En wat voor een ontmoetingen had ik gisteren. Het begon met vroege vogel @rsnijders die al voor 17 uur twitterde dat hij er was.

Snel op de fiets gestapt, want altijd voor zo’n event dringen zich allerlei dingen op. En daar druppelde de ene blogprater na de andere naar binnen. Weten ze wel waar we zitten? Nog snel getwitterd dat we boven zaten…

Telefoon van @Elja1op1 waar ze het beste kon parkeren. Routebeschrijving van iemand die zo min mogelijk met de auto rijdt. Daarna zaten we met een clubje van acht en wachtten tot de rest zou komen.

Ik had er vrede mee dat dit het was. Al moesten nog een paar belangrijke mensen komen, waaronder @Elja1op1 en die zou zo onderhand wel aanwezig moeten zijn. Tot @Careldemari geld wil pinnen en tot zijn verbazing ziet dat de hele club buiten staat.

Wat een verrassing, in één oogopslag verdriedubbelt de groep blogpraters. Daarna barst het feest los. We hebben elkaar gevonden. Ik schud veel mensen de hand die ik nog nooit gezien heb, maar al jaren online spreek. Wat een wereld! Ik voel mij verbonden met iedereen, probeer even iedereen aandacht te schenken. Wat natuurlijk niet lukt, maar wel snelle praatjes maken.

Als de hele groep uiteindelijk weer boven is gaan zitten, barsten de gesprekken los. Heerlijk. Het maandagavond-gevoel waarbij we praten over het bloggen en over onszelf. Wat een heerlijke gesprekken en wat een warme bijeenkomst. Niet in de laatste plaats natuurlijk door onze ‘moeder’ Elja. En omdat mijn geliefde @dingena72 ook nog eventjes langswipt met Doris.

Als ze dan ook nog eens een prachtig cadeautje in de hand drukt en mij bedankt voor het organiseren, voel ik mij helemaal blij. Wat een prachtige avond. Daarna nog met een groepje bij de pizzeria gegeten. En zo kwam ik nog helemaal warm van de mooie ontmoetingen thuis. Dook achter de laptop om met alle tweeps – nog onderweg of net thuis – ervaringen uit te wisselen.

In mijn hoofd zwerven nog alle ervaringen. Op twitter zwerven mooie tweets over de tweetup van 2013.

Andere verslagen van de tweetup:

Primark

Primark Almere geopend
Rij voor de nieuwe Primark in Almere

De weg was afgesloten en de rij bezoekers liep via hekken de winkel binnen. Het leek of de klanten in de rij stonden voor een attractie bij een pretpark. Maar ze stonden te wachten om de nieuwe Primark binnen te mogen.

De plek aan het Stationsplein is al een tijdje het decor van bouwactiviteiten. Op de plek van de oude schouwburg Metropole verrees een groot winkelketen. Het vierde van Nederland. Na Hoofddorp, Rotterdam en Zaandam krijgt Almere zijn eigen Primark. Het is voor even de grootste van Nederland met 4000 m2 winkeloppervlak.

Dat primeurtje haalde veel bekijks vandaag. Gisteren zag ik de winkel al helemaal klaar om in bedrijf te gaan. Buiten stonden een paar Engelsen opzichtig met een camera hun winkel te fotograferen. Nu stonden buiten lange rijen te wachten om naar binnen te mogen.

Primark Almere
Ingang Primark Almere op openingsdag 12-12-2012

Een paar medewerkers van V&D waren druk aan het flyeren voor de ingang. ‘Wilt u ook kortingsbonnen voor de V&D?’ Ze kregen argwanende blikken terug. Niemand wil bonnen van de V&D. Ze willen bij de Primark naar binnen. Zo schuifelen ze traag de nieuwe winkel in. Spik en span lokt de zaak haar nieuwe klanten naar binnen. Ze gaan. De verleiding is compleet.