Categoriearchief: albert heijn

Oranjekoorts

image
Oranjekoorts in de Almeerse kringloopwinkel

De oranjekoorts heerst nog niet echt volgens vandaag gepubliceerd onderzoek van onderzoeksbureau GFK. Maar met koorts kan het snel gaan, leert de ervaring. Zeker als het nationale elftal een succesje boekt of de sporters het bij de olympische spelen goed doen.

De kringloopwinkel is er helemaal klaar voor. Ze hebben een mooi oranje hoekje ingericht. Alle oude oranjeartikelen komen erin terug: van de oranje wup (2006) tot het oranje welpie (2008). Allebei acties van Albert Heijn. De wup leidde tot een heuse rage. Er schijnen zelfs achterruiten van auto’s te zijn gesneuveld om de felbegeerde wup van de hoedenplank te kunnen stelen. Alle Megawuppies waren totaal uitverkocht in 2006.

Nu liggen de afdankertjes in de kringloopwinkel. Een hele verzameling megawuppies en welpies lagen er. Ik heb er maar 2 meegenomen, omdat ze voor het oprapen lagen. Aan de leeuw hing zelfs nog een prijskaartje: 2,99 euro en 3 spaarkaarten. Beide mascottes gingen mee voor 40 eurocent.

Thuis aasde Teuntje op de aantrekkelijke welp. De knaloranje haren trokken de begeerte van de pup. Ze mocht hem hebben en samen met Saartje heeft ze hem ontdaan van de oranje haren. Rage of niet, de pups hebben er een hoop plezier aan beleefd. De hele kamer ligt  bezaaid met rode haren.

Bij AH servicebalie krijg je alleen geld terug met bon

Daar sta je dan op zaterdagmorgen met een zak hondenvoer in de hand bij de servicebalie van Albert Heijn. Ik was er vanmorgen speciaal voor teruggereden. Verdorie, dacht ik. Laat ik naar die leuke supermarkt moeten en uitgerekend die zak met hondenvoer vergeten.

Zo kon ik het bij de bibliotheek opgekochte afgeschreven boek van Tonke Dragt: De Zevensprong, snel thuis brengen en de zak senior hondenvoer richting Albert Heijn meenemen. Ik zette de zak op de toonbank. Nog voor hij goed stond, vertelde dat ik die zak 2 weken geleden gekocht had en mijn hond nu dood was.

De dame keek me aan met een blik van ‘ach val dood met je verhalen over een dode hond.’ In plaats van medeleven te tonen, vroeg de dame gelijk naar de kassabon. ‘Die heb ik niet’, zei ik resoluut. Een kassabon van een artikel die ik 2 weken eerder gekocht had, ontbreekt in mijn administratie. Lees verder Bij AH servicebalie krijg je alleen geld terug met bon

Misleiding of marketing van AH

AH hazelnootpasta lijkt op de reuzenpotten Nutella

Vanmorgen ging ik eerst maar even naar de Albert Heijn voor onder andere hagelslag en hazelnootpasta. Allebei van een merk. De hagelslag was snel veroverd. De pasta ging wat lastiger. Als eerste viel mij op dat de pot van het huismerk zeer sterk op de grote potten met 750 gram hazelnootpasta van Nutella leken. Pas als je goed keek, zag je dat het een pot van het
AH-huismerk was.

Nieuwe potten

De nieuwe potten met huismerk-pasta stonden op de plek waar eerst de grote potten Nutella stonden. Verder stemt het formaat en de vorm van de pot overeen met de A-merk potten. Ergens is het best misleidend, alleen de groene kleur waarop de naam van het product staat, is anders.

AH voert actief campagne voor het winstgevender huismerk

Campagne

Wat erger is, is dat Albert Heijn er een campagne op loslaat waarin het suggereert dat het goedkoper is om een grote pot van het huismerk te kopen. De kleine Nutella met 400 gram is even duur als de grote pot van het huismerk met 750 gram. Dat mag wel zo zijn, maar je speelt een gemeen spel als de grote potten met 750 gram met hazelnootpasta van Nutella niet meer aanbiedt.

Ik sprak er een medewerker op aan. Hij zei dat hij meer vragen daarover kreeg. Ik vroeg hem wat ik eraan kon doen. ‘Stuur een mailtje naar het hoofdkantoor’, zei hij. Nou ik weet wel een betere: schrijf een blog. Dan lezen het wat meer mensen dan die enkele bobo op het hoofdkantoor van de kruidenier die op de kleintjes let.

Wreedheid van de ekster

De wreedheid van de natuur, ‘survival of the fittest’. Er zijn allemaal benamingen voor, maar het is confronterend als je het ziet. Een leeuw die een antiloop verorbert op televisie is altijd nog een andere aanblik dan de ekster die een mussennest leegrooft. Het laatste maak je echt mee en dat is een verschil met de afstand van de televisie.

Brute roof

Ik zag het vanmorgen weer, de aanblik van de brute roof in het voorjaar. Het voorjaar dat vol leven is en enthousiasme, maar ook vol wreedheden. De ekster stond op de rand van een dakgoot en plukte ergens onder een dakpan. Ik kon niet beoordelen of hij beet had. De gedrevenheid waarmee hij te werk ging leek echter wel het bewijs te leveren hiervoor. De mussen om hem heen waren in paniek en niet zo’n beetje ook.

Hoge paniekkreten

De zwerm mussen, het leken er wel 10, piepten in hoge paniekkreten in de richting van de ekster. Voorzichtig kwam er eentje in de buurt, maar hij durfde niet dichtbij genoeg te komen. Als ze nu gezamenlijk optraden en het beest massaal aanvielen, dan maakten ze misschien nog kans. Een andere ekster zag de kans op het heerlijke maaltje, of misschien een heel klein deel hiervan, en keek ook toe.

Duikvlucht

Ondertussen piepten de mussen, vlogen om hem heen, maakten soms een duikvlucht naar beneden. Als een kamikazepiloot, maar de ekster liet zich niet afleiden en pikte verder. Hij pikte bijna net zo snel als dat de mussen piepten.

Genoeg wreedheid

Ik reed weer verder, ik had genoeg wreedheid van de ekster gezien. De hele verdere weg zocht ik naar mussennestjes. Overal hoorde ik de ouden en jongen piepen. Zoals in het isolatiemateriaal bij de Albert Heijn. Ze piepten en de ouders vlogen af en aan met eten.

Eten en gegeten worden

Eten en gegeten worden, misschien is dat wel een treffende beschrijving van de natuur.

Twee barbiepoppen

Ik fietste te laat voorbij, mijn trein reed niet en ik moest omrijden via Duivendrecht en Weesp. Het bankje voor het laatste bruggetje werd niet meer bezet door de zwerver en zijn blikje bier in de blauwe Albert Heijn-tas. Een jong stelletje bezette zijn plaats, hij zat op haar schoot. Ze waren allebei heel knap, twee donkergetinte barbiepoppen knuffelden schattig en lief. Zo lief dat ik bijna de zwerver miste.

Oliebollenmix

Een leeg schap, iets verderop weer een leeg schap. Alle pakken met oliebollenmix zijn uitverkocht in de Albert Heijn van Stedenwijk. Ik vervloek de man die de voorraden beheert, altijd komt deze vestiging tekort wat anderen goed op voorraad hebben. Oudjaarsdag is net begonnen en de oliebollenmix is op. Het moet een man zijn die deze voorraden beheert en een vriendje van de manager, want ik had deze man allang van zijn taak ontdaan.

Doorgereden naar de volgende dichstbijzijnde winkel, ook een Albert Heijn. Ik vlucht de winkel in, trek een scanapparaat mee in mijn haast en ren in de richting van de bakproducten. Een leeg schap, alleen de bakmix is royaal vertegenwoordigd.

Een vakkenvuller loopt mijn richting op. ‘Ik zoek oliebollenmix, is die er nog?’ vraag ik met haast in mijn stem. De jacht is geopend, daar kan geen crisis tegenop. Zelfs een recessie bestaat niet meer in mijn gedachten. Hamsteren is het toverwoord.

Een andere jongen met een wagentje vol met plastic vulbakken loopt mijn richting op. In de bovenste bak liggen pakken die op mijn oliebollenmix lijken. De vakkenvuller kijkt mij lodderig aan. ‘Als ze er niet meer staan, zijn ze op.’ ‘Nee, daar aan de kopse kant liggen er nog’, snelde een stem achter mij.

Een rondborstige dame gehuld in een strak krijtstreeppak, helpt mij uit deze brand. Mijn tekort wordt ter plekke opgevuld door de manager. Zij heeft haar voorraad wel op orde. Ik bedank haar voor haar attentie, maar ze heeft zich al omgedraaid en corrigeert haar jongens op klantvriendelijkheid en inleven in de klant. Iets waar Albert Heijn heel sterk in schijnt te zijn, las ik laatst.

Als ik bij de kopse kant sta, naast het toiletpapier twijfel ik over Honig of Koopmans. Ik neem de Koopmans mee. Bij thuiskomst blijk ik het verkeerde pak te hebben meegenomen. Het geeft niks, oliebollenmix is oliebollenmix.

Het eindresultaat in drie schalen.