Categoriearchief: afval

Wat kun je doen met resthout? – Tiny House Farm

Bij de oplevering van het huis, bleef een hele berg resthout achter. Hout dat over was van de bouw en keurig in een ‘bak’ van pallets lag. Het was bijna wel 2 kuub hout. Ook stonden er stapels gebruikte transportpallets.

Een deel van de pallets kwam terecht in de vlonder voor het huis. Maar er bleef heel veel goed bruikbaar hout over. Ik had er alleen nog niet meteen een bestemming voor gevonden. Gedurende de 2 jaar dat we hier nu wonen, is er vooral het laatste jaar veel vertimmerd en gemaakt. Hier een lijst met alle dingen.

Fietsafdakje met het nieuwe hekje

Fietsafdakje

Een deel van het hout kreeg een plekje in het afdakje voor de fietsen dat ik afgelopen najaar maakte. Zo kon ik een dikke balk als ondersteuning kwijt. En natuurlijk ook een paar pallets als muren. Als dak heb ik de bovenkant (of onderkant) van een pallet gebruikt waarop ik een golfplaat heb gemonteerd.

Bovenop de palletmuren heb ik als dat nodig was, nog enkele balken geplaatst. Zo is het fietsenafdakje ook een extra afscheiding tussen ons en de buren en is ons terras wat vrijer van inkijk. De fietsen staan er prima.

De vlonder van pallets zoals die vorig jaar is gemaakt

Vlonder van pallets

Een hele stapel van 8 pallets heeft een plekje gekregen in de vlonder voor ons huis. Een hele klus om op te bouwen, maar hij staat er al ruim een jaar. Alleen de planken bovenop heb ik nieuw gekocht. Het is heerlijk om hier te zitten in de avondzon. Zeker in het voorjaar en de herfst. In de zomer kun je hier vooral ‘s avonds genieten van de zonsondergang.

Hekje naar de achtertuin

Tuinhekje

Ons terras achter werd omringd door een tijdelijk hek. Dat had ik al gemaakt voor we hier kwamen wonen. Het hield de honden binnen, al wisten ze vorig jaar te ontsnappen.

De schuur en het fietsafdakje vormen nu een mooie nieuwe afscheiding. Van oude roze latjes van het huis maakte ik een hekje. Mooie rechte latjes en de perfecte kleur bij het huis. Ik heb er eentje gemaakt aan de kant van het fietsafdakje en bij de schuur staat de andere. Zo blijven de honden binnen en kunnen wij ook achterom in en uit.

Hekje dat toegang geeft tot de achtertuin

Ik heb de tuinhekjes begin vorige maand gemaakt in een week tijd ongeveer. Daarna heb ik het stuk hek tussen schuur en het terras weggehaald. Meteen leek de achtertuin 2 keer zo groot. De tegels van het terras heb ik verder gelegd, waardoor een doorlopend pad ontstond.

We genieten er nu dagelijks van. Dat je om iets uit de schuur of achtertuin te halen gewoon door de achterdeur kunt lopen in plaats door de voordeur en om het huis heen moet lopen. De hekjes moet je wel goed achter je dichtdoen omdat de teckels graag ontsnappen. Maar vooralsnog lijkt dit ook goed te gaan.

De mobiele keuken in bedrijf

Mobiel ‘keukentje’ voor kamado

Vlak voor de tuinhekjes kwamen, kocht Inge een kamado. Dit ei, een Japans afgesloten oventje en barbecue, staat op de grond net iets te laag om er goed bij te kunnen. Zeker ook omdat het werk extra aangemoedigd wordt door 2 kriskrassende teckels. Daarom heb ik een oude pallet verzaagt, wieltjes eronder geschroefd en 2 plankjes aan weerszijden gemaakt. Inge gaat het nog mooi afsluitbaar maken met een stuk plastic op maat.

Afstapje achter gemaakt van 1 oude pallet

Afstapje achter van resthout

We merken dat we met de tuinhekjes en de kamado in de achtertuin steeds vaker in en uit gaan. Zeker ook met borden om spullen in de kamado te garen en zo. Daarom was de oude opstap niet meer zo ideaal. Daarom maakte ik op Hemelvaartsdag een opstap over de volle breedte van de deur. Het is een grote pallet die ik in 2 delen heb gezaagd over de lengte. Nu stap je heel prettig de tuin in. Het was de eerste dagen best wennen, maar nu liggen de teckels er heerlijk op te zonnen. Dus we zijn het allemaal gewend.

Tafel in wording met bovenop de vloerdelen die over waren

Eettafel van de vloer

In wording nog, een eettafel voor buiten. Ik heb een pallet genomen voor onder het tafelblad, daaronder 4 dikke balken als poten. Bovenop liggen vloerdelen die van onze vloer over waren. Ze hebben al een tijdje buiten gelegen, dus het moet eerst nog goed drogen voordat de lak erin gaat. En het is allemaal best een werkje, merk ik. Rustig aan.

Bankjes bij de eettafel

Bankjes bij de eettafel

We hadden een heel grote, dikke balk. Ik denk dat de nog grotere en dikkere balk waarop het dak rust daarop rust bij onze slaapkamers. Van deze pijler was dus nog een flink stuk over. Ik heb deze opgedeeld in 4 stukken en daar weer andere dikke balken, vermoedelijk resten van waar onze vloer op ligt.

Het zijn charmante bankjes van het resthout. Ik wilde het hinderlijke puntje van één van die dikke planken afzagen. Maar Doris vond het charmant. De praktijk zal moeten uitwijzen of het inderdaad echt charmant is.

Het ‘hangbankje’, ook handig om bezorgde pakketten op te leggen

Hangbankje

Van de hele dikke balk waarop het dak rust was nog een mooi stuk over. Ik heb daarvan een hangbankje gemaakt. We zijn allemaal niet zo groot en hebben niet zulke lange benen. Daarom is het heerlijk toeven op dit bankje. Aanvankelijk had ik de poten te dicht op elkaar gezet.

Het bankje kreeg daarmee de werking van een wip. Nu ze wat verder uit elkaar staan, is het echt een heerlijk hangbankje geworden. Hij heeft een plekje voor gekregen. Het zit geweldig en als de avondzon op het huis schijnt, is het gewoon genieten.

Ideaal voor de teckels om op de tuinbankjes te liggen

Bankjes van pallets

En dan zijn er de tuinbanken gemaakt van pallethout. Van de grote hoeveelheid pallets die we hadden heb ik vorig jaar al 2 bankjes gemaakt. Eigenlijk heel simpel: 2 pallets op elkaar en dan een rugleuning van een verzaagde pallet. Als kussens gebruiken we de kussens die we van het oude huis hebben meegenomen. Ik ga de rugleuning nog aanpassen met wat resthout. Inge gaat de kussens opvullen en van een nieuwe waterwerende laag voorzien, zodat ze ook ‘s nachts kunnen blijven liggen als het mooi weer is.

Het tuinhek houdt de teckels mooi binnen

Andere ideeën met resthout

Ik heb nog wel wat ideeën met het resthout dat er nog over is. Ik speel met het idee om met de pallets die over zijn en nog veel stukken hout, een kippenhok te maken. Een leuk plan denk ik, maar wel veel werk, waarbij ik ook nog goed zal moeten passen en meten. Maar wie weet… Ik denk dat het resthout dan wel voor het grootste gedeelte op is.

Heb jij nog leuke ideeën wat ik met resthout zou kunnen doen?

Compost, droogte en rabarber – Tiny House Farm

We maken nu sinds vorig jaar onze eigen compost met een composthoop. Het meeste dat daar belandt is afval uit de keuken. Veel tuinafval komt meteen bij de verschillende planten te liggen als mulch. Ook heb ik een paar hopen gemaakt. De mooiste tegen het kleine insectenhotel in aanbouw. Het bestaat uit wilgentakken, maar ook uit het eerste snoeihout uit de tuin.

Een alternatieve composthoop in de tuin

Houtsnippers en compost

Na het aanbrengen van wat nieuwe houtsnippers op de oude paadjes ben ik afgelopen weekend aan de slag geweest met onze composthoop. We hebben hem nu een klein jaartje en dat vraagt om flink omscheppen. Ik ben verbaasd hoeveel van het ingezamelde groenafval al gecomposteerd is. Daarnaast heb ik er wat luchtgaten in gemaakt. Dat brengt wat zuurstof in de hoop.

de composthoop in onze tuin, compleet met luchtgaten voor zuurstof

Verder ga ik door het af en toe wat gouden vocht aan de hoop toevoegen. Dat geeft een hoop leven in de composthoop. Eind van de zomer dekken we deze hoop af en beginnen een nieuwe. Een kleine 9 maanden later kunnen we wat we nu hebben gewoon in de tuin gebruiken. Zo gaaf!

Droogte

De composthoop is eigenlijk best droog. Zeker nu ik hem omgeschept heb. De hele tuin kreunt onder de lange droogte. Behoudens een minibuitje afgelopen weekend is het vooral droog geweest sinds begin maart. Het is echt heel veel geluk geweest dat ik kort voor de laatste regenbuien de regentonnen allemaal weer heb afgesloten. Ze liepen namelijk de hele winter over en daarom heb ik een tijdlang alles uit de grote container laten stromen. Net voordat het regenen stopte, deed ik alles dicht met het idee dat je weleens als dat water hard nodig zou kunnen hebben.

rabarber van bovenaf bezien

De laatste weken krijgen een paar uitverkoren plantjes (waaronder de rabarber, enkele verse stekkies en de paar kleine akkertjes moestuin) dagelijks een scheut water. Een grote ronde langs alle fruitbomen doe ik eens per week. Het water dat verzameld is, begint aardig op te raken. Als het niet snel begint te regenen dan zijn de tonnen volgende week helemaal leeg.

rabarber in een bedje van stro

Rabarber

De rabarber zijn wel de groenten waar ik me extra over ontferm in deze droge dagen. Vorig jaar kwamen ze erg moeilijk uit de grond. Ik heb ze met veel liefde en vertroeteling in elk geval in stand weten te houden. Dit jaar daarom extra verwend met compost en nu zorg ik ervoor dat ze het lekker natjes houden. Bijna elke avond komt er een flinke plons vocht op.

Close up in de rabarber

En ze doen het best wel goed. Ze staan nog niet zo hoog en groot als ik ze in sommige andere tuinen zie, maar ze komen lekker op. Ik verheug me heel erg op al deze soorten. Het zijn in totaal 5 soorten rabarber die we vorig jaar bij Vreeken’s zaden kochten en de laatste op de grote markt Oosterwold ontkiemt. De markt gaat helaas dit jaar niet door door de corona, maar de rabarber van vorig jaar doet het goed. We waren hem aanvankelijk kwijt, maar hij is terecht en hoe!

Tegels halen – Tiny House Farm

Dan neem ik mij voor om het in het weekend rustig aan te gaan doen, maar dan zie ik op Marktplaats opeens dat iemand tegels in de aanbieding heeft. Ik haal gebruikte stoeptegels op die gratis worden aangeboden. En de laatste lading van maart is helemaal op.

Ik ben al langere tijd op zoek naar grindtegels, om ze bij het terras achter te leggen. Het is namelijk nog iets te klein om lekker op te zitten. We willen nog een rij of 2 aan tegels erbij leggen.

Aanhanger regelen

Als je ze dan op Marktplaats aangeboden ziet staan, begint het te kriebelen. Nadeel is altijd dat ik een aanhanger moet regelen. Maar eerst voor elkaar zien te krijgen dat ik ze kan halen. Ik meld me meteen aan en kan ze komen halen. Op zaterdagmorgen. Anders gaan ze met de dump mee.

Dat is nog eens een zware dreiging. Nu snel een aanhanger zien te regelen. Inge gooit het in de groep en gelukkig krijgen we razendsnel reactie. We mogen een karretje van een lieve buur lenen.

Tegels halen

Zodoende zaterdagmorgen niet naar de markt, maar naar de buur voor het ophalen van de kar. En dan naar Waterwijk waar ik de tegels kan halen. Een jong stel heeft hun huis verbouwd en nu moeten een paar tegels die uit de tuin tevoorschijn kwamen weg. Vader helpt mee met sjouwen.

Ik kan tot vlak achter bij de tuin de kar en auto neerzetten. En dan sjouwen. 3 grote stapels grindtegels. Vader zegt dat hij gestopt is bij 45 tegels. Ik wil er niet teveel tegelijk meenemen. Schat dat ik er ongeveer 24 per keer kan meenemen. Ze zijn weer zwaar. Goed verdelen in de kar. De lading mag niet schuiven.

Onder andere tegels

De tegels komen onder de andere tegels vandaan. Hij laat ze zien. Die andere tegels mag ik ook meenemen. Een klein stapeltje willen ze houden. Anders gaan ze naar de stort. Prima, die wil ik ook wel, zeg ik. Tegels zijn tegels en wij kunnen ze wel gebruiken. De auto willen we straks ook op een betegeld stukje tuin neerzetten. Met ertussen gras. In de nabijheid van het schuurtje en nieuwe afdakje zijn ook flink wat tegels nodig. Het is er allemaal niet in 1 keer, maar handig als je een deel van de tegels al hebt.

Zo rij ik 4 keer heen en weer en haal in totaal 58 grindtegels op en 79 andere tegels. Voorlopig genoeg. Ze waren vrijwel op. Onder de schuur en het fietsafdakje zijn veel oude tegels verdwenen. Nu, ben ik dolgelukkig met het nieuwe voorraadje.

En als ik zo kijk met de regen. Natte tegels. Ik zie dat er op die andere tegels een bijzonder motiefje zit. Benieuwd hoe dat gaat staan in onze tuin. Snel gaan tegelen dus, maar ik moet nog nadenken hoe ik het doe. Het was eigenlijk de bedoeling dat de grindtegels achter zouden komen, omgekeerd. Maar nu krijgen die andere tegels waarschijnlijk een plekje. Hoe, dat vogel ik nog uit.

Spullen en herinneringen – Tiny House Farm #ontspullen

Het opruimen werpt meer en meer vruchten. Je gaat eigenlijk door je hele leven. Alle spullen dragen een herinnering bij zich. Ik merk meer en meer dat ik weinig behoefte heb aan het ophalen van herinneringen.

Vaak word ik er alleen maar mistroostig van. Al is het fijn als je je voor sommige dingen juist over je grenzen heenstapt. Het is fijn dat de knuffelbeer een mooi plekje krijgt. Een foto en in een doos, dan mag hij op de post naar waar hij echt hoort. Veel eerder moeten doen.

Het lijkt ook goed te komen met mijn harmoniums. Ik moet nog wel wat foto’s maken van instrumenten die er nog staan (een kofferharmonium en een latere elektrisch aangedreven). De oproep voor de Hörügel op Facebook en Marktplaats heeft al veel reacties opgeleverd. Daar ben ik wel blij mee, want ik was oprecht bang dat ik hem bij het grofvuil zou moeten zetten.

Dan nog de enorme hoeveelheid boeken. Ik heb al een selectie gemaakt in muziekboeken. Al denk ik dat die stapel ook nog moet halveren. Het is niet makkelijk om je te ontdoen van al je spullen. Zeker als je dat goed wilt doen. Want ik blijf benauwd bij de gedachte dat de dingen die ik wegdoe, nooit meer terugzie.

Bederf de aarde niet

De laatste boodschap die Konstantin Paustovski achterlaat, is van een betoverende schoonheid. Hij heeft eeuwigheidswaarde, zo ervaar ik het. Want het onderwerp is actueler dan ooit. Op het briefje dat hij heeft nagelaten staan zijn mooiste woorden geschreven. Het is een oproep om de aarde niet te bederven, maar zuinig te zijn op deze wereld:

Deze aarde is onze woning, geef haar niet uit handen aan verwoesters, laag volk en leeghoofden. Wij als erfgenamen van Poesjkin, zullen daar rekenschap en verantwoording over moeten afleggen. (570)

De verwoesters, laag volk en leeghoofden lijken nog altijd alle ruimte te hebben. En dat mag je je als nadenkend mens, je aantrekken. De wereld verandert zo van iets moois in een ruïne waaruit elk greintje leven is verdwenen. Een aansporing om zuinig te zijn met deze aarde. Het is ons huis en we moeten het niet laten bevuilen.

Je kunt er ook een kunstzinnige oproep in lezen, om zuinig te zijn met de literatuur en de dichtkunst. Deze zijn immers net zo fragiel en kostbaar als de wereld om ons heen. De erfenis van dichters als Poesjkin. Wat mij betreft hoort Konstantin Paustovski daar zeker ook bij.

Als de bloemlezing en vertaling van Wim Hartog mij iets heeft gebracht, dan is het de waardering en liefde voor de schrijver Konstantin Paustovski. Wat een schrijver is dit. Zelfs in eenvoudige brieven aan zijn vrouwen en kinderen, blinkt hij uit. Hij laat zien dat een schrijver nooit stopt met werken, maar de woorden vindt om zich uit te drukken.

Konstantin Paustovski: Goudzand, Verhalen, dagboeken en brieven. Samengesteld en vertaald door Wim Hartog. Amsterdam: Uitgeverij van Oorschot, 2016. ISBN: 978 9028 261 228. Prijs: € 34,99. 670 pagina’s.Bestel

Bespaar je echt? – Tiny House Farm

Bij de plannen met de Tiny House Farm of bouw van een huis in Oosterwold komen er veel besparingen voorbij. Zoals de Nebia-douchekop waarmee je tot 70 procent water en energie bespaart. Het zijn mooie besparingen. Al vraag ik mij af of je de kosten er ooit uit haalt. Net als de grote kosten voor het besparen van energie.

Dat is het grote probleem met het kiezen van energiezuinige maatregelen van je huis. Wegen de kosten op tegen de baten? Zeker je moet zuinig zijn met het milieu, maar moet je bijvoorbeeld kiezen voor een vaatwasser? Het kost ruimte en energie. Bovendien vraagt de bouw van het apparaat ook erg veel energie. Verborgen vervuiling die je vaak vergeet.

Het doet mij denken aan de dilemma’s die ik ooit met prof. dr. ir. Bart Vos van de Tilburgse universiteit besprak. Bijvoorbeeld de kwestie: moet ik mijn oude auto vervangen of kan ik er beter mee doorrijden ook al is hij wat minder zuinig dan een nieuwe. Hetzelfde geldt voor lampen: gloeilampen kosten misschien wel meer energie maar spaarlampen zijn heel belastend voor het milieu als je ze weggooit.

Daarmee betekent een douchekop die minder water gebruikt niet per definitie dat je zuiniger leeft. Vaak ga je met een zuinigere douche juist onverschilliger om met de douche omdat hij toch bespaart. En daar schuilt de allergrootste besparing die je kunt maken.

Waarom moet je bijvoorbeeld 1 of 2 keer per dag douchen? De meest zuinige remedie waar je tot meer dan 70 procent kunt besparen is minder (vaak) douchen. Je kunt best af met 2 keer per week douchen en als je het dan ook nog eens maximaal 5 minuten doet, bespaar je al veel water.

Dat geldt eigenlijk voor alle gebruik. Is het allemaal wel nodig. Je kunt ook 1 lampje aandoen in plaats van alle lampen in huis, niet met de auto als je ook kunt fietsen en minder vlees eten. Allemaal ingrediënten die je leven al duurzamer maken. Bovendien bespaar je er ook geld mee.

Dezelfde vraag heb ik bij de krankzinnig hoge isolatiewaarden van huizen. Hierdoor kost het weer veel energie om het huis te ventileren. Dan heb ik het niet over de belasting van het milieu als een huis wordt gebouwd. Allemaal aspecten die je mee moet tellen en waarbij de som geldt als de totale belasting voor het milieu.

Dat is dus altijd de vraag: levert de aanschaf een verlaging op van het verbruik of kan ik op een andere manier die besparing realiseren. Blijven nadenken, want je kunt op veel manieren besparen. Dat betekent ook met de bouw van het nieuwe huis dat we bij elke stap moeten kijken of het echt minder belastend is voor het milieu. Of zitten er addertjes onder het gras?