Modderweg – Tiny House Farm

Modder, overal modder. Oosterwold begint in deze tijd van het jaar flink aan te modderen. Vooral de puinweg van en naar ons huis is een drama.

Modder gooien

Veel auto’s en zwaar transport keren op onze oprit. Lekker makkelijk. Ook graafmachines en bouwverkeer van Baas, Wetlantec en Knipscheer doen alsof het hier een crossbaan is waar iedereen met tractoren en zwaar materieel rijdt. Het is nu een dik modderspoor dat er ligt en waar ons Fordje nauwelijks doorheen komt.

De winter nadert met snelle stappen. Dat betekent niet alleen nachtvorst, maar ook veel donker. De lange fietsrit naar huis fiets ik door het donker. De motregen als trouwe metgezel. Een briljant geslepen diamant aan schittering achterlatend op het brillenglas.

Gebroken fietsketting

Maar de modder is wel het vervelendste van alles. Mijn Koga met open ketting en tandwielen lijdt er ernstig onder. Hij kraakt en piept bij het fietsen. Afgelopen maandag schee hij er onderweg mee uit. Gebroken ketting. Dat betekende half steppend en lopend de laatste 4 kilometer naar het werk lopen.

Snel een kettingpons gehaald bij Halfords om een schakeltje weg te smokkelen. Maar ik heb nog te weinig kaas gegeten van kettingen aanleggen. Wel een dichte ketting, maar hij liep verkeerd. De pons brak bij mijn poging de ketting weer los te krijgen. Gelukkig was de Halfords nog open en hielp de vriendelijke fietsenmaker mij. Zo ben ik toch thuisgekomen.

Bovenlaag

Ze komen binnenkort de bovenlaag van de weg weer rechttrekken. Geen kuilen meer en een betere afwatering. We zitten nog wel in conclaaf met WIO wie dat gaat betalen. In het voorjaar is de weg netjes tot onze oprit afgeschraapt. Nu wordt er een beetje ingewikkeld over gedaan. Hopelijk kunnen we straks weer makkelijk weg over de weg.

Ik kan niet wachten tot de definitieve weg er komt. Dan kunnen we ook onze oprit afmaken. Waarbij we het verkeer duidelijk zullen moeten maken dat het niet de bedoeling is om met je zware vrachtwagen op onze oprit te keren. De blokkade die ik laatst gemaakt had, was al door een weggebruiker weggehaald. Dus dat wordt nog een uitdaging.

Zuinige en schone pellets uit Zweden? – Tiny House Farm

Zoals ik eerder schreef, hebben wij gekozen voor een pelletkachel om ons huisje in de winter te verwarmen. Zeker, er kleven nadelen aan het gebruik van pellets. Het hout dat verbrandt, stoot CO2 uit. Ook geeft het fijnstof. Voor ons weegt het op tegen de grote hoeveelheid elektriciteit die een warmtepomp op lucht vraagt. Ook heeft een warmtepomp voorzieningen in huis nodig die met een houten vloer niet kunnen.

20 zakken pellets

Vorige winter hebben we ongeveer 20 zakken van 15 kilo verbrand. In onze ogen een acceptabele hoeveelheid. Pelletkachels verbranden vele malen efficiënter dan gewone houtkachels. Ter vergelijking is de uitstoot van onze kachel ten opzichte van een houtkachel een middag stoken tegenover een hele week stoken. Ook letten we goed op de binnentemperatuur in huis. We zorgen dat de thermostaat niet boven de 17 graden komt.

In het voorjaar kregen we houtpellets uit Zweden om te testen in onze pelletkachel. Ik nam het aanbod met beide armen aan. Dat wilde ik weleens ervaren. Op de website staan namelijk de voordelen van deze pellets. Ze zouden veel zuiniger branden, minder roet uitstoten, maar ook minder as achterlaten en langer blijven branden. En een minimale hoeveelheid fijnstof zouden de pellets uitstoten.

De zakken zijn ongeveer 2 euro per zak duurder dan de zakken die we normaal gebruiken. Je hebt dan met 16 kilo wel een kilo meer, maar het blijft een gok of dit het geld waard is. Voldoet het wel aan de verwachtingen die hier gewekt worden? Ik ben altijd een beetje sceptisch. Er kan wel van alles op zo’n zak staan, maar dat hoeft natuurlijk niet per se te kloppen.

Houtkwaliteit

Maar wat een verschil de kwaliteit hout uitmaakt. Niet alleen welke soorten hout, maar ook hoe het geperst is. Je ziet niet zoveel verschil bij de korrels, maar ze branden heel anders. Het duurt wat langer voor de kachel goed op temperatuur is. De pellets branden wel veel geleidelijker en stabieler. De uitschieters die je bij het lichtere hout hebt die we normaal gebruiken, zie je meteen.

De pelletkachel brandt

Het verwarmt de ruimte veel egaler. De vlammen zijn rustiger en je merkt het bij de warmte. Dat is niet het enige voordeel. Je merkt het ook in de uitstoot van stof. Het lijkt erop dat het veel minder stof geeft. De hoeveelheid as is beduidend minder. Wat een verschil zeg! Moeten we bij de andere pellets om de dag de kachel uitzuigen. Hier hoeft het minder dan elke week en dan ligt er nog steeds minder as dan na 2 dagen met de andere pellets.

Zuinige pellets

We merken ook dat de pellets veel zuiniger zijn. Moeten we het lichtere hout toch bij wat kouder weer om de dag bijvullen, hier scheelt het wel een halve tot een hele dag die we langer hebben. Een resultaat waar ik best gevoelig voor ben.

Wat deze Zweedse pellets mij leren, is dat het heel veel uitmaakt wat voor een soort hout je gebruikt. Schonere pellets geven ook een schonere kachel. Ze laten een heel andere vlam zien, de warmte voelt ook anders. Ook warmt de kamer anders op. Het verschilt dus wezenlijk of je ‘snel hout’ gebruikt of wat harder en daarmee wat trager hout. De combinatie zoals Zweedse pellets dat heeft, lijkt van beide kanten de voordelen te pakken.

Ik heb nog een paar van de oude zakken met het ‘snellere hout’ op te maken, maar ik weet wel wat ik binnenkort ga bestellen: Zweedse pellets!

Een jaar bomen en struiken – Tiny House Farm

In het najaar en de winter is de tijd om na te denken over de bomen en de struiken in de tuin. Naast dat we de tuin volgens de permacultuur principes inrichten, wel met een eigen draai. Kijken we ook goed naar inheemse planten als meidoorn, wilg, berk, linde en wilde liguster.

Vorig jaar hebben we veel planten geplant. Daarom heb ik onderstaand verslagje geschreven voor Heg en Landschap die de planten leverde. Dit jaar zullen we nog een aantal boompjes en struiken bestellen, maar dat zijn er veel minder dan vorig jaar.

Bijna 300 planten

Bij Heg en Landschap hebben we vorig jaar ongeveer 300 planten besteld. Het was een ruime keuze van bomen (wilgen, winterlindes, zachte berk en esdoorn) en struiken (verschillende rozen, lijsterbes, Gelderse roos, wilde liguster, rode kornoelje, 2-stijlige meidoorn, hazelaar en krent). Onze tuin is daarmee heel vogelvriendelijk ingericht.

Afgelopen jaar hebben januari en februari 2019 hebben we de bomen en struiken op ons terrein gepland. In een paar gedeeltes van de tuin hebben we extra aangeplant om het zo snel groen te laten worden. Ondanks de warme julimaand met temperaturen van meer dan 40 graden Celsius, is de beplanting erg goed gegroeid.

Alleen enkele rozen, de hulst en de sleedoorn hebben het minder goed gedaan. Van de laatste zijn slechts enkele uitgekomen in de stam. Veel planten hebben het ook in het begin moeilijk gehad, april was een erg droge maand. Hierdoor zijn sommige bladeren behoorlijk klein gebleven. Ook passeren regelmatig reeën in onze tuin die de nodige vraatsporen nalaten.

Wilgen en egelantier

Het is verbazend om te zien hoe goed sommige planten het doen. Vooral de wilgen en egelantier doen het bijzonder goed. Ik ben heel benieuwd hoe het volgend jaar zal gaan. Ik verwacht namelijk dat ze na het wortelen dit jaar, volgend jaar meer zullen groeien. Ik sta te trappelen van ongeduld om de tuin groener te zien worden.

Rode kornoelje in bloei
Rode kornoelje in bloei

We zien we een enorme toename aan het aantal vogels. Naast de vinken, kwikstaart en roodborst, zien we meer en meer mezen, de grote zanglijster en mussen. De vogels vermaken zich erg goed. We hebben een aantal nestkasten opgehangen en hopen volgend jaar enkele nestjes te krijgen.

Insecten, bijen en wespen

Wat betreft insecten, bijen en wespen doet onze tuin het erg goed. Ik heb laatst mosgal gevonden op de hondsroos. We hebben vele soorten wilde bijen en hommels gezien. En ik hoop dat onze groene tuin boordevol met inheemse plantensoorten hier een waardevolle bijdrage zal leveren in de toekomst. Het boomplantprogramma van Heg en Landschap helpt hier wel aan mee.

Niet interessant weetje? – #leestip

In zijn boek Oude Maasweg kwart voor drie schrijft Merlijn Kerkhof 14 weetjes die voor de lezer misschien niet zo interessant zijn. Zo vermeldt hij het volgende weetje, nummer 12:

In het nummer Maassluis wordt gerefereerd aan het orgel van de Groot Kerk. Aan het eind van het nummer klinkt echter niet het Maassluise Garrels-orgel, maar het Van Peteghem-orgel uit de Grote Kerk van Vlaardingen. De huurprijs van de kerk in Maassluis was volgens Kerkhof te hoog. (Oké dit vindt echt niemand interessant denk ik? (p. 215)

Ik vind het juist waanzinnig interessant. Herinner me ook een interview met Wim Kerkhof in het online orgeltijdschrift Orgelnieuws. Hierin steekt hij zijn liefde voor organisten en Feike Asma in het bijzonder niet onder stoelen of (kerk)banken. Hij stapte in zijn studententijd geregeld de Groote Kerk van Maassluis in. Niet voor het geloof, maar puur voor het orgelspel.

Overigens wordt in dit interview niet het geheim prijsgegeven welk orgel je aan het eind van het liedje Maassluis hoort. Volgens Wim Kerkhof zou het nummer een verkorte versie zijn van de Cantilene. Het beroemde stuk van Rheinberger dat Feike Asma op die bekende Langspeelplaat vanuit Maassluis speelt.

Interessant detail

Buiten dit detail die waarschijnlijk weinig lezers van het boek Oude Maasweg kwart voor drie zullen interesseren, is het boek van Merlijn Kerkhof heel interessant. Het vertelt de geschiedenis van misschien wel de meest bijzondere band van Nederland. Dat laatste is geen weetje, Merlijn Kerkhof vindt The Amazing Stroopwafels de beste band ooit. Maar dat vind ik een beetje te ver gaan.

Lees mijn boekbespreking op Litnet: Verbazende stroopwafels

Merlijn Kerkhof: Oude Maasweg kwart voor drie, Het verbazingwekkende verhaal van The Amazing Stroopwafels. Amsterdam: Thomas Rap, 2019. ISBN: 978 94 004 0641 4. 252 pagina’s. Prijs: € 19,99 (paperback); € 12,99 (e-book).
Bestel

Mosgal op de hondsroos – Tiny House Farm

De vele bomen en struiken die we in januari en februari hebben geplant, groeien best goed. We zijn dit jaar vooral met het ontginnen van de rest van de tuin bezig geweest. Daarom keken we niet altijd naar de bomen en struiken die we in de winter hebben geplant.

Distels

Soms werden ze zelfs een beetje overwoekerd door de distels. Niet altijd slecht, want het beschermt de nieuwe aanplant voor gulzige reeën en ander gespuis. Nu de distels op hun retour zijn, komen de boompjes en struiken ook weer in duidelijker in beeld.

En dan zie ik opeens een bijzondere uitstulping bij de hondsroos. Het is een mooi geborduurd werkje midden op de tak van de wilde roos. Heel interessant, het lijkt wel een nestje. En dat is het ook, ontdekken we heel snel.

Mosgal in de roos

Het is een zogenaamde mosgal. Een vergroeiing wordt veroorzaakt door een wesp, de galwesp. Meestal groeien de gallen uit uitlopende bladeren. Het ziet er indrukwekkend uit met al die draadjes en vertakkingen, begroeid met mosachtig materiaal. Heel indrukwekkend om te zien en dat in je eigen tuin.

Ik krijg de neiging om deze vergroeiing open te maken. Binnenin zou een galwespje moeten zitten. Maar dat wil ik niet. Ik vind dat de natuur hier vooral zijn gang moet gaan. Bovendien schijnt deze uitstulping langzaam te verkleuren van de groene mosachtige kleur naar een meer bruine kleur. De larven groeien in de kleine kamertjes in de gal, waarna ze uitkomen.

Maagdelijke voortplanting

De wesp blijft met 3 millimeter heel klein. De dieren planten maagdelijke voort, dus vrouwtjes leggen eitjes en zonder dat er een mannetje aan te pas komt, komen de eitjes uit.

Dat zijn nog eens interessante dingen die je zo al wandelend door de jonge tuin ontdekt. Ik geniet ervan. En weer een blog verlaat mijn pen.

Moraal van het verhaal – Anna Karenina herlezen (8)

In veel grote Russische romans krijg je een sterk christelijk moraal aan het eind van het verhaal over je heen. Iets soortgelijks zie je bij Dostojevski ook gebeuren bijvoorbeeld bij Misdaad en straf, maar hier bij Tolstoi merk je het ook. Het laatste deel, een heus coda, lijkt ook een sterk moraal mee te willen geven. De moraal van het verhaal.

Het probeert een hoopvol en glorieus einde te geven aan de ellende die vooraf is beschreven. Terwijl de lezer helemaal uit het veld geslagen is aan het einde van het 7e deel. In zijn hoofd, tenminste in het mijne, is dat ook het einde van de roman Anna Karenina.

In plaats daarvan komt in het 8e deel nog heel veel voorbij. Niet echt dingen die bijdragen aan het verhaal, maar zeer zeker wel dingen die de moeite van het lezen waard zijn. Zo staan er enkele interessante gedachten.

Bijvoorbeeld over opvoeding. Als de kinderen van Dolly een beker met frambozen koken boven een kaarsvlam of een fontein van melk maken. Hun moeder straft ze onmiddelijk, terwijl Ljovin daar wel gedachten bij heeft. Waarom zouden ze hiervoor gestraft moeten worden. Ze hebben immers proefondervindelijk met iets kennisgemaakt van de wereld. Gewoon voor de grap en om te ontkomen aan de saaiheid van het bestaan.

‘Doen wij niet hetzelfde, doe ik niet hetzelfde’, dacht Ljovin. ‘wanneer ik de krachten van de natuur en de betekenis van het menselijke leven met de ratio probeer te verklaren?’ Was een filosofische theorie, welke dan ook, niet op diezelfde leest geschoeid: een rare, onnatuurlijke gedachtegang construeren waar men niet méér uit kon halen dan de kennis die men allang bezat en die onmisbaar was voor het leven? (987)

Het brengt Ljovin bij de kerk en de Heiland. Het is een mooie gedachtegang van het personage. Hij legt een link met het spel van de kinderen en zijn denkspel in het hoofd. Een treffende vergelijking waarbij het verhaal symbool staat voor de conclusie.

Iets probeert de verteller ook te bewerkstelligen met de roman. Zeker door dit einde zo te construeren. Alleen lijkt het verhaal van Anna Karenina boven het moraal van het einde uit te stijgen. Het is een verhaal van alle tijden geworden doordat hier de keuze voor de liefde zo sterk naar boven drijft.

Mocht de verteller mogelijk een heel andere intentie hebben met dit werk, het komt op de hedendaagse lezer heel mooi over. Als de bevrijding van een vrouw die vastzit in conventie, traditie en toneelspel. Ze worstelt zich los en kiest voor de liefde, hoeveel dat haar ook kost.

Lev Tolstoi: Anna Karenina. Vertaald uit het Russisch door Hans Boland. Amsterdam: Athenaeum, 2018 [2017]. ISBN: 9789025307943. 1024 pagina’s. Prijs: € 41,99.
Bestel