Oosterwold in belangstelling – Tiny House Farm

De aandacht voor ons huisje én Almere Oosterwold blijft mij verbazen. In het weekend rijden de auto’s in colonne achter elkaar aan. Stapvoets, raampjes open en dan maar turen naar alle huizen. We noemen ze de Oosterwold-toerist.

Soms stoppen ze even. Dan stappen ze uit en turen naar een open veld. Ze wijzen. Altijd wijzen ze naar de verte. Van iets dat er nog niet is, maar dat er nog komen gaat. Ze dromen van plannen die zeker nog een paar keer zullen veranderen.

Dagjesmensen

Maar dat zijn de dagjesmensen. De bezoekers die even een ochtendje de auto in stappen en dan rondtoeren. Via mijn blog krijg ik ook allerlei vragen. Soms zijn het studenten die een project doen en dan heel benieuwd zijn naar de experimentele wijk Oosterwold.

Andere keren zijn het verzoeken om mee te werken aan een televisieprogramma of om een rondleiding te geven. Heel leuk allemaal. Zeker ook omdat we heel trots zijn op ons huis en de wijk waarin we wonen. We vertellen graag over ons bijzondere project. Hoe het de grenzen van ons eigen kunnen vroeg, maar ook hoe we het toch hebben weten te redden.

BBC London

Vorige week was een drukke week wat bezoek en Oosterwold betreft. Maandag kwam BBC London langs voor een reportage over Oosterwold. Een mooi interview, maar ook heel pittig met mijn hakkelengels. Ze kwamen met z’n 2-en, cameraman en interviewer. Heel professioneel en vooral ontzettend snel ging het allemaal. Heerlijk op de bank gekletst over ons roze huis.

Vrijdag mocht ik een rondleiding geven voor het bijzondere symposium We make the city, geïnitieerd door de gemeente. Het was een heel divers gezelschap van mensen met interesse voor stedenbouw en architectuur, een verdwaalde Engelse journalist en mensen die binnenkort gaan wonen in Oosterwold. Erg leuk bij dit alles was dat ik de rondleiding mocht doen samen met iemand van het Waterschap Zuiderzeeland. Dat is meteen voor mij ook weer leerzaam.

Oosterwold Ontkiemt

Zaterdag de prachtige markt Oosterwold Ontkiemt. Een mooi initiatief waarbij bewoners en allerlei organisaties zich presenteren aan het publiek. Mensen die willen kennismaken met de wijk, krijgen zo een treffend beeld van het reilen en zeilen in Oosterwold. Als bewoner doe je juist weer heel inspiratie op voor de tuin en hoe je duurzamer kunt leven. En natuurlijk ga je naar huis met een paar plantjes.

Een dag later kregen we bezoek van een oude jeugdvriendin van Inge. Ze werkt momenteel hard aan een boek over duurzaam leven. Het wordt een heel bijzonder boek waarin ons verhaal ook een plekje krijgt. Heel bijzonder om zo met elkaar in gesprek te zijn. Wij stonden daar juist weer stil bij het verhaal hoe we op deze manier van leven zijn gekomen.

Veel kanten

Veel vragen en antwoorden zijn hetzelfde, al merk ik ook dat je zelf steeds een ander accent legt. Het verhaal verschilt daarmee telkens weer een beetje en dat laat zien dat het iets is dat je van veel kanten kunt bekijken. Al die verschillende vormen van tijdschriftartikel, scriptie, televisieprogramma tot een plekje in het groter verhaal van een boek. Het is erg leuk om te zien hoe iedereen naar je huisje kijkt.

En heel vaak maken we dan ook een rondje door de tuin. Veel verbazing en ook verontwaardiging over de hoeveelheid – en soorten – distels die er groeien. Maar ook veel bewondering voor de manier waarop wij met het land omgaan. Ik hoop echt dat onze tuin ook nieuwe bewoners inspireert dat je niet meteen je hele tuin op orde hoeft te hebben, maar gewoon stukje voor stukje kunt opbouwen.

Wat voor een vragen krijgen wij?

Welke vragen stellen journalisten aan ons? Een paar voorbeelden:

  • Waarom een roze huisje?
  • Heb je heel veel weg moeten doen?
  • Wat heb je ingeleverd?
  • Hoeveel heeft het gekost?
  • Is het niet klein met z’n 3-en?
  • Heb je wel tijd voor die gigantische moestuin?
  • Lukt het om duurzaam te leven?
  • Jullie moeten alles samen met de buren doen, krijg je geen ruzie?

Graag wil ik een blogje maken met antwoorden op dit soort vragen. Heb je zelf aanvullingen op deze vragen of een heel andere vraag die wilt stellen. Zet deze onder in de opmerkingen bij deze blog. Wie weet geef ik er wel een antwoord op…

Regenwater – Tiny House Farm

Compost voor de rijke aarde, maar de regenton is voor het vocht heel erg nodig in de moestuin. Zeker, je kunt water uit de kraan halen, maar is daar het drinkwater niet te kostbaar voor? We moeten er zuinig mee zijn.

Bovendien hebben de planten veel meer aan regenwater dan uit het water uit de kraan. Regenwater bevat minder mineralen en kan ook de planten beter de stoffen uit de bodem laten opnemen.

Opslaan regenwater

Zodoende hebben we bijna meteen nadat het huis klaar was, regentonnen geplaatst. Het waren er 2. Aan elke kant van het huis verscheen een ton waarin 210 liter water kan. Een flinke hoeveelheid, dachten we.

Een aardige regenbui vult de tonnen wel voor de helft. De plensbuien die steeds meer voorkomen, zorgen daar wel voor. Als het een gewone bui is, ook een onweerbui van een paar minuten, dan gaat het wat langzamer, maar dan zit de ton na een paar buien wel vol.

En ze gaan best snel wel leeg. Zeker met de jonge boompjes die veel water en aandacht vragen. Een ronde door de tuin en de ton is halfleeg. Heb je wat activiteiten zoals verplanten en zaaien, dan heb je meer water nodig.

Uitwijken naar kraan en slang

In de droge maanden april en mei moesten we uiteindelijk uitwijken naar kraan en waterslang. Niet echt ideaal, maar als het land zo droog is, dan moet je wel als je niet alles wilt laten verdorren en doodgaan.

Maar we dachten er toch over om het wat serieuzer aan te pakken met het regenwater. Toen de buurman zijn grote waterton van 1000 liter te koop aanbood voor een mooie prijs, gingen we er meteen op in. Een paar dagen later sjouwden we de grote kubus over de Vuursteenhof.

Wat gehannes met pallets en nu hij staat er bij het raampje van Doris’ slaapkamer. Het kost best nog wat moeite om de afvoer goed op de grote ton aan te sluiten. De regenton die overblijft, gaat naar de andere kant. Daar sluiten we hem aan op de andere regenton, zodat er een dubbele wateropslag ontstaat.

IBC-container

Zo zijn we van 420 liter opslag naar 1420 liter wateropslag gegaan. Wat een verschil! De grote ton, heet officieel een IBC-container. Gebruikt om vloeistoffen te vervoeren of tijdelijk op te slaan. De buurman gebruikte het voor het water dat hij bij de bouw van zijn huis nodig had.

Kraantje op IBC-container

Aan de onderkant heb ik een kraantje gemonteerd, besteld via internet. Vandaar dat ik ook weet dat zo’n tank een IBC heet. Bovenin de grote tank heb ik een gaatje geboord. Zo kan het overtollige water weglopen. Via een eenvoudige tuinslang loopt het zo in de sloot.

Hij staat er nu een week of 2 en is al helemaal volgeregend. We hebben er zelfs al water voor de tuin uit getapt.

De communicerende vaten aan de andere kant vroegen wat meer aandacht. Ik sloot de afvoer van de ene ton aan op de andere, maar dat werkte niet. De ton waar het overtollige water van de andere ton in moet vallen, moet echt lager staan. Die staat nu op een paar stenen. Nu loopt het water heel mooi door van de ene ton naar de andere.

En wat een water. We hebben er al aardig wat water van gebruikt. Nu nog een regenton bij het schuurtje en dan is dat ook gereed. Het voelt goed om ook op deze manier een steentje bij te dragen aan het milieu en de wereld weer een beetje beter te maken.

Composthoop – Tiny House Farm

De voeding van je tuin is de composthoop. Eigenlijk zouden alle tuinierders met hun composthoop moeten beginnen. Compost is het begin en het einde van je tuin. Het vormt de voeding aan het begin én de afvoer aan het einde van kringloop.

Voor elke tuinierder die permacultuur als inspiratiebron heeft, is de composthoop onontbeerlijk. Het nemen en geven van het land, dat is de centrale gedachte achter de composthoop. In het boek Een kleine eetbare tuin met vaste planten van Madelon Oostwoud gaat ze ook diep in op het maken en verwerken van compost. In een vlogje over het boek, vertelt ze dat ze eigenlijk meer over compost had moeten schrijven. Daar draait het om in de tuin: het is het zwarte goud.

Planten zonder compost

Wij zijn al lang en breed aan onze tuin begonnen. Veel planten gepland, eigenlijk alles zonder compost gepland. Maar we merken dat een composthoop toch echt wel moet. De enorme hoeveelheid stengels die we afgelopen winter van het land oogstten, hebben we verspreid over de grond. Een deel lag bij elkaar. Daarbij kwam er meer en meer een hoop met organisch afval.

Er is ontzettend veel geschreven over compost. Ik heb maar meteen wat boeken uit de bibliotheek gehaald. Een autoriteit op dit gebied is Roelke Posthumus. Een prachtige achternaam, want uiteindelijk mondt compost uit in vruchtbare humus. Het gaat om bodemleven en het nut van wormen in de bodem.

Leven dankzij wormen

Maken we ons zorgen over de bijen, het echte leven op aarde hebben we te danken aan de worm. Veel landbouwgrond heeft door de monocultuur en intensieve bewerking van de akkerbouwers steeds minder bodemleven.

We merkten het toen we hier in Oosterwold kwamen wonen. Tegelijkertijd staan we versteld van de verrijking van het bodemleven in minder dan een jaar tijd. Stop een spade in de grond en je ziet de wormen omhoog krioelen.

Dor en droog

Alleen ons nood-composthoopje bleef wel erg dor en droog. Daarom hebben we het nu wat serieuzer aangepakt. Na het lezen van de boeken van Roelke Posthumus, ben ik aan de knutsel gegaan. 4 palen in de grond geslagen en plankjes ertussen. De bodem onder de composthoop een beetje losgewoeld en er een droge onderlaag van de winteroogst aan gedroogde stengels neergelegd. Daarna de rest erop.

Bij het opschudden meenden we al een paar tijgerwormen te zien. De tijgerworm is dé worm om compost te maken. Hij is iets kleiner en dunner dan de regenworm. De tijgerworm verteert voedsel en vermeerdert zich snel. Het ideale huisdier en in de toekomst willen we ze zeker gebruiken voor ons wormenhotel. De emmers zijn al gehaald, maar eerst een goede composthoop.

Keukenafval

Voorlopig brengen we dus een deel van het keukenafval erheen. Niet alles kan op de composthoop. Sinasappelschillen en bananenschillen verteren niet zo snel in het Nederlandse klimaat. Over theezakjes heerst discussie vanwege het plastic dat er vaak in verwerkt is. Net als gekookt voedsel, vlees, vet en botten. Dat is namelijk meer iets voor de professionele composteerder.

Sinds de echte composthoop staat, werken we hard aan het stimuleren van de natuur om het groenafval tot nuttige om te vormen. Roelke Posthumus verklapt in haar boek het geheim om een composthoop echt tot een succes te maken. Ze noemt het vloeibaar goud en vooral het vloeibare ochtendgoud is heel goed. Zodoende loop ik elke morgen met een emmertje naar de composthoop.

Maar aan niemand vertellen hoor. Je zou mij eens zien daar met dat emmertje. Wat zou je niet denken…

Klaprozen en inspiratie – Tiny House Farm

Wat knapt de tuin op van een bui. Alles komt helemaal los. De klaprozen kleuren intenser dan ooit. Net als dat de hondsroos in bloei staat.

klaprozen
Klaprozen in bloei

De tuin begint er prachtig uit te zien en we beginnen er ook echt plezier in te krijgen. Het helpt wel mee dat het zomer begint te worden. Al dat frisse groen – inclusief alle distels en andere ongein – maakt je helemaal vrolijk.

Tuinexcursie

Afgelopen zaterdag is onze tuin onderdeel geweest van de tuinexcursie Struinen langs tuinen. Bezoekers kwamen langs om te kijken naar welke tuinen er in Oosterwold zijn te vinden. Puur inspiratie opdoen. Ik heb er hard om moeten lachen. ‘Inge’, zei ik. ‘Je laat ze gewoon wat onkruid zien.’

Inge heeft verteld over permacultuur en de relatie met onkruid. Dat onkruid eigenlijk niet bestaat. Daarom halen we alleen het onkruid weg waar we last van hebben. En dat verklaart ook dat we deel met distels hebben. De planten die er groeien vertellen hoe de grond is. Dus veel distels is voedselrijk. We hebben de speerdistel, de akkerdistel en de melkdistel.

Vergeten wikke en de rest

Maar er groeien niet alleen distels. Er zijn ook klaprozen, vergeten wikke, smalle weegbree, maagdenpalm, muur, paarse klaver, witte klaver, melganzevoet, bijvoet en verschillende soorten grassen en zuring. Je kunt er onkruid in zien, maar als je ze goed gaat bekijken, dan zijn het vaak schitterende planten.

Bloeiende hondsroos
Bloeiende hondsroos

Dat heeft Inge aan de 20 bezoekers van de tuinexcursie laten en ze waren allemaal onder de indruk. We hebben misschien niet zo’n grote tuin als veel tuinen in Oosterwold en het waait er flink, maar je kunt er echt genieten als je goed rondkijkt.

Inspiratietuinen

Maar gelukkig zijn er genoeg tuinen om inspiratie op te doen. Zondag liepen we door de permacultuurtuin van een buurvrouw. Zij heeft al gildes gemaakt rond de verschillende fruitbomen. Er lopen kippetjes rond en ook zij laat veel van het onkruid en de grondverbeteraars die er groeien staan. Het levert een mooie tuin op.

Rode kornoelje in bloei
Rode kornoelje in bloei

Bovendien valt dan op dat het wel scheelt als je een beetje een beschutte tuin hebt. Ik hoop dat de bomen snel wat groter worden en natuurlijke schermen vormen tegen wind en zon. Net als dat het je een beetje vrijer maakt. Want het is nog wel allemaal erg open. Zo hoop ik dat we snel wat groen om ons heen hebben en je minder in de kijker staat.

Allemaal dingen die wat geduld vragen, maar het begin is er. Daar geniet ik al onwijs van. Het wordt alleen maar mooier.

Kijken, kijken, kopen – Sientje (72)

We waren weer terug van vakantie. Het volgende weekend zouden we naar Friesland gaan om te gaan kijken. Een bezoek aan teckel Beppe leek me geweldig. Ik haalde de website tevoorschijn en ging weer zitten kijken. Ergens leek ze op Sientje. Waarschijnlijk was ze een stuk kleiner, Beppe was een dwergteckel. Haar lieve blik, het enigszins norse vermengd met de trouwe ogen. Echt zo’n teckelblik. Ik wilde haar hebben. Ik fantaseerde al dat ze door ons huis liep.

Verkocht

Een paar dagen voordat we zouden gaan, bekeek ik nog een keer de site. Ineens stond er bij Beppe dat ze verkocht was. Ik schrok. Nee, dit is niet waar. We hadden een weekend moeten wachten omdat we heel toevallig op vakantie gingen en in die tijd was Beppe weg. Ik was woest. En vooral teleurgesteld. Inge probeerde te bellen, maar de fokster nam niet op. Ze probeerde het nog een keer. Weer niet opgenomen. Werden we nu in het ootje genomen?

Eindelijk kreeg Inge haar te pakken. Het ging gepaard met veel verontschuldigingen. Het was de teckel van haar broer en ze was meegegaan met mensen die hij heel goed kende. ‘Het klikte zo goed en jullie kennen we nog niet. Beppe is een bijzondere teckel voor hem.’ Ik was teleurgesteld, merkte dat ik in gedachten al met Beppe in huis liep. Dat ik haar naam telkens door mijn mond had laten gaan. Ik genoot al van deze hond, terwijl we haar nog niet eens hadden gezien.

Inge vroeg of het roodharige teefje van Greetjes moeder dan nog wel te koop was. Ja, die was er inderdaad. Ze zag dat er ook een nestje gevlekte teefjes bij was gekomen. Daar waren er nog voldoende van, zei Greetje. We zouden die zaterdag gaan kijken. Al had de verkoop van Beppe mij wel iets meer afwachtend gemaakt. Tegelijk liet de gebeurtenis mij iets heel waardevols zien: ik kon mij weer verheugen op een ander hondje. Het kon weer na Sientje.

Kriebel of jeuk?

Maar Inge zag hoe snel de gevlekte teefjes gingen en reserveerde ook een gevlekte. Ze wilde niet nog een keer een hondje mislopen. Daarom hadden we er ineens 2 gereserveerd. En we wisten wel beter: als je zo’n hondje ziet, koop je hem. Het is kijken, kijken en kopen met jonge honden! Zo zouden 2 puppies over een paar maanden dan in ons huis lopen. Het begon weer te kriebelen, maar zouden we het niet gaan jeuken?

Ik uitte wel mijn twijfels. Was dit wel zo verstandig. Wisten we wel wat we ons op de hals haalden met 2 jonge honden die we helemaal moesten opvoeden. Met de opmerkingen van mensen hierover, twijfelde ik alleen maar meer. Konden wij dat wel en vroeg het niet heel erg veel van ons?

Dit is de laatste aflevering van de blogserie over Sientje. Je kunt de hele serie nalezen op deze blog. Begin bij de eerste aflevering en klik onder elk bericht door naar de volgende aflevering. Lees het verhaal van Sientje.

Wil je graag op de hoogte blijven. Laat hier dan je e-mailadres achter.

[mc4wp_form id=”20905″]