De achterflap van Een vrouw op 1000º

image

Het leuke van de leesclub Een perfecte dag voor literatuur is dat je boeken te lezen krijgt die je niet zo snel uit eigen beweging zou lezen. Dat leuke aspect is eveneens een nadeel. Je krijgt ook weleens boeken te lezen die je wat minder vindt. Mijn verantwoordelijkheidsgevoel en plichtbesef dwingen mij deze boeken uit te lezen en te bespreken.

Wie zegt dat hij meedoet, moet meedoen, vind ik. Je kunt niet zomaar ‘ja’ zeggen op een boek en het dan terzijde leggen omdat je het niet wat vindt. Nee, schrijf maar eens op wat je ervan vindt. Je krijgt het boek toegestuurd en daarom ben je verplicht je beloofde bijdrage te geven.

Het boek Een vrouw op 1000º van de IJslandse schrijver en schilder Hallgrímur Helgason is zo’n boek dat ik niet zo snel uit eigen beweging zou lezen. De tekst op de achterflap is veelbelovend:

een adembenemende reis door de twintigste eeuw: een tegendraads meesterwerk vol IJslandse geestigheid.

Teksten op de achterflap en de inhoud van het boek zijn twee verschillende dimensies, leert mijn ervaring. Ik begon niet voor niks voor Litnet met een rubriek De achterflap. Louter op basis van achterflapteksten maakte ik korte indrukken van boeken. Het ene nog mooier dan het andere. Ik ben er niet voor niks snel mee gestopt. Nutteloos werk, vond ik.

Er staat een fout op de achterflap van Een vrouw op 1000º. Er staat dat de hoofdpersoon Here noodgedwongen moest verhuizen naar Amsterdam, ‘waar ze haar eerste kind verloor.’ Dat moet niet Amsterdam zijn, maar Buenos Aires, of: Baires zoals Here het zelf meestal noemt.

De dood van haar dochter Blomey is de grote tragische gebeurtenis in het boek. Het krijgt in het verhaal een plek tegen de achtergrond van een toespraak van Juan Perón in het Argentinië van na de Tweede Wereldoorlog.

Hallgrímur Helgason: Een vrouw op 1000º, Uit de memoires van Herbjörg Maria Björnson. Vertaald uit het IJslands door Marcel Otten. Utrecht, Amsterdam, Antwerpen: Uitgeverij De Arbeiderspers, 2014. 542 pagina’s. Prijs: € 24,95

2 pingbacks/trackbacks on “De achterflap van Een vrouw op 1000º

3 comments on “De achterflap van Een vrouw op 1000º

  1. petepel

    Die fout op de achterflap was me ook opgevallen. Beetje slordig.
    In de roman wemelt het van de grote tragische gebeurtenissen. Zelf heb ik het gevoel (en daarom heb ik ook bewust dat voorval in mijn bespreking gebruikt) dat de gebeurtenis op 525/526 voor Here een verstrekkende traumatische invloed heeft. Ik lees dat verder tot nu toe bij weinigen terug en daarom weet ik niet zeker of ik het zelf goed interpreteer.

  2. Hendrik-Jan

    Ik heb nog een stapeltje blogs in petto over dit boeiende boek en ga zeker op een aantal tragische gebeurtenissen dieper in. De dood van Blomey is heel mooi verwerkt, vind ik. Ze komt een paar keer terug in het verhaal en het verdriet van Here wordt prachtig verwoord.
    De lijst met tragische gebeurtenissen is ongekend lang in dit boek en het lijkt wel of het niet op kan. Jouw gebeurtenis kan ik niet zo snel plaatsen, de gebeurtenissen in het Berlijn kort na de overwinning van de Russen is bizar en onthutsend tegelijk. Het lijkt wel of Here die dingen ondergaat. Wat ik heel sprekend vind en waar ik later in een blog wat dieper inga, is het staatsbanket waar ze aanschuift met de vraag hoe de oorlog in Duitsland was. Niet voor niks veranderde Here in een vulkaan. Buiten het feit dat haar maag waarschijnlijk niet meer zo goed tegen champagne en melk kon.

  3. petepel

    Ja, die laatste scene die je noemt heb ik ook in mijn bespreking. Eigenlijk zie ik het als een soort van metafoor dat ze daar haar hele verdere leven uitkotst.
    Waar ik op doel op blz 525/526, is dat ze een tijdlang gevangen wordt gehouden zodat de Russen die Berlijn komen bevrijden hun lusten kunnen botvieren op Here.

    – Spoiler alert –

    Ik heb het vermoeden dat op blz 526 haar bloedeigen vader een ‘klant’ is… Dan is, zoals ze het zelf verderop zegt, de oorlog voorbij en haar leven over.

Geef een reactie